บทที่ 145 คำอธิบาย (ตอนฟรีผู้แต่งระบายข้ามได้เลย)

บทที่ 145 คำอธิบาย (ตอนฟรีผู้แต่งระบายข้ามได้เลย)

[ทุกบทได้รับการแก้ไขแล้ว สามารถอ่านได้แล้ว หากยังมีปัญหา กรุณารีเฟรชหน้า ขอบคุณครับ]

เดิมทีฮว่าหวงตั้งใจจะอัปเดตในตอนตีสี่ ใช่ครับ เนื้อหาซ้ำกัน แล้วก็จะแก้ไขในเร็วๆ นี้ เมื่อวานก็เป็นแบบนี้ พวกคุณจึงไม่มีใครสังเกตเห็น เพราะในเวลานั้นไม่มีใครอ่านหนังสือ ทุกคนนอนหลับหมดแล้ว

วันนี้ก็ตั้งเวลาไว้ตีสี่เหมือนกัน อาจเป็นเพราะเหนื่อยเกินไป

พูดตามตรง ช่วงนี้ ฮว่าหวงรู้สึกเหนื่อยและลำบากทุกวัน การเขียนนิยายเป็นเรื่องยากจริงๆ

เพื่อคิดเนื้อเรื่อง นั่งทั้งวัน เพื่อเขียนนิยายให้ดี แต่ผลงานยังไม่ค่อยดีนัก ยอดสมัครสมาชิกน้อยเกินไป คิดถึงนิยายที่ตัวเองเขียนอย่างเหน็ดเหนื่อย มันช่างลำบากจริงๆ

ทุกวันเขียนจนถึงเที่ยงคืนกว่าจะได้นอน ความเหนื่อยยากนี้ คนอื่นยากที่จะเข้าใจ

วันนี้แม้แต่นาฬิกาปลุกก็ไม่สามารถปลุกฮว่าหวงได้ จนกระทั่งหกโมงเช้า ฮว่าหวงถึงตื่น รู้สึกตกใจ แย่แล้ว ไม่ได้อัปเดต

ฮว่าหวงก็ไม่อยากเป็นแบบนี้ จริงๆ ในใจรู้สึกลำบาก และยังกลัวว่าผู้อ่านจะบ่น ในใจช่างกลัดกลุ้ม!

หวังว่าผู้อ่านทุกคนจะสมัครสมาชิกเพื่อสนับสนุนผู้เขียน ถือเป็นการให้พื้นที่แก่นักเขียนอย่างฮว่าหวงที่ยังไม่ประสบความสำเร็จได้มีที่ยืนในวงการ

ฮว่าหวงขอบคุณทุกคนมากครับ!

จำนวนคำยังไม่พอ ฮว่าหวงขอพูดเรื่อยเปื่อยต่ออีกนิด อืม ขอโหวตรายเดือนและโหวตแนะนำด้วยนะ!

ฮว่าหวงก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขียนได้ไม่ดีหรือเปล่า แต่ฮว่าหวงกำลังใส่ใจในการเขียนจริงๆ ใส่ใจมากกว่าช่วงทดลองอ่านฟรีเสียอีก เพราะตอนนี้ฮว่าหวงเขียนได้มากกว่าช่วงทดลองอ่านฟรีมาก

หวังอย่างจริงใจว่าผู้อ่านจะสมัครสมาชิก ฮว่าหวงขอร้องทุกคนครับ

.....