บทที่ 26 การประมูลในเมืองหลวง

บทที่ 26 การประมูลในเมืองหลวง

"เฟยเฟย"

หลี่อวี่เฟยตอบเสียงเรียบ "พี่ซิน ไป๋ซื่อฮุยจากตระกูลไป๋แห่งเมืองหลวง เป็นฝีมือของพี่ใช่ไหมคะ?"

ฝูซินไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรกับหลี่อวี่เฟย จึงตอบตรงๆ "ใช่ เรื่องเมื่อคืน ผมจัดการกับเจ้าหลิวเต้าเฉวียนนั่น"

ทันใดนั้น อารมณ์ของหลี่อวี่เฟยก็พลันเปลี่ยนไป เธอดูจะสะอื้นเล็กน้อย "ดีมาก! เยี่ยมเลย!... พี่ซิน พี่ดีจังเลย! ขอบคุณ... ขอบคุณค่ะ"

ฝูซินฟังแล้วงงงวย

เด็กคนนี้เป็นอะไรไป?

ตื่นเต้นอะไรนักหนา?

ยังจะขอบคุณอีก?

มีอะไรให้ต้องขอบคุณด้วย?

ผมแก้แค้นเพื่อตัวเอง คุณขอบคุณผมทำไม?

อีกอย่าง ตระกูลหลี่ของคุณก็มีความสัมพันธ์กับตระกูลไป๋ไม่ใช่หรือ? คุณก็รู้จักไป๋ซื่อฮุยด้วยไม่ใช่เหรอ?

ทำไมดูเหมือนพวกคุณมีเรื่องบาดหมางกันล่ะ?

พูดตามตรง แม้แต่หลายร้อยปีต่อมา เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าหลี่อวี่เฟยเป็นอย่างไรกันแน่

ฝูซินได้แต่ถอนหายใจ "ฮ่าๆ เฟยเฟย เราเป็นคนกันเองแล้ว จะมาเกรงใจอะไรกัน? คุณฝึกทหารให้ดีนะ เดี๋ยวผมเลี้ยงข้าวทีหลัง! งั้นผมขอวางสาย..."

หลี่อวี่เฟยรีบพูดแทรก "พี่ซิน มีเรื่องสำคัญมากค่ะ มะรืนบ่าย พี่ต้องไปเมืองเซี่ยตู้กับหนูนะคะ"

"หา? มะรืนบ่าย? เมืองเซี่ยตู้? กะทันหันจัง? ทริปเที่ยวแบบไม่มีการวางแผนเลยเหรอ?" ฝูซินงุนงง คิดในใจว่า ผู้หญิงคนนี้ ทำไมนึกจะทำอะไรก็ทำเลยนะ

หลี่อวี่เฟยอธิบายเพิ่ม "อีกสามวันจะมีการประมูลที่เมืองเซี่ยตู้ค่ะ หนูเพิ่งนึกได้ตอนเห็นข่าวของตระกูลไป๋ เกือบพลาดเรื่องสำคัญแล้ว! พี่ซิน ในนั้นมีของดีชิ้นหนึ่ง มีประโยชน์มหาศาลต่อการฝึกยุทธ์ของพี่เลยค่ะ!"

โอ้?

ฝูซินฟังจบ ตาเริ่มเป็นประกาย

มีประโยชน์ต่อการฝึกยุทธ์? มากแค่ไหน? มหาศาลเลยเหรอ?

อืม หลี่อวี่เฟยมาจากตระกูลใหญ่ เคยเห็นโลกกว้าง

ดังนั้น เมื่อเธอบอกว่ามีประโยชน์มหาศาล คงไม่ธรรมดาแน่!

"ได้ กี่โมงออกเดินทาง? ผมไปรับที่โรงเรียนนายร้อย"

หลี่อวี่เฟยพูดอย่างภูมิใจ "ค่ะๆ คุณปู่ให้เครื่องบินส่วนตัวหนูมาลำหนึ่งด้วย! จะออกเดินทางเมื่อไหร่ก็ได้! มะรืนเที่ยงทานข้าวด้วยกันนะคะ!"

"ได้ เดี๋ยวเที่ยงนี้ผมไปหา"

"ค่ะๆ!"

หลังจากวางสาย รอยยิ้มที่มุมปากของหลี่อวี่เฟยค่อยๆ จางหายไป

เธอหลับตาลง

นึกถึงความเจ็บปวดที่ถูกคนเลวทำร้ายในชาติก่อนทีละน้อย

เธอนึกถึงความดีของฝูซิน และนึกถึงว่าตัวเองเคยดูถูกเขาอย่างไร จนสุดท้ายรักแต่ไม่สมหวัง อยู่อย่างโดดเดี่ยวตลอดชีวิต

แน่นอน เธอตายเพราะอุบัติเหตุ ถูกฟ้าผ่าตาย แม้จะน่าอับอาย แต่มันก็เป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่ง

น้ำตาของเธอไหลรินอย่างห้ามไม่อยู่

ไป๋ซื่อฮุย ไอ้สารเลว! ไอ้คนทรยศ!

ได้รับกรรมเร็วกว่ากำหนดแล้ว!

พี่ซินของฉัน ทำได้เยี่ยมมาก!

เป็นเพราะการเกิดใหม่ของฉันที่ทำให้เกิดผีเสื้อขยับปีกหรือเปล่านะ?

ในชาติก่อน หลังจากที่ไป๋ซื่อฮุยได้เป็นประมุขตระกูลไป๋แล้ว 8 ปี มันก็ฉวยโอกาสตอนที่ประเทศหัวเซี่ยกำลังทำสงครามกับปีศาจต่างภพ กำลังทหารในเมืองหลวงอ่อนแอ รวบรวมกองกำลังกบฏหนึ่งแสนคนจะบุกเมืองเซี่ยตู้ และสลายสภาผู้ปกครอง

พี่ซินของฉัน เป็นคุณนี่แหละ ที่แอบนำกำลังทหารรับจ้างชั้นยอดแทรกซึมเข้าเมืองเซี่ยตู้ ใช้เวลาเพียงคืนเดียวพลิกสถานการณ์ สังหารไอ้สัตว์นั่น ช่วยทั้งประเทศหัวเซี่ยเอาไว้

แต่ชาตินี้ ไอ้สัตว์ไป๋ซื่อฮุยนั่น กลับถูกขับออกจากตระกูลไป๋ตั้งแต่ปีนี้เลยหรือ?

ไม่ว่ายังไง พี่ซินของฉัน ไม่ว่าชาติไหน คุณก็คือวีรบุรุษ

ส่วนแก ไป๋ซื่อฮุย ไม่ว่าชาติไหน แกก็แค่บันไดให้พี่ซินของฉันเหยียบ!

แถมนะ ฮึๆ ชาตินี้ยัยแม่จะทำลายทุกโอกาสของแกให้หมด!

ฉันจะไม่ให้แกได้แม้แต่น้ำแกง! กระดูกชิ้นเล็กๆ ก็ไม่เหลือให้!

โชคชะตาของแก ปล่อยให้พี่ซินของฉันรับไปแทนแกแล้วกัน!

...

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

"เชิญ!" ฝูซินตอบรับ

จ้าวชิงสวมรองเท้าส้นสูง ก้าวเดินอย่างมั่นใจ ขายาวในถุงน่องดำช่างยั่วยวนจริงๆ

ฝูซินอดพยักหน้าเห็นด้วยในใจไม่ได้ บริษัทที่มีสาวสวยเยอะ ฮวงจุ้ยย่อมดีเป็นธรรมดา!

"คุณประธาน วันนี้มีผู้มาสมัครงานเยอะมากค่ะ ประมาณ 300 กว่าคน ตามที่ท่านสั่ง ทุกคนรออยู่ที่ห้องประชุมชั้น 5 แล้วค่ะ" จ้าวชิงพูดพลางส่งรายชื่อให้ฝูซิน

ฝูซินตื่นเต้นมาก 300 กว่าคน คงมีคนที่ผูกมิตรได้ไม่น้อยแน่!

จินตนาการถึงพรุ่งนี้เช้าที่ระบบจะคำนวณผล ความรู้สึกช่างสดใสจริงๆ ฝูซินเดินตามจ้าวชิงไปที่ห้องประชุม ระหว่างทางเขายิ้มจนแทบหุบปากไม่ได้

แน่นอน พอเข้าไปในห้องประชุมขนาดใหญ่เท่าหอประชุม เสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้นในหัวฝูซินไม่หยุด

[ตรวจพบผู้ที่เข้าเงื่อนไขผูกมิตรในบริเวณใกล้เคียง 1 คน]

[ตรวจพบผู้ที่เข้าเงื่อนไขผูกมิตรในบริเวณใกล้เคียง 2 คน]

...

[ตรวจพบผู้ที่เข้าเงื่อนไขผูกมิตรในบริเวณใกล้เคียง 19 คน]

ฝูซินเดินวนรอบห้อง กลัวจะพลาดใครไปสักคน

เสร็จแล้วเขาก็กลับไปนั่งที่โต๊ะประธาน ในใจรู้สึกดีมาก หยิบรายชื่อขึ้นมา เริ่มเช็คทีละคนตามเครื่องหมายแสงสีเขียวที่ลอยเหนือศีรษะพวกเขา

เมื่อตรวจสอบข้อมูลคุณสมบัติของผู้ที่ผูกมิตรได้ จิตใจของฝูซินก็ค่อยๆ เย็นลง

พอถึงคนสุดท้าย ความตื่นเต้นที่มีแต่แรกก็หายวับไปทันที

ผู้สมัครทั้ง 19 คนที่เข้าเงื่อนไขผูกมิตร ล้วนเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้ทั้งนั้น

นี่หมายความว่าอะไร?

อันดับแรก แสดงว่าทั้ง 19 คนนี้ ไม่ต้องทดสอบพรสวรรค์ก็รู้ว่าต้องเป็นพรสวรรค์ระดับ D ที่แย่ที่สุดแน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้น ค่าพลังแก่นแท้ของพวกเขาแต่ละคนยังไม่ถึง 20 อีก

ถ้าค่าพลังแก่นแท้ถึง 20 จะก้าวขึ้นเป็นนักรบฝึกหัด ย่อมมีมหาวิทยาลัยรับเข้าเรียนแน่

คิดดูแล้ว 19 คนนี้รวมค่าพลังแก่นแท้กันได้แค่ 300 กว่า ยังน้อยกว่าที่หลี่อวี่เฟยฝึกวันเดียวคืนให้เสียอีก

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาที่มาจากครอบครัวยากจน ไม่เหมือนต้าจ้วงกับหลินว่านเอ๋อร์ที่มีองค์กรหนุนหลัง คนที่ตื่นพลังแล้วแต่เข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้ พรสวรรค์ต่ำแบบนี้ แม้แต่วิชายุทธ์ก็ไม่มี

เขาต้องจัดหาน้ำยาคัดลอกวิชาให้พวกเขาฝึก

ไม่อย่างนั้น ไม่มีวิชายุทธ์ พวกเขาก็ฝึกไม่ได้ ดูดซับพลังธรรมชาติวันละนิดหน่อย 19 คนรวมกันคงได้ไม่ถึง 1 แต้ม

ฝูซินได้แต่ยิ้มขื่นพลางส่ายหน้า ในรายชื่อพวกที่มีกำลังภายในระดับอาจารย์นักรบ นักรบ กลับไม่มีใครเข้าเงื่อนไขผูกมิตรเลยสักคน

ไม่เป็นไร เมื่อตัดสินใจเดินเส้นทางนี้แล้ว ต้องกัดฟันเดินต่อไป!

ไม่มีวิชายุทธ์? ไม่เป็นไร! ฉันซื้อให้!

พลังอ่อนเกินไป? ไม่เป็นไร! ฉันให้ยาพวกนายกิน!

ฝูซินส่งรายชื่อที่เช็คแล้วให้จ้าวชิง สั่งให้รับผู้ที่ถูกเลือกทั้งหมดเข้าทำงาน

จ้าวชิงกวาดตามองรายชื่อ ถึงกับงง "คุณประธานคะ พวกนี้เป็นแค่ผู้เตรียมเป็นนักรบ ยังไม่ถึงขั้นนักรบฝึกหัดด้วยซ้ำ ส่วนพวกที่เป็นนักรบ อาจารย์นักรบ แล้วก็คนที่เป็นปรมาจารย์นักรบคนนั้น ไม่เอาเลยเหรอคะ? จะเอาแค่สิบกว่าคนนี้?"

"อืม รับเข้าทำงานเลย" ฝูซินพยักหน้า ทิ้งเงาหล่อๆ ไว้แล้วเดินจากไป

จ้าวชิงไม่สบายใจเลย

คุณประธานขา นี่มันไม่ใช่เปิดบริษัทรักษาความปลอดภัยแล้ว นี่มันเปิดสำนักสงเคราะห์ชัดๆ!

เธอได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา ช่วยไม่ได้ เขาเป็นเจ้านาย ทำตามที่เขาสั่งก็แล้วกัน

(จบบทที่ 26)