เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 9 – โลกที่กลายมาเป็นดันเจี้ยน (2)

บทที่ 9 – โลกที่กลายมาเป็นดันเจี้ยน (2)

บทที่ 9 – โลกที่กลายมาเป็นดันเจี้ยน (2)


บทที่ 9 – โลกที่กลายมาเป็นดันเจี้ยน (2)

"ออร์คลอร์ดมาต่อสู้กับฉัน"

"ชวิคคค!"

ที่แห่งนี้มันมีมันเป็นมีการเกินออร์คจำกัดแค่ 14 ตัวเท่านั้น ตอนที่ฉันได้เดินเข้าไปในห้อง ฉันก็ตระหนักขึ้นมาได้ถึงรูปแบบการเกิดของออร์คและพุ่งเข้าไปโจมตีที่ออร์คที่อยู่ใกล้ที่สุด

เนื่องจากว่าวอคลายมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่าออร์คลอร์ดในขณะที่ไม่สนใจพวกลูกน้อยออร์คดังนั้นฉันจึงจะต้องจัดการกับพวกลูกน้องอย่างรวดเร็ว การโจมตีใส่ออร์คลอร์ดอย่างธรรมดาไม่ทำให้มันเจ็บนัก แต่เมื่อที่มันใช้วอคลายเพียงลำพักพลังป้องกันของมันจะลดลง 50% ดังนั้นฉันจึงจะต้องฆ่าพวกลูกน้องทั้งูหมด

"เคี๊ยกกกก"

"ชวิค"

"มนุษย์"

"เร็ว"

ตอนนี้ฉันสามารถที่จะส่งหัวของพวกกลุ่มออร์คบินออกไปได้ด้วยการทำเพียงแค่เหวี่ยงอาวุธออกไป มันเป็นหนึ่งในข้อดีของง้าว มันสามารถจะแทงได้ แต่ในขณะเดียวกันมันก็จะมีประสิทธิภาพอย่างมหาศาลเมื่อใช้มันฟาดฟัน นอกจากนี้ง้าวของออร์คลอร์ดก็ยังเป็นอาวุธระดับแรร์ มันแตกต่างอย่างมากกับหอกไม้

"เคี๊ยยย"

เมื่อได้เห็นลูกน้องของมันตกตายลงไปอย่างกับแมลงวัน ออร์คลอร์ดก็ได้เหยียดตัวขึ้นและกรีดร้องออกมา มันกำลังจะใช้วอคลาย อย่างไรก็ตามในตอนนี้ฉันได้ลดจำนวนของออร์คลงไปมากกว่าครึ่งแล้ว

"แกจะไม่มีโอกาสทำเช่นนั้น"

อีกตัว! อีกหนึ่ง! ร่างกายของฉันมันได้ขยับไปอย่างที่ฉันได้คุ้นเคย มันเหมือนกับชาวนาที่กำลังเก็บผลไม้ของเขา ฉันได้ตัดหัวของพวกออร์คออกมาอย่างรวดเร็ง ด้วยโบนัสความเร็วที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจากรองเท้าของออร์คลอร์ด ดูเหมือนมันจะทำให้ง่ายยิ่งขึ้น เมื่ออร์คลอร์ดใช้วอคลายเสร็จสิ้นก็ไม่มีลูกน้องของเขาเหลืออยู่แล้ว

[ออร์คลอร์ดได้ใช้ 'วอร์คลาย' ออร์คทั้งหมดได้รับการลบล้างสถานะด้านลบทั้งหมด เนื่องจากว่าไม่มีออร์คตัวอื่นที่เหลืออยู่ในระยะใช้งาน พลังโจมของออร์คลอร์ดจึงเพิ่มขึ้น 100% และพลังป้องกันลดลง 50% สภาพมันการเป็นสุดยอดเกราะชั่วคราว]

"เคี๊ยยย แกกล้า"

"ฉันได้ยินคำนี้มามากกว่าพันครั้งแล้ว"

ฉันได้พุ่งเข้าไปหาออร์คลอร์ดที่อยู่ในสถานะสุดยอดเกราะโดยไม่ลังเลใจใดๆ ฉันรู้รูปแบบการโจมตีของออร์คลอร์ดทั้งจังหวะเข้าและออก ฉันเคยมีประสบการณ์กับเรื่องแบบนี้จนใกล้จะเบื่อแล้ว ในความจริงแล้วการต่อสู้มันได้จบลงไปแล้วเมื่อฉันได้กำจัดลูกน้องทั้งหมดของออร์คลอร์ดลงไป

มอนสเตอร์อยู่ที่ในสถานะสุดยอดเกราะจะไม่สนใจการโจมตีที่เข้ามาและมุ่งเน้นไปแต่การโจมตี แต่ว่ามันก็มีข้อเสียของมันเช่นกัน เพราะคุณจะไม่ได้หยุดลงเลยบางทีก็อาจจะทำให้ได้รับความเสียหายที่มากขึ้น

ทำให้เป้าหมายนี้โดนการโจมตีแบบคริติคอลโดยง่าย ซึ่งนั้นมันจะทำให้ได้รับความเสียหายมากกว่าปกติถึงสองเท่าและบางครั้งมันก็อาจจะทำให้เป้าหมายได้รับความเสียหายถึงตาย แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องง่ายที่จะสร้างความเสียหายแบบคริติคอลแก่ออร์คลอร์ดในสถานะสุดยอดเกราะได้ แต่ว่าคุณก็จะต้องไม่โดนโจมตี

แบบนี้

"ฮึบบบ"

"เคี๊ยกกก"

[คริติคอล! คุณได้สร้างความเสียหายอย่างร้ายแรง]

ในขณะที่ฉันกลิ้งไปกับพื้นเพื่อหลบการโจมตีของมัน ฉันก็ได้เหวี่ยงง้าวออกไปและได้ตัดไปทีเส้นเอ็นของมัน เพราะว่ามันอยู่ในสถานนะสุดยอดเกราะ มันจึงยังคงวิ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่งต่อไป เป็นผลให้แผลของมันมีแต่เลวร้ายยิ่งขึ้นเท่านั้น เมื่อผลของสุดยอดเกราะหมดลงมันก็จะพบกับความเจ็บปวดที่ไม่สามารถจะคาดเดาได้

"เจ้ามนุษย์!!!!!"

"แม้ว่าแกจะพูดไปยังไงฉันก็ยังรู้ว่าฉันเป็นมนุษย์"

เมื่อออร์คลอร์ดได้พุ่งเข้ามาข้างหน้าเนื่องจากผลของสถานะสุดยอดเกราะ ฉันก็ได้โจมตีออกไปอย่างต่อเนื่องในขณะที่ถอยกลับ เมื่อมันชนเข้ากับกำแพงและหยุดลง ฉันก็ฟันลงไปที่หลังของมันและกระโดดถอย

"แกจะไม่ได้มีชีวิตรอดออกไป"

เข้ามานี่สิมา! ออร์คลอร์ดได้ยกง้าวขึ้นและมานาสีดำก็ได้ถูกรวมอยู่รอบๆง้าว มันเป็นทักษะที่ผลักดันให้ฉันบ้าคลั่งทุกครั้งที่ฉันเห็นมัน! สวอท บลาส! ฉันได้คำนวนเวลาและทิศทางที่มันจะปล่อยออกมาหมดแล้ว ฉันได้สไลด์ไปที่ด้านข้าง หลบสวอท บลาสไปได้อย่างอย่างดาย ฉันได้ใช้โอกาสนี้ที่มันเปิดโอกาสเล็กน้อยหลังจากที่ใช้ทักษะแทงหอกเข้าไปที่หน้าท้องของมัน

"เคี๊ยกกก"

"โอ๊ะ เฉียดไป"

ฉันได้อยู่ห่างจากออร์ดทิศทางที่ออร์คมันเหวี่ยงง้าวออกมาอย่างสุ่มๆ อย่างน้อย 10 นาทีได้ผ่านไปตั้งแต่ที่การต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้น แต่ออร์ดลอร์ดมันก็ดูเหมือนจะปกติดีในขณะที่คำรามออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน หากว่ามันมีความแตกต่างระหว่างเกมกับดันเจี้ยนนั้นมันก็คือแถว Hp ไม่ว่าฉันจะต้องการมากแค่ไหนฉันก็ไม่สามารถจะมองเห็น Hp ของศัตรูที่เหลืออยู่ได้

"ตายซะ เจ้ามนุษย์!!!"

หลังจากที่มันได้ใช้ทักษะออกไปแบบสุ่มๆ มันก็ไปเหวี่ยงแแขนและขาไปทั่วๆทุกทีและทำให้สภาพแวดล้อมรอบๆเสียหาย ทักษะนี้มันจะทำให้เกิดการสั่นสะเทือนที่ทรงพลังแลพแรงกระแทกที่ทรงพลัง ซึ่งมันทำให้เกิดความยุ่งยากขึ้นแม้แต่กับปาตี้ที่จัดขึ้นมากันเป็นอย่างดี ฉันไม่สามารถจะหาวิธีแก้ไขสถานการณ์นี้ได้แม้ว่าจะได้ต่อสู้กับมันเกือบเป็นพันครั้ง ถ้าฉันเข้าใกล้มันในตอนนี้เพื่อที่จะโจมตีมันในตอนนี้ ฉันก็สามารถจะตายได้เลยหากผิดพลาดแค่นิดเดียว เมื่อออร์คลอร์ดมันอยู่ภายใต้สถานะของสุดยอดเกราะความเสียหายของมันที่สร้างขึ้นมาไม่สามารถจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ นั่นมันก็คือตรงกับกรณีในตอนนี้

"ตายยยยย"

"นายจะกระโดดเข้าไปตายงั้นหรอถ้าหากว่ามีคนบอกกับนาย?"

"ตายยยย"

"เอาหละ เอาหละ ฉันจะฆ่านายเองเพียงแค่รออีกซักหน่อย"

โชคดีที่มันไม่ได้อยากที่จะหลบออกมา ฉันก็แค่ต้องวิ่งออกไปเมื่อมันเริ่มที่จะทุบไปรอบๆ ถ้ามันไล่ตามฉัน ฉันก็จะต้องวิ่งเป็นวงกลมรอบๆในขณะที่ถอยหลังหลบ เพราะว่าที่ห้องนี้มันมีขนาดใหญ่มันจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำเช่นนี้ นอกจากนี้หลังจากที่ขั้นตอนนี้มันสิ้นสุดลงแล้วมันก็จะลุกขึ้นยืนและหอบหายใจอยู่ครู่หนึ่ง

นี่มันจึงจะเป็นโอกาสดีในการสวนกลับไป

"ตายยย!!"

โดยไม่สนใจความเป็นจริงฉันกำลังสนุกกับคำพูดของมัน ในก่อนหน้านี้ฉันะมุ่งเข้าไปหาออร์คลอร์ดเหมือนกับสิ่งที่มันตะโกนออกมา ในมือของฉันนั้นเป็นง้าวของออร์คลอร์ด เป้าหมายของฉันก็คือ...ต้นขาของมัน

แคร๊ก

"เคี๊ยกกกก"

"เอาหละ มันมาแล้ว"

สุดยอดเกราะได้สิ้นสุดลงแล้ว ออร์คลอร์ดได้ลดอาวุธลงด้วยความเจ็บปวดและห่อแขนไปรอบๆต้นขา เมื่อออร์คลอร์ดได้รับความเสียหายเกินเกณฑ์บางอย่างมันก็จะทิ้งอาวุธของมัน นี้จึงเป็นโอกาสดีที่จะโจมตี ฉะนได้แทงง้าวของฉันผ่านต้นขาอีกข้าง

[คริติคอล]

โชคดี ฉันได้ทำการโจมตีแบบคริติคอลอีกแล้ว เมื่อออร์คลอร์ดมันได้รับความเสียหายอย่างมหาศาลในขณะที่ลดอาวุธลงอาวุธของมันก็จะหลุดลงไป จากนั้นมันก็จะล้มลงไปและนอนหลับไปเป็นเวลานา ฉันชนะแล้ว การต่อสู้ครั้งนี้มันเป็นชัยชนะของฉัน

"อึบบบ"

ฉันได้เล็งง้าวไปที่คอของออร์คลอร์ด ซึ่งมันเป็นจุดที่สมบูรณ์ที่สุดที่ฉันจะสามารถโจมตีได้ แม้ว่าฉันจะไม่สามารถแทงทะลุผ่านมันไปได้ ฉันก็ได้สร้างความเสียหายให้กับมัน แน่นอนว่าฉันไม่พอใจกับการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียวฉันจึงแทงง้าวไปอีกครั้ง จากนั้นมันก็มีเลือดไหลออกมาเป็นจำนวนมาก

ฉันรู้สึกตื่นเต้นมั้ยหรอ? ฉันลืมที่จะควบคุมตัวเองและแทงไปที่ลำคอของมันอีกครั้งหนึ่ง และแล้วออร์คลอร์ดมันก็เปิดตาขึ้นมา

"เคี้ยยยยย!"

[ออร์คลอร์ดได้ใช้ 'วอร์คลาย' ออร์คทั้งหมดได้รับการลบล้างสถานะด้านลบทั้งหมด เนื่องจากว่าไม่มีออร์คตัวอื่นที่เหลืออยู่ในระยะใช้งาน พลังโจมของออร์คลอร์ดจึงเพิ่มขึ้น 100% และพลังป้องกันลดลง 50% สภาพมันการเป็นสุดยอดเกราะชั่วคราว]

มันได้เหวี้ยงกำปันมาและโจมตีฉัน ด้วยเหตุนี้ฉันจึงลอยกลับไปด้านหลังในขณะที่ Hp ลดลงอย่างมาก โชคตีที่ฉันไม่เข้าไปกระแทกกับกำแพงและฉันเพียงแค่ล้มลงไปกับพื้น

[Hp ของคุณลดต่ำลงกว่า 30% คุณจะเป็นจะต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วน]

"อั๊ก เวรเอ้ย...!"

การสูยเสียเลือดมากเกินไปมันทำให้ฉันขยับร่างกายไม่ได้ครู่หนึ่ง ความเจ็บปวดที่ฉันรู้สึกนี้ ฉันจะตายได้เลยถ้าหากว่าปราศจากชุดเกราะป้องกันของออร์คลอร์ด

"ตายยยย!!"

มันได้พุ่งเข้ามา! ฉันได้ลงแรงไปที่หัวเข่าและลุกขึ้นมา ขาของฉันนั้นสั่น มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการกับความเสียหายจากกำปั้นก่อนหน้านี้

"มนุษย์ นี่ มัน คือ จุด จบ"

"กึ๊ก"

ฉันได้รีบหยิบยาออกมาจากช่องเก็บของและดื่มมันลงไป เมื่อ Hp ของฉันฟื้นตัวขึ้นมาเล็กน้อยมันก็กลายเป็นเรื่องง่ายที่จะขยับตัว อย่างไรก็ตามข้อความที่เพิ่มขึ้นมามันไม่ใช่สิ่งที่ฉันคาดหวัง

[คุณได้ใช้โพชั่นพลัง ความแข็งแกร่งของคุณจะเพิ่มขึ้น 10 เป็นเวลา 15 วินาที]

"เวร"

มันดูเหมือนว่าฉันจะต้องเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง ฉันนั้นไม่มีเวลาที่จะดื่มโพชั่น Hp อีกต่อไปและขาของฉันก็ยังไม่ได้ฟื้นตัวเต็มที่ ขาของฉันสามารถที่จะทำได้แค่ยืนเท่านั้น

'แม้ว่านี่จะไม่ใช่แผนที่ฉันวางเอาไว้'

ฉันได้กระชับง้าวแน่นและมองไปที่ด้านหน้า ออร์คลอร์ดกำลังพุ่งเข้ามาหาฉันเป็นเส้นตรง ดวงตาของมันเรืองแสงสีแดง มันเหมือนกับกำลังเผาไหม้ไปด้วยเพลิงรักและง้าวในมือของมันก็เต็มไปด้วยพลัง มันเป็นคำสารภาพรักที่แย่ที่สุด

"วูวว....มาทำแบบนี้กันเถอะ"

อย่าได้ดูถูกทักษะหอกของฉันเพราะว่ามันเป็นแค่ระดับกลาง สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้มานั้นมันไม่สามารถจะอธิบายได้ด้วยอันดับเช่นต่ำและกลาง มันเป็นเทคนิคที่ได้สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของฉัน ลมหายใจของพวกเขาก็อยู่ในนั้นเช่นกัน! เร็วยิ่งกว่าสายฟ้า แข็งแกร่งยิ่งกว่ามังกร แข็งยิ่งกว่าภูเขา และอ่อนไหวยิ่งกว่ามหาสมุทร นี่คือ...

"ตาย!"

"ตาย!"

เยี่ยมมันไม่ได้มีอะไรที่น่าอับอาบเหมือนชื่อ ฉันคิดว่ามันไร้ประโยชน์ที่จะพูดออกไปในขณะที่ออร์คได้เข้ามาใกล้ฉัน ฉันได้ดันง้าวของฉันสวนไปที่หน้าอกของออร์ค มันจะต้องมีหนึ่งคนที่จะต้องตาย

ปึก!

ฉันได้ยินเสียงดังขึ้น การโจมตีของฉันนั้นเข้าเป้าอย่างแน่นอน คำถามก็คือมันตายหรือไม่ เพราะว่าตาของฉันปิดอยู่ ฉันจึงไม่สามารถจะดูได้ว่ามันตายหรือไม่ถ้าหากว่าฉันจะตายหรือกำลังจะตายมันจะถูกแทนที่ด้วยความเงียบราวกับว่าเสียงทั้งหมดในโลกได้หายไป มันเหมือนกับเมื่อคุณปิดทีวีในตอนกวางคืน

ฉันได้เปิดตาออกมาอย่างช้าๆ

"ฮิ๊!"

ใบหน้าของออร์คมันได้มาอยู่ที่ด้านขวาของหน้าฉัน เมื่อฉันดึงง้าวและถอยหลังออกมา ออร์คก็ล้มลงและสลายหายไป ฉันได้แต่กระพริบตา นี่มัน...นี้มันอาจจะฦ

...ฉันทำมันสำเร็จใช่มั้ย?

[ผลงานอันยิ่งใหญ่ คุณได้ล้มบอสของชั้นออร์คลอร์ดด้วยตัวคนเดียว! น่าตกใจมาก!] [คุณได้รับฉายา 'ผู้พิฆาตออร์คลอร์ด' สเตตัสทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 1 ผลของฉายานี้จะแสดงผลแม้ว่าคุณจะไม่ได้สวมใส่ฉายานี้ก็ตาม] [คุณได้กลาบมาเป็นนักสำรวจระดับทองแดง 6 ขอแสดงความยินดีด้วย] [คุณได้เอาชนะออร์คลอร์ดเพียงลำพัง คุณได้รับรางวัลพิเศษ เกราะไหล่ของออร์คลอร์ด] [คุณได้ 1000 ทอง] [เลือกรางวัลของคุณ]

จบบทที่ บทที่ 9 – โลกที่กลายมาเป็นดันเจี้ยน (2)

คัดลอกลิงก์แล้ว