บทที่ 14 ที่แท้ก็เป็นลัทธินอกรีต!

บทที่ 14 ที่แท้ก็เป็นลัทธินอกรีต!

ผู้หญิงคนนี้เพิ่งโดนกระทบกระเทือนใจ เปลี่ยนใจแล้ว? จะลงมือตอนนี้เลย?

ฝูซินระแวดระวังทันที แต่มือไม่หยุด สองมือร่วมกันสำรวจบนร่างอวบอิ่มนั้น

ดูเหมือนจะหาประโยชน์ แต่จริงๆ ก็ได้ประโยชน์ใหญ่

แต่เจตนาที่แท้จริงคือ ถ้าหลินว่านเอ๋อร์จู่โจมกะทันหัน มือของเขาจะกดจุดชู้จงที่ท้องน้อยได้ทันที ปล่อยพลังแก่นแท้อันทรงพลังเข้าไป ผนึกแก่นพลังของเธอ

หลินว่านเอ๋อร์กลับหอบหายใจถี่ ร้องเสียงหวาน "แหม... ประธานฝู ดิฉันมีเรื่องจริงจังค่ะ!"

"ฮิๆ เรื่องอะไร เสี่ยวว่าน บอกมาสิ" พูดไป มือฝูซินก็ไม่หยุด

หลินว่านเอ๋อร์รู้สึกทรมานใจนัก แต่ทำอะไรไม่ได้ ต้องทน

"ประธานฝู ดิฉัน... อพาร์ตเมนต์ที่เช่าอยู่ใกล้หมดสัญญาแล้ว ดิฉันควรจะ..."

ฝูซินตัดบททันที "ในเมื่อเป็นผู้ช่วยส่วนตัว ก็ต้องอยู่กับเจ้านายสิ! อพาร์ตเมนต์ผมใหญ่ เลือกห้องไหนก็ได้! ฮ่าๆ ถ้าถูกใจห้องผม ก็ไม่ว่ากันนะ"

เฮ้ สาวนี่ ฉลาด!

ที่บ้านไม่มีกล้องวงจรปิดนี่นา ฆ่าฉันเสร็จ ก็หาทางหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอยสินะ!

หลินว่านเอ๋อร์ก้มหน้าอย่างเขินอาย "ประธานฝู คุณนี่แย่จัง!"

เฮ้! สาวนี่ ท่าทางน้อยๆ แบบนี้ เด็ดจริง!

น่าเสียดาย เป็นศัตรู

มือฝูซินไม่หยุด แต่สมองก็ทำงานเต็มที่

ก่อนเธอจะลงมือ ต้องจัดการอีกหลายเรื่อง!

ตอนนี้ ส่งเธอไปให้พ้นๆ ดีกว่า!

คิดแล้ว ฝูซินพูดต่อ "ไปย้ายของเลยสิ ผมให้จ้าวชิงจัดรถให้ รหัสประตูคือ # ย้ายเสร็จไม่ต้องกลับมา เย็นทำอาหารไว้ รอผมกลับไปกินด้วยกันนะ!"

"อืม! ประธานฝู คุณต้องหลงรักฝีมือทำอาหารของดิฉันแน่ๆ ค่ะ"

พูดจบ ฝูซินก็ปล่อยสาวงามในอ้อมกอด แจ้งจ้าวชิงให้จัดรถให้หลินว่านเอ๋อร์ย้ายของ หลินว่านเอ๋อร์จากไปอย่างพึงพอใจ

หลินว่านเอ๋อร์ไปได้ไม่นาน ต้าจ้วงก็รีบร้อนกลับมา

"คุณชายครับ มีเรื่อง!" ต้าจ้วงสีหน้ากังวล ส่งแท็บเล็ตให้ฝูซิน

"สืบความสัมพันธ์ทางสังคมของหลินหงเต้าไม่พบเลย หลายปีมานี้ เขาเหมือนอยู่ในโลกของตัวเอง แทบไม่มีการติดต่อกับโลกภายนอกเลย"

"ประวัติการโทรศัพท์ของเขาก็น่าสงสาร ทั้งปีมีแต่โทรหาศิษย์พวกนี้ นอกนั้นไม่มีอะไรเลย"

"แต่เช้านี้ มีสายหนึ่งจากเมืองเซี่ยตู้โทรหาเขา แต่เบอร์ผู้โทรเป็นเบอร์ชั่วคราวไม่ได้ลงทะเบียน สืบที่มาไม่ได้"

ฝูซินฟังแล้วขมวดคิ้ว

รอยเท้าชีวิตของหลินหงเต้า เหมือนทหารพลีชีพมาก จะงัดปากให้เขาบอกคนเบื้องหลัง คงเป็นความฝันเลื่อนลอย

ส่วนไอ้เต่าหดหัวเบื้องหลังนั่น ยิ่งเจ้าเล่ห์

เชื่อว่านอกจากหลินหงเต้าแล้ว รวมทั้งหลินว่านเอ๋อร์และศิษย์กำพร้าคนอื่นๆ คงไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของคนเบื้องหลัง

ดูท่า จะจับตัวเขา ต้องวางกลอุบาย

ตอนนี้ ต้าจ้วงเสริม:

"คุณชายครับ เรื่องที่คุณชายสงสัย พวกเราสืบได้แล้ว"

"30 ปีก่อน มีองค์กรลัทธินอกรีต ดั้งเดิมเป็นสำนักลับ ชื่อสำนักเสวียนหมิง"

"ผู้นำสำนักเสวียนหมิง ในการสำรวจโบราณสถานครั้งหนึ่ง พบสิ่งที่ขัดต่อสวรรค์"

"เป็นหยกวิเศษ หยกนั้นมีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ขัดต่อสวรรค์ คือสามารถตรวจสอบศักยภาพการตื่นพลังของทุกคน แม้แต่ทารกแรกเกิด!"

"หลังได้สิ่งนี้มา เพื่อเพิ่มกำลังให้สำนัก สำนักเสวียนหมิงก็จัดตั้งหน่วยปฏิบัติการ ถือหยกนั้นออกสำรวจ แอบขโมยเด็กทารกที่มีศักยภาพตื่นพลัง"

"พวกเขาพาเด็กกลับไปล้างสมองที่สำนักใหญ่"

"พวกเขาลงมือกับครอบครัวธรรมดาที่ไม่มีอิทธิพลเท่านั้น ดังนั้นในช่วงหลายปีต่อมา การกระทำชั่วร้ายของพวกเขาจึงไม่ได้รับความสนใจ ครอบครัวที่ลูกหาย ก็คิดว่าโดนโจรลักพาตัว"

"ดังนั้นในช่วงหลายปีนี้ นับพันครอบครัวต้องเจ็บปวดจากการพรากจากเลือดเนื้อเชื้อไข"

"จนกระทั่ง 25 ปีก่อน ระหว่างลักพาตัว พวกเขาทำให้บ้านหนึ่งตื่นตระหนก ระหว่างแย่งชิง ฆ่าคนตาย และผู้ตายเป็นผู้มีบุญคุณกับแม่ทัพประจำเขตเมืองนั้น"

"แม่ทัพผู้นั้นเพื่อแก้แค้นให้ผู้มีบุญคุณ ยอมใช้เส้นสายระดับสูง"

"ภายใต้แรงกดดันจากระดับสูง ทางการให้ความสำคัญกับคดีนี้มาก ค่อยๆ สืบสาวราวเรื่อง จนพบว่าเป็นฝีมือสำนักเสวียนหมิง"

"ถึงตอนนี้ การกระทำชั่วร้ายของสำนักเสวียนหมิงก็ถูกทางการล่วงรู้"

"ต้องรู้ว่า การตรวจสอบศักยภาพการตื่นพลังของเด็กทารก เป็นการขัดต่อกฎสวรรค์"

"ดังนั้น ทางการจึงประกาศให้เป็นองค์กรลัทธินอกรีต สถานีความมั่นคงทางทหารถึงกับส่งยอดฝีมือ เพียงคืนเดียวก็ทำลายสำนักเสวียนหมิง"

"ส่วนเด็กๆ เหล่านั้น ถูกส่งกลับครอบครัวเดิมทั้งหมด และหยกวิเศษที่มีพลังขัดต่อสวรรค์นั้น ก็ถูกปรมาจารย์ขั้นเทพนักรบสามท่านแห่งพันธมิตรยุทธ์หัวเซียที่มีอายุพันปีร่วมกันผนึกไว้ที่ยอดเขาคุนซาน"

ฟังถึงตรงนี้ ฝูซินก็เข้าใจแล้ว ในโลกนี้ การตื่นพลังตอนอายุ 18 ปี นั่นคือกฎสวรรค์

ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าเด็กคนไหนมีศักยภาพตื่นพลังหรือไม่ นั่นหมายความว่า ครอบครัวส่วนใหญ่ก็จะทิ้งทารกที่ไม่มีศักยภาพ แล้วมีลูกใหม่ ไม่มีศักยภาพก็ทิ้งอีก จนกว่าจะได้ลูกที่มีศักยภาพตื่นพลัง

ทารกที่พ่อแม่ทิ้ง จะสูญเสียชีวิต

นี่ ขัดต่อกฎสวรรค์จริงๆ

งั้น ผู้ปกครองของหลินว่านเอ๋อร์ อาจารย์ใหญ่สำนักยุทธ์เฟยหง ท่านหลินหงเต้า เขาก็มีพลังตรวจสอบว่าทารกมีศักยภาพตื่นพลังหรือไม่?

หรือว่า หลินหงเต้า และเด็กกำพร้าทั้ง 6 คน เกี่ยวข้องกับสำนักเสวียนหมิงที่ถูกทำลายเมื่อ 25 ปีก่อน?

ตอนนี้ ฝูซินเปิดแท็บเล็ต เริ่มค้นข้อมูล

จริงด้วย!

สำนักยุทธ์เฟยหงก่อตั้งเมื่อ 25 ปีก่อน

และศิษย์ทั้ง 6 คนของสำนักยุทธ์เฟยหง ล้วนอายุ 25-26 ปี!

ฮึๆ หลินหงเต้า! แกต้องเป็นผู้รอดชีวิตจากสำนักเสวียนหมิงแน่ๆ!

ฝูซินรวบรวมแผนในหัวอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าไร้ที่ติแล้ว จึงพูดกับต้าจ้วงเนิบๆ:

"ต้าจ้วง แกไปจัดการเรื่องหนึ่ง! สืบคดีเด็กสาวหายตัวเมื่อสามวันก่อน หาตัวให้เจอแล้วช่วยออกมา ต้องเสร็จก่อนหนึ่งทุ่มครึ่ง!"

"ครับ! คุณชาย!"

หลังต้าจ้วงจากไป ฝูซินจมอยู่ในความคิดนาน แววตาค่อยๆ สว่างขึ้น สุดท้ายเปลี่ยนเป็นประกายเย็นเยียบ

ไอ้สวะ!

กล้าดีนักที่จะมาทำร้ายฉัน?

คราวนี้ต้องให้แกจ่ายด้วยเลือดแน่!

จากนั้น มุมปากเขาก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม หยิบมือถือขึ้นมาโทรออกทันที

"ตู้ดดด... ตู้ดดด... ตู้ดดด..."

ปลายสายรับ มีเสียงไม่เป็นทางการดังมา:

"หา? น้องฝูเหรอ! มาได้จังหวะพอดีเลย คืนนี้ชวนพวกพี่ๆ ไปสวรรค์เหนือเมฆากัน วันนี้มีน้องๆ เพิ่งเรียนจบมัธยมปลายใหม่ๆ มา ได้ยินว่าเด็ดมาก! น้องฝู มาลองชิมกับพี่ไหม?"

ฝูซินได้ยินแล้วอดยิ้มขื่นไม่ได้ ในใจที่ไหนจะมีอารมณ์คิดเรื่องพวกนั้น จึงกระแอมสองที กระแอมล้างคอ พูดเสียงจริงจัง "ฟังดีๆ พี่จะให้โอกาสรวยก้อนโต..."

(จบบทที่ 14)