บทที่ 27 ความคิดบ้าคลั่ง
บทที่ 27 ความคิดบ้าคลั่ง
บทที่ 27 ความคิดบ้าคลั่ง
ฟางเฉินสูดหายใจลึกแล้วตั้งสติ นิ่งคิดสักครู่ก่อนพยักหน้าเบา ๆ
ข้ามภพมาเกิดใหม่ได้ทั้งที แค่ถูกวินิจฉัยว่ามีรากวิญญาณเป็นพืชมันจะไปแปลกอะไร?
แถมชื่อมันยังมีคำว่า ราก อยู่แล้ว... ดูไปดูมาก็สมเหตุสมผลดีนี่นา!
แต่เดี๋ยวก่อน—“ความกลมกลืนพลังวิญญาณหยาง” ด้านหลังยังมีคำว่า หยาง ติดมาด้วย? นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่?
พอปรับใจยอมรับชะตากรรมได้แล้ว ฟางเฉินก็เริ่มขบคิดถึงปริศนาใหม่
จากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ ถ้าหลังคำว่า ความกลมกลืนพลังวิญญาณ ไม่มีอะไรต่อท้าย นั่นหมายความว่ามันกลมกลืนได้ทุกธาตุ แต่ถ้ามีคำเสริมตามหลัง แสดงว่ามันเข้ากันได้แค่กับพลังธาตุนั้น ๆ
แต่ปัญหาคือ—ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยได้ยินเรื่อง พลังวิญญาณธาตุหยาง มาก่อนเลย!
หยาง? พอพูดถึงคำนี้ ก็ต้องนึกถึงคำว่า หยิน คู่กัน—หยินหยาง...
ในตำราที่เคยอ่าน เคยมีบันทึกไว้ว่า การฝึกตนร่วมระหว่างคู่มรรคา สามารถทำให้พลังหยินหยางสมดุลกันได้ หรือบางที... พลังวิญญาณที่ผู้ฝึกตนดูดซับ อาจแตกต่างกันไปตามเพศของพวกเขา?
เมื่อลองไตร่ตรองตามเหตุผล ฟางเฉินก็ปะติดปะต่อเรื่องราวขึ้นมาได้
...และเผอิญว่ามันเป็นข้อสันนิษฐานที่ถูกต้องพอดี!
โลกนี้มีหยินหยางควบคู่กัน ทุกสรรพสิ่งล้วนมีสองด้าน พลังวิญญาณก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
แต่เดิม รากวิญญาณของบุรุษสามารถสัมผัสได้แค่พลังหยาง ส่วน รากวิญญาณของสตรีสามารถสัมผัสได้แค่พลังหยิน แม้พลังทั้งสองจะมีชื่อเรียกต่างกัน แต่แท้จริงแล้วมันคือสิ่งเดียวกัน
นักพรตโบราณที่ค้นพบความลับนี้ ได้นำมันมาพัฒนาเป็น ศาสตร์มรรคาคู่ เพื่อหลอมรวมพลังหยินหยางเข้าด้วยกัน ทำให้ดูดซับพลังวิญญาณได้เร็วขึ้นถึงสองเท่า แถมยังทำให้พลังที่ฝึกฝนออกมาบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น
แน่นอนว่าประโยชน์ขนาดนี้ ย่อมไม่พ้นสายตาพวกมารพรต พวกมันใช้หลักการเดียวกันบิดเบือนให้กลายเป็น ศาสตร์กลืนหยินเสริมหยาง และ ศาสตร์กลืนหยางเสริมหยิน ที่น่าสะพรึงกลัว
แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้... ฟางเฉินยังไม่รู้อะไรเลย
เขาแค่เดาเล่นไปตามความหมายของคำเท่านั้น และไม่ได้สนใจจะขบคิดต่อ
ตอนนี้สิ่งที่ดึงดูดสายตาเขาคือ—รากวิญญาณที่อยู่ในร่างกาย!
...และมัน เป็นต้นไม้จริง ๆ!
มันดูเหมือนต้นไม้เล็ก ๆ ที่มีลำต้นหลักแยกออกเป็นห้ากิ่ง แต่ละกิ่งมีใบที่เป็นสีต่างกัน
"ถ้าฉันสามารถอ่านค่าคุณสมบัติของรากวิญญาณได้ งั้นฉันจะมอบคุณสมบัติให้มันเองได้ไหม?"
พอความคิดนี้แล่นเข้ามา ฟางเฉินก็ลงมือทดลองทันที!
"มอบคุณสมบัติ—ความกลมกลืนพลังวิญญาณ!"
แน่นอนว่าเขาไม่โง่พอจะทดลองอะไรแปลก ๆ กับรากวิญญาณของตัวเองโดยไม่คิดให้ดี
คุณสมบัติ ความกลมกลืนพลังวิญญาณ เป็นหัวใจหลักของรากวิญญาณ ถ้าเผลอทำให้มันหายไป เขาอาจสูญเสียพลังทั้งหมดและกลายเป็นคนธรรมดาในพริบตา!
ดังนั้น ฟางเฉินเลือกที่จะทดสอบด้วยคุณสมบัติที่ปลอดภัยก่อน
ตอนแรกเขาไม่ได้คาดหวังอะไรมาก...
แต่แล้ว—เขารู้สึกถึงพลังชีวิตที่ไหลออกจากร่างกาย!
และมันไหลออกเร็วผิดปกติ!
การใช้พลังปรับเปลี่ยนรากวิญญาณของตัวเอง สิ้นเปลืองพลังมหาศาล!
มันกินเวลาไปเกือบครึ่งนาที จนเขารู้สึกว่าพลังแทบจะเหือดแห้ง
แต่เมื่อเขาหายใจเข้าออกพักหนึ่งแล้วตรวจสอบผลลัพธ์—
รากวิญญาณของเขาเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ!
มันมีชื่อใหม่ว่า "รากวิญญาณห้าธาตุ"
และที่สำคัญ—ใบของต้นไม้เล็ก ๆ นั้นเปลี่ยนไป จากที่เคยมีแต่สีสว่าง ตอนนี้ด้านหนึ่งเป็นสีเข้ม อีกด้านเป็นสีสว่าง
ฟางเฉินเบิกตากว้างทันที
"นี่มัน... หยินหยางสมดุล?"
แล้วทันใดนั้น ความคิดแปลก ๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัวเขา
"ฉันยังไม่ได้หาคู่มรรคาเลย... แต่ฉันทำสำเร็จแล้ว?!"
"แบบนี้มันขาดทุนชัด ๆ!"
"เดี๋ยวนะ... หรือว่านี่จะนับเป็นการ 'ฝึกมรรคาคู่กับตัวเอง' ?"
ชายหนุ่มที่ไม่เคยมีความรักตลอดสองชีวิตเริ่มคิดมาก แต่ไม่นานเขาก็สลัดเรื่องไร้สาระทิ้ง
ไม่มีอะไรต้องเสีย นี่มันกำไรเห็น ๆ!
พอปรับอารมณ์ได้ ฟางเฉินก็เริ่มนั่งสมาธิฟื้นฟูพลัง
แล้วทันใดนั้น—เขาก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลง!
การดูดซับพลังวิญญาณเร็วขึ้นอย่างมหาศาล!
แถมพลังที่แปรเปลี่ยนเป็นพลังเวทในร่างก็ บริสุทธิ์ขึ้นถึงสองเท่า!
ทันทีที่ตระหนักได้ว่าเขา โคตรโชคดี! ความเศร้าหมองทั้งหมดก็สลายหายไป
แต่แล้ว ความคิดใหม่ก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง...
"ถ้าฉันมอบคุณสมบัติ 'กลมกลืนพลังไฟ' ให้รากวิญญาณล่ะ? ฉันจะกลายเป็นรากวิญญาณไฟชั้นยอดไหม?"
ถึงจะคิดแบบนั้น แต่เขาเลือกจะยังไม่ลงมือ
เพราะหนึ่ง—ตอนนี้พลังเขายังฟื้นฟูไม่เต็มที่
และสอง—เขาพอใจกับรากวิญญาณหยินหยางห้าธาตุนี้มาก ไม่อยากเสี่ยงทำให้มันพัง
แต่ความคิดนี้ก็ถูกบันทึกไว้ในใจ เขาวางแผนไว้ว่าถ้ามีโอกาส จะหาพวกนักพรตมาเป็นอาสาสมัครทดลอง
แค่กระจายข่าวออกไปว่า "มีโอกาสกลายเป็นรากวิญญาณชั้นยอด!"
แม้เขาจะอยู่กลางบึงมารเวทอันอ้างว้าง ก็มั่นใจได้เลยว่าจะมีเหล่าผู้ฝึกตนแห่กันมาเป็นฝูง จนอาจถึงขั้นพลิกแผ่นดินได้!
และนี่—ไม่ได้พูดเกินจริงเลยแม้แต่น้อย!