บทที่ 25: หลอมรวมจิตวิญญาณ สร้างสรรค์อาวุธ

บทที่ 25: หลอมรวมจิตวิญญาณ สร้างสรรค์อาวุธ

ชื่อพืช: ไผ่ขนเมฆ

คุณสมบัติ: เติบโตดั่งสายลม

เติบโตดั่งสายลม: ช่วยเสริมพลังรากและเพิ่มประสิทธิภาพการสังเคราะห์แสง ทำให้พืชเติบโตเร็วขึ้นหลายเท่า

ฟางเฉินยืนอยู่กลางพื้นที่ที่เพิ่งเปิดใหม่ ดวงตาเปล่งประกายขณะหยิบแส้ไผ่ขนเมฆออกมา มันเป็นสมบัติที่เขาเก็บมาได้ระหว่างเดินทางผ่านป่าไผ่แห่งหนึ่ง ท่ามกลางต้นไผ่มากมาย มีเพียงต้นเดียวที่เปล่งพลังพิเศษออกมา นั่นคือ ไผ่ขนเมฆ

จากชื่อก็พอจะเดาได้ว่า มันเป็นขั้นที่สูงกว่าความสามารถ “เติบโตเร็ว” ธรรมดา แถมยังแสดงผลได้ชัดเจน—ต้นไผ่นี้สูงใหญ่กว่าต้นอื่นราวกับราชันย์แห่งป่าไผ่

ฟางเฉินไม่รอช้า รีบขุดแส้ไผ่ของมันมาโดยไม่ลังเล แน่นอนว่าเขาไม่ได้ขุดมาแค่ต้นเดียว แต่ขนกลับมาเป็นร้อยๆ แส้! บางส่วนถูกเก็บรักษาไว้ในสภาพสดใหม่ รดน้ำและกลบดินไว้ทุกวันเพื่อรักษาความมีชีวิตชีวา

เป้าหมายของเขาชัดเจน—นำไผ่เหล่านี้ไปปลูกใน บึงต้องสาป

ทุกคนรู้ดีว่าไผ่ชอบดินชื้นก็จริง แต่บึงนั้นชื้นเกินไปสำหรับมัน อย่างไรก็ตาม ฟางเฉินไม่ได้กังวลสักนิด เพราะก่อนจะมาถึงที่นี่ เขาได้มอบพร “เชื่อมโยงจิตวิญญาณธาตุน้ำ” ให้กับแส้ไผ่ทุกต้นแล้ว ทำให้มันสามารถเติบโตได้แม้ในดินแฉะ

จากนี้ไป ควรเรียกมันว่า ไผ่วารีวิญญาณ แล้วสินะ

ส่วนแส้ไผ่ขนเมฆที่มีพลังเติบโตดั่งสายลม เขาตั้งใจจะปลูกมันลงกลางแปลงเดียวกันกับไผ่วารีวิญญาณ เพื่อทดสอบดูว่ามันจะสามารถปรับตัวกับบึงต้องสาปได้หรือไม่

หากมันเติบโตได้ดี ก็หมายความว่าเขาจะมีวัสดุก่อสร้างจำนวนมากในเวลาอันสั้น!

ใช่แล้ว—เขาต้องการไผ่ไว้สร้างบ้าน

บึงต้องสาปเป็นพื้นที่ชื้นแฉะ แม้ในอนาคตเขาจะปรับระบบระบายน้ำให้สมดุล แต่มันก็ยังล้อมรอบไปด้วยน้ำอยู่ดี ดังนั้นบ้านไม้ธรรมดาคงไม่เหมาะ ฟางเฉินจึงตัดสินใจสร้าง เรือนไผ่ ที่กันความชื้นได้ดีกว่า

เขาไม่เพียงขุดแส้ไผ่มาปลูก แต่ยังตัดลำไผ่จำนวนมากเก็บไว้ในแหวนมิติ เพื่อใช้เป็นวัสดุปลูกสร้างในอนาคต

แต่การปลูกแส้ไผ่เป็นร้อยๆ ต้นด้วยตัวคนเดียวมันก็หนักหนาเกินไป ฟางเฉินจึงเลือกปลูกแค่แส้ไผ่ขนเมฆก่อน ส่วนไผ่วารีวิญญาณที่เหลือ ต้องรอให้มีคนมาช่วยเสียก่อน

หลังจากยุ่งกับการปลูกไผ่เสร็จ เขาก็หยิบต้นไม้อื่นๆ ออกมาปลูกเพิ่ม

ชื่อ: ต้นห้ารส

คุณสมบัติ: เสริมสร้างร่างกาย

เสริมสร้างร่างกาย: ผลของมันสามารถช่วยเพิ่มพละกำลังและเสริมสุขภาพ

ชื่อ: หญ้าหินศิลา

คุณสมบัติ: กระตุ้นพลังโลหิต

กระตุ้นพลังโลหิต: ใบของมันช่วยฟื้นฟูพลังเลือดลม

ชื่อ: ต้นผลทิพย์สวรรค์

คุณสมบัติ: เสริมสร้างกระดูก

เสริมสร้างกระดูก: ผลของมันช่วยให้กระดูกแข็งแกร่ง

รวมๆ แล้ว ฟางเฉินได้เพิ่มพืชที่มีคุณสมบัติพิเศษถึงสี่ชนิด!

สำหรับมนุษย์ธรรมดา แค่หาได้สักต้นก็นับว่าโชคดี แต่เขากลับได้มาถึงสี่ต้น!

โดยเฉพาะสามต้นหลังที่เป็นสมุนไพรหายากในโลกมนุษย์ นับว่าเป็นสมุนไพรระดับแรก แม้พลังของเขาจะยังไม่จัดให้อยู่ในระดับ วิญญาณพืช แต่ศักยภาพของมันก็ชัดเจน

เมื่อค่ำคืนย่างกราย ฟางเฉินมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างครุ่นคิด

เขาตัดสินใจว่า ต้นจันทราทิพย์ กับ หญ้าจันทรา ยี่สิบต้น ควรอยู่ในแดนสวรรค์ของเขาต่อไป ส่วนบึงต้องสาป เขาจะพัฒนาให้มีพืชตระกูลจันทราเอง

เพื่อสร้างพืชที่ปล่อยพลังจันทราได้ดีที่สุด เขาเลือกให้ มอสจันทรา เป็นตัวทดลองแรก

ฟางเฉินเดินไปยังแนวเขตของบึง เอื้อมมือแตะกอ มอสต้องสาป ที่เติบโตอยู่รอบๆ แล้วกระซิบ

"มอบคุณสมบัติ—แสงจันทราขั้นสูง"

ทันใดนั้น มอสต้องสาปก็เปลี่ยนสภาพเป็น มอสจันทราวิญญาณ ปล่อยพลังจันทราออกมาท่ามกลางแสงจันทร์

หลังจากเตรียมทุกอย่างเสร็จ ฟางเฉินนั่งขัดสมาธิในพื้นที่ที่เพิ่งเคลียร์ไว้ จากนั้นเขาก็หยิบแผ่นหยกสีดำสนิทขึ้นมา มันสลักอักษรสี่ตัว

"คัมภีร์ดูดโลหิต"

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาหยิบมันขึ้นมาดู

ระหว่างเดินทาง เขาเคยเปิดดูหลายครั้งแล้ว ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ก็ระมัดระวังอย่างยิ่ง เขาทดลองกับสัตว์หลายชนิด รวมถึงกลุ่มโจรที่ซุ่มโจมตีเขา

ผลปรากฏว่า—ไม่มีอันตรายใดๆ

ตามที่เขาคาดไว้ คัมภีร์ดูดโลหิตต้องการพลังเลือดในการฝึกฝน แต่มันมีความลับที่น่าทึ่ง—สามารถเพิ่มความสามารถของรากวิญญาณได้

แม้มันจะไม่สามารถเปลี่ยนรากวิญญาณธรรมดาให้เป็นรากวิญญาณสวรรค์ แต่ก็ช่วยเร่งความเร็วในการดูดซับพลังวิญญาณได้!

การฝึกฝนสามารถใช้เลือดจากสิ่งมีชีวิตใดก็ได้ แต่เลือดมนุษย์มีผลดีที่สุด—แม้จะมีข้อเสียตรงที่อาจทำให้จิตใจถูกพลังโลหิตครอบงำ หากไม่ระวัง อาจกลายเป็นปีศาจกระหายเลือด

"ไม่ถือว่าเป็นวิชามารเสียทีเดียว… ถ้าจัดระบบให้ดี อาจสร้าง ศูนย์บริจาคโลหิต ขึ้นมาได้ เอาไว้สำหรับฝึกฝนโดยเฉพาะ แล้วเปิดให้คนที่มีคุณสมบัติผ่านเกณฑ์เข้าร่วม"

นี่คือข้อสรุปของเขาหลังจากอ่านจบ

แต่คืนนี้ เขาไม่ได้สนใจ คัมภีร์ดูดโลหิต เท่าไร เป้าหมายหลักของเขาคือดู คาถาหลอมรวมจิตวิญญาณ ที่บันทึกอยู่ในแผ่นหยกนี้ต่างหาก!

[โปรดติดตามตอนต่อไป!]