บทที่ 22 การจู่โจม!
บทที่ 22 การจู่โจม!
บทที่ 22 การจู่โจม!
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
ในแคว้นแห่งสายลม ท้องฟ้าเต็มไปด้วยทรายสีเหลือง
สภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยอันสมบุกสมบันทำให้เกิดรูปแบบสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของหมู่บ้านนินจาซึนะ
ไม่นานมานี้ เนื่องจากการอาละวาดของหนึ่งหาง อาคารหลายแห่งในหมู่บ้านได้รับความเสียหายอย่างมาก ขณะนี้กำลังได้รับการสร้างขึ้นมาใหม่
แต่เนื่องจากคาเสะคาเงะรุ่นสี่ราสะได้ออกจากหมู่บ้านไปพร้อมกับนินจาชั้นยอดของซึนะแล้ว จึงไม่ค่อยมีนินจาประจำการอยู่ในหมู่บ้านเวลานี้
เป็นที่น่าสังเกตว่านินจาผู้แข็งแกร่งที่สุดประจำการอยู่ในเวลานี้ เฝ้าอยู่ในวิหารซึ่งอยู่ไม่ไกลจากทางเหนือของหมู่บ้าน
วิหารโบราณนี้สร้างขึ้นโดยคาเสะคาเงะรุ่นแรกเพื่อผนึกหนึ่งหาง!
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่คาเสะคาเงะรุ่นสอง หนึ่งหางซึ่งถูกผนึกไว้ในวิหารตั้งแต่สมัยโบราณก็ถูกย้ายไปผนึกไว้ในร่างของพลังสถิตร่างเพื่อเป็นอาวุธ ดังนั้นวัดแห่งนี้จึงไม่มีผู้คนอาศัยอยู่มาเป็นเวลานาน จนกระทั่งไม่นานมานี้ ราสะได้ปิดผนึกหนึ่งหางที่อาละวาดเข้าไปในวิหารอีกครั้ง
ในเวลานี้ นินจาซึนะได้สร้างกำแพงทรายสูงไว้ด้านนอก และลาดตระเวนอย่างระมัดระวัง
“อย่าผ่อนคลาย เราต้องปกป้องสถานที่นี้จนสงครามสิ้นสุด!”
ในตอนนี้ นินจาอาวุโสที่อยู่เบื้องหลังเหล่านินจาทั้งหมด โจนินชั้นยอด ‘เฮชะ’ ตระโกนเสียงดัง
เนื่องจากเป็นโจนินชั้นยอดเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในหมู่บ้าน เขาจึงเข้มงวดมาก
“ท่านเฮชะไม่ต้องกังวล เราทุกคนกำลังจับตาดู…”
นินจาที่ยืนอยู่บนกำแพงทรายทำหน้าที่สังเกตการณ์ตอบเฮชะด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
แต่เมื่อพวกเขาพูดไปเพียงครึ่งเดียวก็หยุดกระทันหัน
จากนั้น ราวกับไม่เชื่อสายตา เขาเหลือบมองทะเลทรายด้านหน้าอีกครั้ง
“ท่านเฮชะ…มีใครบางคน?!”
“ว่าไงนะ?”
เฮชะขมวดคิ้วหลังจากได้ยินคำพูด จากนั้นจึงตรงไปยังกำแพงทราย
เขาเห็นร่างที่ปรากฏขึ้นในระยะไกล
อีกฝ่ายสวมผ้าโพกศีรษะโดยมีกลองไทโกะห้อยอยู่ด้านหลัง
ร่างสูงค่อยๆ เคลื่อนตัวไปในทะเลทรายพร้อมลมและเศษทรายบนท้องฟ้า
“ผู้ชายคนนั้นคือ…”
หลังจากได้เห็นรูปลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์นี้ ข้อมูลก็เข้ามาในใจของเฮชะเกือบในทันที
นั่นคือองค์กรลึกลับสององค์กรที่ปรากฏตัวขึ้นก่อนสงครามโลกนินจาครั้งที่สามจะเริ่มขึ้น
สิบสามหน่วยพิทักษ์ผู้ซึ่งคว้าศพของไรคาเงะรุ่นสามจากอิวะ และเจ็ดเทพโจรสลัดที่เกือบทำลายหมู่บ้านคุสะจนพังพินาศ!
ข่าวจากทั้งสององค์กรในตอนแรกถูกตัดสินว่าเป็นข่าวเท็จในหมู่บ้าน
แต่ด้วยการเปิดศึกนินจาครั้งที่สาม ข่าวจากหมู่บ้านอิวะยังไม่ได้รับการยืนยันดี ข่าวจากหมู่บ้านนินจาคุสะได้รับการยืนยันว่าเป็นความจริง
ท้ายที่สุด สภาพอันน่าสลดใจของหมู่บ้านคุสะซึ่งยังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างใหม่นั้นไม่สามารถปลอมแปลงได้
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าชายที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา…เกือบเหมือนกับในบันทึกข้อมูลจากหมู่บ้านคุสะ!
“หนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด เอเนล!”
ขณะที่พูดชื่อของศัตรู เฮชะตะโกนใส่นินจาด้านหลังอย่างเด็ดขาด: “รีบแจ้งฝ่ายสนับสนุนในหมู่บ้านทันที คนอื่นๆ พร้อมเปิดใช้งานผนึก!”
สถานการณ์ในหมู่บ้านคุสะได้แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้อย่างไม่ต้องสงสัย และเฮชะไม่คิดว่าคนอันตรายเช่นนี้เพียงมาเดินเล่นในหมู่บ้านนินจาของเขาแน่นอน!
หลังจากพูดจบ เขารีบมาถึงประตูหลักของวิหารอย่างรวดเร็ว
คว้ายันต์ที่บนขอบประตู เขาประสานอินอันซับซ้อนอย่างยิ่ง จากนั้นตบยันต์ลงบนพื้น!
“คาถานินจา บิชามอนเท็น!”
ในขณะที่เขาฉีดจักระจำนวนมากเข้าไปในยันต์ แสงสีทองจางๆ ปรากฏขึ้นจากพื้นดิน
ในเวลาเดียวกัน ณ ที่ต่างๆ รอบวัด
“คาถานินจา บิชามอนเท็น!”
“คาถานินจา บิชามอนเท็น!”
นินจาซึนะชั้นยอดที่อยู่เบื้องหลังยังได้ประสานอินคล้ายกับเฮชะในเวลาเดียวกัน แสดงวิชานินจาผนึกรอบๆ วัด!
เป็นผลให้แสงสีทองจำนวนนับไม่ถ้วนค่อยๆ ปกคลุมทั่วทั้งวิหาร
เมื่อเห็นการก่อตัวของบาเรีย เฮชะก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
การก่อตัวของบิชามอนเท็น คาถาผนึกที่สร้างขึ้นโดยคาเสะคาเงะรุ่นแรกเมื่อพวกเขาสร้างวิหารแห่งนี้ ต้องใช้นินจาชั้นยอดหลายสิบคนเพื่อจ่ายจักระจำนวนมากในการเปิดใช้งาน!
บาเรียนี้มีพลังป้องกันไม่ธรรมดา แม้แต่นินจาระดับคาเงะก็ไม่สามารถทำลายมันได้เพียงลำพัง!
อย่างไรก็ตาม การเปิดใช้งานผนึกนี้เองก็มีปัญหาเช่นกัน นั่นคือต้องฝังยันต์ไว้ล่วงหน้าเป็นสื่อของการร่ายคาถา
ตราบใดที่สื่อหักไปหนึ่งอัน การป้องกันของบาเรียจะลดลงอย่างมาก
และเมื่อบาเรียถูกทำลายลง นินจาทุกคนที่เปิดใช้งานจะได้รับบาดเจ็บสาหัส
ดังนั้นคาถาผนึกนี้สามารถใช้ในการป้องกันเท่านั้น เป็นการยากหากต้องใช้ในสงครามที่สถานการณ์ซับซ้อน
เมื่อเฮชะถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเห็นเอเนลที่กำลังเดินช้าๆ เคลื่อนไหว
มือของเอเนลยกขึ้นเล็กน้อย
“เปรี๊ยะ!”
พร้อมเสียงไฟฟ้าเจาะทะลุแก้วหูเหมือนนกร้อง หอกยาวรูปร่างสายฟ้าควบแน่นอยู่ในมือของเขา
จากนั้น…
“สิบล้านโวลต์ หอกสายฟ้า”
คำพูดจบลง หอกสายฟ้าถูกขว้างออกไป!
หอกสายฟ้าเร่งความเร็วทันทีที่ถูกโยน พุ่งไปยังบาเรียด้วยสายฟ้าอันโชติช่วง!
“บูม!”
เสียงคำรามดังสนั่น หอกสายฟ้าอันส่องประกายปะทะเข้ากับบาเรียสีทอง!
“ทรงพลังมาก…แต่…มันถูกหยุดเอาไว้ได้!”
ในฐานะผู้เชื่อมต่อกับบาเรีย เฮชะตัดสินผลลัพธ์ได้ทันที
พลังหอกสายฟ้านี้เป็นวิชานินจาของมหาอำนาจระดับคาเงะอย่างแน่นอน แต่มันถูกป้องกันเอาไว้ได้ด้วยผนึกบิชามอนเท็น!
“อาจถ่วงเวลาจนคนอื่นในหมู่บ้านได้รับข่าว หรือส่งข่าวไปให้ท่านคาเสะคาเงะกลับมา…”
เมื่อเฮชะกำลังมีความสุข…
“แคร่ก!”
เขารู้สึกประหลาดใจที่การเชื่อมโยงตรงไหนสักแห่งในผนึก…พังทลายลงในทันที!
“อะไรกัน?!”
ไม่มีเวลาโต้ตอบด้วยซ้ำ
เพราะในช่วงเวลาต่อมา แสงสีทองอันมั่นคงแต่เดิมของคาถาผนึกบิชามอนเท็นก็หรี่ลง
บาเรียอันยิ่งใหญ่แต่เดิมแตกกระจัดกระจาย จากนั้นพังทลาย!
หอกสายฟ้าคำรามทะลุผ่านแสงสีทองพุ่งเข้าไปเกือบในทันที
“ไม่!”
เฮชะร้องตะโกนเสียงหลง แต่มันไม่มีประโยชน์
“บูม!”
จากนั้นพร้อมกับการระเบิดครั้งใหญ่ การก่อตัวของคาถาผนึกวิชาบิชามอนเท็นก็แตกสลาย!
และนินจาซึนะซึ่งใช้จักระขนาดใหญ่เพื่อรักษาบาเรียต่างมีเลือดออกจากมุมปากหมดสติไปในขณะนี้
พวกเขาทั้งหมดถูกกระแทกลงกับพื้นด้วยการระเบิดกับคลื่นกระแทกขนาดใหญ่ที่เกิดจากหอกสายฟ้า
ในชั่วพริบตานั้น นินจาซึนะชั้นยอดที่อยู่ด้านหลังทั้งหมด…เกือบถูกกำจัดออกไป!
“แค่ก…แค่ก…”
มีเพียงเฮชะเท่านั้นเหลืออยู่คนเดียว แม้ว่าเขาจะมีเลือดออกจากมุมปากดูอ่อนแอมากก็ตาม
แต่เขายังคงไม่หมดสติเนื่องจากคุณสมบัติจักระของเขาในฐานะโจนินชั้นยอด
‘ใครกัน…’
ในขณะนี้ความคิดเดียวในใจของเขาคือสิ่งนี้
สถานการณ์ก่อนหน้านี้บอกความจริงแก่เขา
ในบรรดานินจาซึนะ มีผู้ทรยศปรากฏตัว!
และในไม่ช้าคนทรยศก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา
“นายงั้นเหรอ? ยูโซ?!”
เป็นชายหนุ่มท่าทางธรรมดาที่จู่ๆ ปรากฏตัวต่อหน้าเขา
ทันทีที่เห็นอีกฝ่าย เฮชะรู้สึกเหลือเชื่อเช่นกัน
เขาจำคนผู้นี้ได้ นั่นคือยูโซ นินจาซึนะตัวจริงผู้เติบโตขึ้นในหมู่บ้าน
ต่อสู้อย่างกล้าหาญในสงครามครั้งล่าสุดกับคุโมะ ยังทำได้ดีมากในการต่อสู้จนได้รับบาดเจ็บสาหัส และเกือบถูกคนในหมู่บ้านตัดสินว่าคงไม่รอด
โชคดีที่อาการบาดเจ็บของยูโซดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์หลังจากนั้นไม่นาน
เป็นเพราะผลงานทางทหารนี้เองที่ทำให้ยูโซได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นโจนินพิเศษเมื่อไม่นานมานี้ และสามารถมีส่วนร่วมในภารกิจปกป้องวิหารผนึกนี้
เฮชะไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับตัวตนอีกฝ่ายโดยธรรมชาติ
ไม่ว่าจะเป็นภูมิหลัง ตัวตน หรืออุปนิสัย ไม่มีข้อสงสัยในทุกสิ่ง
“ยูโซ…แก…ทำไม…”
“ผมแค่อยากมีชีวิตรอด”
ขณะที่ยูโซพูด เขาเดินเข้าไปหาเฮชะ
ระหว่างที่เดิน เฮชะยังเห็นว่าใบหน้าของอีกฝ่ายเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงอันแปลกประหลาด
ดวงตาสีดำดั้งเดิมค่อยๆ กลายเป็นรูม่านตาแนวตั้งสีแดงเข้มเหมือนสัตว์ประหลาด ฟันเริ่มกลายเป็นเขี้ยว และเล็บแหลมคมราวกับสัตว์ร้าย
หลังจากเห็นท่าทางที่ไร้ซึ่งสภาพมนุษย์นี้ รูม่านตาของเฮชะก็หดตัวลง
“แก…แกไม่ใช่ยูโซงั้นเหรอ?!”
“ผิดแล้วท่านเฮชะ”
ในตอนนั้นเอง ยูโซยิ้มขึ้น
รอยยิ้มของเขาซับซ้อนเล็กน้อย
“ผมคือยูโซ”
“หรือจะเรียกผมว่าอสูรก็ได้”
………………….