ตอนที่3 การต่อสู้ครั้งแรก

ก็อบลินการ์ด

เลเวล: 1

HP: 100

ความแข็งแกร่ง: 10

ความเร็ว: 10

ความฉลาด: 5

เมื่อเห็นสถานะของก็อบลิน อดัมก็เห็นว่ามันเร็วกว่าและแข็งแกร่งกว่าเขาและยังมีพลังชีวิตที่สูงกว่าเขา อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าเขาต้องใช้ประโยชน์จากการด้อยสติปัญญาของมัน

ขณะที่ก็อบลินยังคงเดินขึ้นลงในพื้นที่ต่อไป อดัมก็สังเกตุเห็นและพบว่าพวกมันกำลังเฝ้าพื้นที่อยู่ ซึ่งทำให้อดัมคิดว่ามีพวกมันน่าจะมีมากกว่านั้น

หลังจากที่อดัมเฝ้าสังเกตุเขาพบว่า การด้อยสติปัญญาของก็อบลินส่งผลต่อความสามารถทางประสาทสัมผัสของมันด้วย นั่นเป็นประโยชน์ที่อดัมจะสามารถใช้จัดการพวกมันได้

หลังจากที่ก็อบลินเดินไปจนสุดพื้นที่ที่พวกมันเฝ้าดูแลอยู่และเริ่มหันหลังกลับ ร่างผอมบางผมยาวสีดำพุ่งจากด้านหลังต้นไม้ใกล้ ๆ ไปทางก็อบลินที่กำลังหมุนตัว

ระยะห่าง 10 เมตรระหว่างพวกเขาถูกปกคลุมภายในไม่กี่วินาที ขณะที่ก็อบลินกำลังหมุนตัว เด็กหนุ่มก็มาถึงพวกมันแล้ว

อดัมรวบรวมพลังทั้งหมดที่เขามีไว้ในหมัดขวาของเขา เขาปล่อยหมัดไปที่ด้านหลังของศีรษะของก็อบลินการ์ดที่ไม่ได้เตรียมตัวไว้

แม้จะมีช่องว่างเล็กน้อยในด้านความเร็วและความแข็งแกร่ง แต่อดัมก็แอบโจมตีพวกมันช่วงทีเผลอ ดังนั้นจึงสามารถเอาชนะช่องว่างนั้นได้ด้วยความฉลาดของเขา

ขณะที่เขาโจมตีมัน ภายในใจของเขา มีเสียงประกาศ: {การโจมตีคริทิคอล;การโจมตีจุดสำคัญ}

เขาเห็นก็อบลินค่อยๆสลายตัวเป็นพิกเซลและทิ้งถุงเล็กๆ กับกระบองไม้ไว้

อาวุธมนุษย์ระดับ E: ไม้กระบอง

ผลกระทบ:

+1 ในความแข็งแกร่ง

-1 ในความเร็ว

ถุงทอง 10 เหรียญ

“นี่เป็นเกมจริงๆ” อดัมอุทานเมื่อเขาเห็นว่าเขาได้รับของมา และก็อบลินก็หายไปหลังจากพ่ายแพ้

เขามีความสุขกับการหายตัวไปของก็อบลินหลังจากพ่ายแพ้ เพราะมันทำให้เขารู้สึกผิดน้อยลง แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเขาเพิ่งฆ่าสัตว์ร้ายก็ตาม

“ไม้กระบองนี้ไม่มีประโยชน์ เพราะมันลดความเร็วของฉัน ระบบดันเจี้ยนจะเป็นอย่างไรถ้าฉันไม่ต้องการมัน” เขาพึมพำเมื่อดูสถิติของมัน

{อาวุธจัดอันดับโดยใช้: E, D, C, B, A และแต่ละตัวอักษรมีสามระดับ   ระดับติดลบ-,ระดับกลางและ บวก+}

อดัมเข้าใจทุกอย่าง เพราะมันเป็นระบบการจัดอันดับแบบเดียวกับเกม

เขารู้สึกแข็งแกร่งขึ้นเมื่อถือไม้กระบองไว้ที่แขนขวา แต่ยังรู้สึกถูกจำกัดในแง่ของความเร็วและเชื่องช้าเล็กน้อย

อดัมใส่ถุงทองคำลงในกระเป๋าของเขา และยิ้มกว้างเมื่อคิดถึงเงินทั้งหมดที่เขาหาได้จากทองคำที่เขาเพิ่งได้มา

{ตอนนี้คุณได้รับฟังก์ชั่นคลังสินค้า การขาย และการจัดเก็บแล้ว สินค้าคงคลังของคุณเป็นพื้นที่สำหรับจัดเก็บไอเท็มที่มาจากดันเจี้ยนเท่านั้น และคุณสามารถขายของได้ในดันเจี้ยนเท่านั้น ขณะที่อยู่ในร้านค้า แม้ว่าคุณจะสามารถซื้ออะไรก็ได้ด้วยแต้มระบบ แต่จะเน้นไปที่ไอเท็มเพื่อเพิ่มพลังการต่อสู้ของคุณเป็นหลัก}

[ถ้าฉันขายก๊อบลินจะได้เท่าไหร่และฉันจะใช้ช่องเก็บของได้อย่างไร] เขาถามในใจ

{มีมูลค่า 10 เหรียญทอง คุณจะต้องพูดรายการสินค้าและมันจะปรากฏขึ้นเพื่อแจ้งให้ระบบทราบ}

อดัมรู้สึกว่าตัวเองไม่ปลอดภัยถ้าต้องอยู่ในที่โล่ง หลังการต่อสู้ในโลกลึกลับนี้ ดังนั้นเขาจึงกลับไปยังผืนดินเล็กๆ ที่ล้อมรอบด้วยน้ำ ซึ่งทำให้เขารู้สึกปลอดภัยและรู้สึกเหมือนเป็นเขตปลอดภัย

“สินค้าคงคลัง” เขากล่าว

แท็บเกมปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เมื่อนับแล้วเขาก็เห็นว่ามีช่องว่างกว่า 100 ช่องและมีปุ่มสีแดงที่มุมขวาล่างเพื่อขายสินค้า

อดัมยกไม้กระบองขึ้นและวางไว้ตรงหน้าช่องเก็บของ จากนั้นมันก็ถูกดูดเข้าไปทันที

อดัมรู้ว่าอาวุธนั้นไม่เหมาะกับเขา แต่ก็ตัดสินใจไม่ขายมันเนื่องจากเขายังไม่มีอาวุธ

เขาเห็นว่าเขาสามารถเปลี่ยนระหว่างแท็บได้ และขณะนี้เขามีเพียงสามแท็บในเมนู สินค้าคงคลัง สถานะ และร้านค้า

เขาเข้าสู่สถานะและตกใจกับสิ่งที่เขาเห็น

สถานะ:

เลเวล: 1

EXP(ค่าประสบการณ์): 1/10

HP(พลังชีวิต): 100

MP(พลังเวท):10

ความแข็งแกร่ง: 10

ความเร็ว: 10

ความฉลาด: 15

ความสามารถพิเศษ: 5

โชค: 5

คะแนนระบบ: 1

คะแนนสถานะ: 0

ทอง: 10

เขารู้สึกประหลาดใจอย่างมากกับความแข็งแกร่ง ความเร็ว และพลังชีวิตที่เพิ่มขึ้น และตอนนี้ก็เทียบเท่ากับมนุษย์ที่มีจุดสูงสุดทั่วไป และเขายังคงรักษาสติปัญญาที่สูงเอาไว้

แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไม จนกระทั่งเขาเห็นว่าเขาไม่ได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มเลย

{ก่อนที่คุณจะเริ่มเก็บเลเวล คุณต้องเริ่มต้นคะแนนอย่างน้อยๆก็เท่ากับค่าเฉลี่ยของมนุษย์ ดังนั้นค่าประสบการณ์จึงถูกใช้เพื่อปรับปรุงสมรรถภาพร่างกายของคุณเป็นอันแรก} ระบบอธิบายให้เขาฟัง

ด้วยเหตุนี้ มันจึงช่วยเคลียร์คำถามของเขาและตัดสินใจว่าเขาจะไปที่ร้านค้า

แท็บร้านค้าถูกแบ่งออกเป็น 3 หมวดหมู่หลัก: ทักษะ อุปกรณ์ ไอเทม

ในด้านทักษะ มีทักษะการต่อสู้และเวทย์มนตร์ แต่ทันทีที่เขาเห็นราคา เขาก็เลื่อนผ่านไปทันที เขารู้ว่าไม่สามารถซื้อพวกมันได้สักระยะหนึ่ง เนื่องจากอันที่ถูกที่สุดคือ 100 แต้ม

อุปกรณ์ที่มีอาวุธ เกราะ และอุปกรณ์อื่นๆ ก็มีราคาแพงเกินไปสำหรับเขาที่จะคิดจะซื้อในช่วงเวลาปัจจุบัน

เป็นอีกครั้งที่อดัมรู้สึกหนักใจกับราคาของสิ่งของต่างๆ

แต่อดัมรู้สึกประหลาดใจมากกับสิ่งที่เขาเห็น

เพราะในร้านค้ามีทุกอย่างตั้งแต่แซนด์วิชไปจนถึงระเบิด และราคาก็มีหลากหลาย

“ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าอาหารกลางวันฟรี” เขาพึมพำคติประจำใจกับตัวเองอีกครั้ง

เมื่อเห็นทุกสิ่งที่เขาคิดได้ เขาก็เห็นบางสิ่งที่ทำให้หัวใจเต้นแรงอีกด้วย

ยาฟื้นฟูอาการบาดเจ็บสาหัส- สามารถรักษามนุษย์ปกติจากอาการบาดเจ็บใดๆ ก็ได้ ตราบเท่าที่พวกมันยังไม่ตาย

เมื่อเห็นทุกสิ่งที่เขาเข้าถึงได้ เขารู้ว่าระบบนี้ท้าทายสวรรค์เพียงใด แต่เขาก็ยังคงต้องเอาชนะสัตว์ร้าย

ด้วยเหตุนี้ ดังนั้นเขาจึงถือไม้กระบองได้อย่างสบายใจ  และเดินออกจากsafe zone

เขามุ่งหน้าไปยังจุดที่เขาเอาชนะก็อบลินการ์ดได้ ด้วยความหวังที่จะหาก็อบลินมาปราบอีก

ทันทีที่เขาข้ามสะพานของเกาะเล็กๆ เขารู้สึกว่าเขาอ่อนแออีกครั้ง ไม่เหมือนตอนที่เขารู้สึกอยู่ฮึกเหิมภายในsafe zoneเลย

“ฉันจะช่วยป้าให้ได้!!” เขาสาบานขณะวิ่งไปตามพื้นที่ด้านนอกของป่า