บทที่ 896 การดูดกลืน

บทที่ 896 การดูดกลืน

ด้วยสัมผัสที่เฉียบแหลมโดยธรรมชาติ นักบวชอสูรกลายพันธุ์รับรู้ถึงภัยร้ายแรงที่ซ่อนอยู่ในเงามืด—ภัยอันตรายที่สามารถคร่าชีวิตของมันได้! ด้วยเหตุนี้ มันจึงโยนผู้ล่าแห่งความตายสองตัวให้เป็นเหยื่อล่อโดยไม่ลังเล และเตรียมใช้เครื่องมือส่งผ่านมิติเพื่อหลบหนีจากสถานการณ์

แต่เรย์ลินจะปล่อยให้มันหนีไปง่าย ๆ ได้อย่างไร?

—【สมอแห่งมิติ!】

การควบคุมเวทมนตร์อย่างประณีตของเรย์ลิน ทำลายประกายแสงส่งผ่านมิติในมือของนักบวชอสูรกลายพันธุ์ในทันที

จากนั้น สีหน้าของนักบวชก็แปรเปลี่ยนเป็นมืดมน เมื่อภาพที่มันไม่อาจเชื่อสายตาปรากฏต่อหน้า ทำให้ปากใหญ่ของมันอ้ากว้างจนแทบหลุดจากข้อต่อ

แสงเจ็ดสีกระจายจากมือของเรย์ลินออกไป

เวทมนตร์ระดับ 2 —การพ่นแสงสีรุ้ง!

ผลของเวทมนตร์นี้มีความเปราะบาง โดยมากทำได้เพียงทำให้ผู้ล่าแห่งความตายสองตัวหยุดชะงักเล็กน้อย ก่อนที่พวกมันจะพุ่งเข้าโจมตีต่อโดยไม่ลังเล

แต่นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการแสดงของเรย์ลิน!

【การพ่นแสงสีรุ้ง!】【การพ่นแสงสีรุ้ง!】【การพ่นแสงสีรุ้ง!】...

สายแสงเวทมนตร์เก้าสายพุ่งออกจากมือของเรย์ลินในทันที เหมือนกับแสงอันเจิดจ้าของสายรุ้ง และทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในพริบตา! แม้ว่าเวทมนตร์ระดับต่ำจะมีผลลัพธ์ที่จำกัด แต่เมื่อปริมาณมากพอก็สามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญได้เสมอ!

เห็นได้ชัดว่า ผู้ล่าแห่งความตายสองตัวนั้นถูกแสงเวทมนตร์มากมายกลืนกินจนจมอยู่ในภวังค์แห่งความมึนมนและภาพลวงตา

【ลูกไฟเพลิงร้อนแรง!】【ลูกไฟเพลิงร้อนแรง!】【ลูกไฟเพลิงร้อนแรง!】...

【เวทลูกไฟ!】【เวทลูกไฟ!】【เวทลูกไฟ!】

เวทไฟระดับ 2 และ 3 จำนวนมากก่อตัวในมือของเรย์ลิน สร้างภาพราวกับท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

แม้ว่าจะเป็นเพียงเวทมนตร์ระดับต่ำ แต่เมื่อรวมปริมาณมากเข้าด้วยกัน มันก็เปรียบเสมือนเวทมนตร์ระดับตำนาน—สายฝนเพลิงดาวตก!

แม้แต่ผู้ล่าแห่งความตายที่เพิ่งหลุดพ้นจากอาการมึนงงก็ยังสัมผัสได้ถึงอันตรายที่รุนแรงจนต้องกระโดดถอยหลังทันที

“การได้ตายด้วยเวทมนตร์นี้ก็ถือเป็นเกียรติของพวกเจ้าแล้ว!”

เรย์ลินยิ้มบาง ๆ พลางปลดปล่อยเปลวเพลิงที่ราวกับดาวตกตกกระทบลงมาจากฟากฟ้า

ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง สองผู้ล่าแห่งความตายถูกกลืนหายไปในเวทมนตร์ที่เต็มไปด้วยสีสันสดใสทันที!

“ฮ่า ๆ… โลกก่อนยังมีลัทธิเทพแห่งลูกไฟห้าดวง ที่เชื่อว่าเพียงลูกไฟห้าลูกก็เพียงพอที่จะพิชิตโลก! แต่ตอนนี้…เวทลูกไฟแค่ห้าลูกจะไปพออะไรล่ะ!”

เรย์ลินมองเปลวไฟอันเจิดจ้าด้วยอารมณ์ที่ยังคงปลอดโปร่ง ราวกับจมอยู่ในความคิดล่องลอย

ตรงกันข้าม นักบวชอสูรกลายพันธุ์ที่เผชิญอยู่ กลับเต็มไปด้วยความตกใจ เมื่อเห็นเหล่าผู้ล่า ตายกลายเป็นเถ้าถ่านไปในพริบตา ใบหน้าของมันบิดเบี้ยวเสียจนดูเหมือนหยดน้ำสามารถไหลออกมาได้

“เวทมนตร์มากมายขนาดนี้ และยังเป็นการร่ายแบบฉับพลันทั้งหมด! เจ้าเป็นพ่อมดระดับตำนานงั้นหรือ? ไม่สิ! แม้แต่ในระดับตำนาน ก็ไม่มีทางทะลุข้อจำกัดเก้าสล็อตของเวทมนตร์ได้...”

นักบวชอสูรกลายพันธุ์เริ่มดูเหมือนเสียขวัญจนแทบแตกสลาย

เรย์ลินมองปฏิกิริยาของมันด้วยรอยยิ้มอันสงบนิ่ง

ในโลกนี้ การเป็นพ่อมดไม่ใช่เรื่องง่าย แม้จะมี "เครือข่ายเวทมนตร์" ให้ใช้ แต่ก็ถูกจำกัดด้วยข้อกำหนดของสล็อตเวทมนตร์อย่างเข้มงวด

ยิ่งกว่านั้น เทพธิดาแห่งเครือข่ายเวทมนตร์ยังเก็บค่าพลังจิตบางส่วนทุกครั้งที่พ่อมดร่ายเวทมนตร์ ซึ่งทำให้บางคนสามารถใช้เวทมนตร์ได้เพียงไม่กี่ครั้งต่อวัน แม้แต่พ่อมดระดับตำนาน ก็อาจสูญเสียพลังทั้งหมดหลังใช้เวทมนตร์ระดับตำนานไปไม่กี่ครั้ง

แต่เรย์ลินนั้นแตกต่าง!

เขาทะลุผ่านข้อจำกัดของเครือข่ายเวทมนตร์ในสี่ระดับแรก ทำให้สามารถใช้เวทมนตร์ระดับ 0 ถึง 3 ได้โดยไม่มีข้อจำกัดใด ๆ

นั่นหมายความว่า หากพลังจิตของเขาเพียงพอ เขาสามารถร่ายเวทมนตร์ระดับต่ำได้อย่างไม่สิ้นสุด และยังเป็นการร่ายแบบฉับพลันทั้งหมดอีกด้วย!

มากไปกว่านั้น สล็อตเวทมนตร์ที่เขามีคือสิ่งที่สะสมจากวันก่อน ทำให้ตอนนี้เขาสามารถใช้เวทมนตร์ได้เท่ากับจำนวนสล็อตเวทมนตร์รวมกับพลังจิตของเขา

ความสามารถนี้ทำให้เรย์ลินเป็นที่น่าเกรงขาม ด้วยจำนวนเวทมนตร์ระดับต่ำที่มากเกินกว่าพ่อมดทั่วไปหลายเท่า เขาสามารถใช้พลังนั้นถล่มศัตรูจนจมไปในกองพลังได้

เว้นเสียแต่ว่าศัตรูจะมีภูมิคุ้มกันเวทมนตร์โดยสิ้นเชิง เขาแทบไม่มีอะไรต้องหวาดกลัว

แน่นอนว่า ความลับนี้คือไพ่ตายของเขา หากถูกเปิดเผย ผลลัพธ์ที่ตามมาย่อมเป็นภัยมหาศาล

ดังนั้น ผู้ใดก็ตามที่ได้เห็นความลับนี้ของเขา ต้องตายทั้งหมด!

ก่อนหน้านี้ แม้จะอยู่ในบทบาทที่เปิดเผย เขายังไม่กล้าพลั้งใช้ความลับนี้เลย

และตอนนี้ นักบวชอสูรกลายพันธุ์ผู้นี้ ได้ถูกกำหนดชะตาแล้วว่าต้องตายในที่แห่งนี้

เรย์ลินค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหา รังสีแห่งความสิ้นหวังฉายชัดในดวงตาของนักบวชอสูรกลายพันธุ์ มันเบิกตากว้างพร้อมกับพูดด้วยเสียงแหบพร่า

“ข้าเข้าใจแล้ว! เจ้าเป็น ‘พ่อมดแห่งอาร์เคนเมจ’ ใช่ไหม? เพื่อนของเจ้าถูกข้าจับตัวไว้...ข้าสามารถ...อ๊าก!”

ทันใดนั้น คลื่นเวทมนตร์ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง แม้แต่เวทมนตร์ระดับ 0 ถึง 3 ก็เพียงพอที่จะทำลายล้างศัตรูจนสิ้น

เรย์ลินมองนักบวชอสูรกลายพันธุ์ค่อย ๆ ละลายไปในกระแสเวทมนตร์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสนใจ

“ไม่น่าเชื่อ... นักบวชในค่ายห่างไกลแห่งนี้ กลับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับพ่อมดแห่งอาร์เคนเมจ แถมยังพูดถึง ‘เพื่อน’ อีก...”

ดูเหมือนว่านักบวชอสูรกลายพันธุ์เคยพบกับพ่อมดแห่งอาร์เคนเมจมาก่อน และอาจจับตัวพวกนั้นไว้เป็นเชลย แต่สำหรับเรย์ลิน เมื่อเขาสังหารนักบวชลงได้ ทุกสิ่งในค่ายนี้ก็จะตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ เขาไม่มีความจำเป็นต้องเสียเวลาไถ่ถามหรือเจรจาใด ๆ อีก

เมื่อการต่อสู้สิ้นสุดลง ม่านหมอกที่เคยปกคลุมค่ายก็ค่อย ๆ สลายตัว เผยให้เห็นภาพความวุ่นวายที่เกิดขึ้นภายใน เรย์ลินกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างพินิจพิเคราะห์

ร่างของเหล่าอสูรกลายพันธุ์และเหล่าทหารของเขากระจัดกระจายอยู่บนพื้น เลือดสดไหลรินเป็นธารน้อย ๆ ตามพื้นดิน ท่ามกลางสภาพที่ดูเหมือนความสิ้นหวังนั้น ทหารของเรย์ลินกลับแสดงความกล้าหาญถึงขีดสุด

ด้วยรางวัลที่ดึงดูดใจ ลูกน้องของเรย์ลินจึงยอมสู้สุดชีวิตจนเกิดการปะทะอันดุเดือดกับอสูรกลายพันธุ์

ในอีกพื้นที่หนึ่ง แม้ว่า ทิฟา จะมีพลังใกล้เคียงระดับตำนาน แต่ก็ยังถูกอสูรกลายพันธุ์ขั้นสูงห้าตนไล่ต้อนจนดูอ่อนแรง

“ถอย!”

เมื่อหัวหน้าอสูรกลายพันธุ์ระดับสูงเห็นเรย์ลินปรากฏตัว และนักบวชอสูรกลายพันธุ์หายไป มันก็ตัดสินใจถอนตัวทันที

แต่เรย์ลินจะปล่อยให้มันหลบหนีได้อย่างไร?

แม้จะไม่สามารถใช้คลื่นเวทมนตร์ครั้งใหญ่ซ้ำได้ แต่ในฐานะพ่อมดที่ใกล้บรรลุระดับสูงสุด เขาย่อมมีวิธีพลิกสถานการณ์

【พันธนาการขั้นสูง!】

【ตรึงมนุษย์!】

【มึนงงขั้นสูง!】

หลังจากร่ายเวทมนตร์เชิงลบหลายบท เรย์ลินใช้เวทมนตร์โจมตีอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ราวกับพายุโหมกระหน่ำ

“เวรเอ้ย! สล็อตเวทมนตร์มากมายขนาดนี้? นักบวชนั่นทำอะไรอยู่ ถึงไม่สามารถลดสล็อตเวทมนตร์ของเขาได้ก่อนที่จะตาย!”

หัวหน้าอสูรกลายพันธุ์คำรามเสียงดังด้วยความโกรธ แม้ว่ามันจะคิดจนหัวแทบระเบิด ก็ไม่อาจเข้าใจความจริงที่เกิดขึ้นได้ ได้แต่เดือดดาลและพุ่งเข้าเผชิญหน้ากับการโจมตีที่โหมกระหน่ำจากรอบด้าน

เมื่อเหล่านักบวชระดับสูงถูกกำจัดลง ความฮึกเหิมของเหล่าอสูรกลายพันธุ์ที่อ่อนแรงอยู่แล้วยิ่งถดถอย และเรย์ลินก็ไม่พลาดที่จะฉวยโอกาสลงมืออย่างไร้ความปรานี

เขาเลือกจับอสูรกลายพันธุ์ตัวหนึ่งเป็นเชลยไว้เพื่อแผนการในอนาคต ก่อนจะเริ่มการสังหารหมู่ด้วยความเด็ดขาด

【คันศรแห่งจันทรา】!

ลูกศรสายฟ้าอันเจิดจ้าพุ่งลงมาจากกลางอากาศ เจาะทะลุหน้าอกของหัวหน้าอสูรกลายพันธุ์อย่างแม่นยำ

แม้การโจมตีครั้งนี้จะน่าสะพรึงเพียงใด แต่หัวหน้าอสูรกลายพันธุ์ยังคงใช้พละกำลังอันแข็งแกร่งวิ่งต่อไปอีกระยะก่อนจะล้มลงในที่สุด แสดงถึงพลังชีวิตอันน่าอัศจรรย์

เมื่อพ่อมดและหัวหน้าอสูรกลายพันธุ์ระดับสูงสิ้นชีพ ค่ายอสูรกลายพันธุ์ทั้งหมดก็สูญเสียความกล้าหาญที่จะต่อต้านต่อไป

เหล่าอสูรกลายพันธุ์ที่เหลือกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว วิ่งหนีตายออกจากค่าย บางตัวก็ถูกลูกน้องของ

เรย์ลินที่กำลังคลุ้มคลั่งไล่สังหารอย่างไม่ปรานี

"เคลียร์ค่าย รักษาความเรียบร้อย! จับตัวเชลยไว้ ฉันมีแผนสำหรับพวกมัน!"

เรย์ลินสั่งการพร้อมมอบอสูรกลายพันธุ์ระดับสูงตัวเดียวที่รอดชีวิตให้กับทิฟาผูกมัดไว้ จากนั้นเขาก็เดินเข้าสู่ใจกลางค่ายโดยไม่สนใจสิ่งอื่น

พื้นดินยังเปรอะเปื้อนคราบเลือดที่ยังไม่แห้งสนิท ทำให้ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความหนืดเหนียว แต่ด้วยความรวดเร็วของการต่อสู้ โครงสร้างหลักของค่ายจึงยังคงสภาพเดิมไว้ได้

ตึง! ตึง!

ภายใต้คำสั่งของเรย์ลิน รูปปั้นและแท่นบูชาของมาลา ได้ถูกทำลายจนสิ้น แสงสีทองอ่อนที่แฝงไปด้วยพลังแห่งการล่าไหลวนในก้อนหินที่แตกกระจาย

"แม้จะเป็นเทพเจ้า แต่ก็มีข้อจำกัด ตัวอย่างเช่น การรับรู้เหตุการณ์เพียงรอบ ๆ แท่นบูชา และหากต้องการแสดงตัวลงมา จะต้องได้รับความร่วมมือจากนักบวชที่นี่ พร้อมทั้งมอบเครื่องบูชาหรือก่อให้เกิดกระแสศักดิ์สิทธิ์...แต่ที่นี่ไม่มีอะไรเช่นนั้น การแสดงตัวโดยไม่มีเงื่อนไขเหล่านี้จะทำให้พลังแห่งเทพถูกบั่นทอนจนร้ายแรง สำหรับเพียงอสูรกลายพันธุ์ไม่กี่ตัวนั้น เทพเจ้าคงไม่ยอมเสียพลังเช่นนี้แน่"

เรย์ลินกล่าวขณะมองแท่นบูชาที่ถูกทำลาย จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวเอง

"เมื่อแท่นบูชาถูกทำลายลง การรับรู้ใด ๆ ที่จะส่งไปยังพื้นที่นี้ก็ถูกตัดขาดอย่างสมบูรณ์..."

บัดนี้บริเวณแท่นบูชาปลอดภัยแล้ว เรย์ลินโบกมือไล่ลูกน้องที่ยังสั่นกลัวให้ออกไป เหลือเพียงเขาที่เดินไปยืนอยู่ข้างแท่นบูชา

"แม้ไม่มีพลังแห่งเทพเจ้า แต่ข้าก็สัมผัสได้ถึงพลังของเทพเจ้าแห่งการล่า..."

เขาปิดตาลงช้า ๆ มือแตะที่ก้อนหินสีน้ำเงินซึ่งแตกกระจายจากแท่นบูชา พลางรับรู้ถึงพลังที่มาลาทิ้งไว้

บรรยากาศแห่งการล่า การเข่นฆ่า และความตาย แผ่ปกคลุมรอบตัวเขา

"แม้จะเป็นเพียงพลังขั้นอ่อนแอ แต่ก็สะสมมาไม่น้อย..."

เรย์ลินถอนหายใจ ในดวงตาเปล่งแสงสีดำลุกลาม "ดูดกลืน!"

พลังศักดิ์สิทธิ์สีทองเปล่งประกายจากซากแท่นบูชาและถูกเรย์ลินดูดกลืนเข้าสู่ร่างกาย

แม้การควบคุมพลังแห่งเทพเจ้าอาจเป็นไปไม่ได้ แต่พลังศักดิ์สิทธิ์เล็กน้อยยังคงนำมาใช้ได้ ในโลกแห่งเทพเจ้า มีเรื่องเล่าถึงการประทานพลังจากเทพเพื่อยกระดับผู้ศรัทธา

แต่เรย์ลินไม่ใช่ผู้ศรัทธาของมาลา และมาลา ก็ไม่อาจประทานพลังให้เขาได้ หากเจ้าไม่ให้ข้า ข้าก็จะเอาเอง! นี่คือตัวตนของเรย์ลิน!

พร้อมกับพลังศักดิ์สิทธิ์ที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่าง จิตวิญญาณที่บิดเบี้ยวและขาดวิ่นก็เริ่มก่อตัวขึ้นในจิตสำนึกของเรย์ลิน รูปร่างของมันคืออสูรวานรขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยความน่าสะพรึง...

..........