บทที่ 708 หญิงครึ่งงูกับการหลบหนี

บทที่ 708 หญิงครึ่งงูกับการหลบหนี

“เกิดอะไรขึ้น? คนตรงหน้านี้ไม่ใช่ผู้นำสูงสุดของที่นี่เหรอ?”

อิยาสมองหญิงครึ่งงูตรงหน้าอย่างสงสัย แต่พบว่าอีกฝ่ายเองก็ดูงุนงงไม่ต่างกัน

“ไม่ว่ายังไงก็ตาม! ต้องจับตัวนางให้ได้ก่อน! ผู้ใดที่คิดหมิ่นเกียรติแสงสว่างขององค์เทพ จะต้องถูกลงทัณฑ์!” อิยาสกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว

ความจริงแล้ว หากไม่มีความคิดที่คล้ายลัทธิศรัทธาอันแรงกล้าแบบนี้ อิยาสคงไม่สามารถเลื่อนขั้นสู่ระดับสี่ของนักบูชาได้ง่ายดายนัก

แต่เรย์ลินจะยอมให้อิยาสประสบความสำเร็จง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?

“ถึงจะเป็นนักบูชาระดับสี่ และยังเป็นถึงสมาชิกชั้นนำของนกแห่งความสกปรก ก็ใช่ว่าจะจัดการได้ในทันที…”

เรย์ลินที่ยืนอยู่ห่างออกไปควบคุมพลังเวทมนตร์ด้วยความละเอียดถี่ถ้วน “เลือกเพียงการพันธนาการและจำกัดการเคลื่อนไหวก็พอ…”

พลังแห่งความฝันจำนวนมหาศาลถูกขยายเพิ่มด้วยวงเวทมนตร์ ราวกับเปลี่ยนจากถ่านเป็นเพชร เปล่งผลลัพธ์ที่น่าสะพรึงออกมา

“เวทมนตร์แห่งความฝันระดับสี่—กำแพงบิดเบี้ยวข้ามมิติ!”

พลังแห่งความฝันที่พลุ่งพล่านกลายเป็นเขาวงกตขนาดใหญ่ทันที กักขังอิยาสและนักรบระดับดวงดาวรุ่งอรุณอีกสามคนที่มาเสริมกำลังเอาไว้ภายใน

ครืน! เสียงร้องของเหยี่ยวแห่งราตรีและเสียงกระแทกกำแพงดังขึ้นไม่หยุด ทำให้เขาวงกตแห่งความฝันเริ่มบิดเบี้ยวและเปลี่ยนรูปทรง

“ไปกันเถอะ! ฉันกักขังพวกมันไว้ได้ไม่นานนัก!”

ร่างของเรย์ลินแปรเปลี่ยนเป็นพายุหมุนสีดำ พันรอบตัวหญิงครึ่งงู แม้ว่าพลังแห่งความฝันจะถูกควบคุมโดยเขา แต่พลังส่วนใหญ่นั้นมาจากการดึงดูดของหญิงครึ่งงู ปริมาณจึงไม่มากนัก ประกอบกับการที่เรย์ลินตั้งใจยั้งมือ ทำให้เขาไม่มั่นใจว่าจะกักขังพวกนั้นได้นาน ดังนั้นจำต้องรีบเร่ง

ดูเหมือนว่าหญิงครึ่งงูจะสัมผัสได้ถึงพลังสายเลือดจากตัวเขา ดวงตาสีแดงสดของนางจึงวาววับขึ้น แต่ไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้านแต่อย่างใด

หวืดหวืด… พายุหมุนสีดำคำรามรุนแรง ราวกับนำพลังแห่งการทำลายล้างมาด้วย ดูดพลังชีวิตของผู้ที่ขวางทางจนเหือดแห้ง กลายเป็นซากศพแห้งกรังเกลื่อนกลาด

เมื่อไม่มีใครกล้าออกมาขัดขวางอีกต่อไป พายุสีดำที่พาหญิงครึ่งงูมาด้วยก็พุ่งทะยานข้ามชายฝั่ง หายลับไปยังขอบฟ้า

ปัง! ครืนครืน! หลังจากนั้นเพียงสิบวินาที สายฟ้าปริมาณมหาศาลก็ก่อตัวขึ้นเหนือเขาวงกตสีแดงเข้ม และฟาดลงมารุนแรง พร้อมเสียงแสบแก้วหูและเสียงร้องของเหยี่ยวแห่งราตรี

ปัง! เขาวงกตทั้งหมดพังทลาย เผยให้เห็นอิยาสและพวกพ้องที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

“ตามไป! และออกหมายจับด้วย! อย่าปล่อยให้นางหนีไปได้เด็ดขาด!”

อิยาสดวงตาแดงก่ำ น้ำเสียงแหบแห้งจนทำให้เหล่าทหารยามรอบตัวถึงกับตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

“โลกแห่งนรกนี้ ดูเหมือนจะมีความแตกต่างจากโลกแห่งพ่อมดมากทีเดียว แรงยึดเหนี่ยวระหว่างอะตอมเพิ่มขึ้น ทำให้ต้องใช้พลังงานมากขึ้นในการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ…”

ในระหว่างที่หลบหนีโดยมีหญิงครึ่งงูติดตามมาด้วย เรย์ลินก็นึกถึงขั้นตอนการใช้เวทมนตร์เมื่อครู่ไปด้วย

ตั้งแต่ที่แฝงตัวเข้ามาในโลกแห่งนรก เขามักจะปฏิบัติตัวอย่างระมัดระวัง การใช้เวทมนตร์ครั้งเดียวก่อนหน้านี้ยังเป็นเพียง “การกระตุ้นโลหะ” ซึ่งไม่ใช่เวทมนตร์ที่มีผลกระทบเป็นวงกว้าง แต่การต่อสู้ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่เขาใช้เวทมนตร์โจมตีในระดับกว้าง

“เป็นไปตามที่ฉันสังเกตไว้ กฎฟิสิกส์ของที่นี่เข้มงวดกว่า ต้องใช้ต้นทุนพลังงานสูงขึ้นเพื่อขับเคลื่อนเวทมนตร์ และพลังที่ได้ก็ลดลง…”

เรย์ลินมองดูผลการวิเคราะห์จากชิปซึ่งกำลังฉายข้อมูลล่าสุดลงในพื้นที่ความทรงจำของเขา

【เสียงเตือน! ตามการตรวจสอบภาคสนามและการทดลองสันนิษฐาน เวทมนตร์ทุกระดับของโลกพ่อมดจะถูกลดทอนลง 37.89% เมื่ออยู่ในโลกแห่งนรก!】

"การลดทอนที่รุนแรงมาก นี่หมายความว่าในยุคโบราณ โลกแห่งนรกไม่ต้อนรับระบบพลังงานอื่นเข้ามาเลยใช่ไหม?" เรย์ลินครุ่นคิดก่อนจะสั่งชิป: "ชิป! ค้นหาจากฐานข้อมูล! หาพลังงานระบบที่เหมาะสมที่สุดสำหรับโลกแห่งนรก!"

【เสียงเตือน! การค้นหาเริ่มต้นแล้ว!】 ชิปตอบกลับอย่างซื่อสัตย์ และแทบจะในทันทีคำตอบก็ปรากฏ

【ผลการจำลอง: พบสองระบบพลังงานที่เหมาะสมที่สุดสำหรับโลกแห่งนรก ได้แก่ 1. เส้นทางแห่งการบูชา 2. เทคนิควิญญาณสัตว์】

เมื่อเห็นผลลัพธ์ เรย์ลินก็ไม่แปลกใจ ใบหน้าแสดงถึงความเข้าใจราวกับคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า: "ว่าแล้วเชียว สองระบบพลังงานนี้คือเส้นทางพื้นฐานที่สุดของโลกแห่งนรกใช่ไหม?"

ด้วยกฎเกณฑ์ที่แตกต่างกันในแต่ละโลก ทำให้ทุกโลกมีเส้นทางการเติบโตและเสน่ห์เฉพาะตัว และเมื่อผ่านการพิสูจน์ของกาลเวลา เส้นทางแห่งการบูชาและเทคนิควิญญาณสัตว์ก็ชัดเจนว่าเหมาะสมที่สุดสำหรับโลกแห่งนรก

"ดูเหมือนว่าฉันไม่เพียงต้องศึกษาทั้งสองระบบนี้ แต่ยังต้องมุ่งมั่นเลื่อนระดับในระบบเหล่านี้ให้สูงขึ้นด้วย!" เรย์ลินลูบคางอย่างครุ่นคิด

คำสาปตราประทับหมื่นอสรพิษนั้นส่งผลเฉพาะต่อพลังสายเลือดของเขา แต่กลับไม่มีผลต่อระบบพลังงานอื่น แม้จะทำให้เขาอ่อนแอลงเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้กระทบต่อความสำเร็จในเส้นทางอื่น

"วิชาอัคนีปักษา!" ทันทีที่เรย์ลินสั่งจิต ไฟสีดำลึกลับก็ปรากฏในมือเขา

"พลังแห่งหลายแขน!" เงาลางๆ ของชนเผ่าหลายแขนก็ปรากฏขึ้น มอบพลังมหาศาลให้เขา ด้วยการผสมผสานระบบพลังงานอื่นเหล่านี้ ทำให้เรย์ลินยังสามารถคงความแข็งแกร่งในระดับพ่อมดดวงดาวรุ่งอรุณไว้ได้ แม้พลังสายเลือดของเขาจะถูกผนึกไว้

อย่างไรก็ตาม พลังสายเลือดคือรากฐานของเขา หากปัญหานี้ไม่ได้รับการแก้ไข ภายในสามปี เขาจะสูญสิ้นพลังสายเลือดไปจนถึงขั้นล่มสลาย แม้จะประสบความสำเร็จในเส้นทางอื่นมากเพียงใดก็ตาม เพราะเส้นทางสายเลือดไม่ใช่เพียงแค่เส้นทางหลักของเขา แต่ยังเป็นสิ่งที่เขาผูกมัดชีวิตไว้ ทั้งจิตวิญญาณแท้ของเขายังถูกสายเลือดควบคุมอีกด้วย ส่วนเส้นทางอื่นๆ นั้นเป็นเพียงส่วนเสริมเท่านั้น

"ในโลกแห่งนรก พลังงานระบบอื่นๆ จากโลกเล็กๆ ต่างก็ถูกจำกัดจริงๆ" เรย์ลินกล่าวด้วยสีหน้ามืดมน

หนึ่งในระบบพลังงานที่เหลืออยู่คือพลังแห่งความฝัน แม้ว่าจะได้รับผลกระทบน้อยที่สุด แต่เพราะความไม่แน่นอนอันสูงลิบลิ่วของมัน ทำให้เรย์ลินไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก

"แต่ในเมื่อเส้นทางสายเลือดไม่สามารถใช้ได้ในตอนนี้ ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องลองเส้นทางอื่น เมื่อระบบพลังงานเหล่านี้ไปถึงระดับสูง อาจสร้างพลังที่มากพอจะทำลายคำสาปตราประทับหมื่นอสรพิษ และปลดปล่อยฉันจากคำสาปนี้ได้…"

เรย์ลินตัดสินใจเด็ดขาด: "ด้วยการช่วยเหลือจากชิป ฉันสามารถเลื่อนระดับได้รวดเร็ว และเส้นทางแห่งการบูชากับเทคนิควิญญาณสัตว์นั้นสำคัญที่สุด ต่อจากนั้นคือวิชาอัคนีปักษาและพลังแห่งความฝัน…"

สำหรับพลังแห่งหลายแขน เรย์ลินไม่ได้คาดหวังมากนัก เพราะข้อมูลที่เขาได้มานั้นมีจำกัด แม้ว่าชิปจะสามารถจำลองและวิเคราะห์ได้ แต่ก็ไม่เพียงพอให้เขาเข้าถึงระดับสูงสุด เขาจึงตัดสินใจละไว้ หากไม่มีเหตุการณ์พิเศษเกิดขึ้น มันคงเป็นเพียงความสามารถสนับสนุนตลอดชีวิตของเขาเท่านั้น

"ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้!"

ในตอนนั้น หญิงครึ่งงูลืมตาขึ้น ดวงตาเปี่ยมด้วยความเยือกเย็น

“จากที่นี่ไปยังท่าเรืออิยาส มีระยะทางอย่างน้อยกว่า 300 ไมล์ทะเล น่าจะปลอดภัยชั่วคราวแล้ว”

เรย์ลินยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหยุดลงบนเกาะร้างกลางทะเล พายุหมุนสีดำจางหาย เผยให้เห็นร่างของเขาและหญิงครึ่งงู

นี่เป็นครั้งแรกที่เรย์ลินมีเวลาเพียงพอในการสังเกตอีกฝ่ายอย่างละเอียด

หญิงครึ่งงูมีผมยาวสีขาวราวหิมะ ดวงตาสีแดงสดดุจโลหิต ลวดลายเกล็ดงูสีขาวละเอียดบนใบหน้าไม่ได้ทำให้นางดูน่ากลัว แต่กลับเพิ่มเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะเมื่อผสานกับบรรยากาศทรงอำนาจที่นางสะสมมา ดูยิ่งเพิ่มความน่าหลงใหล

"ดูเหมือนผู้สืบสายเลือดของแม่แห่งงูหมื่นตัวจะมีคุณสมบัตินี้กันทุกคน เสน่ห์ที่เพิ่มขึ้นโดยธรรมชาติ! หรือว่านางจะชำนาญในศาสตร์ภาพลวง?"

เรย์ลินถอนหายใจเล็กน้อย แต่ในช่วงเวลานี้ ชิปก็เก็บข้อมูลได้เพียงพอแล้ว

**【หญิงครึ่งงู (ชื่อไม่ทราบ)

เพศ: หญิง

สายเลือดจากฝ่ายบิดา: งูขาวปีศาจฟอสฟอรัส (ผสม)

สายเลือดจากฝ่ายมารดา: ไม่ทราบ (คาดว่าเป็นสิ่งมีชีวิตกึ่งมนุษย์)

พลัง: 79

ความว่องไว: 50

ความทนทาน: 65

จิตใจ: 463

พลังวิญญาณ: 46

ความสามารถติดตัว:

1. สนามพลังภาพลวง: สร้างสนามพลังภาพลวงรอบตัว สิ่งมีชีวิตที่มีจิตใจต่ำกว่า 200 ไม่สามารถต้านทานได้ และจะสูญเสียเจตจำนงเสรี

2. การดึงดูดพลังแห่งความฝัน: สายเลือดของงูขาวปีศาจฟอสฟอรัส มีความสามารถในการดูดซับพลังจากโลกแห่งความฝัน】**

ชิปฉายข้อมูลของอีกฝ่ายพร้อมภาพจำลองออกมาอย่างรวดเร็ว

“ในระดับพ่อมดดวงดาวรุ่งอรุณ ความสามารถของอีกฝ่ายถือว่าไม่เลวเลย” เรย์ลินพยักหน้าอย่างลับๆ โดยเฉพาะคำว่า "ผสม" ที่ปรากฏในคำอธิบายสายเลือดของบิดา เขาหยุดสายตาตรงนั้นเล็กน้อย

“ดูเหมือนสายเลือดระดับห้าของนางจะไม่บริสุทธิ์นัก แม้แต่น้อยกว่าที่ฝังอยู่ในหน้ากากของฉันเสียอีก ไม่น่าแปลกใจที่นางไม่ได้ให้ความรู้สึกกดดันอะไรกับฉัน และพลังแห่งความฝันที่ดึงดูดมาก็ยังน้อยมาก…”

“แต่ความสามารถของงูขาวปีศาจฟอสฟอรัสในการเชื่อมต่อกับโลกแห่งความฝัน ดูเหมือนจะเป็นจุดที่ควรขุดลึกลงไป”

เรย์ลินลูบคาง นึกถึงเวทมนตร์แห่งความฝันมากมายที่เขาเชี่ยวชาญ แต่ถูกจำกัดโดยปัญหาพลังแห่งความฝันที่เขาพยายามแก้ไขมานาน

การปรากฏตัวของงูขาวปีศาจฟอสฟอรัสนี้เปรียบเสมือนความหวังใหม่

งูระดับห้านี้ได้สืบทอดพลังในด้านความฝันจากแม่แห่งงูหมื่นตัวมาอย่างชัดเจน ถึงขั้นมีความสามารถเชื่อมต่อกับโลกแห่งความฝัน ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อเรย์ลินอย่างยิ่ง

สิ่งสำคัญกว่านั้นคือในมือของเรย์ลินเองก็มีสายเลือดบริสุทธิ์ของงูขาวปีศาจฟอสฟอรัสระดับห้าอยู่แล้ว!

“ถึงแม้ว่าพลังแห่งความฝันจะมีความไม่แน่นอนสูงมาก แต่การเก็บไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉินก็นับว่าเป็นทางเลือกที่ดี และในเรื่องการเชื่อมต่อกับโลกแห่งความฝัน ดูเหมือนหญิงครึ่งงูคนนี้จะให้แนวทางบางอย่างกับฉัน แม้ว่านางเองจะไม่สามารถเดินทางข้ามมิติได้โดยตรง แต่นางก็สามารถดึงพลังแห่งความฝันเข้ามาได้บ้าง…”

เรย์ลินจ้องมองหญิงครึ่งงูอย่างไม่ปิดบัง สายตาเช่นนี้ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่พอใจ

"มองพอหรือยัง?" หญิงครึ่งงูแค่นเสียงอย่างเย็นชา

“นี่หรือคือวิธีที่เจ้าจะปฏิบัติต่อผู้ช่วยชีวิตของเจ้า? คนในสายเลือดเดียวกันกับเจ้า?” เรย์ลินหัวเราะเบาๆ “หากไม่ได้ฉันช่วยเมื่อครู่ เจ้าอาจจะตกอยู่ในมือของผู้ว่าการอิยาสไปแล้ว…”

“แล้วมันจะยังไงล่ะ?” หญิงครึ่งงูยังคงตอบกลับอย่างแข็งกร้าว

“และอีกอย่าง ข้าก็เตือนเจ้าก่อนหน้านี้แล้ว ทำไมเจ้าถึงไม่จากไปเสียตั้งแต่แรก?”…

..........