บทที่ 500 ดวงดาวรุ่งอรุณ! ดวงดาวรุ่งอรุณ!

บทที่ 500 ดวงดาวรุ่งอรุณ! ดวงดาวรุ่งอรุณ!

"ติ๊ง! ค่าพลังจิตหลักถึงจุดวิกฤติแล้ว!"

พร้อมกับเสียงเตือนจากชิปและความรู้สึกบีบรัดในทะเลจิต เรย์ลินจึงรู้ว่าค่าจิตของตนแตะที่ 399 และทะเลจิตก็เต็มไปด้วยผลึกพลังจิตสีดำเข้มปนแดง

ที่ศูนย์กลางทะเลจิตนั้น ผลึกแกนกลางพลังจิตสามชั้นของเรย์ลินเปล่งประกายสว่างออกมา

"พลังจากการเผาสายเลือดจะแรงที่สุดในครั้งแรกและลดลงหลังจากนั้น" เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังสายเลือดที่เอ่อล้นอยู่ในตัว เรย์ลินจึงตัดสินใจ "ชิป เริ่มขั้นตอนเลื่อนระดับดวงดาวรุ่งอรุณได้เลย!"

"สร้างภารกิจแล้ว ข้อมูลหลักของร่างถูกตรวจสอบทั้งหมด เริ่มจำลองโครงสร้างมวลจุด..."

ข้อมูลจำนวนมหาศาลเกี่ยวกับการสร้างมวลจุดไหลผ่านหน้าของเรย์ลิน ซึ่งถือเป็นความลับของระดับดวงดาวรุ่งอรุณ หากไม่ใช่เพราะเขาทำลายร่างแยกของราชาหลันซานลง เขาคงไม่มีทางได้ความรู้เหล่านี้มา

"กระดูกนิ้วนางพญางู!"

เรย์ลินมองไปที่วัตถุสายเลือดชิ้นสุดท้าย นี่คือสิ่งล้ำค่าที่สุดที่เขาได้จากปราสาทโบราณหลิวซา หากใช้ไปตั้งแต่แรก เขาอาจข้ามขีดจำกัดและบรรลุถึงระดับสามได้ในทันที! แต่เรย์ลินเป็นคนที่อดทนต่อสิ่งยั่วยวนได้ เขาเลือกที่จะเก็บมันไว้คอยส่งเสริมการเติบโตของสายเลือดตน

ปัง! กระดูกนิ้วสีขาวน้ำนมระเบิดออกเป็นเถ้าธุลีทันที แล้วแสงเรืองรองก็พุ่งเข้าไปในหน้าผากของเรย์ลิน

ทันทีที่กระดูกนิ้วนางพญางูเข้าสู่ร่างกาย คลื่นพลังอันมหาศาลก็เกิดขึ้นในทะเลจิต ปริมาณผลึกพลังจิตมากมายเริ่มอัดแน่นเข้าหาแกนกลางเรื่อย ๆ

แรงบีบอัดรุนแรงกดลงมาที่แกนกลางพลังจิต ทำให้ใบหน้าของเรย์ลินซีดขาว ร่างกายสั่นสะท้านอย่างหนัก

"เริ่มสร้างสัญลักษณ์เวทระดับสี่!" ดวงตาของเรย์ลินแดงก่ำ เขาออกคำสั่งไปทันที

"สร้างภารกิจ เริ่มการทำงาน ชิปเรียกกล้องจุลทรรศน์อะตอม!" ชิปตอบรับคำสั่งอย่างซื่อสัตย์

แกนกลางพลังจิตของเรย์ลินถูกแบ่งออกเป็นสามชั้น ที่ชั้นนอกสุดฝังอยู่กับสัญลักษณ์เวทขั้นหนึ่งสองอันคือ เกล็ดโคโมอิน และ ดวงตาหิน ส่วนชั้นในถัดไปเป็นสัญลักษณ์เวทขั้นสองคือ พิษร้าย ส่วนชั้นสุดท้ายมีสัญลักษณ์เวทขั้นสามคือ ภูตแห่งความกลัว

ทั้งสามชั้นเปล่งประกายสีแดงเลือดออกมา ราวกับกำลังจะรวมกันเป็นสัญลักษณ์เวทที่ซับซ้อน เหลือเพียงจุดศูนย์กลางของมันเท่านั้น!

ที่ศูนย์กลางของชั้นที่สาม แกนกลางผลึกชั้นที่สี่เริ่มปรากฏขึ้น

เนื่องจากแกนกลางพลังจิตมีโครงสร้างแบบซ้อนทับ ชั้นแกนกลางที่อยู่ลึกที่สุดจึงมีขนาดเล็กลงตามลำดับ การสลักสัญลักษณ์เวทขั้นสี่บนพื้นที่เล็กเพียงหนึ่งในสี่ของชั้นแรกนั้น ต้องการการควบคุมพลังจิตระดับสูงอย่างมาก

“ยากจริง ๆ ไม่แปลกใจที่พ่อมดหลายคนล้มเหลวในการเลื่อนระดับ แม้จะมีชิปช่วยก็ตาม แต่ความยากก็ยังมากเกินไป…”

ด้วยความช่วยเหลือจากชิป เรย์ลินที่เปิดใช้กล้องจุลทรรศน์อะตอม เริ่มสลักสัญลักษณ์เวทระดับสี่ของ "ดวงตาโคโมอิน" ลงบนผลึกแกนกลางชั้นที่สี่ของตน

นี่คือขั้นตอนที่จำเป็นสำหรับทุกพ่อมดขั้นสูง และมีเพียงศาสตร์การทำสมาธิขั้นสูงสุดเท่านั้นที่จะรวมโครงสร้างพลังเวทหลักเหล่านี้ไว้ได้

วิธีการสลักพลังในโลกจิตนั้นซับซ้อนและละเอียดอ่อนยิ่งกว่าการแกะสลักใด ๆ และต้องใช้ความพยายามมหาศาล เมื่อสลักเสร็จขั้นสุดท้ายลงไป เรย์ลินถึงกับเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง

ท่ามกลางทะเลจิตที่สั่นไหวและแรงบีบอัดรุนแรง เรย์ลินต้องสลักสัญลักษณ์เวทระดับสี่อย่างละเอียดถี่ถ้วนซึ่งเป็นงานที่ท้าทายอย่างยิ่งสำหรับเขา

หึ่งหึ่ง! เมื่อสัญลักษณ์เวทเสร็จสมบูรณ์ ทะเลจิตทั้งหมดสั่นไหว

ผลึกแกนกลางพลังจิตในใจกลางทะเลจิตปล่อยแสงเจิดจ้าออกมา สัญลักษณ์เวทละเอียดอ่อนทั้งสี่ชั้นเชื่อมโยงกันอย่างสวยงามราวกับงานศิลปะที่ยอดเยี่ยม

เมื่อสลักส่วนสุดท้ายในศูนย์กลาง ผลึกแกนกลางก็สั่นขึ้นมาในทันที ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นหลายหมื่นเท่า ราวกับความกดดันที่เคยมีนั้นหายไปหมดสิ้น

“นี่คือ…สัญลักษณ์เวทของข้าหรือนี่?” เรย์ลินมองสัญลักษณ์พลังเวทที่ประกอบด้วยพลังเวททั้งหมดของเขา เป็นเครื่องหมายที่เป็นเสมือนบทสรุปของความสำเร็จทั้งหมดที่เขามี จึงรีบสั่งให้ชิปบันทึกไว้

ความรู้สึกแรกที่ได้เห็นสัญลักษณ์นี้คือ ความสมบูรณ์แบบ!

สัญลักษณ์เวทต่าง ๆ เชื่อมโยงกันจนเกิดเป็นโครงสร้างสามมิติที่มีมิติจากทุกมุมมอง ดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

“นี่คือ…เส้นทางแห่งสายเลือดของข้าอย่างนั้นหรือ?” เรย์ลินพึมพำ ราวกับถูกเติมเต็มด้วยอารมณ์ที่แทบทำให้น้ำตาคลอ

ฟึบ! แกนกลางพลังจิตชั้นที่สี่ที่สมบูรณ์แบบพังทลายเข้าไปภายในอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นจุดศูนย์กลางที่หมุนเวียนและดึงดูดทุกสิ่งราวกับหลุมดำขนาดมหึมา ดูดกลืนทุกสิ่งรอบตัว

ผลึกพลังจิตในทะเลจิตอัดตัวอย่างรวดเร็วและถูกดูดกลืนเข้าสู่หลุมดำนั้น

"เริ่มการสร้างมวลจุด เปิดใช้โหมดการนำทาง!" เสียงชิปดังขึ้น

เรย์ลินเริ่มการสร้างมวลจุดด้วยการผสมผสานความรู้ของตนเข้ากับคำแนะนำจากชิป

ตูม! จุดกลางพลังจิตแผ่แรงดึงดูดอันมหาศาลออกมา ไม่เพียงแต่ผลึกพลังจิตเท่านั้น แต่มันยังทะลวงทะเลจิต ดึงพลังงานเลือดเนื้อและจิตวิญญาณเข้ามาด้วย

เป๊าะ! สติของเรย์ลินจมลงสู่ความมืดมิดชั่วขณะ ราวกับเวลานี้เนิ่นนานไปชั่วนิรันดร์

จนกระทั่งเสียงกระจกแตกดังขึ้น เรย์ลินจึงได้สติกลับคืนมา

ทะเลจิตของเขาว่างเปล่า เหลือเพียงจุดแสงสีดำอยู่ที่แกนกลาง จุดนั้นคือผลึกพลังจิตที่ถูกบีบอัดหลายล้านเท่าจนมีความหนาแน่นและมวลอย่างมหาศาล ซึ่งนั่นก็คือมวลจุดของพ่อมดดวงดาวรุ่งอรุณ!

จุดแสงนั้นสั่นสะเทือน พลังดวงดาวรุ่งอรุณ หรือที่เรียกว่า “พลังมวลจุด” ซึ่งเป็นพลังจิตบริสุทธิ์หลั่งไหลออกมา ปกคลุมร่างของเรย์ลิน

ตั้งแต่เวลานี้เป็นต้นไป เขาได้เข้าสู่ระดับดวงดาวรุ่งอรุณแล้ว!

"ติ๊ง! วิธีการทำสมาธิระดับสูงของดวงตาโคโมอินเข้าสู่ระดับสี่แล้ว! ผู้ใช้ได้บรรลุระดับพ่อมดขั้นสี่!"

"การเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพของพลังจิตสำเร็จ ข้อมูลขาดความเสถียร เริ่มทำการรวบรวมและปรับข้อมูลใหม่..."

ชิปทำการประมวลผลและในที่สุดก็แสดงผลลัพธ์ใหม่ขึ้นมาให้เรย์ลิน

"เรย์ลิน ฟาเรลล์ พ่อมดระดับสี่ สายเลือด: งูยักษ์โคโมอิน (สมบูรณ์) พลัง: 50 ความว่องไว: 45 ความแข็งแกร่ง: 65 พลังจิต: 503.7 มานา: 503 (มานาถูกกำหนดโดยพลังจิต) พลังวิญญาณ: ???"

"เนื่องจากข้อมูลพลังวิญญาณยังไม่สมบูรณ์ ไม่สามารถแสดงได้ในขณะนี้!"

เมื่ออ่านการแจ้งเตือน เรย์ลินลูบคางและครุ่นคิด

หลังจากพ่อมดบรรลุขั้นดวงดาวรุ่งอรุณแล้ว พลังจิตเดิมจะถูกบริสุทธิ์จนเกิดการเปลี่ยนแปลงในคุณภาพ ก่อให้เกิด "พลังวิญญาณ" ซึ่งเป็นพลังระดับที่สูงกว่าอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ชิปยังมีข้อมูลเกี่ยวกับพลังวิญญาณไม่เพียงพอ จึงไม่สามารถแสดงข้อมูลอย่างสมบูรณ์ได้ ต้องใช้พลังจิตเป็นข้อมูลแทนไปก่อน

"ระดับดวงดาวรุ่งอรุณเริ่มที่ค่าพลังจิต 500 อย่างนั้นหรือ?" เรย์ลินสัมผัสพลังที่น่าสะพรึงในจุดพลังของตนพลางพึมพำ "กระโดดขึ้นมาจากขีดจำกัดเดิมของระดับสามถึงเกือบหนึ่งร้อยจุด สมกับที่บอกว่าช่องว่างระหว่างระดับสี่กับสามนั้นมีความต่างกันลิบลับ!"

"พลังวิญญาณ!" เรย์ลินแค่นึก พลังแห่งความมืดปรากฏที่ฝ่ามือทันที นี่คือพลังจิตระดับคุณภาพที่สูงกว่าซึ่งมาจากมวลจุด เป็นพลังชั้นสูงสุดที่พ่อมดดวงดาวรุ่งอรุณขึ้นไปใช้ได้

เหล่าพ่อมดที่ก้าวข้ามระดับนี้ไปได้ต่างใช้พลังจากจิตวิญญาณอย่างแท้จริง และนับจากระดับนี้เป็นต้นไป พ่อมดจึงได้เริ่มเดินบนเส้นทางของตนเองอย่างสมบูรณ์

"ในยุคโบราณ พ่อมดที่อยู่ต่ำกว่าระดับสี่ยังถูกมองว่าเป็นเพียงหน้าใหม่ ด้วยเหตุผลนี้เอง"

สำหรับพ่อมด ช่องว่างระหว่างระดับสามถึงสี่ และระหว่างหกระดับเจ็ด เป็นกำแพงสูงใหญ่ยิ่งนัก ระดับที่สูงกว่านี้เรย์ลินยังไม่อาจมองเห็นได้ ทว่าความแตกต่างระหว่างระดับสามและสี่นั้น เขาเข้าใจเป็นอย่างดี

"พ่อมดระดับสามและต่ำกว่าส่วนใหญ่จะเน้นการฝึกฝนเพื่อเพิ่มพลังจิต แต่เมื่อเข้าสู่ระดับสี่หรือ 'พ่อมดดวงดาวรุ่งอรุณ' รวมถึงระดับที่สูงกว่าอย่าง 'พ่อมดแสงจันทร์' และ 'พ่อมดแสงอรุณ' พวกเขาต้องเริ่มมุ่งเน้นไปที่พลังจิตวิญญาณ ซึ่งจะนำไปสู่การค้นพบพลังภายในที่แท้จริงในตนเอง"

เรย์ลินมองจุดพลังกลางทะเลจิตของตน ที่แกนกลางแสงสลัวหมุนวนราวกับกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ พลังมหาศาลไหลเข้าสู่จุดกลางที่หมุนเวียนอย่างต่อเนื่อง บัดนี้วิญญาณของเขาได้ถูกบีบอัดอยู่ในจุดพลัง เกิดเป็น "จิตแท้" และด้วยการป้องกันจากมวลจุด จิตวิญญาณของเขาก็ได้รับการปกป้องจากการโจมตีทางจิตและวิญญาณทุกประเภท

มวลจุดที่มีความหนาแน่นสูงนี้คือเกราะสุดท้ายของจิตแท้แห่งเรย์ลิน

"จิตแท้ของข้า..." ในขณะนั้น ความทรงจำของเรย์ลินย้อนกลับไปยังช่วงเวลาที่เขาเพิ่งก้าวสู่ระดับนี้

ชั่วขณะนั้น เขาราวกับได้เห็นการกำเนิดและดับสูญของจักรวาล เห็นการผงาดขึ้นและล่มสลายของเผ่างูโคโมอินนับไม่ถ้วน ในวินาทีนั้นเอง วิญญาณของเขาได้หลอมรวมเข้ากับพลังสายเลือดอย่างแท้จริง และเขาก็กลายเป็นพ่อมดงูยักษ์โคโมอินโบราณโดยสมบูรณ์

..........