บทที่ 188 การทดลองสลักตรา

บทที่ 188 การทดลองสลักตรา

ใบหน้าของดาเมียนแสดงความหวาดกลัวออกมาเล็กน้อย

“มีพ่อมดจำนวนมากออกจากเมืองโดยตรง ผู้คนมากมายพากันออกไปซื้อของที่เพิ่มพลังโดยทันที ราวกับพวกเขาอยากจะใช้จ่ายมณีเวทที่มีอยู่ทั้งหมดในมือ...”

“ความวุ่นวายเหล่านี้ได้รับการบรรเทาลงเล็กน้อยหลังจากที่ศูนย์กลางชุมชนส่งคนมาลาดตระเวนตามท้องถนน...”

“ยังมีอีกเรื่อง เพื่อนของท่าน พ่อมดเคลโอ ก็ย้ายออกไปในเช้าวันนี้ ก่อนจะไป เขาฝากข้อความถึงท่านไว้ด้วย!”

“ข้อความอะไร?”

“ราตรีกำลังจะมา ทุกอย่างระวังตัวให้ดี!” ดาเมียนพูดออกมาเหมือนกับคำพังเพย

“หมายความว่าอะไร?” เรย์ลินขมวดคิ้ว “เคลโอนี่ชักจะเล่นตามวิถีของพ่อมดพยากรณ์แล้วหรือไง? ไม่เคยชอบพูดให้ชัดเจนเลย!”

เรย์ลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็บอกดาเมียนว่า “ตามข้อมูลที่ฉันได้มา มีสงครามครั้งใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้น...”

แม้เขาจะคาดการณ์ไว้แล้ว แต่เมื่อได้ยินข่าวนี้อย่างแน่ชัด ดาเมียนก็ยังคงตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เพราะสงครามคือสิ่งที่ทำให้เขาถูกจับไปเป็นทาสในครั้งแรก แม้ว่าตอนนี้เขาจะถูกฝังตราสลักวิญญาณไว้ แต่ประสบการณ์ที่เจ็บปวดนั้นยังคงฝังลึกในความทรงจำของเขาเหมือนตราสลักที่ไม่เคยลืมเลือนแม้แต่สักขณะ

“ว่าแต่ เรียกหนึ่งถึงห้ามาหาฉันหน่อย!”

เรย์ลินสั่งดาเมียนโดยไม่ใส่ใจนัก และเขาก็รีบระงับอาการสั่นเทาทันที จากนั้นจึงออกไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก หลังจากนั้นไม่กี่นาที มีอัศวินร่างสูงห้าคนในชุดเกราะเหล็ก พร้อมกับดาบเหล็กกล้าขนาดใหญ่ ปรากฏตัวต่อหน้าเรย์ลิน พวกเขาคุกเข่าข้างหนึ่ง แสดงความเคารพอัศวินอย่างสมบูรณ์แบบ!

“นายท่าน!!!”

แม้เกราะเหล็กหนาหลายเซนติเมตรจะไม่เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหวของพวกเขาเลย และทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาก็แฝงไปด้วยกลิ่นอายของการต่อสู้ในสนามรบ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นอัศวินผู้แข็งแกร่งที่ผ่านการศึกมาอย่างโชกโชน

“ลุกขึ้นเถอะ!” เรย์ลินมองดูอัศวินทั้งห้าและพูดเบา ๆ

อัศวินทั้งห้านี้คือทาสอัศวินที่เขาซื้อจากตลาดทาสพร้อมกับดาเมียน

หลังจากใช้ตราสลักวิญญาณควบคุมพวกเขา ตอนนี้แม้เรย์ลินจะสั่งให้พวกเขาไปตาย พวกเขาก็จะตอบรับและปฏิบัติตามโดยไม่ลังเล

แต่เดิมพวกเขาต่างมีชื่อของตัวเอง แต่เพื่อความสะดวก เรย์ลินจึงตั้งชื่อให้พวกเขาใหม่โดยใช้ตัวเลข ตั้งแต่หมายเลขหนึ่งถึงห้า

เรย์ลินใช้ความพยายามไม่น้อยกับอัศวินทั้งห้าคนนี้ ในช่วงเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา เขาปรับปรุงสภาพร่างกายของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง แม้จะต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมากในการปรุงยาหายากให้พวกเขา

ตอนนี้ อัศวินทดลองทั้งห้านี้เริ่มมีพลังงานแผ่ออกมา รวมทั้งพลังชีวิตที่เล็ดลอดออกมาโดยไม่ตั้งใจ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเริ่มก้าวข้ามระดับอัศวินใหญ่และมุ่งหน้าไปสู่ระดับที่สูงขึ้น

“วิชาลับที่ฉันสอนพวกเจ้าไปก่อนหน้านี้ เป็นอย่างไรบ้าง?” เรย์ลินถามด้วยท่าทางเรียบง่าย

“เรียนท่าน หลังจากฝึกวิชาลับนี้ และใช้ยาที่ท่านให้มาในการฝึกครั้งก่อน พวกข้ากับหมายเลขสองและสามรู้สึกว่าพลังชีวิตเริ่มฟื้นตัวอย่างช้าๆ และความแข็งแกร่งของร่างกายก็ดีขึ้นเรื่อยๆ...”

อัศวินหนุ่มร่างสูงหมายเลขหนึ่งรายงานอย่างละเอียด “แต่หมายเลขสี่และห้ากลับรู้สึกถึงการสั่นไหวที่ตราสลักบนร่างกายของพวกเขา และมีความร้อนสูงส่งออกมา ทำให้การฝึกของพวกเขาถูกขัดขวาง...”

รายงานของอัศวินหมายเลขหนึ่งชัดเจนมาก

เรย์ลินใช้เวลาปีกว่าในการดัดแปลงอัศวินทั้งห้าเหล่านี้ให้เป็นอัศวินตราสลักดาบที่ถูกปรับปรุงผ่านชิป ทำให้เขาได้รับผลการทดลองมากมาย

ส่วน “วิชาลับ” ที่เขาสอนให้พวกอัศวินทั้งห้านั้น แท้จริงแล้วก็คือการรวบรวมและเสริมข้อมูลจากบันทึกการฝึกของอัศวินตราสลักดาบ

“อย่างนั้นหรือ?” สายตาของเรย์ลินเริ่มจริงจังขึ้น “ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด!”

เมื่อได้ยินคำสั่งจากนายท่าน อัศวินทั้งห้าไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย พวกเขาถอดเกราะเหล็กออกทันที

เสียงเกราะเหล็กกระทบพื้นดังก้อง หลังจากเพียงไม่กี่วินาที อัศวินทั้งห้าก็ถอดอุปกรณ์ทั้งหมดออกจนหมด เผยให้เห็นร่างกายที่แข็งแกร่ง

อัศวินทั้งห้านี้ต่างก็มีพลังระดับอัศวินใหญ่ กล้ามเนื้อของพวกเขาดูเรียบเนียนแต่แข็งแกร่ง ทว่าภายใต้กล้ามเนื้อแต่ละเส้นแฝงไว้ด้วยพลังอันระเบิดได้อย่างน่าอัศจรรย์

ร่างกายทั้งหมดของพวกเขาราวกับรูปปั้นที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่ปรากฏบนร่างกายของพวกเขา ทำให้ความสมบูรณ์แบบนี้ถูกทำลาย

โดยไม่สนใจสองอัศวินหญิงที่งดงาม เรย์ลินจ้องไปที่ตราสลักบนร่างกายของพวกเขา ซึ่งขัดขวางความสมบูรณ์แบบนี้

เรย์ลินเพ่งพินิจอย่างละเอียด

บนร่างกายของอัศวินเหล่านี้เต็มไปด้วยตราสลักสีดำ และบางแห่งยังมีรอยแผลเป็นที่บิดเบี้ยว ราวกับว่ามันถูกสลักลงไปด้วยเหล็กร้อน

ตราสลักที่ดูเหมือนตะขาบเหล่านี้ปกคลุมทั่วร่างกายของทาสเหล่านี้ และที่หน้าอกและท้อง มีตราสัญลักษณ์แปลกประหลาดที่ประกอบขึ้นมา

เส้นพลังงานเล็ก ๆ ยังคงไหลเวียนไปมาภายในตราสัญลักษณ์ ปลดปล่อยกลิ่นอายที่แข็งแกร่งและลึกลับออกมาเรื่อย ๆ

อย่างไรก็ตาม ปลายสุดของตราสลักเหล่านี้ยังมีจุดที่ขาดหายไป ทำให้เส้นของตราสลักไม่สามารถเชื่อมต่อกันได้ทั้งหมด

“ชิป! สแกนตราสลักและสภาพร่างกายของอัศวินเหล่านี้ แล้วเปรียบเทียบกับข้อมูลการสังเกตครั้งก่อน สร้างไฟล์ใหม่ขึ้นมา!” เรย์ลินสั่งในใจ

ขณะที่เรย์ลินมองดู จากดวงตาของเขาปรากฏแสงสีฟ้าออกมา กวาดสายตามองไปยังทาสเหล่านั้นอย่างตรงไปตรงมา

"ติ๊ง! ภารกิจถูกสร้างขึ้น ข้อมูลกำลังสแกน!" ชิปทำงานตามคำสั่งของเรย์ลินอย่างซื่อสัตย์

แถบข้อมูลและภาพสามมิติสีน้ำเงินปรากฏตรงหน้าเรย์ลิน และยังอัปเดตอย่างต่อเนื่อง

"อืม! ดูเหมือนวิธีฝึกที่ฉันรวบรวมไว้จะดีทีเดียว ร่างกายของอัศวินเหล่านี้มีพัฒนาการที่ดีขึ้นมาก แม้แต่พลังชีวิตที่หยุดนิ่งก่อนหน้านี้ก็เริ่มเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว!"

เรย์ลินจ้องมองข้อมูลของอัศวินชายทั้งสามคนด้วยความพอใจ จากนั้นเขาหันไปมองอัศวินหญิงทั้งสองคน

“วิธีการฝึกของอัศวินตราสลักมีปัญหากับตราสลักบนร่างกายงั้นหรือ?”

เรย์ลินพิจารณาข้อมูลบนชิปอย่างรอบคอบ เขายังเดินเข้าไปดูตำแหน่งของตราสลักอย่างละเอียด

"ก่อนหน้านี้มีปัญหาที่ไหน? ตรงนี้หรือ?"

เรย์ลินวางมือลงบนท้องน้อยของอัศวินหมายเลขสี่โดยไม่ลังเล ความร้อนที่น่ากลัวก็ถูกส่งผ่านมาอย่างรวดเร็ว พลังงานจำนวนมากหลั่งไหลออกมาจากตราสัญลักษณ์ กล้ามเนื้อหลายส่วนสั่นสะท้านอย่างอ่อนโยน

"ใช่...ตรงนั้นค่ะ นายท่าน!" เสียงของอัศวินหมายเลขสี่เริ่มสั่นเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าปัญหาของตราสัญลักษณ์นั้นเกิดจากตำแหน่งนี้ เรย์ลินคิดอย่างรวดเร็ว เขานึกถึงวิธีแก้หลายแบบในเสี้ยววินาที แต่ทั้งหมดก็ถูกปัดตกไป

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้!" เรย์ลินลูบคางของเขา

"ชิป! ปรับค่าพารามิเตอร์ของอัศวินหญิงทั้งสอง เปลี่ยนเนื้อหา P-S ระดับ ดัชนีเพิ่มขึ้นเป็นระดับสาม! แล้วทดสอบใหม่อีกครั้ง!"

สำหรับชิปแล้ว การคำนวณนี้เป็นเรื่องง่ายมาก และไม่นานชิปก็แสดงผลที่คำนวณใหม่ตรงหน้าเรย์ลิน

"ติ๊ง! หลังการคำนวณ ตำแหน่งตราสลักของอัศวินตราสลักนั้นมีความแตกต่างระหว่างชายและหญิง จำเป็นต้องสลักตราสัญลักษณ์ที่เหมาะสมตามเพศ!"

เมื่อเห็นข้อสรุปจากชิป ใบหน้าของเรย์ลินไม่ได้แสดงความประหลาดใจแต่อย่างใด

"เป็นอย่างที่คิดไว้! ข้อมูลบางส่วนของอัศวินตราสลักที่ได้มาจากกัวฟาเทอร์นั้นไม่ครบถ้วน ตราสัญลักษณ์ที่เหลืออยู่เป็นเพียงส่วนที่ถูกสลักบนร่างของมนุษย์ผู้ชายเท่านั้น ซึ่งชิปได้คำนวณออกมาแล้ว แต่ตราสัญลักษณ์นี้ไม่เหมาะกับผู้หญิง จึงทำให้อัศวินหญิงทั้งสองไม่สามารถฝึกได้!"

"ดูเหมือนว่า ต่อไปฉันจะต้องซื้อทาสอัศวินชายมากขึ้น เพื่อทดลองสร้างอัศวินตราสลัก!"

เรย์ลินคิดอย่างเงียบๆ

สำหรับเขาแล้ว การใช้ชายหรือหญิงไม่ได้แตกต่างอะไรกันเลย เพียงแค่ต้องไปตลาดทาสบ่อยขึ้นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีตราสลักที่สำคัญที่สุดของอัศวินตราสลัก ตอนนี้เขาแก้ปัญหาได้เฉพาะเวอร์ชันที่ใช้กับผู้ชาย การจะคิดค้นเวอร์ชันสำหรับผู้หญิงขึ้นมาเองก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่จะเสียเวลามากเกินไป และเรย์ลินก็ไม่อยากใช้เวลาของชิปในการคำนวณงานนี้ทั้งหมด

"ถ้าเป็นเช่นนี้ ปัญหาของการผลิตอัศวินตราสลักจำนวนมากก็เหลือแค่เรื่องเดียว คือการเชื่อมต่อพลังงานของตราสลัก!"

เรย์ลินลูบคางของเขา สายตาเปล่งประกายร้อนแรง

อัศวินตราสลักโบราณนั้น เป็นอาชีพที่ทรงพลังในสาขาของพ่อมดเหมือนกับจอมเวทย์สายเลือดและนักขับขานธาตุ โดยเฉพาะในด้านการป้องกันทางกายภาพและการโจมตีทางกาย เรียกได้ว่าเป็นฝันร้ายของศัตรู

การรวมตัวของอัศวินตราสลักและจอมเวท ถือเป็นการผสมผสานที่ทรงพลังในหลายมิติ

ตราบใดที่มีอัศวินตราสลักคอยต้านทานอยู่ จอมเวทด้านหลังสามารถใช้เวลาในการร่ายเวทมนตร์ที่ทรงพลังมากขึ้น และเปลี่ยนแปลงสมรภูมิรบได้ทั้งหมด

และอัศวินตราสลักหนึ่งคน จะมีพลังที่เทียบได้กับพ่อมดระดับหนึ่ง!

หากเรย์ลินมีทัพอัศวินตราสลักในมือ ไม่จำเป็นต้องมีจำนวนมาก เพียงแค่มีมากกว่ายี่สิบคน เขาก็จะไร้เทียมทานในกลุ่มพ่อมดระดับหนึ่ง และแม้แต่พ่อมดระดับสอง เขาก็ยังมั่นใจว่าจะต่อสู้ได้!

"อย่างไรก็ตาม ปัญหาของจุดเชื่อมพลังงานในตราสลักนั้น เป็นส่วนสำคัญที่สุดของตราสลักอัศวินตราสลักทั้งหมด หากไม่ผ่านการทดลองจริงหลายครั้งและเก็บข้อมูล ก็แม้แต่ชิปก็ไม่สามารถรับรองได้ว่าจะไม่มีข้อบกพร่อง และยังมีปัญหาควบคุมอัศวินตราสลักหลังจากที่พวกเขาเลื่อนขั้น..."

เรย์ลินพึมพำอย่างลึกซึ้ง

เขายังเป็นเพียงพ่อมดระดับหนึ่งเท่านั้น การควบคุมด้วยตราสลักวิญญาณจะได้ผลกับศิษย์สามชั้นและอัศวินใหญ่เท่านั้น

แต่อัศวินตราสลักโบราณนั้น เหมือนกับพ่อมดที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ธรรมดาไปถึงระดับที่เหนือกว่ามนุษย์

พลังเช่นนี้ เรย์ลินในตอนนี้ไม่สามารถควบคุมได้ด้วยตราสลักวิญญาณ

ดังนั้น วิธีควบคุมที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพมากกว่าต้องถูกพัฒนาขึ้น และใช้กับอัศวินตราสลัก!

มีเพียงเช่นนี้เท่านั้น จึงจะรับรองได้ถึงความภักดีของกองทัพนี้จนถึงที่สุด!

....................