บทที่ 94 การระเบิดตัวเอง

บทที่ 94 การระเบิดตัวเอง

"ฉันไม่เชื่อ คุณต้องตั้งใจพูดแบบนี้แน่ๆ ใช่ไหม?" โทเรซาสพูดพร้อมกับสายตาที่คอยเหลือบมองไปรอบๆ ก่อนจะหยุดที่ด้านหลังของเรย์ลิน

"เห็นไหม หลังจากที่คุณพูดไป แฟนสาวของคุณดูเศร้าใจมากนะ!"

"น่าเบื่อ!" เรย์ลินไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง

"แต่ว่า ถึงเวลาจบเกมนี้แล้ว!" เรย์ลินเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แสงสว่างยิ่งเจิดจ้าขึ้นกว่าเมื่อเช้า

ในกลุ่มพ่อมดทุกคนเป็นคนที่ใช้เหตุผล โทเรซาสแค่ต้องการถ่วงเวลาและรอการสนับสนุนจากพวกศิษย์ฝึกหัดคนอื่นๆ ที่จะมาถึง

เหล่าศิษย์ของวิทยาลัยป่ากระดูกดำอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบในการต่อสู้ ทุกคนคาดว่าฝ่ายศัตรูกำลังรวมกำลัง และหากเรย์ลินถูกค้นพบ เขาจะต้องถูกไล่ล่าอย่างไม่ปราณี

เมื่อถึงเวลานั้น เวทมนตร์จะถูกใช้ถาโถมใส่เขาเหมือนฝน แม้ว่าเรย์ลินจะมีสร้อยป้องกัน สร้อยดาวตก

แต่พลังงานในนั้นก็คงไม่เพียงพอที่จะปกป้องเขาได้ตลอดไป

โทเรซาส พลางหยิบวัตถุสำหรับร่ายเวทออกมาและถอยไปด้านหลัง

"แน่นอนว่าเกมส์อันน่าเบื่อนี้จะต้องจบ!" แววตาของเรย์ลินส่องประกายเย็นชา ขณะเขาสวดบทเวทมนตร์

ทันใดนั้น กลุ่มควันสีแดงและเขียวเริ่มก่อตัวและกระจายออกไปทั่วบริเวณน้ำแข็งและหิมะ

น้ำแข็งและหมอกสีขาวเริ่มละลายอย่างรวดเร็วเมื่อสัมผัสกับควันสีแดง อุณหภูมิในที่แห่งนี้เริ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะที่ควันสีเขียวก็แพร่กระจายปกคลุมไปทั่ว ทำให้การมองเห็นแย่ลงจนมองไม่เห็นเกินสามเมตร

"นี่คือหมอกแห่งความตายที่ฉันเตรียมมาโดยเฉพาะสำหรับเวทของนาย!" เรย์ลินกล่าวเบา ๆ ความจริงแล้วตอนที่เขาถ่วงเวลาด้วยคำพูด เขากำลังใช้ชิปคำนวณและวางแผนโดยลับ ๆ

"แค่ควันพิษจิ๊บจ๊อย!" โทเรซาสยิ้มเยาะร่างกายของเขาเปล่งกระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินออกมา หนากว่าก่อนหน้านี้อย่างมาก

"ไป!" โทเรซาสชี้นิ้ว กระแสไฟฟ้าพุ่งเข้าสู่หมอกสีแดงและเขียวทันที

เสียงซู่ซ่า! ไฟฟ้าที่ไหลผ่านหมอกนั้นระเหยออกจนเกิดช่องว่างในหมอก

แต่ความภาคภูมิใจของโทเรซาสกลับหายไปในทันที ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีซีด

"นี่มันพลังเวทมนตร์อะไร! นายไม่ใช่แค่ศิษย์ฝึกหัดระดับหนึ่ง แต่นายเป็นศิษย์ระดับสาม!"

พลังจากหมอกกลางสนามพุ่งขึ้นอย่างมหาศาล กระแสไฟฟ้าถูกทำลายไปจนหมดสิ้น และหมอกสีเขียวก็เริ่มซึมเข้าไปในร่างของโทเรซาสอย่างรวดเร็ว

"ไม่!" โทเรซาสพยายามวิ่งหนีสุดชีวิต แต่เรย์ลินก็ร่ายเวทคุมร่างของเขาด้วยวงเวทสีเขียว ร่างของโทเรซาสจึงถูกหยุดชะงักทันที

หมอกสีแดงและเขียวพุ่งเข้าหาโทเรซาสและกลืนกินเขาไว้จนมองไม่เห็นร่างของเขา

เสียงฟ้าร้องและเสียงกรีดร้องดังก้องออกมาจากหมอกแห่งความตาย ราวกับว่ากระแสไฟฟ้ากำลังต่อสู้กับหมอกพิษ แต่ทุกสิ่งกำลังจะจบลงในเวลาไม่นาน

เรย์ลินยิ้มเยาะ หมอกแห่งความตายนี้เป็นเวทมนตร์ที่เขาปรับปรุงขึ้นมาเพื่อจัดการกับพวกที่ใช้เวทสายฟ้าโดยเฉพาะ เป็นยาพิษสำหรับศิษย์สายเวทสายฟ้า

"ฉันจะฆ่าแก!" โทเรซาสพุ่งออกมาจากหมอกด้วยสภาพที่น่าเวทนา ร่างของเขาถูกทำลายเกือบทั้งหมด

สภาพของเขาทำให้บีจี๋และอีกคนร้องออกมาด้วยความตกใจ เสื้อผ้าของโทเรซาสถูกเผาจนแทบไม่มีเหลือ ผิวหนังเต็มไปด้วยตุ่มหนองซึ่งปล่อยของเหลวสีเหลืองออกมา

ดวงตาข้างหนึ่งหลุดออกจากเบ้าตาและแขวนอยู่บนใบหน้าด้วยเส้นเลือดสีแดงบาง ๆ

"การเอาชีวิตรอดของศิษย์ฝึกหัดพวกนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดาจริง ๆ" เรย์ลินยกมือขึ้น และกำไลข้อมือของเขาเปลี่ยนรูปร่างเป็นคันธนูสีดำ ลูกศรที่มีหนามคมถูกหยิบขึ้นมาและเตรียมพร้อมสำหรับการยิง

"คำนวณความเร็วลมและความชื้น ปรับเส้นทาง!" ด้วยความช่วยเหลือจากชิป เรย์ลินสามารถยิงธนูได้อย่างแม่นยำ

ลูกธนูทั้งสี่ดอกถูกยิงออกไป พุ่งทะลุแขนและขาของโทเรซาส ตรึงเขาไว้กับพื้น

"แค่นี้เราชนะแล้วใช่ไหม?" บีจี๋ถามอย่างไม่แน่ใจ

"ใช่ พวกเราชนะแล้ว แต่ยังมีเรื่องที่ต้องทำ" เรย์ลินตอบ ก่อนที่จะหันไปถามศิษย์หญิงที่ยืนอยู่ใกล้บีจี๋"เธอชื่ออะไร?"

"มะ...มอลีค่ะ ท่าน!" ศิษย์หญิงตอบด้วยความกลัว

"ดีมาก มอลี ไปตัดหัวศัตรูที่พยายามฆ่าเพื่อนของเธอซะ!"

"ไม่! เธอยังเด็กอยู่ ฉันจะไปแทนเธอเอง!" บีจี๋กล่าวขึ้นพร้อมก้าวไปข้างหน้า

ทันใดนั้นลูกธนูอีกดอกพุ่งผ่านเส้นผมของบีจี๋และปักลงบนพื้นไกลออกไป

"อย่าขัดขืนฉัน ไม่งั้นลูกธนูต่อไปจะเจาะหัวของเธอ!" เรย์ลินขู่

มอลีตัวสั่นหยิบมีดเล็กที่ประดับด้วยอัญมณีออกมาและเดินเข้าไปหาโทเรซาสที่นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น

ทันใดนั้น โทเรซาสลืมตาขึ้น "ไม่คิดเลยว่าฉันจะต้องใช้วิธีนี้แค่เพื่อจัดการกับศิษย์ฝึกหัดธรรมดา!"

ร่างกายของเขาเริ่มเต็มไปด้วยไฟฟ้า ไฟฟ้าสีน้ำเงินพุ่งออกมาจากร่างของเขา และทันทีที่มันถึงขีดสุด ร่างของเขาก็ระเบิดออก

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วทั้งบริเวณ คลื่นแรงจากการระเบิดส่งผลให้พื้นดินรอบ ๆ แตกกระจาย เผยให้เห็นรากไม้และดินโคลน

"ระวัง!" เรย์ลินคว้าตัวบีจี๋และใช้ยา "เทียร์ฟหมุนเวียน" เพื่อปกป้องตนเองและบีจี๋

การป้องกันที่พวกเขามีทำให้พวกเขารอดพ้นจากการระเบิดครั้งนี้

"พลังของการระเบิดนี้สูงถึง 16 ระดับ มันเกือบจะถึงพลังของพ่อมดที่สมบูรณ์แบบ!" เรย์ลินกล่าวขณะมองข้อมูลจากชิป

"เธอรู้ตั้งแต่แรกว่าเขาจะระเบิดตัวเองใช่ไหม!" บีจี๋ที่กำลังร้องไห้ผลักเรย์ลินออก

ในที่ที่โทเรซาสระเบิด เหลือเพียงหลุมขนาดใหญ่ เศษเนื้อและเสื้อผ้าถูกกระจัดกระจายไปทั่ว มอลีและ   โทเรซาสหายไปพร้อมกับการระเบิดนั้น

...................