บทที่ 2 ลูกค้าที่กลับคำ
บทที่ 2 ลูกค้าที่กลับคำ
"ฉันคือหลี่มู่นักเติมเต็มฝันฝึกหัดของ บริษัทเติมเต็มฝันแห่งหมื่นโลก ภารกิจปัจจุบันคือส่งสาวงามให้กับยอดนักรักหลี่ซวินฮวน..."
หิมะโปรยปรายทั่วฟ้าสายลมเย็นเฉียบเสียดแทงผิวราวกับคมมีด
ในโลกของ ฤทธิ์มีดสั้น ณ โรงเตี๊ยมเล็กๆของเมืองชายแดนที่เชื่อมระหว่างภายในและภายนอกด่าน หลังจากที่ถังรั่วโยวปรากฏตัวขึ้นการพูดพร่ำในใจของหลี่มู่ถูกขัดจังหวะลงทันที
ทั้งสองจ้องมองกันและกัน
หลี่มู่สวมวิกผมยาวคลุมไหล่สวมเสื้อกันหนาวขนเป็ดสไตล์ราชวงศ์หมิง คาดกระเป๋าสะพายและถือดาบยาวที่ออกแบบมาอย่างวิจิตรงดงาม แต่งตัวให้ดูเหมือนเป็นจอมยุทธ์หนุ่มจากยุคโบราณ
ขณะที่ถังรั่วโยวกลับมัดผมหางม้าแบบเรียบง่าย สวมชุดกระโปรงสีขาวลายดอกไม้ ดูสดชื่นเบาสบายแถมในมือยังถือชาไข่มุกใส่น้ำแข็งอยู่แก้วหนึ่ง
แค่เห็นการแต่งตัวของลูกค้าหลี่มู่ก็เข้าใจทันทีว่าเรื่องเลวร้ายที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว ระดับความยากของภารกิจเขาถูกบังคับให้เพิ่มขึ้น
"คุณถังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยงั้นเหรอ?" หลี่มู่ถามด้วยความสิ้นหวัง
ถังรั่วโยวมองไปรอบๆอย่างงุนงง
"เตรียมตัวอะไร?"
"ผมเตือนคุณหลายครั้งแล้ว" หลี่มู่กล่าวด้วยน้ำเสียงหมดหนทาง
"และคุณก็เอาสัญญาไปอ่านแล้วด้วย"
ประสบการณ์ที่ไม่เพียงพอของนักเติมเต็มฝันฝึกงานถูกเปิดเผยออกมาอย่างเต็มที่ เขาลืมย้ำถึงอันตรายและความสมจริงของการข้ามโลกให้กับลูกค้า
"แต่ฉันนึกว่ามันเป็นแค่ความฝัน" ถังรั่วโยวกล่าวพลางหมุนตัวด้วยความตื่นเต้น
"ตอนนี้ก็คงเป็นความฝันเหมือนกันใช่ไหม? ข้างนอกเต็มไปด้วยหิมะ แต่ฉันกลับไม่รู้สึกหนาวเลย มหัศจรรย์จริงๆ! และที่น่าทึ่งที่สุดคือเหตุการณ์มันต่อเนื่องกันราวกับบทละคร"
หลี่มู่นึกย้อนถึงช่วงเวลาที่เขาเข้าบริษัทเป็นครั้งแรกก่อนกล่าวเตือนเธอว่า
"คุณถัง คุณเข้าสู่บริษัทขณะที่ยังมีสติครบถ้วนใช่หรือไม่? และคุณมั่นใจหรือไม่ว่าคุณเผลอหลับไปตอนกำลังดื่มชาไข่มุก? ผมเสียใจที่ต้องบอกว่านี่ไม่ใช่ความฝัน เห็นม่านป้องกันนี้หรือเปล่า? เรามีเวลาปรับตัวห้านาทีในช่วงเวลาปกป้องนี้ โลกภายนอกจะไม่สามารถกระทบเราได้หลังจากห้านาทีผ่านไป เราจะเข้าสู่โลกของ ฤทธิ์มีดสั้น อย่างแท้จริง"
"ไม่ใช่ความฝัน?" ถังรั่วโยวถามอย่างลังเล
เธอหยิกต้นขาของตัวเองเบาๆเพื่อทดสอบว่านี่คือความฝันหรือไม่
สัมผัสที่ได้รับคือความเจ็บปวดสมจริง
และที่สำคัญที่สุดคือเธอไม่ได้ตื่นจากความฝัน
ใบหน้าของถังรั่วโยวซีดลงเล็กน้อย
หลี่มู่แสยะยิ้ม
"ทดสอบออกมาเป็นอย่างไร?"
ถังรั่วโยวไม่ตอบ แต่กลับนึกถึงเรื่องที่น่ากลัวกว่าแล้วถามเสียงสั่นว่า
"สัญญาที่อยู่ในหัวของฉันก็เป็นของจริงด้วยใช่ไหม?"
"คุณก็ไม่เคยสงสัยเลยหรือว่ามีสัญญาโผล่ขึ้นมาในหัวมันแปลกแค่ไหน?" หลี่มู่ตอบอย่างหมดหนทาง
ถังรั่วโยวกลับตื่นเต้นขึ้นมา
"พวกเราข้ามโลกมาแล้วจริงๆใช่ไหม?"
"ใช่แล้ว" หลี่มู่พยักหน้า
ดวงตาของถังรั่วโยวเปล่งประกายขึ้นก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงทดลอง
"ฉันสามารถตกหลุมรักกับหลี่ซวินฮวนได้จริงๆใช่ไหม?"
หลี่มู่มองเธอแวบหนึ่งก่อนพยักหน้า
"แน่นอน พวกคุณจะมีผลพวงแห่งความรักร่วมกันด้วย!"
ใบหน้าของถังรั่วโยวแดงก่ำทันที เธอจ้องหลี่มู่อย่างขุ่นเคือง
"ตอนฉันกำลังจินตนาการถึงสิ่งสวยงาม คุณไม่สามารถหยุดพูดเรื่องน่าขยะแขยงได้หน่อยหรือไง?"
"ขยะแขยง?" หลี่มู่เลิกคิ้ว
"คุณถัง โปรดเคารพในความฝันของคุณเอง ก่อนเริ่มการเดินทางนี้ ผมขอให้คุณตรวจสอบให้แน่ใจอีกครั้งไม่ว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้น เป้าหมายสูงสุดของเราคือให้คุณตั้งครรภ์ลูกของ หลี่ซวินฮวน มีเพียงเมื่อบรรลุเงื่อนไขนี้ สัญญาของเราจึงจะสิ้นสุดลง"
"ถึงแม้มันจะเป็นความฝันของฉัน" ถังรั่วโยวมองโลกภายนอกด้วยสายตาเป็นประกาย
"แต่เมื่อต้องทำจริงๆฉันก็รู้สึกเขินอายนะ!"
"..." หลี่มู่ไม่รู้จะตอบอะไร
ถังรั่วโยวถามอย่างลังเล
"ฉันสามารถเปลี่ยนใจได้ไหม?"
แน่นอนว่าสามารถเปลี่ยนใจได้ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นภารกิจแรกของเขาก็ล้มเหลว!
"คุณถัง เมื่อลงนามในสัญญาแล้วย่อมไม่มีทางเปลี่ยนใจได้! ผมบอกให้คุณคิดให้รอบคอบก่อนเซ็นแล้วนี่"
"ตอนนั้นฉันคิดว่ามันเป็นความฝัน! คุณก็รู้คนในฝันไม่ค่อยมีเหตุผลนักหรอก!" ถังรั่วโยวกล่าวพร้อมจ้องมองกลุ่มจอมยุทธ์ภายนอกก่อนหันมาดึงแขนเสื้อหลี่มู่พร้อมส่งสายตาอ้อนวอน
"พวกเราแค่ตกหลุมรักกันพอได้ไหม? ไม่ต้องมีลูกก็ได้?"
"ไม่ได้!" หลี่มู่ตอบด้วยรอยยิ้มเย็นชา
ภารกิจนี้ไม่มีวันให้ลูกค้าถอนตัวได้!"
เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย หลี่มู่เลือกที่จะปิดกั้นจิตสำนึกของตนและใช้การข่มขู่ลูกค้า!
สีหน้าของถังรั่วโยวเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอกัดฟันอดทนและกล่าวอย่างหนักแน่นว่า
"ฉันเป็นคนยุคใหม่มีความรู้และวัฒนธรรมนำหน้าพวกเขากว่าพันปี แม้จะอยู่ที่นี่ฉันก็สามารถเอาตัวรอดได้ดีเหมือนอย่างฉิงฉวนและรั่วซี!"
"คุณสอบตัวอักษรตัวเต็มได้ระดับไหน?" หลี่มู่ถามขึ้นทันที
"......" ถังรั่วโยว
"สูตรทำสบู่คืออะไร?" หลี่มู่ถามต่อ
"......" ถังรั่วโยว
"คุณมีเงินหรือไม่?" หลี่มู่ถาม
"......" ถังรั่วโยว
"ที่นี่ไม่มีแม้แต่ผ้าอนามัย!" หลี่มู่กล่าว
"......" ถังรั่วโยว
"เห็นชายอ้วนหน้าม่วงคนนั้นไหม? เขาคือ จูเก่อเล่ย จากกองคุ้มกันสิงโตทอง หากเมื่อออกไปแล้วเขาบังคับคุณให้ทำสิ่งที่ฝืนใจ คุณจะใช้วิธีใดขัดขืน?" หลี่มู่ชี้ไปที่ชายร่างใหญ่ที่นั่งหัวเราะกับพรรคพวกของตนแล้วถาม
ห้านาทีของเกราะป้องกันทำให้พวกเขามองเห็นผู้คนในโลกใหม่ แต่คนภายนอกไม่สามารถสัมผัสพวกเขาได้
"......"
ถังรั่วโยวเผลอหันไปมองจูเก่อเล่ย ผู้ชายที่ทั้งหยาบคาย อัปลักษณ์ และสกปรก แม้จะมีเกราะป้องกันกั้นไว้เธอก็แทบจะได้กลิ่นเหม็นจากร่างเขา
พอจินตนาการว่าถูกจับตัวไปถังรั่วโยวถึงกับตัวสั่นใบหน้าซีดเผือด
"ตื่นเถอะ นี่คือยุทธภพที่แท้จริง ไม่ใช่ซีรีส์ละครที่ถูกฉาบด้วยความงดงาม หากคุณเคยอ่านนิยายสายดาร์ก คุณจะรู้ว่าชะตากรรมของสตรีในยุทธภพเป็นเช่นยังไง ศัตรูไม่เคยเมตตาตัวเอกหญิง..." หลี่มู่กล่าวเรียบๆ
"สมมติว่าคุณมีโชคดีรอดพ้นจากเงื้อมมือของจูเก่อเล่ย แล้วหนีออกมาได้ คุณจะรู้ทิศทางในโลกนี้ไหม? ผมว่าทางเลือกที่ดีที่สุดของคุณคือแข็งตายหรือไม่ก็ตายเพราะความอดอยาก ผมไม่คิดว่าคุณมีทักษะการเอาตัวรอดในป่า"
อุดมคติคือความสวยงาม แต่ความจริงคือความโหดร้าย!
หลี่มู่ใช้ความจริงอันโหดร้ายทำลายภาพฝันของถังรั่วโยวทีละชิ้น
"ฮืออออ!"
ถังรั่วโยวร้องไห้โฮ
ภายใต้การซักไซ้ของหลี่มู่ ถังรั่วโยวเพิ่งตระหนักได้ว่าหากหลุดพ้นจากสิ่งแวดล้อมที่คุ้นเคยแล้ว เธอไม่มีอะไรเลย นิยายข้ามโลกมันโกหกทั้งเพ!
"คุณถัง คุณสามารถร้องไห้ได้อีกสองนาที" หลี่มู่ยกข้อมือขึ้นดูเวลา
"อีกสองนาทีเกราะป้องกันจะหายไปแล้วเราจะเข้าสู่โลกของ ฤทธิ์มีดสั้น ผมจะถามเป็นครั้งสุดท้าย คุณยังยืนยันที่จะละทิ้งความฝันหรือเปล่า?"
"ไม่มีทางอื่นแล้ว?" ถังรั่วโยวรู้สึกคับข้องใจพยายามเจรจากับหลี่มู่
"คุณช่วยฉันหาทางหลีกเลี่ยงเงื่อนไขในสัญญาได้ไหม? ฉันมีอสังหาริมทรัพย์ในเซิ่งจิงถึงยี่สิบสามหลัง หากคุณส่งฉันกลับไป ฉันจะชดเชยให้คุณอย่างสาสม"
ชดเชยอะไรกันจะเทียบเท่าตำแหน่งในบริษัทเติมเต็มฝันแห่งหมื่นโลก?
และกับนิสัยเปลี่ยนใจง่ายของคุณจะมีชดเชยจริงหรือ?
โกหกตัวเองเถอะ!
เมื่อเทียบกับอนาคตอันยิ่งใหญ่ของบริษัทเติมเต็มฝันแห่งหมื่นโลกแล้ว อสังหาริมทรัพย์ของสาวที่ถูกเวนคืนเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว!
เขาปฏิเสธเสียงแข็ง
"หากไม่บรรลุความฝันของคุณ คุณจะไม่มีทางออกจากโลกนี้ได้"
ถังรั่วโยวนิ่งไปมองดูจอมยุทธ์ในโรงเตี๊ยมก่อนหันกลับมามองหลี่มู่ สีหน้าลังเลต้องตัดสินใจอย่างยากลำบาก
"แค่ก!" หลี่มู่กระแอมเบาๆสายตาล่องลอย
"คุณถัง โอกาสข้ามเวลาสานฝันมีเพียงหนึ่งในพันปี คนมากมายต่างอิจฉาคุณ ความฝันของคุณสำเร็จแล้วมันจะกลายเป็นความทรงจำที่งดงามตลอดชีวิต หากเสียใจภายหลังเพียงไม่กี่เม็ดยาก็สามารถแก้ปัญหาได้... หลังจากนั้น คุณกลับไปใช้ชีวิตสุขสบายเหมือนเดิมไม่ต้องบอกใครเลยว่าเคยเกิดอะไรขึ้น ใช่ไหมล่ะ?"
ณ ขณะนี้ หลี่มู่ราวกับเป็นคนเลวที่ล่อลวงผู้คนให้จมลง
ศีลธรรมใดๆเมื่อพ้นจากสังคมที่มีระเบียบแล้วก็เป็นเพียงแค่คำพูดลอยลม!
ถ้อยคำนี้เป็นฟางเส้นสุดท้ายที่กดทับถังรั่วโยวจนสุดจะต่อต้าน
เธอจ้องหลี่มู่ด้วยความโกรธ
"คนสารเลว!"
"ผมมีส่วนเกี่ยวอะไร?" หลี่มู่หัวเราะแห้งๆ
"คุณถัง ความฝันเป็นของคุณ สัญญาเป็นคุณเซ็น ผมเพียงแค่ช่วยคุณทำฝันให้เป็นจริงเท่านั้น"
"ฉันสามารถนำสิ่งของจากโลกนี้กลับไปได้ไหม?" ถังรั่วโยวที่เหมือนจะถูกชักจูงจู่ๆก็ถามขึ้น
"ไม่เกินหนึ่งกิโลกรัม" หลี่มู่ตอบ
"คุณจะรับประกันความปลอดภัยของฉันหรือเปล่า?" ถังรั่วโยวถาม
"ปฏิบัติตามคำสั่งผม แล้วคุณจะปลอดภัย" หลี่มู่ตอบ
"ตกลง ฉันยอมรับเงื่อนไข" ถังรั่วโยวจ้องหลี่มู่ราวกับจะจดจำเขาไปตลอดชีวิตก่อนกล่าวเสียงแข็ง
"เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ฉันไม่ต้องการให้มีบุคคลที่สามล่วงรู้"
"แน่นอน" หลี่มู่ถอนหายใจกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"เรามีข้อตกลงกันแล้ว"
(จบบท)