บทที่ 644 จุดอ่อน

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 644 จุดอ่อน

ใยแมงมุมเหนียวหนืดดัดแปลงจากฝีมือสไปเดอร์แมนน้อย พุ่งจากกลางอากาศกลายเป็นใยแมงมุมขนาดมหึมา ห่อหุ้มสัตว์ประหลาดหมีหลายหัวที่แปลงร่างมาจากพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ไว้สนิท

ใยแมงมุมชนิดพิเศษนี้จัดเป็นวัสดุใหม่ มีความเหนียวและยืดหยุ่นสูงมาก ถึงขนาดโทนี่เองยังให้ความสนใจ เขาคิดว่าถ้าเอาไปพัฒนาต่อยอดใช้ในด้านอื่น ๆ ผลตอบแทนต้องมหาศาลแน่ ๆ

แต่ตอนนี้สไปเดอร์แมนน้อยยังไม่ตระหนักถึงประโยชน์ของมันเลย

เขาใช้ใยแมงมุมแค่เป็นอุปกรณ์ช่วยต่อสู้และเคลื่อนที่เท่านั้น

กรร——

ร่างกายถูกพันด้วยใยแมงมุม แปดหัวของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ส่งเสียงคำรามพร้อมกัน หกอุ้งมือหมีที่มีกรงเล็บแหลมคมฟาดฟันไปมา คว้าใยแมงมุมแล้วฉีกขาดออกเป็นชิ้น ๆ

ถึงใยแมงมุมที่ทำจากใยเหนียวจะมีความยืดหยุ่นดีเยี่ยม รับน้ำหนักได้มากถึงรถยนต์หนึ่งคัน

แต่ก็เอาไม่อยู่กับอาวุธแหลมคม เหมือนอย่างกรงเล็บของด็อกเตอร์ลิซาร์ดก่อนหน้านี้และกรงเล็บหกเล็บของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ตอนนี้

ถึงใยแมงมุมจะถูกพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ฉีกขาด แต่สไปเดอร์แมนน้อยก็ใช้จังหวะที่มันดิ้นรนหลุดจากใยแมงมุมเข้าประชิดตัวได้ทันควัน

แต่ก่อนที่สไปเดอร์แมนน้อยจะหยุดอยู่ตรงหน้าพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ สัญชาตญาณของแมงมุมก็ส่งสัญญาณเตือนอย่างบ้าคลั่ง

พร้อมกับนั้นพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ก็อ้าปากของหมีตัวหนึ่งที่หน้าอก ชูกรงเล็บมหึมาและแหลมคมตะปบไปที่สไปเดอร์แมนน้อย

ด้วยสายตาเหนือมนุษย์ สไปเดอร์แมนน้อยเห็นใบหน้าตัวเองสะท้อนอยู่บนกรงเล็บหมีขนาดใหญ่ของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ที่แปลงร่างเป็นหมีหลายหัวได้อย่างชัดเจน

ในเสี้ยววินาทีนั้น เวลาในความรู้สึกของสไปเดอร์แมนน้อยดูเหมือนจะยืดออกไปไม่มีที่สิ้นสุด

กลางอากาศ ปีเตอร์บิดตัวหลบคมกรงเล็บของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ไปได้อย่างหวุดหวิด ปลายเล็บแหลมคมเฉียดผ่านชุดที่อกทิ้งรอยขีดเป็นทางยาว

เสี้ยววินาทีต่อมา เวลาไหลเป็นปกติอีกครั้ง

สไปเดอร์แมนใช้กรงเล็บของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์เป็นที่ยึดเกาะ กระโดดขึ้นไปบนซากปรักหักพังข้างถนนด้วยความเร็วสูง ราวกับสายฟ้าแลบ

“ฮือ…หวุดหวิด…หวุดหวิดจริง ๆ …”

สไปเดอร์แมนยืนอยู่บนขอบกำแพงที่พังทลาย ทรงตัวได้อย่างมั่นคง เขาทุบอกตัวเองเบา ๆ ใบหน้ายังคงแสดงอาการตกตะลึง

เหตุการณ์เมื่อครู่ช่างหวาดเสียว หากไม่ใช่เพราะสัญชาตญาณแมงมุมเตือน และปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วของเขาเอง ตอนนี้เขาคงบาดเจ็บจากกรงเล็บของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ไปแล้ว

พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ที่แปลงร่างเป็นหมี เห็นสไปเดอร์แมนหนีรอดไปได้ แสดงสีหน้าเสียดายออกมาชัดเจน ราวกับมนุษย์

แต่แล้วก็เก็บอาการนั้นไว้ หันไปมองเจสสิก้า·โจนส์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ คำรามออกมาว่า “คิดว่ามีแต่แกเท่านั้นที่จะบินได้เหรอ?”

ทันทีที่พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์คำรามจบ มันยกมือขึ้น พลังของ【คลื่นแสงประหลาด】ยังคงทำงานต่อไป เพียงไม่กี่วินาที ปีกขนาดใหญ่คล้ายปีกค้างคาวก็งอกออกมาจากด้านหลังหมีหลายหัวที่พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์แปลงร่างเป็น

มันกระพือปีกขนาดมหึมา สร้างกระแสลมแรงพัดกระหน่ำพื้นดิน พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์บินขึ้นไปอย่างรวดเร็ว เล็งไปที่เจสสิก้า·โจนส์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ ตะโกนเสียงดังว่า “ทีนี้ ลองดูซิว่าแกจะหลบการโจมตีของฉันได้อีกไหม?”

“ไอ้หมอนี่บินได้ด้วยเหรอเนี่ย!”

ลุคเคจเขยื้อนก้อนหินที่ทับร่างออก ก่อนคลานออกมาจากซากปรักหักพัง เมื่อเห็นพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาก็อดขมวดคิ้วไม่ได้

เดิมทีการต่อสู้กับพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ที่แปลงร่างเป็นหมีหลายหัวก็ยากอยู่แล้ว แต่ตอนนี้มันดันมีปีกบินอีก

ด้วยความคล่องตัวที่ปีกมอบให้ ความยากลำบากในการรับมือกับพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

บนท้องฟ้า พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์กระพือปีกไล่ตามเจสสิก้า โจนส์

ถึงแม้เพิ่งจะแปลงร่างมีปีก การบินของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์จะยังไม่คล่องนัก แต่เห็นได้ชัดว่ายิ่งเวลาผ่านไป มันก็จะบินเก่งขึ้นเรื่อย ๆ

ส่วนทางด้านดีเฟนเดอร์ส ไม่ว่าจะเป็นแมตต์หรือลุคเคจ ก็ทำได้แค่ยืนมองอยู่ข้างล่างอย่างหมดหนทาง

ถึงแม้ว่าพลังการบินจะไม่ได้เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็ไม่ใช่พลังเหนือมนุษย์ที่เหล่าซูเปอร์ฮีโร่ทุกคนจะมี

อย่างน้อย ในบรรดาดีเฟนเดอร์สทั้งสามคนนี้ ก็มีเพียงเจสสิก้า โจนส์เท่านั้นที่มีพลังนี้

เห็นเจสสิก้า โจนส์อยู่ในสถานการณ์คับขัน เพราะถูกพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ที่บินได้ไล่ตามไม่ลดละ ลุคเคจถึงกับหน้าเสีย

“ถ้าอาซิงอยู่ด้วยก็คงดี”

ลุคเคจ แสดงสีหน้าร้อนรน เขาคว้าก้อนหินรอบ ๆ ตัว ขว้างปาไปยังพาร์ค·โรบินสัน แต่หมีหลายหัวที่มีปีกก็หลบได้อย่างง่ายดาย

ปีเตอร์ชี้มือไปยังเงาของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ที่เคลื่อนไหวไม่หยุด หายใจเข้าลึก ๆ ปรับลมหายใจอย่างต่อเนื่อง

เหมือนกับเหล่าดีเฟนเดอร์สคนอื่น ๆ ถึงแม้สไปเดอร์แมนจะบินไม่ได้ แต่เครื่องยิงใยแมงมุมก็ช่วยให้เขาเคลื่อนที่ได้คล่องตัวขึ้นบ้าง

“ผ้าคลุมสีแดง! ผ้าคลุมสีแดงที่ห้อยอยู่ที่คอหมีนั่น!”

เขาหายใจเข้าลึก ๆ ในเสี้ยววินาทีที่สไปเดอร์แมนกำลังจะกดปุ่มยิงใยแมงมุม

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง

สไปเดอร์แมนหันไปตามเสียง แล้วก็เห็นสิ่งมีชีวิตประหลาด รูปร่างผิดแปลก มีเท้าเหมือนวัว หางเหมือนปลา หน้าเหมือนลา และหลังค่อมเหมือนอูฐ กำลังพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

แฟรงก์สบตาสไปเดอร์แมน แล้วใช้เสียงทุ้มต่ำพูดว่า “ฉันสังเกตเห็นว่า ตั้งแต่เรดฮู้ดปรากฏตัวขึ้นมา มันก็สวมเสื้อคลุมสีแดงแปลก ๆ อยู่ตลอด แม้กระทั่งตอนที่มันแปลงร่างเป็นหมีหลายหัวก็ยังห้อยผ้าคลุมสีแดงอยู่นั่นแหละ ลองพิจารณารูปแบบการโจมตีของมัน รวมถึงชื่อ ‘เรดฮู้ด’ ที่ดูมีนัยยะสำคัญ ฉันคิดว่าพลังของมันน่าจะเกี่ยวข้องกับเสื้อคลุมสีแดงตัวนี้จริง ๆ ……”

หลังจากพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์แปลงร่างแฟรงก์ให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดผสมหลายสายพันธุ์ การเคลื่อนไหวของเขาก็ยุ่งยากลำบากขึ้นไปอีก

แต่ทั้งหมดนี้ก็ไม่อาจหยุดยั้งความมุ่งมั่นของพันนิชเชอร์ที่จะเอาชนะพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ได้

ตั้งแต่ดีเฟนเดอร์สปรากฏตัวและต่อสู้กับพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์อย่างต่อเนื่อง แฟรงก์ก็เฝ้าจับตาพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์มาโดยตลอด และในที่สุดก็พบความผิดปกติที่เรดฮู้ดที่มันสวมอยู่

“เข้าใจแล้วครับ…”

สไปเดอร์แมนพยักหน้ารับอย่างจริงจัง พยายามอย่างหนักที่จะไม่มองใบหน้าเคร่งขรึมของแฟรงก์

“ผมจะลองดึงผ้าคลุมสีแดงออกจากสัตว์ประหลาดดูนะครับ”

“นี่อาจเป็นหนทางเดียวที่เราจะเอาชนะเรดฮู้ดได้”

ถ้าหากพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ยังคงมีความสามารถในการต่อสู้ แฟรงก์คงไม่ทิ้งความหวังทั้งหมดไว้กับซูเปอร์ฮีโร่หนุ่มที่ดูยังไม่โตเต็มวัยคนนี้อย่างแน่นอน

แต่เมื่อเหลือบมองมือที่กลายเป็นกีบเท้าของตัวเองและครีบหางที่ทำให้การเคลื่อนไหวติดขัด แฟรงก์จึงจำต้องฝากความหวังทั้งหมดไว้กับแมงมุมน้อย

“สไปเดอร์แมน ฉันช่วยกระโดดให้สูงกว่านี้ดีไหม?”

ลุค·เคจได้ยินที่แฟรงก์พูดกับปีเตอร์ จึงหันไปพูดกับแมงมุมน้อยทันที

เขาชูแขนขึ้น พร้อมจะช่วยผลัก

“แน่นอนครับ ถ้าคุณไม่รังเกียจนะครับ คุณลุค”

“เรียกลุคก็ได้”

ลุคเคจ กางแขนออกรับสไปเดอร์แมนที่กระโดดขึ้นมาเกาะ ใช้ฝ่ามือรองรับเท้าของปีเตอร์ไว้ ขณะเดียวกันกล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะกำลังสะสมพลังไว้

ปีเตอร์ยืนอยู่บนมือของลุคเคจ ยกข้อมือขึ้นเล็งไปที่พาร์คเกอร์ที่กำลังบินอยู่กลางอากาศด้วยปีกเนื้อขนาดมหึมา ใต้หน้ากาก ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย สายตาคมกริบและทรงพลังทำให้เป้าหมายอยู่ไม่พ้นสายตา

“ตอนนี้เลยครับ คุณลุค!”

เพียงแค่เสี้ยววินาทีต่อมา สไปเดอร์แมนที่เกาะอยู่บนตัวลุคเคจก็ส่งเสียงขึ้น

“เตรียมตัวไว้เลย สไปเดอร์แมน!”

ได้ยินเสียงสไปเดอร์แมน ลุคเคจที่คอยประคองอยู่ข้างล่างจึงไม่รอช้า ยกแขนขึ้นทันที ปลดปล่อยพลังที่กักเก็บไว้ออกมาในทันทีนั้น

“ไปเลย!”

ด้วยพลังเหนือมนุษย์ของลุคเคจ ปีเตอร์พุ่งออกไปเร็วราวกับกระสุน แฟรงก์และพวกเขามองตามไปอย่างไม่ละสายตา ปีเตอร์ยกข้อมือขึ้น กดปุ่มที่ฝ่ามือ เส้นใยแมงมุมบาง ๆ พุ่งออกจากเครื่องยิงใยที่ข้อมือ ตรงดิ่งไปยังพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์

ดูเหมือนว่าใยแมงมุมจะไปติดตัวพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ตามแผนการ

แต่แล้ว หัวหนึ่งในหลายหัวของหมีแปลงร่างที่อยู่ใต้ตัวพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ก็สังเกตเห็นใยแมงมุมที่พุ่งเข้ามา

โฮกกก—

มันคำรามเสียงต่ำ พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ที่อยู่กลางอากาศรู้ตัวทันที โบยปีกเนื้อขนาดใหญ่สร้างกระแสลมแรง ๆ พัดใยแมงมุมให้เบี่ยงออกไป

“แย่แล้ว!”

เน็ดที่อยู่ด้านล่างเห็นใยแมงมุมที่ถูกพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์พัดปลิวไป ใบหน้าบวมของเขาแสดงความกังวลอย่างชัดเจน

เขาใช้ขาเล็ก ๆ หนา ๆ ที่เป็นขาของมันเอง วิ่งตรงไปยังด้านล่างของแมงมุมน้อยที่ลอยอยู่กลางอากาศ เตรียมพร้อมรับเพื่อนรักที่อาจจะตกลงมา

ในเวลาเดียวกัน สไปเดอร์แมนที่ลอยอยู่กลางอากาศก็รู้สึกตึงเครียดไม่น้อยไปกว่ากัน เขาเกาะปลายใยที่ยิงออกไปแล้วแกว่งใยนั้น พยายามดึงใยที่หลุดเป้าหมายกลับไปติดกับพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์อีกครั้ง

แต่ความคิดนี้ผิดพลาดอย่างเห็นได้ชัด หมีหลายหัวที่พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์แปลงร่างมา ด้วยหัวแปดหัวสิบหกตา ไม่ใช่ของประดับตกแต่งแน่ ๆ มันโบกปีกเนื้อขนาดมหึมาที่ด้านหลังอย่างต่อเนื่อง กระแสลมที่เกิดขึ้นทำให้ใยทั้งเส้นแกว่งไปแกว่งมา ไม่สามารถเข้าใกล้พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ได้เลย

เห็นได้ชัดว่า สไปเดอร์แมนกำลังจะใช้ใยเส้นนี้กลับลงสู่พื้นดินอีกครั้ง

ในจังหวะสำคัญ ร่างเล็ก ๆ รูปร่างบอบบางปรากฏตัวทะลุผ่านปีกเนื้อของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ไป และคว้าใยไว้ได้

“นายกล้าหาญจริง ๆ นะ” เจสสิก้า·โจนส์คว้าใยไว้ หลบหลีกการโจมตีของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ไปพลาง พูดกับสไปเดอร์แมนไปพลาง

“ผมเองก็ไม่คิดว่าเรื่องจะลงเอยแบบนี้” สไปเดอร์แมนเป็นหนุ่มวัยรุ่น แม้จะไม่เบา แต่ในมือของเจสสิก้า·โจนส์กลับไม่มีน้ำหนักเลยสักนิด

ใช้มือข้างเดียวจับใยของแมงมุมน้อย เจสสิก้า·โจนส์พยายามบินหลบหลีกการโจมตีหลายครั้งจากแขนหกข้างของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์พูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบเล็กน้อย

“งั้นนายมาทำอะไรที่นี่ อย่าบอกนะว่าแค่มาสร้างความยุ่งยาก สไปเดอร์แมน” ความสามารถเหนือมนุษย์ทั้งด้านการบินและพละกำลัง ทำให้เจสสิก้า·โจนส์มีข้อได้เปรียบอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีหรือการหลบหลีก

แต่ข้อได้เปรียบเหล่านั้น เมื่อเทียบกับพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์แล้ว ดูจะไม่เพียงพอเสียแล้ว

ถึงแม้จะไม่มีสไปเดอร์แมนมาช่วย เจสสิก้า·โจนส์ก็คงอยู่ได้ไม่ถึงสองสามนาที เธอกำลังจะแพ้แล้ว

“ผมต้องเข้าไปใกล้ผ้าคลุมสีแดง”

ปลายอีกด้านของใยแมงมุมที่เจสสิก้า·โจนส์จับอยู่แกว่งไกวไปมา สไปเดอร์แมนนึกถึงการคาดเดาของแฟรงก์ ขบกรามกระตุก พูดเสียงเครียด

“แน่ใจเหรอ?”

ได้ยินสไปเดอร์แมนพูด เจสสิก้า·โจนส์ก้มมองเขาเล็กน้อย จนเกือบถูกพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์โจมตีได้เสียแล้ว

ขณะควบคุมร่างกายให้ลอยออกไปอีกเล็กน้อย เจสสิก้า·โจนส์ถามต่อ “ถ้าเข้าใกล้ไอ้หมอนั่นเกินไปล่ะก็ อย่าหวังว่าฉันจะช่วยนายได้เหมือนเมื่อกี้”

“แน่ใจครับ!”

ได้ยินเจสสิก้า·โจนส์เตือน สไปเดอร์แมนลังเลเล็กน้อย

แต่สุดท้ายก็กัดฟันพยักหน้า

เขาจ้องมองไปที่เรดฮู้ดที่ห้อยอยู่บนคอหมีหลายหัวที่พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์แปลงร่างมา สัญชาตญาณแมงมุมภายในร่างกายก็รับรู้ถึงอันตรายจากเรดฮู้ดนี้เช่นกัน

เมื่อได้รับการยืนยันจากสัญชาตญาณแมงมุม ความตั้งใจของสไปเดอร์แมนกลับยิ่งแน่วแน่ขึ้นกว่าเดิม

“งั้นถ้าแน่ใจขนาดนั้น”

สัมผัสได้ถึงความแน่วแน่ของสไปเดอร์แมน เจสสิก้า·โจนส์ก็ไม่พูดอะไรต่อ ถ้าเป็นไปได้ เธอก็หวังว่าปีเตอร์จะเอาชนะปีศาจรูปร่างประหลาดตัวนี้ได้เช่นกัน

เจสสิก้า โจนส์ยื่นแขนอีกข้างออกไป จับใยแมงมุมทั้งสองเส้นไว้แน่น ด้วยพละกำลังมหาศาล เธอเหวี่ยงใยแมงมุมที่มีสไปเดอร์แมนติดอยู่ที่ปลายอีกด้าน ราวกับลูกเหล็กกลม หมุนวนไปในอากาศเป็นวงกว้าง ก่อนจะพุ่งตรงไปยังพาร์คเกอร์อย่างแม่นยำ

“ตอนนี้เลย!”

เสียงลมแรงพัดผ่านข้างใบหูของสไปเดอร์แมน หน้ากากช่วยกรองกระแสลมแรงที่พัดเข้ามา ใต้หน้ากาก สไปเดอร์แมนหรี่ตาลง มองเห็นรูปร่างมโหฬารของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์อย่างชัดเจน

ในจังหวะที่ใยแมงมุมที่สไปเดอร์แมนเหวี่ยงใกล้พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ที่สุด เขายกมือขึ้นชี้ไปยังหัวของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ แล้วกดปุ่มยิงใยแมงมุมที่ฝ่ามือ

แปะ！

เสียงยิงใยแมงมุมเบา ๆ ดังขึ้น ใยแมงมุมเหนียวติดแน่นลงไปอย่างแม่นยำใต้หัวหมีตัวบนสุดของพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์

สายตาของหัวหมีด้านบนถูกใยแมงมุมบัง ถึงแม้พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์จะมีหัวอีกเจ็ดหัวและตาอีกสิบสี่ดวง แต่ความตกใจก็แล่นผ่านใจมันอย่างรวดเร็ว

ปีเตอร์ใช้จังหวะที่พาร์คเกอร์·ร็อบบินส์ชะงักงันนั้น กระโดดกลางอากาศด้วยความยืดหยุ่นเหลือเชื่อ บิดตัวในท่าที่มนุษย์ทั่วไปทำไม่ได้ โค้งตัวหมุนตัวเก้าสิบองศา ยื่นแขนไปคว้าผ้าคลุมสีแดงบนตัวพาร์คเกอร์·ร็อบบินส์

ฟุ้บ！

(จบตอน)

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_