บทที่ 612 ศึกแรกของด็อกอ็อก

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 612 ศึกแรกของด็อกอ็อก

“แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันหรอก สไปเดอร์แมน!”

ด็อกอ็อกควบคุมหนวดกลไกหลังแผ่นหลัง คว้าตู้ไปรษณีย์ข้างกายปาขึ้นไปกลางอากาศใส่ไปเดอร์แมน ดวงตาเบื้องหลังแว่นกันแดดของเขากระพริบแวววับด้วยความเกลียดชัง

ด็อกอ็อก ชื่อจริง ออตโต กุนเธอร์ ออกเทเวียส แต่เดิมเป็นนักฟิสิกส์อนาคตไกล ได้รับการสนับสนุนจากออสคอร์ปในการวิจัยพัฒนาพลังงานรูปแบบใหม่ ระหว่างการทดลอง ท่อส่งเกิดการแตก รังสีรั่วไหล และเกิดการระเบิดครั้งใหญ่ตามมา

เหตุการณ์ระเบิดครั้งนั้นทำลายชื่อเสียงของออตโตจนย่อยยับ ภรรยาที่เป็นผู้ช่วยวิจัยเสียชีวิต และรังสีที่แผ่ออกมาก็เปลี่ยนแปลงเนื้อเยื่อสมองของเขา รวมกับหนวดกลไกที่ใช้ในการทดลองกลายเป็นระบบประสาทใหม่ ทำให้เขาเป็นมนุษย์ครึ่งเครื่องจักร

“ผมได้ยินคุณพูดแบบนี้มาหลายครั้งแล้วล่ะ ด็อกอ็อก”

ปีเตอร์ยิงใยแมงมุม ใช้ความคล่องตัวหลบหลีกตู้ไปรษณีย์ที่พุ่งเข้ามา

ปีเตอร์มองด็อกอ็อกที่ควบคุมหนวดกลไกสี่เส้นโจมตีเขาไม่หยุด แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน

“งั้นคราวนี้ฉันจะให้แกได้สัมผัสกับพลังของฉันเอง”

การตายของภรรยาและชะตากรรมของตัวเองทำให้ด็อกอ็อกเปลี่ยนจากนักฟิสิกส์ผู้มีอนาคตไกลโพ้นมาเป็นวายร้าย

เพื่อหาเงินทุนในการทดลองต่อ เขาเลือกวิธีที่ง่ายและรวดเร็วที่สุด นั่นคือปล้นธนาคาร

และนั่นทำให้เขาได้พบกับปีเตอร์ที่กลายเป็นสไปเดอร์แมน

การที่สไปเดอร์แมนคอยขัดขวางอยู่ตลอด ทำให้ด็อกเตอร์อ็อกโตปุสตระหนักว่า หากอยากให้การทดลองประสบความสำเร็จ ก็ต้องกำจัดแมลงตัวร้ายนี้เสียก่อน

ด้วยพลังสมองที่ควบคุม แขนกลขนาดมหึมาด้านหลังของด็อกเตอร์อ็อกโตปุสกางเล็บออก คว้ารถยนต์ข้างกายขึ้นมาแล้วเหวี่ยงใส่ปีเตอร์อย่างแรง

ตูม——

พร้อมกันนั้น แขนกลอีกสองข้างก็ปักลงพื้นอย่างแรง ทิ้งร่องรอยเป็นหลุมขนาดใหญ่สองหลุม ก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งทะยานขึ้นสู่กลางอากาศ

แม้แขนกลของด็อกเตอร์อ็อกโตปุสจะบินไม่ได้ แต่ด้วยพลังมหาศาล ทำให้เขาสามารถกระโดดได้สูงอย่างน่าเหลือเชื่อ

กลางอากาศ สไปเดอร์แมนหมุนตัว ใช้เท้าทั้งสองข้างยันรถ แล้วใช้แรงส่งนั้นกระโดดขึ้นไปอีกครึ่งเมตร

“อะไรกัน!”

แต่ก่อนที่ปีเตอร์ภายใต้หน้ากากจะโล่งใจ

เขาก็เห็นเงาของด็อกเตอร์อ็อกโตปุสโผล่มา อีกฝ่ายเหวี่ยงแขนกลลงมาคว้าซากรถ พร้อมกับกระโดดขึ้นอีกครั้ง อยู่ระดับเดียวกับปีเตอร์ ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังแว่นกันแดดฉายแววร้ายกาจ

“สไปเดอร์แมน ตายซะ!”

ทันทีที่เสียงคำรามดังขึ้น แขนกลขนาดมหึมาพร้อมเล็บแหลมคมก็ตะครุบปีเตอร์ที่หลบไม่ทัน

โครม!

ด้วยแรงโน้มถ่วง ด็อกเตอร์อ็อกโตปุสพร้อมกับสไปเดอร์แมนที่ถูกแขนกลจับอยู่ก็ตกลงสู่พื้นอย่างแรง

ด้วยระบบกันกระแทกอันทรงพลังของแขนกล แรงกระแทกจากการตกแทบไม่มีผลกระทบต่อด็อกเตอร์อ็อกโตปุสเลย

แต่ปีเตอร์ที่ถูกแขนกลจับอยู่ โชคไม่ดีเสียแล้ว

เพราะร่างกายขยับไม่ได้ ปีเตอร์จึงรับแรงกระแทกทั้งหมดเข้าไปเกือบหมด

หลังพุ่งกระแทกพื้นจนเกิดหลุมลึกชัดเจน รอบ ๆ ยังเต็มไปด้วยรอยร้าวละเอียดราวกับใยแมงมุมอีกมากมาย

“คราวนี้ ดูซิว่าแกจะหนีจากฉันไปได้ยังไง สไปเดอร์แมน……”

ด้วยการค้ำจุนของหนวดกลสามอันที่เหลือ ด็อกเตอร์อ็อกโตปุส มองลงมายังไปเดอร์แมนที่ถูกหนวดกลหนึ่งอันของตนกดแน่น สีหน้าเย็นชาชัดเจนยิ่งขึ้น

“ทุกอย่างจบลงแล้ว”

พร้อมกับเสียงของด็อกเตอร์อ็อกโตปุส หนวดกลที่ค้ำพื้นอยู่ยกขึ้นชี้ไปที่หัวปีเตอร์ แล้วคลี่กรงเล็บอันแหลมคมออกมา มีหัวเจาะแหลม ๆ โผล่ออกมาจากตรงกลาง

“ลองสัมผัสของเล่นใหม่ที่ฉันเตรียมไว้ให้แกดูหน่อยซิ สไปเดอร์แมน”

ด้วยพลังการมองเห็นแบบซูเปอร์ฮีโร่ ปีเตอร์มองเห็นประกายแสงอันแหลมคมของหัวเจาะได้อย่างชัดเจน ถ้าโดนเจาะเข้าที่หัว สไปเดอร์แมนอาจกลายเป็นแมลงสาบตายได้จริง ๆ

“อดทนไว้ สไปเดอร์แมน!”

แต่แล้ว ในจังหวะคับขันนั้นเอง ก็มีเสียงตะโกนดังสนั่นมาจากตึกสูงด้านหลังทั้งสองคน

ต่อมา ในเงามืดของแว่นกันแดดของด็อกเตอร์อ็อกโตปุส ก็เห็นเงาร่างท้วมท้นสีเขียวมรกต หน้าอกประดับโลโก้แมงปอ กระโดดลงมาจากหลังคาตึก พร้อมกับยิงใยแมงมุมเหมือนกับสไปเดอร์แมนเป๊ะ ไปติดที่หลังคาตึกอีกหลัง

“ฉันมาช่วยแล้ว สไปเดอร์…”

เสียงก้องไปทั่วอากาศ เงาร่างสีเขียวมรกตยังไม่ทันได้พูดคำพูดที่ตื่นเต้นนั้นจบ

ปั๊ก——

วินาทีต่อมา มือที่กำใยแมงมุมของเขาลื่นไถล ร่างทั้งตัวก็กระแทกกำแพงตึกอย่างแรง ทิ้งรอยบุ๋มชัดเจนไว้เบื้องหลัง

ด็อกเตอร์อ็อกโตปุส “…”

เห็นเน็ดโผล่มาแล้วก็ร่วงลงไปภายในเวลาแค่สามวินาที ด็อกเตอร์อ็อกโตปุสกระตุกมุมปากเล็กน้อย ก่อนหันไปมองสไปเดอร์แมนที่ถูกตนกดไว้กับพื้น “อย่าบอกนะว่าไอ้หมอนี่คือผู้ช่วยของแก สไปเดอร์แมน?”

“ถึงแม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ก็ใช่จริง ๆ”

ถ้าตอนนี้ร่างกายไม่โดนหนวดกลของด็อกเตอร์อ็อกโตปุสกดทับไว้ สไปเดอร์แมนคงอยากจะยกมือปิดตาตัวเองแล้ว

เมื่อเห็นว่าเน็ดไม่มีวิธีการเคลื่อนที่ ปีเตอร์จึงยื่นเครื่องยิงใยแมงมุมของตัวเองให้เน็ดที่กลายเป็นไอ้แมงปอแมนมาใช้เป็นอุปกรณ์ช่วยเคลื่อนที่

แต่ถึงวิธีการกลายพันธุ์จะคล้ายกัน แต่ที่กัดเน็ดนั้นเป็นเพียงแค่ตัวนิดเดียว ไม่ใช่แมงมุมเหมือนปีเตอร์ เน็ดหลังกลายพันธุ์จึงไม่มีพละกำลังกระโดดที่เหนือมนุษย์เหมือนปีเตอร์ และน้ำหนักตัวของเขาก็ทำให้เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วเหมือนแมลงปอทั่วไป

ดังนั้น ถึงแม้จะมีเครื่องยิงใยแมงมุมเหมือนสไปเดอร์แมน เน็ดก็ไม่สามารถเคลื่อนที่ไปมาอย่างคล่องแคล่วในตึกระฟ้าของนิวยอร์กได้เหมือนปีเตอร์

โชคดีที่แม้จะไม่คล่องตัวเหมือนปีเตอร์ แต่การกลายพันธุ์จากรังสีแมลงปอได้เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้แก่ร่างกายของเน็ดอย่างมาก ร่างกายที่แข็งแกร่งทนทาน แม้จะประสบอุบัติเหตุชนอย่างแรงแบบนี้ ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

เน็ดลงมาจากกำแพงตึก ลุกขึ้นยืนแล้วปัดฝุ่นออกจากชุดรบ ก่อนจะโชว์ความเท่ด้วยการพลิกชายผ้าคลุมด้านหลังขึ้นเล็กน้อย

แม้ว่าปีเตอร์ รุ่นพี่ซูเปอร์ฮีโร่ จะแนะนำให้เน็ดถอดผ้าคลุมบนชุดรบออก เพราะเกรงว่าจะไปเกะกะขัดขวางการต่อสู้ และอาจทำให้บาดเจ็บโดยไม่จำเป็น

แต่เน็ดผู้ผ่านการอบรมจากการ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่มาอย่างหนักหน่วงกลับเชื่อมั่นว่า ซูเปอร์ฮีโร่ตัวจริงต้องมีผ้าคลุมเท่านั้น

“หยุดเถอะ ด็อกอ็อก คุณหนีไม่พ้นแล้ว! ผม ไอ้แมงปอแมน จะเอาชนะคุณให้ได้!”

หนุ่มน้อยผอมบางอย่างเน็ดจ้องมองด็อกอ็อกตาไม่กระพริบ ความมั่นใจเปล่งประกาย

“ไอ้โง่ที่คิดว่าตัวเองเก่ง”

ถึงแม้ซูเปอร์ฮีโร่จะไม่ค่อยใส่ใจเรื่องรูปลักษณ์นัก แต่ชุดสีเขียวเข้มของเน็ดที่ดูเข้ากับรูปร่างอวบอัดนั้น ทำให้ด็อกอ็อกถึงกับทำหน้าเบ้

ใต้แว่นกันแดด มุมตาของเขากระตุกเล็กน้อย ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเองว่าอีกฝ่ายกระโดดลงมาจากที่สูงสิบกว่าเมตรโดยไม่เป็นอะไรเลย ด็อกอ็อกคงคิดว่านี่เป็นแค่พวกคอสเพลย์มาเล่นตลก แบบที่ดูไม่เนียนเอาซะเลย

ด็อกอ็อกสบถด้วยความรังเกียจ แล้วหันหนวดกลไกลที่เล็งไปยังหัวของสไปเดอร์แมนไป ก่อนจะคว้ารถยนต์คันหนึ่งข้างทางขึ้นมา แล้วเหวี่ยงใส่ เน็ดอย่างแรง

ถึงจะดูถูกเน็ด แต่เมื่ออีกฝ่ายบุกมาหาเรื่อง ด็อกอ็อกก็ไม่มีทางยอม

อิทธิพลของเส้นประสาทที่ผิดปกติ ทำให้รูปแบบความคิดของด็อกอ็อกเปลี่ยนไปมาก หนวดกลไกทั้งสี่ทำงานตามความคิดของเขา แต่เนื่องจากเชื่อมต่อกับระบบประสาท ทำให้มันมีความคิดของตัวเอง ส่งผลต่อความคิดของด็อกอ็อกด้วยเช่นกัน

ความคิดเชิงกลไก ทำให้เขากลายเป็นคนเย็นชาและโหดร้าย

นี่จึงเป็นเหตุผลว่า ทำไม เมื่อตัดสินใจจะทดลองต่อ เขาจึงเลือกธนาคารเป็นเป้าหมายแรก

เพราะปล้นธนาคารเป็นวิธีที่ได้เงินเร็วและได้ผลที่สุด

ตูม——

ด้วยพละกำลังมหาศาลจากหนวดกลไก รถยนต์คันหนักอึ้งพุ่งตรงมายังเน็ดราวกับกระสุนปืน

อย่างไรก็ตาม ปีเตอร์ที่ติดอยู่ใต้หนวดนั้นกลับนิ่งสงบ เขาไม่แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เมื่อเห็นด็อกเตอร์อ็อกโตปุสยกขึ้นแล้วขว้างปาใส่เน็ด

แน่นอนว่า เมื่อเห็นรถยนต์พุ่งเข้ามา แม้สีหน้าภายใต้หน้ากากสีเขียวของเน็ดจะดูตกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีทีท่าหวาดกลัว เขาหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนยกแขนอ้วนท้วนขึ้นรับแรงกระแทก

หลังจากเสียงตูมสนั่นอีกครั้ง

รถยนต์ที่พุ่งชนเน็ดบุบเป็นรูปตัว ‘凹’ ส่วนเน็ดนอกจากชุดรัดรูปที่แขนจะถลอกเล็กน้อย ก็ไม่มีบาดแผลอื่นใด

“ฮ่า ๆ ผมก็รู้ว่า การโจมตีของคุณน่ะ ด็อกเตอร์อ็อกโตปุส มันไร้ประโยชน์”

เน็ดรับมือการโจมตีของด็อกเตอร์อ็อกโตปุสได้สำเร็จ ความตึงเครียดจึงเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้นทันที

นี่คือการประเดิมครั้งแรกของเขา ในฐานะไอ้แมงปอแมน ต้องห้ามล้มเหลวเด็ดขาด

ดังนั้นหลังจากโยนรถที่พังยับเยินทิ้งไปแล้ว เน็ดจึงมองด็อกเตอร์อ็อกโตปุสตรงหน้า ก่อนจะใช้ปลายนิ้วอ้วน ๆ เกี่ยวไปมาพร้อมกับพูดเยาะเย้ย

“มีอะไรก็ใช้มาให้หมดเลย ผม ไอ้แมงปอแมน รับได้หมด”

ทันทีที่พูดจบ เน็ดรู้สึกราวกับตัวเองเป็นตัวเอกในหนังสือการ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่ ความมั่นใจพุ่งทะยาน

แม้ไอ้แมงปอแมนจะดูหน้าตาทะเล้นไปบ้าง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพลังที่มันแสดงออกมานั้น ทำให้ด็อกเตอร์อ็อกโตปุสปวดหัวไม่น้อย

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตอนนี้หนวดกลเส้นหนึ่งของด็อกอ็อกต้องกดขี่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ไว้ไม่ให้หนีรอดไปได้

สถานการณ์แบบนี้ทำให้ด็อกอ็อกขยับตัวลำบากมาก ต้องยืนนิ่ง ๆ แล้วสู้กับเน็ด

“ต้องจัดการไอ้แมลงสาบตัวนั้นก่อน”

ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัว ด็อกอ็อกก้มมองปีเตอร์ที่ถูกหนวดกลยึดแน่น ไม่ลังเลที่จะจัดการเป้าหมายรายนี้ก่อน

“ฝันไปเถอะ!”

เน็ดที่เข้ามาขวางด็อกอ็อกไว้ แม้จะดูท่าทางตะกุกตะกัก แต่ก็ไม่ได้โง่เขลาอะไร

เขาเห็นด็อกอ็อกขยับหนวดกล ก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำร้ายปีเตอร์

ในฐานะเพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมทีมซูเปอร์ฮีโร่ของปีเตอร์ เน็ดไม่สามารถนั่งดูปีเตอร์ตายต่อหน้าต่อตาได้

จึงไม่รอช้า พุ่งเข้าใส่ด็อกอ็อกทันที

“หลงกลแล้ว ไอ้แมงปอ!”

เห็นเน็ดวิ่งเข้ามาเอง ด็อกอ็อกจึงหันปลายหนวดกลสองเส้นที่เล็งไปที่ปีเตอร์ไปโจมตีเน็ดทันที หนวดกลเหล่านั้นกระแทกใส่ร่างของเน็ดอย่างแรง

หนวดกลเหล่านี้ ภายใต้การควบคุมของด็อกอ็อก ดูคล่องแคล่วว่องไว แต่ความจริงแล้วหนักมาก ยิ่งกว่านั้น มันถูกออกแบบมาเพื่อช่วยให้ด็อกอ็อกยกของหนัก ๆ จึงมีพละกำลังมหาศาล แต่ละเส้นยกของหนักได้ถึงแปดตัน

ปัง!

ด้วยแรงกระแทกของหนวดกล เน็ดที่พุ่งเข้ามาจึงกระเด็นออกไปเหมือนลูกบอลสีเขียวที่ถูกกระแทกอย่างจัง

แต่เพราะด็อกอ็อกหันไปสนใจเน็ด ทำให้การควบคุมปีเตอร์นั้นผ่อนคลายลง

แม้ปีเตอร์ในบทบาทสไปเดอร์แมนจะดูผอมบาง แต่แท้จริงแล้วร่างกายเขาได้รับการกลายพันธุ์จากแมงมุมรังสีกัด จึงมีพละกำลังไม่แพ้เน็ดเลย ฉวยจังหวะนั้น ปีเตอร์ใช้กำลังดันแขนที่หนวดเครื่องจักรหนีบอยู่ ด้วยพละกำลังมหาศาล เขาผลักหนวดเครื่องจักรออกอย่างง่ายดาย พร้อมกับยิงใยแมงมุมจากข้อมือ ด้วยความคล่องแคล่ว เขาจึงหลบหนีออกจากการโจมตีของด็อกเตอร์อ็อกโตปุสได้สำเร็จ

“อึก~”

หลังจากหลุดพ้นจากการกักขังของหนวดเครื่องจักร ปีเตอร์ปิดบังหน้าอกไว้ มุมปากใต้หน้ากากอดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึก ๆ อย่างเจ็บปวด แรงกระแทกมหาศาลจากหนวดเครื่องจักรทิ้งร่องรอยบาดเจ็บไว้บนร่างกายเขาไม่น้อย หากปีเตอร์ไม่ใช่คนที่มีร่างกายแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ธรรมดา แค่แรงกระแทกจากการตกพื้นเมื่อครู่ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาหมดสภาพต่อสู้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงการหนีออกมาจากการกักขังนี้เลย

ทางด้านนี้ สไปเดอร์แมนฉวยโอกาสที่ด็อกเตอร์อ็อกโตปุสเผลอตัว จึงหลุดจากการควบคุมได้สำเร็จ

ทางด้านโน้น ไอ้แมงปอแมนที่ถูกเหวี่ยงไปเหมือนลูกบอล ปัดฝุ่นบนตัวแล้วเดินออกมาจากกองเศษอิฐปรักหักพังที่เป็นกำแพง

“แค่ก… แค่ก…”

“ดูเหมือนว่า การที่ซูเปอร์ฮีโร่ใส่หน้ากากปิดทั้งใบหน้า มันก็มีเหตุผลของมันอยู่นะ”

ไอ้แมงปอแมนพูดพลางปิดปากตัวเองที่โผล่ออกมาจากหน้ากาก พร้อมกับแสดงท่าทีไม่พอใจ

“ปี… ปีเตอร์ นายหลุดออกมาได้ยังไงเนี่ย?”

หลังจากปัดฝุ่นออกจากใบหน้า เน็ดเหลือบไปเห็นปีเตอร์ที่หลุดพ้นจากการกักขังแล้ว เกือบจะเผลอพูดออกไป

“ฉันฉวยจังหวะที่นายดึงความสนใจด็อกเตอร์อ็อกโตปุสไว้ แล้วก็เลยหลุดออกมาได้”

ได้ยินคำพูดของเน็ดแล้ว แม้ใจสไปเดอร์แมนจะรู้สึกเหนื่อยล้า แต่เขาก็ตอบอย่างจริงจัง สายตาคมกริบยังคงจับจ้องด็อกอ็อกไม่คลาย

สถานการณ์ต่อหน้า ทุกอย่างต้องรอให้เอาชนะด็อกอ็อกได้เสียก่อนจึงจะพูดคุยกันได้

“เยี่ยมเลย ไหน ๆ นายก็ออกมาแล้ว งั้นตอนนี้ก็ถึงเวลาที่พวกเราสมาพันธ์แมลงจะได้แสดงพลังกันเสียที!”

“ฉันบอกไปแล้วนี่ไงว่า แมงมุมไม่ใช่แมลงสักหน่อย”

(จบตอน)

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_