บทที่ 436 โศกนาฏกรรมของแมงมุมน้อย

บทที่ 436 โศกนาฏกรรมของแมงมุมน้อย

“รีเวิร์สแฟลช?!”

ภายในร้านขายของโบราณ ไรอันมองดูค่าชื่อเสียงมหาศาลที่แมงมุมน้อยมอบให้บนหน้าจอข้อมูล ริมฝีปากเผยรอยยิ้มบาง ๆ

“รีเวิร์สแฟลช” นั่นเป็นเพียงฉายาที่เขาคิดขึ้นมาเองเท่านั้น

แบรี่ อัลเลน ชายผู้ที่อ้างว่าตัวเองเร็วที่สุด แต่กลับโดนต่อยง่ายเหลือเกิน ก็ยังคงยุ่งอยู่กับการช่วยโลกของตัวเองในจักรวาล

【ยันต์กระต่าย】ไรอันก็ไม่เคยได้รับจากระบบเลย ที่จริงแล้วตั้งแต่ต้นจนจบ ยันต์ชิ้นเดียวที่เขาได้จากหีบสมบัติก็มีแค่【ยันต์พยัคฆ์】ที่ได้มาตั้งแต่แรก ซึ่งถึงแม้จะถูกกล่าวอ้างว่าสำคัญที่สุด แต่พลังกลับอ่อนแอที่สุด

ส่วนอย่างอื่น เช่น 【ยันต์ชวด】ที่เหล่าอเวนเจอร์สและเรดสกัลล์ที่ฟื้นคืนชีพต่างแย่งชิงกัน ซึ่งมีพลังแห่งการเคลื่อนไหว หรือ【ยันต์สุนัข】ที่เคยปรากฏ หรือ【ยันต์มังกร】 รวมถึง【ยันต์กระต่าย】ที่ตอนนี้แฝงตัวเป็นแบรี่ อัลเลน ความจริงแล้วล้วนเป็นการปลอมตัวของไรอันโดยใช้ความสามารถของการ์ดตัวละครอื่น ๆ ที่ดึงออกมาจากระบบด้วยร่างแยกของเขา

ถึงแม้เขาจะไม่ได้【ยันต์กระต่าย】แต่เขาก็ยังมีการ์ดความเร็วอยู่ในมืออยู่ดี

โบร์ซาลิโน่ผู้ใช้พลังผลปีศาจสายธรรมชาติ “พลังแสงสว่าง” มีความเร็วเทียบเท่าแสง แม้จะพิจารณาแค่ความเร็วอย่างเดียว ความเร็วของโบร์ซาลิโน่หรือพลเอกคิซารุก็ยังช้ากว่าพลังของยันต์กระต่ายอยู่เล็กน้อย

เพราะตามความเป็นจริงของยันต์กระต่าย หนึ่งในสิบสองยันต์ศักดิ์สิทธิ์ของจ้าวศักดิ์สิทธิ์นั้น เวทมนตร์ของยันต์กระต่ายคือพลังที่เร็วกว่าแสงอย่างแท้จริง เมื่อความเร็วเพิ่มขึ้นถึงระดับหนึ่ง มันจะทะลุผ่านกำแพงความเร็วแสง สร้างรอยแยกในกาลอวกาศ ทำให้ผู้ใช้สามารถเดินทางข้ามเวลาได้

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว พลเอกคิซารุผู้ใช้พลังผลปีศาจ “พลังแสงสว่าง” ถึงจะมีความเร็วสูงมาก แต่ด้วยข้อจำกัดของพลังผลปีศาจ แม้จะเร่งความเร็วสูงสุดก็จะอยู่แค่ระดับความเร็วแสงเท่านั้น จึงเทียบไม่ได้กับความเร็วเหนือแสงหรือเหนือเวลาอันเหลือเชื่อของยันต์กระต่าย

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นความเร็วแสงหรือความเร็วเหนือแสง ก็ไม่มีผลต่อความแข็งแกร่งของการ์ดโบร์ซาลิโน่ในมือไรอัน เพราะในฐานะผู้ใช้พลังผลปีศาจสายธรรมชาติ “พลังแสงสว่าง” ความเร็วเป็นเพียงหนึ่งในพลังที่พลเอกคิซารุสามารถแสดงออกมาได้

ยิ่งไปกว่านั้น ในสถานการณ์ปัจจุบัน ร่างแยกรีเวิร์สแฟลชก็ไม่จำเป็นต้องแสดงพลังเหนือแสงอย่างที่ยันต์กระต่ายทำได้

สิ่งที่เขาต้องทำ คือแสดงให้เห็นว่าตัวเองเร็วกว่าเหล่าอเวนเจอร์สที่อยู่ตรงหน้าแค่นั้นก็พอแล้ว

“งั้นก็บอกฉันมาสิ เด็กน้อย”

ใช้ปากของแบรี่ อัลเลน เปิดเผยตัวตนในฐานะรีเวิร์สแฟลชและลูกน้องของ【จ้าวศักดิ์สิทธิ์】 ร่างแยกเงยหน้ามองสไปเดอร์แมนที่ยังคงอึ้งอยู่ตรงหน้า แล้วก็บิดคอเล็กน้อยถามว่า “【ยันต์ชวด】อยู่ที่ไหน?”

“ผมไม่ใช่เด็กน้อย ผมชื่อสไปเดอร์แมน”

ปีเตอร์ได้ยินเสียงของแบรี่ อัลเลน จึงค่อย ๆ ตั้งสติได้ โดยไม่รู้ตัวก็แก้คำเรียกที่ดูถูกดูแคลนของอีกฝ่าย จากนั้นก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ยกมือขึ้นชี้ไปที่รีเวิร์สแฟลชที่ยืนอยู่ตรงหน้า “แล้วก็ ผมจะไม่ยอมให้คุณเข้าใกล้【ยันต์ชวด】เด็ดขาด”

“เอ่อ…”

รีเวิร์สแฟลชมองสไปเดอร์แมนที่กำลังตึงเครียดอยู่ตรงหน้า ส่ายหัวเบา ๆ ถอนหายใจออกมา สีหน้าใต้หน้ากากดูเหมือนจะรู้สึกเหนื่อยหน่ายเล็กน้อย “นายยังไม่เข้าใจเลยสินะ ว่าระหว่างเรามันต่างกันยังไง…”

ทันทีที่รีเวิร์สแฟลชพูดจบ สัญชาตญาณแมงมุมก็ส่งสัญญาณเตือนอย่างรุนแรง แต่สไปเดอร์แมนก็แค่รู้สึกใจหายวาบ แล้วมือก็คลายออก เขาก็เห็นว่าในมือของรีเวิร์สแฟลชนั้น มีอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งที่คุ้นเคยมากปรากฏขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

“นี่มัน…เมื่อไหร่กันเนี่ย?”

สไปเดอร์แมนจ้องมองอุปกรณ์ยิงใยแมงมุมที่ปรากฏอยู่ในมือของรีเวิร์สแฟลช ใบหน้าใต้หน้ากากก็แสดงอาการตกตะลึงอย่างปิดไม่มิด

ทันใดนั้น ด้วยสัญชาตญาณของสไปเดอร์แมน เขาสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในท่าทางของแบรี่ อัลเลน ฝั่งตรงข้าม แต่ไม่นึกเลยว่าในเสี้ยววินาทีนั้น อีกฝ่ายกลับถอดอุปกรณ์ยิงใยแมงมุมที่ติดอยู่ที่ข้อมือออกไปแล้ว

“นี่สินะ อาวุธที่นายจะใช้สู้กับฉัน?”

แบรี่ อัลเลนเพิกเฉยต่อสีหน้าตกใจของสไปเดอร์แมนหนุ่ม ก้มลงมองอุปกรณ์ยิงใยแมงมุมในมือ เอียงคอเล็กน้อย แล้วมือทั้งสองข้างก็เคลื่อนไหวเร็วปานสายฟ้าแลบ ต่อหน้าต่อตาสไปเดอร์แมนหนุ่ม เขารื้ออุปกรณ์จนกลายเป็นชิ้นส่วนเล็ก ๆ ก่อนจะประกอบมันกลับเข้าไปใหม่ในพริบตา

“ฉันนึกว่าจะเป็นอาวุธที่น่าทึ่งแค่ไหนเสียอีก ที่ไหนได้ มันก็แค่ของเล่นธรรมดา ๆ ไม่มีอะไรพิเศษเลย”

การกระทำนี้ทำให้แบรี่ อัลเลนได้คะแนนความเท่จากสไปเดอร์แมนหนุ่มไปอีกหนึ่งเปลาะ ในฐานะร่างแยกของรีเวิร์สแฟลช เขาจึงกระตุกมุมปากเล็กน้อย แล้วแสดงสีหน้าเบื่อหน่าย โยนอุปกรณ์ทิ้งไปอย่างไม่ใยดี หันไปมองสไปเดอร์แมนหนุ่มตรงหน้า “งั้นก็บอกมาซะดี ๆ สไปเดอร์แมน 【ยันต์ชวด】อยู่ที่ไหน ฉันอดทนรอได้ไม่นานหรอกนะ ความอดทนของฉันมันเร็วพอ ๆ กับความเร็วของฉันเลยล่ะ”

สไปเดอร์แมนหนุ่มค่อย ๆ เอาสายตาออกจากอุปกรณ์ยิงใยแมงมุมที่แบรี่ อัลเลนทิ้งไป เขามองแบรี่ อัลเลนที่แสดงสีหน้าไม่พอใจอยู่ตรงหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สายตาของเขาจับจ้องไปที่【ยันต์กระต่าย】บนหน้ากากของอีกฝ่าย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้พิสูจน์ให้เห็นอย่างชัดเจนแล้วว่า ไอ้คนที่อ้างตัวว่าเป็นรีเวิร์สแฟลชคนนี้ มันมีความเร็วที่เหนือกว่าเขาอย่างเหลือเชื่อ ด้วยความเร็วระดับนั้น เขาไม่มีโอกาสตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

ในสถานการณ์แบบนี้ วิธีที่ดีที่สุดของปีเตอร์ คือการบอกตำแหน่งของ【ยันต์ชวด】ให้กับอีกฝ่าย แต่ว่า……

ปีเตอร์ก้มมองเครื่องแบบของตัวเอง นึกถึงคำพูดที่ลุงเบนฝากไว้ก่อนตาย แววตาที่ลังเลก่อนหน้านี้กลับมั่นคงขึ้น เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วตอบอย่างหนักแน่นว่า “คุณจะไม่ได้ความลับอะไรเกี่ยวกับ【ยันต์ชวด】จากผมหรอก”

“นี่ไง ทำไมคนถึงชอบมาลองดีกับฉันตอนที่ฉันใจดีอยู่เสมอเลยนะ”

เมื่อเห็นท่าทีของสไปเดอร์แมน แบรี่ อัลเลนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากค่อย ๆ เย็นลง “จำเป็นต้องทำให้ฉันโกรธขนาดนั้นเลยเหรอ สไปเดอร์แมน แต่โชคดีที่ฉันใจดีกับศัตรูเสมอ ถึงแม้การลงโทษจะไม่นาน กระบวนการนี้ใช้เวลาแค่เพียงชั่วพริบตา……”

“……ก็จะจบลงแล้ว ฉะนั้นอดทนหน่อยเถอะ สไปเดอร์แมน”

ทันใดนั้น ก่อนที่แบรี่ อัลเลนจะพูดจบ สไปเดอร์แมนก็ได้ยินเสียงของอีกฝ่ายจากด้านหลัง

ปีเตอร์พยายามหันหลังเพื่อมองแบรี่ อัลเลน แต่หมัดที่รัวเข้ามาอย่างต่อเนื่องก็ดุจลูกกระสุนปืนที่พุ่งเข้าใส่เขา

ปัง ปัง ปัง——

เนื่องจากตอนนี้ร่างเงาของไรอันคือแบรี่ อัลเลน เดอะรีเวิร์สแฟลช ผู้ครอบครองพลังของ【ยันต์กระต่าย】 เขาจึงไม่ได้ปลดปล่อยพลังของ “ผลวิบวับ” อย่างเต็มที่ ใช้เพียงความเร็วจากพลังผลปีศาจ คงไว้ที่ระดับความเร็วเหนือเสียง เป็นพลังของร่างเงา และใช้พลังพื้นฐานของมนุษย์ทั่วไปโจมตีสไปเดอร์แมน

ที่จริงแล้ว เป้าหมายของไรอันที่ส่งแบรี่ อัลเลนลงมา ก็แค่ให้เป็นลูกน้องของ【จ้าวศักดิ์สิทธิ์】ไปแย่งชิง【ยันต์ชวด】เพื่อเพิ่มชื่อเสียงเท่านั้น ไม่ใช่เพื่อฆ่าปีเตอร์

เขาใช้ความเร็วจาก “ผลวิบวับ” วิ่งวนรอบสไปเดอร์แมน ต่อยไปเรื่อย ๆ ถึงแม้ว่าพลังของแบรี่ อัลเลนในตอนนี้จะยังไม่มากพอที่จะฆ่าปีเตอร์ได้ แต่ความเจ็บปวดจากหมัดแต่ละหมัดก็ส่งผลกระทบต่อสไปเดอร์แมนอย่างจริงจัง

ปีเตอร์กัดฟัน ทนต่อการโจมตีของแบรี่ อัลเลน พยายามขยับตัวเพื่อตอบโต้ แต่ความแตกต่างของความเร็วทำให้เขารู้ชัดว่า การตอบโต้ของเขาไร้ผลสิ้นเชิง

“นายทนทานกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลยนะ”

การโจมตีของรีเวิร์สแฟลชอย่าง แบรี่ อัลเลน กระหน่ำใส่ปีเตอร์ไม่หยุดหย่อน ถึงร่างกายปีเตอร์จะแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป แต่การโจมตีต่อเนื่องก็ทำให้เขาเริ่มรับไม่ไหว ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อย เสียงรอบข้างดังก้องเข้ามา เบื้องหลังหน้ากาก ใบหน้าของปีเตอร์เริ่มพร่ามัว

“แต่ดูเหมือนว่า… นายก็ถึงขีดจำกัดแล้วสินะ”

แบรี่ อัลเลน หยุดหมัดไว้ มองดูสไปเดอร์แมนตัวน้อยที่กำลังจะทรุดลง แล้วถามอีกครั้ง “งั้นตอนนี้… ฉันจะให้โอกาสสุดท้าย บอกตำแหน่งของ【ยันต์ชวด】มาซะ…”

“ผม…บอกไปแล้ว…จะ…ไม่…บอก…ตำแหน่งของ…【ยันต์ชวด】…เด็ดขาด…”

แม้จะกำลังจะล้ม หมดแรง แต่สไปเดอร์แมนก็ยังยืนกรานอย่างแน่วแน่

สไปเดอร์แมนแสดงความกล้าหาญอย่างมาก แต่ไรอันในร้านขายของเก่ากลับรู้สึกสิ้นหวัง

เอาเข้าจริง เขาจัดให้แบรี่ อัลเลน เจอกับสไปเดอร์แมนก็แค่เพื่อล้วงข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วจะไปอวดกับเหล่าอเวนเจอร์สคนอื่นเพื่อเพิ่มชื่อเสียง ตำแหน่งของ【ยันต์ชวด】นั้น เป็นเพียงข้ออ้างเพื่อการปรากฏตัวเท่านั้น เพราะถ้าจะพูดถึงตำแหน่งของยันต์จริง ๆ 【แผ่นจารึกทองคำแห่งการคืนชีพ】ก็อยู่ในมือเขาตั้งแต่แรกแล้ว

เพียงแต่…ไม่คิดว่าสไปเดอร์แมนจะดื้อด้านขนาดนี้

อีกฝ่ายดื้อด้านไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับ【ยันต์ชวด】เลยสักนิด ทำให้ตอนนี้ตัวตนร่างแยกของเขารู้สึกสิ้นหวังแทนแล้วจริง ๆ

เอาเถอะ ไหน ๆ เจ้าหนูสไปเดอร์มันก็ไม่ยอมพูด ไรอันเลยไม่มีทางเลือกอื่น ต้องลงมือเอง จัดการหาทางแก้ไขสถานการณ์เสียเลย

“ช่างเถอะ”

แบรี่ อัลเลนเบ้ปาก แสดงสีหน้าเบื่อหน่าย มองปีเตอร์ตรงหน้า “ไหน ๆ นายก็ดื้อด้านขนาดนี้ ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เอาเถอะ ถึงจะต้องใช้เวลามากขึ้นหน่อยในการหาตำแหน่งของ【ยันต์ชวด】 แต่รูปปั้นเทพีเสรีภาพยังคงอยู่บนเกาะลิเบอร์ตี้ นั่นก็หมายความว่า ตำแหน่งของยันต์นั้น มีโอกาสสูงที่จะอยู่บนเกาะนี้อย่างแน่นอน”

“……”

ได้ยินการคาดเดาของแบรี่ อัลเลน เจ้าหนูสไปเดอร์เงียบไปครู่หนึ่ง

“ดูเหมือนว่าฉันจะเดาถูกซะแล้ว”

แบรี่ อัลเลนเฝ้ามองสีหน้าของเจ้าหนูสไปเดอร์ เห็นมันเงียบไป จึงยกยิ้มมุมปาก พูดขึ้นยืนยันทันที

“ไหน ๆ ก็รู้ตำแหน่งของยันต์แล้ว” แบรี่ อัลเลนเก็บรอยยิ้มบนใบหน้า เงยหน้ามองเจ้าหนูสไปเดอร์ตรงหน้า “งั้นนายก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับฉันอีกแล้ว เพื่อตอบแทนเวลาที่เสียไปเพราะความพยายามของเจ้า หมัดต่อไปนี้ฉันจะไม่ไว้หน้าแล้วนะ”

คำพูดของตัวตนแยกส่วนนั้นจบลง ในทันทีถัดมา มันก็ใช้พลังของ “ผลปีศาจแสงวาบ” เปลี่ยนตัวเองเป็นเงาแสงที่ตาเปล่ามองไม่เห็น พุ่งเข้าหาเจ้าหนูสไปเดอร์ด้วยความเร็วแสง

ด้วยความเร็วสูง แบรี่ อัลเลนชูหมัดขึ้น เตรียมจะส่งเจ้าหนูสไปเดอร์ไปพบกับจุดจบอย่างสมควร

ฝั่งตรงข้าม ปีเตอร์ที่โดนรุมโจมตีจนแทบล้มทั้งยืน กลับชักตัวเองขึ้นมาอย่างว่องไวราวกับรู้ทัน หลบหมัดของแบรี่ อัลเลนไปได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะพลิกตัวอย่างคล่องแคล่ว กระโดดไปอยู่ข้าง ๆ

“สำเร็จแล้ว!”

หลังจากหลบหมัดเร็วแรงของแบรี่ อัลเลนได้ ขาของสไปเดอร์แมนก็เซเล็กน้อย ก่อนจะทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว เขาเงยหน้ามองตำแหน่งที่ตัวเองอยู่ เสียงพึมพำเบา ๆ เล็ดลอดออกมาจากใต้หน้ากาก

“โอ้…หลบได้จริง ๆ ด้วยเหรอเนี่ย?”

ภายในร้านขายของเก่า ไรอันมองดูสไปเดอร์แมนที่หลบการโจมตีได้สำเร็จ ใบหน้าแสดงออกถึงความประหลาดใจโดยไม่รู้ตัว

ถึงแม้ว่าแบรี่ อัลเลนจะตั้งใจลดความเร็วในการโจมตีลง ความเร็วของหมัดนั้นจึงอยู่แค่ระดับความเร็วเสียง ยังไม่ถึงระดับความเร็วเหนือเสียง แต่ก็เร็วมากอยู่ดี เร็วกว่าปฏิกิริยาของมนุษย์ทั่วไป เร็วกว่าปีเตอร์เมื่อครู่เสียอีก

ถึงกระนั้น การโจมตีที่รวดเร็วเช่นนี้ กลับถูกปีเตอร์ที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังถูกตีจนเละ ตอนนี้ถึงกับเรียกได้ว่าหมดแรงแล้ว หลบไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ชั่วขณะหนึ่ง ไรอันสงสัยว่าสไปเดอร์แมนเปิดโกงหรือเปล่า

แต่พอคิดถึงพลังพิเศษอย่างหนึ่งของปีเตอร์ในฐานะสไปเดอร์แมน ไรอันก็เข้าใจทันที

สไปเดอร์แมนไม่ได้เปิดโกงหรอก แต่พลังของเขา ในความหมายหนึ่งก็ถือเป็นการโกงชนิดหนึ่งนั่นแหละ

ภายในร้านขายของโบราณ ไรอันถึงจะพอเข้าใจวิธีที่สไปเดอร์แมนตัวน้อยหลบหลีกการโจมตีได้แล้ว แต่ที่เกาะลิเบอร์ตี้ แบรี่ อัลเลน หรือรีเวิร์สแฟลชถึงกับอึ้ง เขาตาค้างมองสไปเดอร์แมนที่หลบการโจมตีของตัวเองได้อย่างเหลือเชื่อ แล้วพูดเสียงแข็งกร้าว

“เป็นไปไม่ได้! นายหลบการโจมตีของฉันได้ยังไง!”

“ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก”

ได้ยินเสียงแบรี่ อัลเลน สไปเดอร์แมนตัวน้อยก็ลูบแผลที่ยังเจ็บอยู่เบา ๆ เงยหน้ามองรีเวิร์สแฟลชที่ทำหน้าเหมือนไม่ยอมรับความจริง แล้วพูดต่อว่า “ถ้า【ยันต์กระต่าย】ของ【จ้าวศักดิ์สิทธิ์】ทำให้คุณมีพลังความเร็วเหนือมนุษย์ งั้นคุณก็ควรเตรียมตัวรับมือกับวันที่ความเร็วของคุณถูกใครบางคนแซงหน้าไว้ด้วย แบรี่ อัลเลน เพราะถึงความเร็วคุณจะเร็วมาก แต่มันก็ยังห่างไกลจากคำว่า ‘เร็วกว่าแสง’ ที่คุณพูดออกไปนัก……”

(จบตอน)