บทที่ 180 หักมุม (ตอนที่ 2)

บทที่ 180 หักมุม (ตอนที่ 2)

ทุกคนเห็นเงามังกรขาวระเบิดออกมาจากฝ่ามือของพิฆาตไร้เทพและสายลมอันดุร้ายก็เริ่มโหยหวนออกมา

ใบหน้าที่ไร้สีหน้าของโทนี่เริ่มเปลี่ยนไป เขาเริ่มตะโกนออกมาทันที

"จาร์วิส! เดี๋ยวนี้เลย! ถ้าไม่มาตอนนี้ นายคงจะไม่ได้เจอฉันอีก... "

ปัง--

เสียงตะโกนของโทนี่ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว ของบางอย่างที่แยกอากาศออกมาจากชั้นบนสุดของอาคารสตาร์กอินดัสตรีส์ที่อยู่ด้านหลังเขา ตามมาด้วยอุปกรณ์สีขาวเงินขนาดประมาณกระเป๋าเดินทาง มันปกคลุมร่างกายของโทนี่ทันทีและกลายเป็นชุดเกราะเหล็กใหม่เอี่ยม

มาร์ค7 เป็นชุดที่สามารถใช้งานที่รวดเร็วเต็มรูปแบบ พัฒนาโดยโทนี่ คำนึงเอาไว้ใช้ในสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด

ทว่าจากรูปลักษณ์สีเงินที่ไม่ได้ทาสีของชุดเกราะ ก็เห็นได้ชัดว่ามาร์ค 7 ยังคงเป็นเพียงสิ่งที่ทำเสร็จแล้วครึ่งหนึ่งเท่านั้น ถึงอย่างนั้น ด้วยชุดเกราะเหล็กใหม่นี้ โทนี่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย อย่างน้อยเมื่อเทียบกับสถานการณ์ก่อนหน้านี้ที่ไม่มีการป้องกัน การสวมชุดเกราะใหม่เขาก็คงพอจะสามารถโต้กลับได้บา้ง

"ดูเหมือนว่าคุณจะมีแผนสำรองนะ"

เมื่อมองไปที่โทนี่ที่เตรียมของไว้แล้ว นาตาชาก็เลิกคิ้วและพูดออกมา

"มันเป็นทางเลือกสุดท้ายของผมน่ะ"

โทนี่มองไปที่พิฆาตไร้เทพและกระซิบว่า "จาร์วิส"

"ครับท่าน"

“นี่อาจเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเรา”

"ผมจะอยู่เคียงข้างท่านเสมอครับ"

"ฝากข้อความถึงเปปเปอร์ให้ฉันด้วย บอกไปว่า..."

"ฉันรักเธอและ... ฉันขอโทษ"

หลังจากฝากข้อความสุดท้ายกับจาร์วิส ในวินาทีต่อมาจากด้านหลังและไหล่ของมาร์ค 7 ก็มีขีปนาวุธขนาดเล็กหลายร้อยลูกถูกปลดปล่อยออกมา พวกมันบินไปหาพิฆาตไร้เทพอย่างแม่นยำ ในเวลาเดียวกัน โทนี่ก็ยกแขนขึ้นและยิงเลเซอร์ใส่พิฆาตไร้เทพ

ตู๊ม ตู๊ม ตู๊ม

ชั่วขณะหนึ่ง แรงระเบิดอันไร้ที่สิ้นสุดก็ดังขึ้น

ทว่าหลังจากการระเบิดได้เกิดขึ้น โทนี่และคนอื่นๆ ต่างก็ตกอยู่ในความสิ้นหวัง

[คะแนนชื่อเสียงจากเจสซิก้า โจนส์ +1000]

[คะแนนชื่อเสียงจากไอรอนแมน +1700]

[คะแนนชื่อเสียงจากนาตาชา โรมานอฟฟ์ +1100]

แม้ว่าเขาจะถูกยิงด้วยขีปนาวุธขนาดเล็กกว่าร้อยลูก แต่พิฆาตไร้เทพก็ยังไม่แสดงอาการบาดเจ็บแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นและปัดฝุ่นออกจากไหล่ของเขา เขาเดินออกจากแรงระเบิดราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อมองไปที่โทนี่และคนอื่นๆที่ตกตะลึงอยู่ฝั่งตรงข้าม เขาก็ยิ้มและพูดว่า "ไม่มีประโยชน์หรอก การโจมตีของแกไม่สามารถทำร้ายฉันได้เลย”

"เกือบไปแล้ว!"

ที่ร้านขายของเก่า ไรอันรู้สึกถึงสถานการณ์ของร่างแยก เขาลูบหน้าอกของตนด้วยความหวาดกลัว

[ความคงกระพัน] เกือบถูกทำลายโดยการโจมตีอย่างต่อเนื่องของโทนี่แล้ว การระเบิดที่เกิดจากขีปนาวุธขนาดเล็กติดต่อกันเป็นร้อยๆ ครั้งนั้นเหนือความคาดหมายของไรอันไปไกล โชคดีที่พลังป้องกันของร่างแยกได้รับการอัปเกรดเพิ่มขึ้นอย่างมาก พอรวมเข้ากับความแข็งแกร่งของการ์ดระดับ C สองใบที่ซ้อนทับกันก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นไปอีก ไม่อย่างนั้น [คงกระพัน] ของ [ซันวะ] เพียงอย่างเดียวคงจะไม่สามารถทนพลังของขีปนาวุธขนาดเล็กเหล่านี้ได้แล้ว

แถมยังมีเลเซอร์ที่โทนี่ยิงใส่เขาอีก

แม้ว่าการโจมตีจะเป็นอันตรายมาก แต่ในภายนอก ไรอันก็ยังต้องรักษาท่าทางพิฆาตไร้เทพไว้เช่นเดิม เขาปรากฏตัวออกมาราวกับว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บเลย เมื่อมองไปที่ใบหน้าอันสิ้นหวังของโทนี่และคนอื่นๆ เขาก็ใช้วิชาสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรและตะโกนว่า "หมดแล้วเหรอ? งั้นก็ถึงคราวของฉัน [เมฆหนาทึบไร้พิรุณ]!"

พอกล่าวจบ มือของพิฆาตไร้เทพก็ดันไปข้างหน้าสลับกัน ภาพเงาของมังกรขาวคำรามพุ่งไปทางโทนี่และคนอื่นๆ

หากวิชานี้โดนพวกเขา ผลลัพธ์ของมันคงไม่เหมือนกับวิชา [มังกรสะบัดหาง] ก่อนหน้านี้

"แสงพุทธะสาดส่องทั่วสากล"

ทว่าในขณะนั้นเอง เสียงตะโกนเบาๆ คล้ายดั่งเสียงสวดมนต์ก็ดังขึ้นพร้อมกับลายฝ่ามือสีทองที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าโทนี่และคนอื่นๆ มังกรคำรามได้ถูกปัดออกไปโดยฝ่ามือนี้

จากนั้นพวกเขาก็เห็นชายหนุ่มในชุดลำลองสีขาวและรองเท้าผ้าอยู่กลางสนามรบ

"อาซิง!"

[คะแนนชื่อเสียงจากเจสซิก้า โจนส์ +1200]

[คะแนนชื่อเสียงจากลุค เคจ +1000]

[คะแนนชื่อเสียงจากแดร์เดวิล +1200]

เมื่อมองไปยังชายที่ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา เจสซิก้าอดไม่ได้ที่จะเผยความตกใจและตะโกนออกมา

มันไม่ใช่สิ่งใดที่ผิดปกติ คนที่โผล่เข้ามาในการต่อสู้และช่วยพวกเขาไว้คืออาซิงที่พวกเขาคิดว่าเสียชีวิตในการต่อสู้กับเดอะแฮนในอดีต

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนด้วยความประหลาดใจจากด้านหลังเขา อาซิงก็หันกลับไปหาเจสซิก้าและส่งยิ้มให้เธอ

พอก้าวไปข้างหน้า เขาก็ยังเดินเข้าไปหาเคจ ยกมือขึ้นและดึงเขาขึ้นมาด้วยความพยายามเพียงเล็กน้อย เขาถูกกระแทกลงกับพื้นด้วยการโจมตีของพิฆาตไร้เทพ อาซิงเอื้อมมือไปลูบซากปรักหักพังบนไหล่ของเคจและพูดด้วยน้ำเสียงเบาๆ “อืม พวกนายพยายามกันมากเลยทีเดียว ฉันจะจัดการที่เหลือเอง”

“อาซิง ได้ยังไงกัน...”

เมื่อมองไปที่อาซิงที่ 'กลับมาจากความตาย' ความตกใจและความสุขก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเคจ ทว่าเมื่อเขาได้ยินว่าอีกฝ่ายจะต่อสู้กับพิฆาตไร้เทพเพียงลำพัง ใบหน้าของเขาก็กังวลยิ่ง เขารีบเตือน “นายสู้ไม่ได้หรอก เขาแข็งแกร่งกว่าเดอะแฮนมาก ขีปนาวุธของสตาร์คก็ยังไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้เขาได้เลย...”

“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เหมือนเมื่อก่อน”

หลังจากเขาตอบเคจแล้ว อาซิงก็เผยยิ้มยิ้มอ่อนๆ อออกมา คำพูดของเขาหนักแน่นเป็นอย่างมาก ในชั่วพริบตาต่อมา เขาก็ได้พาลุคเคจกลับไปหาเจสซิก้าและคนอื่นๆ เขามองไปที่ดีเฟนเดอร์สทุกคนที่ดูตกตะลึง เขาพยักหน้าเบาๆ ให้ "ฉันรู้ว่าพวกนายมีคำถามมากมาย ฉันจะบอกพวกนายทั้งหมดหลังจากที่ฉันจัดการเจ้าหมอนี้เรียบร้อยแล้ว”

หลังจากพูดเช่นนั้น อาซิงก็กระโดดขึ้นมาและมาถึงตรงหน้าพิฆาตไร้เทพโดยไม่ต้องรอให้ดีเฟนเดอร์สพูดอะไร

"วิชาฝ่ามือยูไล?"

เมื่อมองไปที่อาซิงที่ปรากฏตัวต่อหน้าเขา พิฆาตไร้เทพก็พูดถึงวิชาที่อาซิงใช้ในทันที

อาซิงพยักหน้าเบาๆ ไม่ได้ปฏิเสธคำพูดของพิฆาตไร้เทพ จากนั้นเขาก็ยกฝ่ามือขึ้นด้วยท่าทางกังฟูและกล่าวแนะนำตัวอย่างใจเย็น "อาซิงจากเผิงไหล"

"เผิงไหล!"

เมื่ออาซิงพูดคำว่าเผิงไหล พิฆาตไร้เทพก็จงใจหัวเราะเบาๆ และพูดว่า "ในที่สุดแกก็ปรากฏตัวแล้วสินะ"

"ทำไมอาซิงถึงใช้ฝ่ามือยูไลของเทพเมฆาอัคคีได้กันล่ะ?"

เพราะอาซิง 'ฟื้นคืนชีพ' แมตต์และคนอื่นๆ ต่างรู้สึกตกใจมาก ซึ่งหลังจากได้ยินชื่อของวิชาที่เขาใช้จากปากของพิฆาตไร้เทพ พวกเขาก็มองหน้ากันด้วยความไม่อยากจะเชื่อ พวกเขาจำได้อย่างชัดเจนว่า [ฝ่ามือยูไล] เป็นวิชาการต่อสู้ของเทพเมฆาอัคคีที่พวกเขาสู้ด้วย ทำไมตอนนี้อาซิงถึงใช้มันได้กันล่ะ?

“เพราะเดิมทีมันเป็นหนึ่งในวิชายุทธ์สวรรค์... ของเผิงไหล...”