บทที่ 170 วิกลจริต (ตอนที่ 2)

บทที่ 170 วิกลจริต (ตอนที่ 2)

“พวกมันอยู่ที่นั่น!”

ด้วยความสามารถการบินของเจสซิก้า เธอจึงเป็นคนแรกที่พบที่อยู่ของกองทัพไซบอร์ก

เมื่อมองไปที่ชุดเกราะสีแดงที่ล้อมรอบด้วยกองทัพไซบอร์ก เธอก็อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว เธอติดต่อคนอื่นๆ ผ่านอุปกรณ์สื่อสารของเธอทันที "พวก ฉันเจอไซบอร์กแล้ว แต่ดูท่าไม่ดีเลย"

“มีอะไรงั้นเหรอ?”

อีกด้านหนึ่ง เมื่อแมตต์ได้ยินคำพูดของเจสซิก้า เขาก็อดไม่ได้ที่จะถาม

"พวกเขากำลังล้อมรอบไอรอนแมนอยู่"

"ไอรอนแมน? โทนี่ สตาร์ค?" เมื่อได้ยินชื่อที่จู่ๆ ก็ออกมาจากปากของเจสซิก้า แมตต์ก็สับสนเล็กน้อย "ทำไมเขาถึงอยู่กับกองทัพไซบอร์กได้กัน?"

“ไม่รู้สิ พวกเขาอาจมีความเชื่อมโยงกันก็ได้” เมื่อมองไปที่สถานการณ์จากอีกมุมหนึ่ง เจสซิก้าก็คาดเดา "ฉันเห็นคนประหลาดที่อยู่กับคิงพินที่นั่นด้วย ฉันคิดว่าพวกเขากำลังต่อสู้กันอยู่"

"ไม่ว่ายังไง เราก็ต้องหยุดไซบอร์กพวกนี้ให้ได้"

"ฉันกังวลว่าพ่อหนุ่มสุดรวยจะทนยื้อไม่ได้แล้ว ดูเหมือนเขาจะจนมุมแล้ว”

การรวมกลุ่มของไซบอร์กจำนวนมากได้สร้างความได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่ามาร์ค 6 ที่โทนี่สวมใส่จะทรงพลังพอที่จะป้องกันการโจมตีจากคนที่ถูกดัดแปลงทางไซเบอร์สิบคน แต่กองทัพที่อยู่ตรงหน้าเขาก็เกินจำนวนนี้ไปนานแล้ว

แส้ที่มีประจุไฟฟ้าพันรอบเอวของโทนี่และกระแทกเขาลงกับพื้น อีวานมองดูโทนี่ที่ถูกเหล่าไซบอร์กกดดัน "มันจบแล้วสตาร์ค"

ขณะที่พูดเช่นนั้น อีวานควบคุมกระแสไฟฟ้าบนแส้ที่พันรอบแขนของเขาและกำลังจะกระแทกไปที่ศีรษะของโทนี่

ปัง--

ทันใดนั้นกระสุนก็พุ่งเข้าใส่หมัดของอีวาน

“หา?”

เมื่อมองไปที่กระสุนที่ฝังอยู่ในข้อมือของเขา อีวานก็ดูประหลาดใจมาก

[คะแนนชื่อเสียงจากอีวาน แวนโก้ +100]

โทนี่รีบใช้ประโยชน์จากการที่อีวานกำลังสับสนอยู่ทันที เขาควบคุมชุดเกราะให้ขึ้นไปอย่างรวดเร็ว หลบหนีจากสถานการณ์ที่อันตรายก่อนหน้านี้ไปชั่วคราว

เมื่อมองขึ้นไปที่โทนี่ที่หลบหนีไปได้อีกครั้ง ดวงตาของอีวานก็เต็มไปด้วยความโกรธ "แกโชคดีต่อไปนะ สตาร์ค!" เมื่อพูดเช่นนั้น อีวานก็หันไปมองและเห็นดีเฟนเดอร์สกำลังเข้ามาใกล้จากระยะไกล

หนึ่งในนั้นคือชายที่แต่งตัวเป็นคาวบอย ถือปืนลูกโม่และพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเป็นคนยิงกระสุนใส่เขา

“ฉันไว้ชีวิตพวกแกแล้ว ฉันไม่เคยคิดเลยว่าพวกแกจะแส่หาความตายขนาดนี้!”

ดีเฟนเดอร์สได้รอดจากการตายภายใต้เงื้อมมือของคิงพิน แต่ตอนนี้พวกมันกลับมาหยุดคนที่ช่วยพวกมันเอาไว้ อยากตายกันเสียจริง

“ดูเหมือนว่าฉันจะใจดีกับพวกแกมากเกินไป พวกแกคงโง่เกินกว่าจะรู้ว่าเมื่อไหร่ควรจะยอมแพ้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น…” อีวานสั่งให้กองทัพไซบอร์กกระจายตัวทันที ครึ่งหนึ่งของพวกเขาเริ่มเล็งไปที่ดีเฟนเดอร์ส “ฉันยินดีมอบความตายที่พวกแกสมควรได้รับ”

“นายหลุดออกมาจากตรงนั่นได้ด้วยงั้นเหรอ?”

เจสซิก้ามองไปที่โทนี่กลางอากาศ ซึ่งอีกฝ่ายมีรอยขีดข่วนเต็มไปหมด เธอจึงอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

“พวกคุณเป็นใครกัน?”

โทนี่หันกลับมาและมองไปยังเจสซิก้าที่ลอยอยู่กลางอากาศโดยไม่ใช้เทคโนโลยีใดๆ

วิธีที่หญิงสาวบินนี้ทำให้เขานึกถึงอาจารย์โรชิพอสมควร

"เรา? เราคือดีเฟนเดอร์ส"

"ดีเฟนเดอร์สเหรอ?"

ภายใต้หน้ากากเหล็ก โทนี่ขมวดคิ้ว เขาไม่เคยได้ยินชื่อพวกเขามาก่อนเลย

แม้ว่าเจสซิก้าจะมองไม่เห็นสีหน้าภายใต้หน้ากากของโทนี่ แต่เธอก็รู้ได้ถึงอารมณ์ที่สับสนในน้ำเสียงของเขา เธอจึงกล่าวเสริมว่า "เราทำงานในย่านเฮลคิทเช่นมาระยะหนึ่งแล้ว เรามาเพื่อหยุดกองทัพไซบอร์ก ถ้าเราปล่อยพวกมันไป นิวยอร์กจะตกอยู่ในอันตรายแน่ ว่าแต่ทำไมพวกมันถึงตามล่านายกัน?

"อีวาน แวนโก เขาเป็นคนสร้างกองทัพขึ้นมา เขาตามล่าผมมาสักพักแล้ว และเคยโจมตีผมมาก่อนด้วย เขาน่ะบ้าไปแล้ว" หลังจากได้ยินคำพูดของเจสซิก้า โทนี่ก็เงียบไปครู่หนึ่งและเผยเหตุผลที่เขาถูกทำร้าย

"งั้นก็คงต้องระวังสินะ"

เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของอีวาน เจสซิก้าก็พยักหน้าโดยไม่แปลกใจ

“เขาควรจะถูกขังไว้ แต่ก็หลุดออกไปได้ เขาบอกว่าเขาเป็นคนสร้างไซบอร์กพวกนี้”

เมื่อได้ยินคำพูดของโทนี่ สีหน้าของเจสซิก้าก็เปลี่ยนไป ก่อนหน้านี้เธอสงสัยว่าทำไมบูลส์อายถึงถูกเปลี่ยนเป็นไซบอร์ก

เจสซิก้าขมวดคิ้ว “ถ้าฉันจำไม่ผิด คนที่บอกเขาถึงวิธีทำมันอาจมาจากจิ่วโยว”

"จิ่วโยว?"

เมื่อเขาได้ยินชื่อที่ออกมาจากปากของเจสซิก้า โทนี่ก็พูดทวนชื่อซ้ำโดยไม่รู้ตัว

ทว่าก่อนที่เขาจะถามคำถามเพิ่มเติม สำเนียงอันแปร่งๆ จากเสียงของอีวานก็ดังขึ้นอีกครั้ง "ได้เวลาจบเรื่องนี้แล้ว สตาร์ค"

โทนี่ตั้งสติ เขาหันไปมองอีวานที่บินเข้ามาใกล้และบินโฉบมาที่ความสูงเดียวกับเขา โทนี่ตอบว่า "ฉันก็เห็นด้วย"

พอกล่าวจบ โทนี่จึงหันไปมองเจสซิก้าที่ดูตัวเล็กกว่ามากเมื่อเทียบกับพวกเขา เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นเธอก็บินและกระแทกร่างไซบอร์กจนล้มลงกับพื้น

"..."

เมื่อมองไปที่ปล่องภูเขาไฟเล็กๆ โทนี่เลิกคิ้วและตัดสินใจกลืนคำพูดของเขากลับไป

"ไม่ต้องกังวลไป โทนี่ หลังจากที่ฉันฆ่าแก ฉันจะใช้สมองของแกเพื่อสร้างไซบอร์กที่ใหญ่กว่าและดีกว่า แกจะเป็นหนึ่งในหุ่นยนต์ของฉันไปตลอดชีวิต ” อีวานเหวี่ยงแส้ในมือ พูดออกมาด้วยสีหน้าอันโหดร้าย

"อึก"

โทนี่ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินแผนของอีวาน โทนี่รู้สึกรังเกียจมันมาก "งั้นฉันขอยอมระเบิดหัวตัวเองดีกว่า"

โทนี่ตัวสั่นเมื่อคิดว่าถ้าเขาตายไปแล้ว อีวานจะใช้ชิ้นส่วนร่างกายของเขาสร้างไซบอร์กขึ้นมา

"มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับแกสักหน่อย" พอควบคุมแส้ในมือของเขาแล้ว อีวาน แวนโก้ก็ยิ้มขณะที่เขาเหวี่ยงแขนเพื่อโจมตี

เปรี๊ยะ--

ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงกรอบแกรบ มีบางอย่างกระแทกหลังของเขา

เพราะการดัดแปลงร่างกายของเขา ร่างกายของอีวานจึงสูญเสียความรู้สึกในการรับรู้มานานแล้ว เขาหันหน้าไปมองด้านหลังแล้วก็ได้พบวัตถุที่ไม่คาดคิดติดอยู่ที่ด้านหลังของเขา

“ลูกศรงั้นเหรอ?”