บทที่ 141 ลัคกี้ลุค

บทที่ 141 ลัคกี้ลุค

เมื่อเสียงของเขาเบาลง...

ในวินาทีต่อมา ชิชิโอะก็กวัดแกว่งดาบของเขาและฟันไปที่แมตต์และคนอื่นๆ

เมื่อเห็นร่างที่น่าขยะแขยง ลุคเคจก็ได้แต่ขมวดคิ้ว เขาก้าวไปข้างหน้าและยกแขนขึ้นยืนขวางทางโดยไม่ลังเล

แกร๊ง--

ใบมีดกระทบกับลุคเค จนเกิดเสียงมีดปะทะที่คมกริบ คมของใบมีดไม่สามารถทิ้งรอยแดงไว้บนร่างกายของเขาได้แม้แต่รอยเดียว

"ฟันไม่ผ่านงั้นเหรอ?"

ความรู้สึกแปลกๆ จากมือของเขาทำให้ชิชิโอะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่แล้วมันก็กลายเป็นเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "น่าสนใจ! ให้ฉันดูหน่อยสิว่าแกจะทนไฟได้หรือเปล่า!”

ด้วยเหตุนี้ ชิชิโอะก็โบกใบมีดในมือของเขาพร้อมกับตะโกนว่า "ดาบลับสุดท้าย เทพวิญญาณแห่งไฟ!"

เมื่อวิชานี้ถูกปลดปล่อยออกมา คาตานะของชิชิโอะก็ระเบิดเป็นเปลวไฟและฟันไปที่ลุคเคจ

เมื่อรู้สึกถึงความร้อนจากคาตานะ เคจก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว แม้ว่าเขาจะไม่กลัวเปลวไฟ แต่เขาก็ยังรู้สึกกังวลตามสัญชาตญาณเมื่อเข้าใกล้ไฟมากเกินไป เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นอย่างรวดเร็ว กำดาบไว้ในกำมือที่อาจอันตรายถึงชีวิต ใช้แรงด้วยมือทั้งสองข้างเพื่อทำลายคาตานะทิ้ง

"โชคดีที่ฉันถอดเสื้อผ้าออกไปก่อน"

เมื่อสังเกตเห็นมือของเคจ ชิชิโอะก็ดึงอาวุธกลับไปอย่างรวดเร็ว

คาตานะส่งเสียงขูดอย่างรุนแรงกับมือของเคจ ก่อนที่จะหลุดพ้นออกมา

ชิชิโอะยกมือขึ้นแตะพื้นผิวของคาตานะ เขามองไปที่รอยมือที่ชัดเจนที่เคจทิ้งไว้ ใบหน้าของเขายังคงไร้ความรู้สึก เขาสามารถดึงอาวุธกลับมาได้ แต่ก็เห็นได้ชัดว่ามันได้รับความเสียหายมาด้วย

'ดูเหมือนว่าคงยากสินะถ้าจะจัดการดีเฟนเดอร์สด้วยการ์ดระดับ D อย่าง [มาโคโตะ ชิชิโอะ] เพียงใบเดียว'

ไรอันกดหมวกคาวบอยลงเล็กน้อย สังเกตเห็นการต่อสู้ระหว่างลุคเคจและ [มาโคโตะ ชิชิโอะ] พลางคิดในใจ ความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ของลุคเคจ เมื่อรวมกับความคงกระพันของเขา ก็ถือว่าเป็นตัวชนะทางต่อความเป็นนักดาบของมาโคโตะ ชิชิโอะมาก ไม่มีวิธีที่มีประสิทธิภาพที่จะเอาชนะอีกฝ่ายได้เลย

“นี่คือคนจากจิ่วโยวแสนน่าสะพรึงกลัวที่พวกนายพูดถึงเหรอ?”

เมื่อมองไปที่การต่อสู้ระหว่างเคจและชิชิโอะ สีหน้าของแฟรงค์ก็ค่อนข้างไม่พอใจนัก "คนๆ นี้ไม่เห็นจะดูอันตรายตรงไหนเลย"

"ไม่เหมือนกัน" แดนนี่เงียบไปครู่หนึ่ง “พิฆาตไร้เทพอันตรายกว่าเขาเป็นพันเท่า”

“อาจเป็นเพราะนายอ่อนแอเกินไปต่างหาก”

พอไม่เคยเห็นพลังของพิฆาตไร้เทพ แฟรงค์ก็จึงนึกไม่ออกว่าอีกฝ่ายจะอันตรายแค่ไหน หลังจากตอบกลับแบบสบายๆ เขาก็ยกปืนกลมือขึ้นและพุ่งเข้าหาชาวรัสเซียที่อยู่ตรงหน้าเขา เขามุ่งเป้าไปที่พวกรัสเซียที่ฝังรากลึกอยู่ในย่านเฮลคิทเช่นมากกว่าชิชิโอะ

การเคลื่อนไหวของแฟรงค์ทำหน้าที่เป็นสัญญาณอย่างชัดเจน

การต่อสู้ที่สงบลงเล็กน้อยได้ร้อนระอุขึ้นอีกครั้ง การต่อสู้เริ่มวุ่นวายขึ้นเมื่อกระสุนระเบิดใส่หัวของรอสที่เป็นชาวรัสเซีย

ทันใดนั้น ดีเฟนเดอร์ส คิงพินและพวกรัสเซียก็ได้ขัดแย้งกัน

แมตต์และคนอื่นๆ ต่างถูกบังคับให้ต่อสู้

เมื่อหลบกระสุนที่พุ่งเข้ามา บูลส์อายก็หยิบไพ่ออกมาจากกระเป๋าของเขาและเล็งไปที่เคจ เขาไม่สนใจหรอกว่าชิชิโอะจะอยู่หรือตาย ทว่าเขาไม่ต้องการเห็นดีเฟนเดอร์สบรรลุเป้าหมายได้ง่ายขนาดนี้ ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เขาเกิดความแค้นกับดีเฟนเดอร์สอย่างมาก

พอสะบัดข้อมือของเขา ไพ่ที่มีคมสองใบก็หมุนออกจากมือของเขา

ปัง ปัง--

ทว่าก่อนที่ไพ่จะไปไกลเกินไป กระสุนสองลูกก็พุ่งผ่านเข้ามา

จากนั้นไพ่โป๊กเกอร์ที่บินไปก็ถูกโจมตีกระสุนอย่างแม่นยำและร่วงหล่นลงมากับพื้น

เมื่อเอื้อมมือลงไปถอดหมวกคาวบอยแล้ว ไรอันในสำเนียงเท็กซัสก็พยักหน้าให้บูลส์อาย

บูลส์อายขมวดคิ้วเมื่อเห็นชายคนหนึ่งที่สวมชุดคาวบอย ถ้าเขาจำไม่ผิด อีกฝ่ายดูเหมือนว่าจะมาพร้อมกับดีเฟนเดอร์ส

“นายเป็นใครกัน? นายก็อยู่กับดีเฟนเดอร์สเหมือนกันงั้นเหรอ?”'

“ชื่อลุคจากภาคี” ไรอันตอบคำถามของบูลส์อายพร้อมเผยรอยยิ้มเล็กน้อย

[คะแนนชื่อเสียงจากบูลส์อาย +40]

“ภาคีงั้นเหรอ?” บูลส์อายขมวดคิ้วเมื่อเขาได้ยินไรอันเอ่ยชื่อนี้ออกมา ชื่อที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน ทำให้เขารู้สึกกังวลมาก คาวบอยลุคได้ทำให้เขานึกถึงคนที่เคยทำแบบเดียวกัน นักแม่นปืนคนหนึ่ง

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับภาคี! ไม่ว่าจะเป็นใคร...”

"ขอโทษทีนะ แต่การต่อสู้กับความชั่วร้ายเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจเรา" ไรอันพูดด้วยน้ำเสียงคาวบายขี้เกียจอีกครั้ง

“งั้นก็จะไม่เปลี่ยนใจแล้วสินะ?”

บูลส์อายถามออกมา ทว่าทางไรอันก็ได้กำหนดความชัดเจนของทั้งสองฝ่ายแล้ว แต่ว่าเพียงเพราะบูลส์อายระวังความเป็นนักแม่นปืนของอีกฝ่าย ก็ไม่ได้หมายความว่าเขากลัวที่จะลงมือ เขามีความภาคภูมิใจอย่างมากในความสามารถการขว้างปาของเขา

"คงอย่างนั้น"

เมื่อไรอันพูดจบ บูลส์อายก็สะบัดไพ่ของเขาส่งพวกมันบินเข้าหาไรอันราวกับใบมีดหมุนวน เขาสังเกตเห็นปืนลูกโม่ที่ไรอันถืออยู่ในมือ ไม่มีทางเลยที่ปืนโบราณแบบนี้จะบรรจุกระสุนได้เร็วพอ แม้ว่าเขาจะสามารถยิงไพ่หนึ่งหรือสองใบได้ แต่ไพ่ใบอื่นก็ยังสามารถล้มอีกฝ่ายได้แน่

พอมองไปที่ไพ่ที่กำลังบินตรงหน้าเขา ใบหน้าของไรอันก็ไม่เปลี่ยนไปเลย เขาหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตและถือไว้ในปากของเขาด้วยแววตาสงบนิ่ง จากนั้นจึงหยิบไม้ขีดและจุดบุหรี่ เขาสูดหายใจเข้าลึกและจ้องมองไพ่ที่เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่พูดอะไร

ไม่ไกลนัก กระสุนจากรัสเซียได้กระเด้งออกจากกำแพง กระแทกสายไฟของป้ายโฆษณาที่อยู่ห่างไกลซึ่งแกว่งไปมา และตกลงมาพร้อมกับเสียงดังกึกก้องจนลมกระโชกแรง มันตกลงบนพื้นตรงไม่ถึงครึ่งเมตรต่อหน้าต่อตาของไรอัน ป้องกันไพ่ทั้งหมดของบูลส์อายอย่างแม่นยำ

[คะแนนชื่อเสียงจากบูลส์อาย +185]

ไรอันยกขาของเขาขึ้นและดันป้ายโฆษณาตรงหน้าเขาลง ดึงปลายหมวกคาวบอยของเขาเบาๆ และหันศีรษะไปมองดีเฟนเดอร์สทุกคนที่กำลังจับจ้องมา เขาเผยรอยยิ้มออกมา "อย่างที่ผมบอกไป ผมน่ะโชคดีมาตลอด"

[คะแนนชื่อเสียงจากแดร์เดวิล +120]

[คะแนนชื่อเสียงจากลุค เคจ +110]

[คะแนนชื่อเสียงจากไอรอนฟิสต์ +90]

[คะแนนชื่อเสียงจากเจสซิก้า โจนส์ +145]

[คะแนนชื่อเสียงจากแฟรงก์ แคสเซิล +75]