บทที่ 139 บทนำ

บทที่ 139 บทนำ

"..."

การปรากฏตัวของสมาชิกจิ่วโยวที่ไม่รู้จักอีกคนหนึ่งได้ทำให้เกิดความรู้สึกไม่สบายใจอย่างคลุมเครือในใจของเหล่าดีเฟนเดอร์ส

เพราะการที่ได้เผชิญหน้ากับพิฆาตไร้เทพมาก่อน ทำให้พวกเขารู้สึกว่าจิ่วโยวแข็งแกร่งมาก

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง แมตต์ก็พูดขึ้น "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็ต้องต่อต้านคิงพิน เราไม่สามารถปล่อยให้สถานการณ์แบบนี้ดำเนินต่อไปได้อีก"

หากคิงพินเข้าควบคุมย่านเฮลคิทเช่น ผลที่ตามมาอาจไม่ได้จำกัดอยู่แค่ย่านเฮลคิทเช่น แต่จะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งนิวยอร์กทั้งหมด ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีกองกำลังที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าอยู่เบื้องหลังคิงพิน จิ่วโยว

“ฉันเห็นด้วย”

แฟรงค์เลิกคิ้วและเห็นด้วยกับคำพูดของแมตต์

พันนิชเชอร์ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับจิ่วโยวมากนัก ดังนั้นพอได้ยินคำพูดของแมตต์แล้ว มันก็ยังทำให้เขาสงสัยอยู่ดี แต่หากได้ต่อสู้กับพวกชั่วช้า เขาก็ยินดี ไม่ว่าจะเป็นจิ่วโยวหรือคิงพิน ขอเพียงเขาได้ฆ่าพวกมันทั้งหมด

“การถอยไปตอนนี้มันจะสายเกินไปหรือเปล่า?” เจสซิก้าทำหน้าบูดบึ้ง ทุกอย่างดูจะไปไกลเกินไป มันอยู่เหนือการควบคุมของพวกเขามานานแล้ว

"บางทีเราอาจจะแจ้งตำรวจได้นะ" ลุคเคจขมวดคิ้วและเสนอความคิดของตัวเขาเอง

“ถ้าตำรวจมีประโยชน์ นายคิดว่าคิงพินจะทำอะไรบ้าบิ่นขนาดนั้นเหรอ?” แดนนี่ส่ายศีรษะ ดับความคิดของเคจ "ด้วยความสามารถที่จิ่วโยวได้แสดงออกมา บางทีหากตำรวจมาเกี่ยวข้อง อาจเป็นพวกเขาเองด้วยซ้ำที่จะได้รับอันตราย"

ถึงจะผ่านการฝึกอบรมและมีปืน แต่ตำรวจก็เป็นเพียงกลุ่มคนธรรมดา

"และ..." แฟรงค์พูดขึ้นเช่นกันและเหมือนกับสาดน้ำเย็นใส่ความคิดของลุคเคจ "ในสายตาของตำรวจ กลุ่มของเราไม่ได้แตกต่างกันมากนักกับคิงพินหรอก"

"..."

คำพูดของพันนิชเชอร์ทำให้เคจเงียบไปครู่หนึ่ง มันเป็นอย่างที่อีกฝ่ายพูดไม่มีผิด แม้ว่าดีเฟนเดอร์สอย่างพวกเขาจะคิดว่าพวกเขากำลังทำสิ่งที่ถูกต้องก็ตาม ทว่าในสายตาของตำรวจนิวยอร์ก พวกเขาก็ไม่ได้ทำถูกกฎหมายเหมือนกับคิงพิน ความแตกต่างอยู่ที่ว่าฝ่ายหนึ่งเพียงมีภัยคุกคามน้อยกว่า ตำรวจจึงละเว้นไม่มายุ่งเกี่ยวด้วย

ถึงพวกเขาจะมีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน แต่ก็เห็นได้ชัดว่าทั้งกลุ่มพร้อมสำหรับการต่อสู้

แดนนี่มองไปทั่วห้องและสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับพูดว่า "ฉันได้ตรวจสอบแล้ว แก๊งต่างๆ ในย่านเฮลคิทเช่นได้ถูกทำลายโดยการเคลื่อนไหวของคิงพิน ในรูปคือแก๊งที่ไม่ได้เห็นด้วยกับข้อตกลงของคิงพิน พอพวกเขาได้ตายไป แก๊งทั้งหลายจึงเลือกยอมจำนน แก๊งเดียวที่ยังคงต่อต้านคือมาเฟียรัสเซีย ผู้ควบคุมเขตตะวันออก พวกเขามีความสัมพันธ์ที่แย่ลงกับคิงพิน และก่อนหน้านี้ พวกเขาก็เคยมีการปะทะกันเล็กน้อยหลายครั้ง พวกเขาจะไม่ยอมจำนนต่อคิงพินแน่"

"ซึ่งหมายความว่าเป้าหมายต่อไปของคิงพินอาจเป็นกลุ่มรัสเซียกลุ่มนี้สินะ?"

เมื่อได้ยินคำอธิบายของแดนนี่ เจสซิก้าก็เข้าใจทันที

“อาจจะ...” แดนนี่ส่ายศีรษะตอบอย่างหนักแน่น “แต่คงใช่แน่”

“มาเฟียรัสเซียเหรอ? คงมีพวกตึงเยอะเลยแฮะ” แฟรงค์ยิ้มออกมา

เขาเคยปะทะกับพวกรัสเซียมาก่อนหน้านี้ พวกนั้นชอบสู้จนตัวตาย

"เราต้องตรงไปที่คิงพินและหยุดเขาเอาไว้" แมตซ์พูดขึ้นมาพลางขมวดคิ้ว จากนั้นเขาก็หันหัวของเขาไปทางยิปมัน "อาจารย์ยิป?"

ยิปมันยิ้มเล็กน้อยและกล่าวโดยไม่ลังเล "ในเมื่อมันเป็นเรื่องของจิ่วโยว ฉันก็พร้อมจะไปด้วย"

จากนั้นแมตต์ก็หันศีรษะไปหาคาวบอยลุคที่อยู่อีกด้านหนึ่ง

คนผู้นี้เงียบไปตั้งแต่เขาเปิดเผยความสามารถนักแม่นปืนที่น่าทึ่งของเขา

เมื่อเห็นสายตาจากฝูงชนโดยรอบ ลุคก็ค่อยๆ ดึงปลายหมวกลงเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย "ผมไม่เคยเกี่ยงหรอกถ้าเป็นเรื่องสู้"

“นี่เป็นการต่อสู้ที่อันตราย ถ้านายไม่ระวังตัวก็อาจตายได้เลย” เคจเตือนเขา

เมื่อได้ยินคำพูดแบบนั้น ลุคก็ค่อยๆ ยกมุมปากของตัวเองขึ้น ไม้จิ้มฟันบนริมฝีปากของเขาเอียงขึ้น "ผมน่ะโชคดีเสมอ"

"ฉันไม่เชื่อในโชค ฉันเชื่อแค่อาวุธในมือของฉันเท่านั้น” ทัศนคติที่ประมาทของลุคได้กระตุ้นความไม่พอใจของแฟรงค์ แต่เมื่อนึกถึงความเป็นนักแม่นปืนของอีกฝ่าย เขาก็ได้แต่ระงับอารมณ์และตอบกลับไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“นั่นเป็นเพราะนายแค่ยังมีโชคไม่พอต่างหาก”

เมื่อได้ยินคำพูดของพันนิชเชอร์ ไรอันซึ่งแสดงเป็นลุคก็ตอบกลับไปในใจอย่างเงียบๆ จากนั้นเขาก็มองลงไปที่การ์ดในระบบ [ลัคกี้ลุค]

หลังจากได้ทดลองบางอย่างมา เขาก็พบว่าทักษะ [โชคดีที่หนึ่ง] ของลุคมีศักยภาพมากกว่าที่เขาคิดไว้ตอนแรกมาก

...

“ขี้แพ้ไร้ค่างั้นเหรอ?”

ที่ชั้นบนสุดของตึกฟิสก์ ย่านแมนฮัตตัน

เมื่อได้ยินรายงานจากบูลส์อาย คิงพินก็กระชับไม้เท้า แต่ใบหน้าของเขายังคงไร้สีหน้า

“นั่นคือสิ่งที่เขาพูดจริงๆ เหรอ?”

บูลส์อายพยักหน้า แม้ว่าคิงพินจะไม่ได้พูดอะไรมาก แต่บูลส์อายก็สามารถบอกได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้สงบเหมือนที่แสดงออกมาภายนอก

“ดูเหมือนว่าฉันจะประเมินพลังของเขาต่ำเกินไป อาจเพราะเขาเองก็เป็นจิ่วโยวแหละนะ”

เมื่อหันกลับมา คิงพินก็เดินไปโดยไม่พูดอะไรที่หน้าต่างสูงจรดพื้นเพดานบานใหญ่ ที่สามารถมองเห็นวิวกลางคืนในย่านเฮลคิทเช่นได้

"ข้อความได้ถูกส่งต่อไปแล้วหรือยัง?"

“มันถูกส่งมอบให้กับพวกเขาตามที่ท่านสั่งแล้วครับ ตอนนี้ดีเฟนเดอร์สทุกคนคงรู้เรื่องพวกรัสเซียแล้ว”

ด้วยความสามารถของแดนนี่ มันไม่ง่ายเลยที่เขาจะหาข้อมูลของคิงพินได้ แม้ว่าเขาจะมีเงินมาก แต่ก็มีหลายสิ่งหลายอย่างในความเป็นจริงที่ไม่สามารถทำได้ด้วยเงินเพียงอย่างเดียว โดยเฉพาะเรื่องข่าวมากมายจากย่านเฮลคิทเช่น ไม่มีใครกล้าเปิดเผยเรื่องของคิงพินหรอก เว้นแต่เขาตั้งใจที่จะปล่อยข้อมูลให้รั่วไหลออกมาเอง

เมื่อได้ยินคำตอบของคิงพิน ในที่สุดรอยยิ้มเย็นยะเยือกก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคิงพิน

“มันคิดว่าศัตรูของมันอ่อนแอมากใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นมาเฟียรัสเซียและพวกกลุ่มดีเฟนเดอร์สคงจะตอบสนองความต้องการของมันได้”

“แล้วถ้ามีอะไรผิดพลาด...เรื่องจิ่วโยวล่ะครับ?” พอได้ยินเช่นนั้น บูลส์อายก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย

“ฉันไม่คิดหรอกว่าจิ่วโยวจะสนใจหรอกว่าผู้ชายคนนั้นตายแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่ เพราะเบี้ยที่ตายแล้วย่อมไม่มีค่าเท่ากับคนที่ยังมีชีวิตอยู่”