บทที่ 114 อาจารย์โรชิ

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 114 อาจารย์โรชิ

ในขณะเดียวกัน ยิปมันและนาตาชาก็มาถึงที่นี่

เมื่อมองไปที่ถนนตรงหน้าเธอที่ถูกพังออกจากกันด้วยการต่อสู้ระหว่างฮัลค์และอะบอมิเนชัน นาตาชาก็ได้แต่ขมวดคิ้วของเธอ ดวงตาของเธอจ้องมองไรอันยืนอยู่ตรงหน้าอะบอมิเนชันอย่างรวดเร็ว

“แน่ใจเหรอว่าอาจารย์โรชิจะไม่เป็นอะไร?”

ร่างใหญ่ของอะบอมิเนชันและร่างผอมบางของอาจารย์โรชิดูแตกต่างกันมากในสายตาของนาตาชา

เมื่อเห็นเช่นนี้ ถึงจะรู้ว่าเผิงไหลไม่ธรรมดา แต่นาตาชาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลเล็กน้อย

เพราะสองฝ่ายนั้นมีขนาดตัวที่แตกต่างเกินไป

เมื่อยิปมันได้ยินคำถามที่ดูกังวลของนาตาชา เขาก็ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดสิ่งที่เตรียมไว้ออกมา “แท้จริงแล้วอาจารย์โรชิมีชื่ออื่นในเผิงไหลด้วย นั่นคือ...”

[คะแนนชื่อเสียงจากนาตาชา โรมานอฟฟ์ +300]

.....

“เรียกฉันว่ายอดปรมาจารย์โรชิ” ไรอันเงยหน้าขึ้นมองอะบอมิเนชันที่ดูดุร้ายตรงหน้าและตอบด้วยน้ำเสียงเฉยเมย

"ยอดปรมาจารย์โรชิเหรอ?"

.....

คำพูดของยิปมันทำให้ท่าทางของนาตาชาเปลี่ยนไป

หลังจากรู้เรื่องตัวตนของเผิงไหล องค์กรชีลด์ได้ศึกษาประวัติศาสตร์ทางด้านตะวันออกที่เกี่ยวข้องมากมาย พวกเขาได้รู้ถึงตัวตนอมตะ คล้ายกับเทพเจ้าและเทพธิดาของโลกตะวันตก

ทว่าจากท่าทางของไรอัน นาตาชาไม่อาจเชื่อมโยงตัวตนของเขากับผู้อมตะได้เลย

ทำให้นาตาชารู้สึกตกใจกับคำที่ยิปมันกล่าวออกมามาก

.....

ในอีกด้านหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าอะบอมิเนชันไม่เข้าใจว่าอาจารย์โรชิกำลังพูดว่าอะไร ความแข็งแกร่งที่เขาได้เผยออกมาไม่ได้ทำให้อะบอมิเนชันตื่นตระหนกเลยสักนิดเดียว ในทางกลับกัน เขาใช้ฝ่ามือของเขาโจมตีเข้าใส่อีกครั้ง เมื่อโบกฝ่ามือขนาดใหญ่ของเขาขึ้นมา เขาก็ฟาดใส่ไรอัน "ไม่ว่าแกจะเป็นใคร พวกแกทุกคนก็จะต้องตกนรกไปอยู่ดี!"

ฝ่ามือขนาดใหญ่ของอะบอมิเนชันเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่หนักสองลูก มันกระแทกไรอันอย่างแรง

ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่ทรงพลังของอะบอมิเนชัน ท่าทางของไรอันไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เขาหลบการโจมตีด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว

อีกทั้งยังกล่าวออกมาอีกว่า "รู้วิธีใช้พลัง แต่กลับใช้มันอย่างสิ้นเปลืองเกินไปเสียอย่างนั้น แต่คงนับว่าเป็นการโจมตีไม่ได้ หากไม่โดนศัตรู"

อะบอมิเนชันไม่สามารถจัดการมดตัวเล็กๆ ตรงหน้าเขาได้ มันจึงยิ่งทำให้เขายิ่งโกรธไปอีก กระดูกเดือยแหลมในร่างกายของเขาเริ่มที่จะผุดออกไปข้างนอก รูปร่างหน้าตาของเขาดูดุร้ายมากขึ้น

หลังจากการที่ล้มเหลวอีกครั้ง เสียงคำรามที่บาดหูก็ดังออกจากริมฝีปากของอะบอมิเนชัน จากนั้นเขาก็คว้ารถออกมา เริ่มปลดปล่อยความโกรธเกรี้ยวด้วยการทุบตีมันเป็นเศษเหล็ก

“ด้วยจิตใจเช่นนี้ ถึงมีพละกำลังมาก แต่สุดท้ายก็คงพังทลายไปอยู่ดี... เมื่อไม่มีรากฐาน อาคารย่อมไม่มั่นคง” ไรอันเอามือไพล่หลัง มองดูการเคลื่อนไหวของอะบอมิเนชันด้วยสายตาผิดหวัง

เมื่อได้ยินคำพูดของไรอัน ท่าทีของอะบอมิเนชันก็ดูรุนแรงมากขึ้น เขามองไปยังฝูงชนที่กระจัดกระจายอยู่ไม่ไกลนัก จากนั้นเขาก็ได้กระโดดข้ามไปยังที่นั่น

'เวรแล้ว!'

เมื่อเห็นเช่นนั้น ใบหน้าของไรอันก็เปลี่ยนไป เขารีบตามไปทันที

"จับได้แล้ว!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงร่างที่ปรากฏขึ้นมาข้างหลัง ใบหน้าของอะบอมิเนชันก็แตกปรากฏรอยยิ้มชั่วร้ายขึ้นมา จากนั้นเขาก็หันกลับมาอย่างรวดเร็วและเอื้อมมือไปจับไรอันที่พุ่งมาจากข้างหลัง

"เป็นไงเล่า! ไอ้แมลงตัวน้อย! ฉันจะบดขยี้แกทีละนิดเอง!" ด้วยฝ่ามือขนาดใหญ่ที่จับไรอันไว้หมายสังหาร อะบอมิเนชันมองไปที่ร่างในมือของเขาและยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย

แรงที่เพิ่มขึ้นที่บีบอัดแน่นบนร่างกายของไรอันทำให้เขาหน้าของเขาบิดเบี้ยว

พลังของอะบอมิเนชันนั้นแข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดไว้มาก กระทั่งพลังของ [เทพเมฆาอัคคี] เพียงอย่างเดียวก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างสมบูรณ์ ไรอันประเมินว่าอะบอมิเนชันอาจถูกฉีดด้วยทั้งเซรุ่มสุดยอดทหารและเซรุ่มฮัลค์ หากจัดอันดับโดยระบบ เขาอาจจะมีความแข็งแกร่งระดับ B เลย สิ่งที่ขาดหายไปคือความสามารถในการควบคุมความแข็งแกร่งนี้

อาจเพราะว่าเขาเพิ่งกลายเป็นอะบอมิเนชัน หลังจากใช้มันไปเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงหรือมากกว่านั้น

แม้ว่าอีมิล บลอนสกี้ที่กลายเป็นอะบอมิเนชันจะเป็นทหารผ่านศึกที่มีประสบการณ์การต่อสู้ที่มากมาย แต่ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะคุ้นชินกับพลังใหม่ที่เพิ่งได้รับมาอย่างกะทันหัน

ซึ่งแม้จะควบคุมมันได้ไม่ดีมากพอ แต่อะบอมิเนชันก็สร้างปัญหาให้กับไรอันไปมากพอสมควร

ถึงภายนอกเขาจะใช้ชื่อว่าอาจารย์โรชิ แต่ในความเป็นจริงพลังของเขามาจากการ์ด [เทพเมฆาอัคคี] ที่เป็นเพียงการ์ดใบหนึ่ง กระทั่งท่าไม้ตายของ [เทพเมฆาอัคคี] อย่าง 'ฝ่ามือยูไล' ก็คงไม่อาจใช้จัดการอะบอมิเนชันได้

ดูเหมือนว่าจะต้องใช้การ์ด [อาจารย์โรชิ] จริงๆ แล้วสินะ

ตอนนี้แม้ว่าภายนอกเขาจะดูสงบ แต่ภายในไรอันกำลังเป็นกังวลอย่างมาก เพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บจากเงื้อมมือของอะบอมิเนชัน เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ภาพลักษณ์ของอาจารย์โรชิเสียไป ไรอันจึงตัดสินใจเปลี่ยนไปใช้การ์ด [อาจารย์โรชิ] ที่เขาหลอมรวมไปก่อนหน้านี้

เมื่อเปลี่ยนบัตรของ [อาจารย์โรชิ] แล้ว ไรอันก็เห็นว่าข้อความที่เขียน (1/1) บนการ์ดได้กลายเป็น (0/1) ทว่าก่อนที่ไรอันจะรู้สึกเสียใจในใจ ในชั่วพริบตาต่อมาเขาก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลัง พลังที่น่าสะพรึงกลัวที่อะบอมิเนชันเคยรัดเขาไว้แน่นกลับหายไปทันที

ไรอันรู้สึกว่าเขาสามารถหลุดพ้นจากเงื้อมมือของอะบอมิเนชันได้อย่างง่ายดาย แม้จะใช้พลังน้อยมากๆ เลยก็ตาม

'พลังแบบนี้น่าจะเป็นพลังชี่สินะ?'

พลังชี่ พลังคิ คือพลังที่มีอยู่ในโลกดราก้อนบอล ซึ่งเป็นโลกที่อาจารย์โรชิหรือผู้เฒ่าเต่ามีตัวตนอยู่

อันที่จริง เมื่อพลังในร่างกายของไรอันเปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นที่สังเกตเห็น อะบอมิเนชันที่จับตัวเขาไว้ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน พลังที่เขาสามารถปลดปล่อยออกมาจัดการตาแก่หัวล้านคนนี้กลับขาดห้วงไป ร่างบางในมือของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นเศษเหล็กแข็ง ถึงจะใช้แรงสุดกำลังก็ไม่อาจสร้างความเสียหายแก่ไรอันได้อีก

"อืม เป็นการนวดที่ดี ทำให้กล้ามเนื้อแข็งๆ ของฉันคลายลงเยอะเลย"

เนื่องจากไรอันไม่แน่ใจว่ามีเวลาจำกัดในการใช้การ์ด [อาจารย์โรชิ] หรือไม่ เขาจึงไม่คิดจะปล่อยให้มันยืดเยื้อ เขายื่นแขนออกไปจับมือของอะบอมิเนชันและหาวออกมาเสียงดัง จากนั้นร่างกายของเขาก็หายไปและเขาก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งต่อหน้าอะบอมิเนชัน

"หมัดทั่วหล้าสะพรึงกลัว!"

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay