เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 102 วัตถุประสงค์

บทที่ 102 วัตถุประสงค์

บทที่ 102 วัตถุประสงค์


ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 102 วัตถุประสงค์

"ชายสวมหน้ากากประหลาดปรากฏตัวบนถนนในนิวยอร์กเพื่อกำจัดโจรปล้นธนาคาร" -- หนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์

"ขวัญหลงฮาโลวีนหรือเป็นแค่พวกบ้าชุด?" 'หนังสือพิมพ์ไดอารี่บุคเกิล'

ไม่น่าแปลกใจที่การเปิดตัวของไอ้แมงมุมหนุ่มจะได้รับความสนใจอย่างมากจากสื่อ ซูเปอร์ฮีโร่มือใหม่คนนี้สามารถขึ้นหน้าสื่อชั้นนำของนิวยอร์กได้ด้วยรูปลักษณ์ที่แปลกประหลาด แต่แน่นอนว่าพวกเขาส่วนใหญ่ไม่ได้พูดไปในทางที่ดี โดยเฉพาะจากหนังสือพิมพ์ไดอารี่บุคเกิล

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเป็น 'แอนตี้แฟนของสไปเดอร์แมน' ตั้งแต่ช่วงแรกๆ เลยสินะ

"ปีเตอร์เกิดอะไรขึ้นกับหลานเหรอ?"

"ไม่มีอะไรครับป้าเมย์ ผมแค่บังเอิญตกจากเตียง"

"เธอควรระวังให้มากกว่านี้นะ"

“ผมรู้น่า” เมย์ ปาร์คเกอร์ซึ่งอยู่ที่ชั้นล่างตะโกนออกมาเสียงเบา ส่วนปีเตอร์ก็หันหน้าไปมองไปยังพาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์ไดอารี่บุคเกิล เขาอดไม่ได้ที่จะกัดฟันแน่นและตัดสินใจแปลงโฉมชุดของเขาอย่างเงียบๆ

"คราวหน้าผมจะทำให้ประหลาดใจกันให้หมดเลย"

...

[คะแนนชื่อเสียงจากพลเมืองนิวยอร์ก +0.01]

[คะแนนชื่อเสียงจากพลเมืองนิวยอร์ก +0.02]

[คะแนนชื่อเสียงจากพลเมืองนิวยอร์ก +0.01]

ในร้านขายของเก่า ไรอันมองไปที่จุดบนแผงข้อมูลที่เกิดขึ้นนานๆ ครั้งด้วยสีหน้าสับสน

อันที่จริงแมงมุมหนุ่มไม่ใช่คนเดียวที่ปรากฏในบทความหนังสือพิมพ์ของวันนี้ เชลล์ไม้เท้าเหล็กก็ปรากฏตัวในนั้นเช่นเดียวกัน สิ่งหนึ่งในความโกลาหลที่เกิดขึ้นในเวลานั้นคือฉากที่เขาปัดกั้นกระสุนด้วยไม้เท้าเหล็กของเขา ผู้คนจำนวนมากต่างเห็นมัน ในแง่ของการเล่นข่าวแล้ว เชลล์ที่ถือไม้เท้าเหล็กย่อมไม่สามารถเทียบได้กับไอ้หนุ่มแมงมุมที่สวมชุดประหลาด

ดังนั้นแม้ว่าสื่อจะรายงานข่าวนี้ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงภาพเบลอและไม่ได้ดึงดูดความสนใจมากเท่ากับเจ้าแมงมุมหนุ่ม

ซึ่งไรอันก็รู้สึกทั้งเสียใจและรู้สึกขอบคุณ

น่าเสียดายที่ถ้าเขาได้รับการรายงานข่าวมากมาย ไรอันคงจะได้รับคะแนนจำนวนมากอย่างไม่ต้องสงสัย แม้ว่าคะแนนที่ได้รับผ่านสื่อจะไม่มากเท่ากับคนที่เห็นเขาตัวเป็นๆ ก็ตามเถอะ เพราะพวกที่เห็นข่าวคงจะแค่ 'ตลกกับข่าวที่เห็นนี้' แต่ก็ถือว่ามันยังเป็นจำนวนคะแนนที่มากอยู่ดี

ทว่าดีแล้วที่มันเป็นเช่นนี้

เพราะด้วยเรื่องตัวตนของเชลล์ หากเรื่องเกิดแดงขึ้นมา เขาคงไม่สามารถอยู่หน้าสตาร์กอินดัสตรีส์ได้อีก

เหตุผลที่ไรอันจัดให้เชลล์นั่งคอยอยู่หน้าสสตาร์กอินดัสตรีส์ในขณะที่เปิดรถขายอาหารนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการเก็บคะแนนจากโทนี่ ด้วยความที่เป็นไอรอนแมนในอนาคต โทนี่เองก็มักจะเข้าร่วมเหตุการณ์ใหญ่ๆ อยู่เสมอ การจับตาดูโทนี่จะช่วยให้ไรอันเข้าใจว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นที่ไหนในเส้นเวลา รวมถึงช่วยให้เขาเตรียมการล่วงหน้าและเตรียมเก็บคะแนนได้

ซึ่งพอเทียบกับฮัลค์ที่ยังคงหลบหนีหรือกัปตันอเมริกาที่ยังคงนอนอยู่ในอาร์กติก กับธอร์ที่อยู่ไกลออกไปในแอสการ์ดและไม่ได้อยู่บนโลกเลย...

โทนี่ก็เป็นหนึ่งในอเวนเจอร์สที่เป็นเป้าหมายที่เข้าถึงง่ายที่สุด ทว่าจากการที่เขาทำตัวโดดเด่นเช่นนี้ มันย่อมส่งผลกระทบต่ออนาคตแน่

แต่ในอีกแง่หนึ่ง มันก็อาจจะช่วยอะไรหลายอย่างให้เขาได้

...

ตอนกลางคืน ในค่ายอัฟกานิสถาน

โอบาไดอาห์ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางกองกระสุนจริง

“ขอต้อนรับ”

ชายที่มีรอยไหม้บนใบหน้าก้าวไปข้างหน้า เมื่อสบกับดวงตาของโอบาดีห์ เขาก็ชี้ไปที่บาดแผลบนใบหน้าของเขา "ของกำนัลจากโทนี่ สตาร์ค"

"ตอนที่ควรฆ่ามันดันไม่ฆ่า ยังจะมีหน้ามาพูด" โอบาดีห์ขมวดคิ้วพร้อมกับกล่าวออกมา

"ก็คุณดันให้ค่าจ้างถูกไปหน่อย"

ชายคนนั้นส่ายศีรษะพร้อมตอบด้วยสีหน้าเย็นชา

"เอาของดีมาให้ฉันดู"

โอบาไดอาห์รู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะพูดเรื่องนี้ต่อ โอบาดีห์จึงเปลี่ยนเรื่องทันที เขาเสี่ยงชีวิตมาที่อัฟกานิสถาน เขาไม่ต้องการใช้เวลาทะเลาะกับอีกฝ่ายมากเกินไป ไม่กี่วันที่ผ่านมา จู่ๆ ชายชุดเกราะเหล็กลึกลับก็ปรากฏตัวขึ้นในสนามรบของตะวันออกกลางและเอาชนะกลุ่มติดอาวุธท้องถิ่นได้สำเร็จ

"เข้ามาดูสิ บอกให้เด็กคุณอยู่ข้างนอก"

โอบาดีห์โบกมือและปล่อยให้ทหารที่อยู่ข้างหลังไปอยู่ข้างนอก จากนั้นจึงจัดชุดของเขาให้เข้าที่และตามชายคนนั้นไปที่เต็นท์โดยไม่ลังเล

โอบาดีห์จำชุดเกราะเหล็กตรงกลางเต็นท์ได้ทันที แม้ว่ารูปร่างของชุดเกราะจะค่อนข้างหยาบ แต่โอบาดีห์ก็สามารถเชื่อมโยงมันกับชุดเกราะที่ปรากฏในตะวันออกกลางไม่กี่วันก่อนหน้านี้ได้ทันที

"เขาทิ้งของดีไว้แบบไม่รู้ตัว นี่มันแค่ต้นแบบหยาบๆ เท่านั้น"

...

"โทนี่"

ณ วิลล่าฝั่งหน้าผาของสตาร์ค ภายในชั้นใต้ดิน

เปปเปอร์ได้พบโทนี่ที่กำลังปรับแต่งชุดเกราะของเขา

“เฮ้! คุณยุ่งอยู่หรือเปล่า? ช่วยทำธุระให้ผมหน่อยสิ?” เมื่อได้ยินเปปเปอร์เข้ามา โทนี่ก็ลุกขึ้นยืนและนำอุปกรณ์ที่เขาเตรียมไว้แล้วออกมา "ผมต้องการให้คุณไปที่สำนักงานของผม เจาะเข้าไปในเมนเฟรมและขโมยข้อมูลส่งมอบล่าสุดทั้งหมด สินค้าช่วงหลังทั้งหมด...ส่วนนี้คือล็อคชิป ไว้ใช้ช่วยเจาะ"

เปปเปอร์มองไปที่โทนี่และถามด้วยใบหน้ากังวล "ได้ข้อมูลแล้ว คุณคิดจะทำอะไรต่อ?"

"ทำเหมือนเดิม" โทนี่หันไปปรับชุดเกราะต่อพร้อมกับกล่าวตอบไปว่า "พวกเขาแอบขาย ผมจะตามไปทำลายอาวุธของผมทั้งหมด"

"โทนี่ ฉันช่วยคุณได้ทุกอย่างอยู่แล้ว แต่จะไม่ช่วยถ้าคุณไปทำอย่างครั้งก่อนอีก"

"ไม่มีอะไรแล้วนอกจากสิ่งนี้! ผมมีแต่ภารกิจนี้ ไม่มีอย่างอื่นแล้ว?!"

ท่าทางของโทนี่ดูไม่มั่นคงอย่างมาก เขาตะโกนออกมาใส่เปปเปอร์

"ถ้าอย่างนั้น ฉันลาออกแล้วกัน"

เปปเปอร์ยกมือขึ้นและวางชิปลง

"หลายปีที่คุณยืนเคียงข้างตอนผมหาบนความพินาศของคนอื่น แต่พอจะปกป้องผู้คน ที่เสี่ยงมีแค่ผม แต่คุณกลับชิ่งงั้นเหรอ?"

"คุณจะไปรนหนหาที่ตายนะโทนี่" หลังจากนั้นเปปเปอร์ก็ตอบโทนี่ไป

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา สตาร์กอินดัสตรีส์ก็กำลังอยู่ในช่วงวิกฤตเพราะการกระทำของโทนี่

"ถ้าฟ้าเห็นผมหมดค่า ผมก็ควรตายไปแล้ว ผมไม่ได้บ้านะเปปเปอร์ แต่เพิ่งตาเห็นธรรมในสิ่งที่ควรจะทำ และก็มั่นใจจากก้นบึ้งว่ามันถูกต้อง ได้โปรดช่วยผมด้วยเถอะนะ"

เมื่อเผชิญหน้ากับคำขอของโทนี่ สีหน้าของเปปเปอร์ก็กังวลอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่เธอจะลังเลและหยิบชิปขึ้นมาอีกครั้ง "ฉันหวังว่าในครั้งนี้คุณจะไม่โกหกฉันอีกครั้งนะ"

"ขอบคุณมากเปปเปอร์"

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

จบบทที่ บทที่ 102 วัตถุประสงค์

คัดลอกลิงก์แล้ว