บทที่ 63: เจ้าหน้าที่โคลสัน
บทที่ 63: เจ้าหน้าที่โคลสัน
วันนี้ลงตอนเดียว พนมาทดให้นะคะ
บทที่ 63: เจ้าหน้าที่โคลสัน
เมื่อลองเพ่งพินิจเกี๊ยวนึ่งดูแล้ว
ก็ต้องบอกเลยว่ารูปลักษณ์ของเจ้า 'เกี๊ยวนึ่งอัตราส่วนทองคำ' ดึงดูดความสนใจของคนที่เข้ามาซื้อมาก
ส่วนติ่มซำที่ดูอ่อนนุ่ม ก็ทำให้พวกเขายิ่งรู้สึกหิวขึ้นไปอีก อาหารนี้ดูเลอค่ากว่าจะมีราคา 10 ดอลลาร์ด้วยซ้ำ
"อืม แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือรสชาติแหละนะ"
ขณะที่กำลังพึมพำกับตนเอง ชายหัวล้านก็นำเกี๊ยวในมือมาที่ปากของเขาอย่างระมัดระวัง
"อ๊ะ ร้อน ร้อน..."
ท่าทางของเขายามนี้ที่กำลังลิ้มรสอาหารร้อนในปากของเขาดูเหลาะแหละมาก แตกต่างจากการแสดงของเขาเมื่อครู่ ทันใดนั้น ชายผู้นี้ก็เบิกตากว้าง ราวกับว่าเขาได้อยู่ท่ามกลางป่ากว้างใหญ่ "นี่มันน่าทึ่งมากเกินไปแล้ว! เจ้าเกี๊ยวนี้น่าทึ่งมากจริงๆ! ความยืดหยุ่นของกุ้งที่บด ผักสดที่เต็มไปด้วยความกรอบ ความหวานนุ่มละมุนของไข่แดงและความเรียบเนียนของหมูที่มัน แต่ก็ไม่เลี่ยน ความสุดยอดของเกี๊ยวนี้อยู่ที่ความสมดุลระหว่างส่วนผสมทั้งสี่ มันไม่ได้บดบังรสชาติของกันและกัน แต่กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณสัดส่วนของส่วนผสมที่นำลงไป สมกับชื่อ 'เกี๊ยวนึ่งอัตราส่วนทองคำ ' ไม่มีผิด!"
หลังจากถอนหายใจออกมา เขาก็ระเบิดคำพูดราวกับปืนกล ลูกค้าผู้นี้คล้ายกับตกลงไปสู่ห้วงความฝัน เขาส่ายศีรษะ รู้สึกราวกับเมื่อครู่ตนถูกผีสิง
แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงพูดชื่อส่วนผสมได้โดยไม่มีเหตุผล แต่ 'เกี๊ยวนึ่งอัตราส่วนทองคำ' ก็สร้างความประทับใจให้กับเขาเป็นอย่างมาก เมื่อยังรับรู้ถึงรสชาติที่ยังคงอยู่ในปากของเขา เขาก็ควักเงินอีก 10 ดอลลาร์ออกมาทันที
“คุณครับขอ 'เกี๊ยวนึ่งอัตราส่วนทองคำ' อีกที่หนึ่ง”
[คะแนนชื่อเสียงจากลูกค้ารถขายอาหาร +0.05]
"ดูเหมือนว่าการทำอาหารไม่เพียงแต่นำมาซึ่งความสุข แต่ยังนำให้คะแนนชื่อเสียงอีกด้วยสินะ"
ในร้านขายของเก่า ไรอันมองไปที่เนื้อหาที่แสดงบนแผงข้อมูลของระบบจนอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้าของรถขายอาหารที่ปรากฏบนถนนในนิวยอร์กคือร่างแยกของไรอัน
...
เมื่อชายหัวล้านเป็นลูกค้ารายแรกได้ผ่านไปแล้ว ธุรกิจรถขายอาหารก็ราบรื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
แม้ว่า 10 ดอลลาร์จะไม่ใช่ราคาที่ถูก แต่ก็ยังถูกกว่าเมื่อเทียบกับราคาอาหารในร้านอาหาร ด้วยกลิ่นหอมเย้ายวนที่โชยออกมาจากรถขายอาหาร ในไม่ช้าก็มีกลุ่มคนจำนวนมากมาต่อแถวที่ด้านข้างของรถขายอาหารของไรอัน
[คะแนนชื่อเสียงจากลูกค้ารถขายอาหาร +0.02]
[คะแนนชื่อเสียงจากลูกค้ารถขายอาหาร +0.04]
[คะแนนชื่อเสียงจากฟิล โคลสัน +20]
[คะแนนชื่อเสียงจากลูกค้ารถขายอาหาร +0.05]
'เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนจะมีตัวละครแปลกๆ ปะปนอยู่ด้วย!'
หลังจากได้รับคะแนนชื่อเสียงมาเป็นแถวรวดเดียว เจ้าตัวคะแนนชื่อเสียง 20 คะแนนก็ดึงดูดความสนใจของไรอันทันที เมื่อมองไปยังชื่อคุ้นเคยที่ปรากฏในระบบ ไรอันก็มองผ่านร่างแยกไปยังฝูงชนที่อยู่โดยรอบ
ในไม่ช้า เขาก็เห็นร่างหนึ่งในชุดสูท กำลังซ่อนตัวชิมเกี๊ยวอยู่ไม่ไกล
ในฐานะเจ้าหน้าที่ผู้มีสัมผัสเฉียบคม ฟิลสังเกตเห็นได้ทันทีว่ามีคนกำลังมองเขาอยู่ เขาหันศีรษะไปจนพบกับร่างแยกที่กำลังมองมา เขายิ้มตอบเล็กน้อยแล้วกลับไปทำตัวปกติเช่นเดิม เกี๊ยวนึ่งร้อนๆ ในมือของเจ้าหน้าที่องค์กรชีลด์ระดับ 8 ช่างดูไม่เข้ากันเสียเหลือเกิน
'ว่าแต่ทำไมเจ้าหน้าที่โคลสันถึงมาอยู่ที่นี่กัน?'
ไรอันละสายตาเงียบๆ ไม่คิดเลยว่าร่างแยก [เชลล์] ของเขาจะดึงดูดความสนใจของชีลด์ได้ เห็นได้ชัดว่าเจ้าหน้าที่โคลสันคงปรากฏตัวที่นี่เพราะมีภารกิจอื่น
'แต่มันเป็นภารกิจแบบไหนกันล่ะ?' พูดตามตรง แม้ว่าเจ้าหน้าที่โคลสันจะมีบทบาทเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์อเวนเจอร์ส แต่โคลสันก็เป็นถึงเจ้าหน้าที่ระดับ 8 ฟิล โคลสันจึงได้ปฏิบัติภารกิจที่หลากหลายมากมาย คงมีแค่พระเจ้าเท่านั้นแหละที่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังทำภารกิจอะไรอยู่
เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่องค์กรชีลด์ เพื่อความปลอดภัย ไรอันจึงไม่คิดจะให้ร่างแยกได้พูดคุยกับเจ้าหน้าที่คนนี้เด็ดขาด
แม้ว่าคะแนนที่เขาได้รับจากเจ้าหน้าที่โคลสันจะสูง แต่ก็เสี่ยงไม่ได้เลย ถึง [เชลล์] ตอนนี้ที่อยู่ในรถขายอาหารจะเป็นแค่ร่างแยก แต่เขาก็จะไม่เสี่ยงโดยเด็ดขาด
...
วันรุ่งขึ้น แผนการของไรอันได้ถูกขัดขวางโดยการปรากฏตัวของเจ้าหน้าที่โคลสันอีกครั้ง
คราวนี้ เขาจงใจสั่งให้ร่างแยกเปิดธุรกิจอีกครั้งที่สี่แยกแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างจากถนนเส้นเมื่อวานนี้พอสมควร
[คะแนนชื่อเสียงจากลูกค้ารถขายอาหาร +0.03]
[คะแนนชื่อเสียงจากฟิล โคลสัน +25]
[คะแนน...]
ไรอันถึงกับเงียบกริบ
...
วันที่สาม
[คะแนนชื่อเสียงจากฟิล โคลสัน +20]
วันที่สี่
[คะแนนชื่อเสียงจากฟิล โคลสัน +30]
ดังคำกล่าวที่ว่าสิ่งเลวร้ายมักจะเกิดขึ้นรวดเดียวสามครั้ง ไม่ว่าไรอันจะบอกให้ [เชลล์] ไปเปิดร้านที่ไหน เขาก็จะได้พบกับเจ้าหน้าที่โคลสันอยู่เสมอ จนทำให้เขารู้สึกสงสัย 'เป็นไปได้ไหมว่า? เขากำลังตามฉันอยู่?'
“แต่มันไม่ควรเป็นอย่างนั้นสิ ฉันไม่ทำตัวผิดปกติและไม่ทำตัวน่าสงสัยแล้วนะ”
ในร้านขายของเก่า ไรอันค่อนข้างสงสัยถึงสาเหตุที่เจ้าหน้าที่โคลสันมักจะปรากฏตัวบ่อยครั้ง
ด้านหน้ารถขายอาหารจานด่วน เจ้าหน้าที่โคลสันที่เป็นลูกค้าขาประจำก็ได้เดินเข้ามาคุยด้วย "เกี๊ยวของคุณอร่อยมาก น่าเสียดายที่คุณเปลี่ยนที่ขายบ่อยเกินไป ผมก็เลยต้องหาร้านของคุณทุกครั้งเลย"
'เดี๋ยวนะ??'
คำพูดของเจ้าหน้าที่โคลสันทำให้ไรอันถึงกับพูดไม่ออกไปอีกสองสามนาที
ดูเหมือนความเป็นจริงเจ้าหน้าที่โคลสันจะไม่ได้ตามล่าเขา แต่มาหาเพราะอาหารของเขาต่างหาก!
ดูเหมือนว่าเขาจะมองข้ามความสามารถของ [ปรมาจารย์ติ่มซำ] ต่ำเกินไป สมกับที่ในเรื่องเขาถูกเรียกว่ายอดกุ๊กแห่งเกี๊ยวอันดับหนึ่งของทวีป แม้ส่วนผสมของเขาจะไม่สมบูรณ์แบบ 100% แต่รถขายอาหารในนิวยอร์กก็คงไม่มีรถขายอาหารที่ไหนเทียบกับ [ปรมาจารย์ติ่มซำ] ได้หรอก
ไรอันแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือเหตุผลที่เจ้าหน้าที่โคลสันปรากฏตัวมาพบกับเขาบ่อยครั้ง
สาเหตุส่วนหนึ่งที่ไรอันสับสน เพราะเจ้าหน้าที่ระดับ 8 ขององค์กรชีลด์ถูกฝึกฝนมาอย่างดี ต่อให้ไรอันจะทำอาหารอร่อยแค่ไหน อีกฝ่ายก็ไม่น่าจะมาบ่อยครั้งขนาดนี้สิ
ซึ่งการคาดเดาของเขาก็ถูกต้องแล้ว จู่ๆ ก็ได้มีรถคันสีดำที่คุ้นเคยแล่นผ่านรถขายอาหารของเขาไป...
ไรอันมั่นใจในวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของเจ้าหน้าที่โคลสันแล้ว
คงเป็นเรื่องของพ่อหนุ่มเพลย์บอยชื่อดังในนิวยอร์กสินะ
ดูเหมือนว่า ณ เวลานี้องค์กรชีลด์จะเริ่มสังเกตเห็นถึงโทนี่แล้ว
ในร้านขายของเก่า ไรอันยังคงสับสนเล็กน้อย
ทว่าตอนนี้เป้าหมายของเขากับโคลสันแตกต่างกันมาก เจ้าหน้าที่โคลสันมีจุดมุ่งหมายคือโทนี่ ส่วนไรอันตอนนี้ต้องการเพียงแค่หาคะแนนจากฝีมือการทำอาหารของ [เชลล์] เท่านั้น