บทที่ 60: เธอบินได้เหรอ?!
บทที่ 60: เธอบินได้เหรอ?!
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 60: เธอบินได้เหรอ?!
เจสซิก้าและลุคเคจ...
เห็นได้ชัดว่าการต่อสู้ระหว่างทั้งสองคงไม่ได้จบลงอย่างง่ายดายนัก
ลุคยกมือขึ้นป้องกันตู้ที่ขว้างใส่เขาอย่างดุเดือด ลุคคว้าตู้มาหนึ่งอันและโยนมันกลับไปที่เจสซิก้า
เมื่อกระโดดหลบตู้ไม้ที่กำลังบินพุ่งเข้ามา เจสซิก้าก็หันไปมองตู้ที่ถูกทุบบนผนังและหอบหายใจด้วยความกลัว แม้ว่าเธอจะมีความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ แต่เจสซิก้าก็ไม่ได้อยู่ยงคงกระพันเหมือนลุค
"นายจะไม่หยุดพวกเขาหน่อยเหรอ?"
เมื่อมองไปที่เจสซิก้าและลุคที่กำลังต่อสู้กันจริงๆ อาซิงก็อดไม่ได้ที่จะถามแมตต์ขึ้นมา
แมตต์เอียงศีรษะไปด้านข้าง ฟังเสียงการต่อสู้ตรงหน้า ขณะที่กำลังจะตอบคำถามของร่างแยก ริมฝีปากของเขาก็ยกขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมกับตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง "ไม่ต้องกังวลหรอก พวกเขาไม่ได้ใช้กำลังอย่างเต็มที่"
“ฉันรู้ ฉันหมายถึงว่าถ้าพวกเขาสองคนต่อสู้กันต่อไป มีหวังร้านอาหารได้พังแน่ แล้วใครจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายกันล่ะ?”
"..."
คำพูดของอาซิงทำให้แมตต์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปหาเขาและพูดว่า "อาซิง ช่วยฉันหยุดพวกเขาที"
ถึงแมตต์จะเป็นทนายความ แต่เขาก็ไม่ได้ร่ำรวย เขาไม่สามารถปล่อยให้เจสซิก้าและลุคทำลายที่นี่เด็ดขาด
“เข้าใจแล้ว”
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา อาซิงก็พยักหน้า
จากนั้นเขาก็กระโดดข้ามโต๊ะและพุ่งไปทางลุคและเจสซิก้า หยุดอยู่ระหว่างกลางของทั้งสอง เมื่อเขาอยู่ต่อหน้าทั้งสอง ขาเหล็กอันยิ่งใหญ่ของเขาก็เตะทั้งซ้ายและขวา จนทำให้หมัดของทั้งคู่เบี่ยงออกไป ทันใดนั้น เขาก็รวบรวมพลังในเท้าทั้งสองข้างในท่าควบม้าและกระทืบลงบนพื้น
ปัง--
เสียงทื่อได้ดังขึ้น...
เจสซิก้าและลุคถอยหลังไปสองสามก้าวด้วยแรงกระแทกที่เกิดขึ้น เมื่อพวกเขาตั้งหลักอย่างมั่นคงแล้ว ทั้งคู่ก็เงยหน้าขึ้นมองอาซิงที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นระหว่างพวกเขาด้วยสีหน้าตกใจ
[คะแนนชื่อเสียงจากเจสซิก้า โจนส์ +55]
[คะแนนชื่อเสียงจากลุค เคจ +70]
ถึงจะเป็นร่างแยกและไม่รู้สึกเจ็บปวด แต่เมื่อต้องรับแรงเหนือมนุษย์ของทั้งเจสสิก้าและลุค มันก็ยังมากเกินไปอยู่ดี.... ไรอันถึงขั้นรู้สึกได้เลยว่าจักระของ 'อาซิง' นั้นเริ่มไม่เสถียร
โชคดีที่การ์ดที่ออกมาจากระบบนั้นมีเสถียรภาพมากพอ ไม่ได้หายไปในทันที
'เฮ้อ ถ้าเกิดอาซิงหายตัวไปอย่างกะทันหัน คงเกิดเรื่องแน่'
ในร้านขายของเก่า ไรอันรู้สึกเป็นกังวลยิ่ง
ทว่าร่างแยกในร้านอาหารจีนยังคงมีสีหน้าสงบนิ่งเช่นเดิม เขาหันไปมองคนทั้งสอง ทางซ้ายและขวาของเขา เขายกมือทั้งสองข้างขึ้น "แมตต์บอกให้ฉันทำ"
"..."
เมื่อรู้สึกถึงสายตาของลุคและเจสซิก้า แมตต์ก็มองมาเชิงขอโทษ "ถ้าพวกคุณยังสู้กันต่อไป ร้านอาหารที่นี่พังแน่"
เมื่อฟังคำพูดของแมตต์ ทั้งคู่ก็หันไปมองรอบข้าง เพราะการต่อสู้ของพวกเขา ร้านอาหารทั้งร้านจึงดูเหมือนเพิ่งผ่านสงครามมา
...
แมตต์จ่ายค่าซ่อมร้านอาหาร และกลุ่มก็ได้เดินออกไป
เจสซิก้าเดินนำอยู่ข้างหน้าพร้อมกับขมวดคิ้ว สีหน้าของนางค่อนข้างยุ่งเหยิงพอสมควร
“บอกตามตรง ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเข้าร่วมทีมป้องกันหรืออะไรก็ตามที่มีชื่อว่า...” เจสซิก้ามองไปที่ทั้งสามคนที่อยู่ข้างหลังเธอและสายตาของเธอก็จ้องไปทางสีหน้าของลุค เจสซิก้ากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองว่า "แต่ในเมื่อมีคนคิดว่าฉันทำไม่ได้ ฉันก็จะแสดงให้เขาเห็นเอง ฉันจะเข้าร่วมกับพวกนาย"
หลังจากนั้น เจสซิก้าก็มองไปทางแมตต์
"มันมีชื่อว่าดีเฟนเดอร์ส...และก็ยินดีต้อนรับเข้าสู่ทีม"
เมื่อรู้สึกถึงสายตาของเจสซิก้า แมตต์ก็พยักหน้าตอบตกลงทันที
"ฮึ!"
เมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายแล้ว เจสซิก้าก็ยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวและมองไปทางลุค จากนั้นเธอกล่าวเพิ่มอีกว่า "ฉันจะตรวจสอบเบาะแสของเดอะแฮนต่อไป ถ้าฉันเจออะไร ฉันจะ... เดี๋ยวนะ ฉันจะติดต่อกับพวกนายได้ยังไง?”
"คุณสามารถมาหาผมที่สำนักงานกฎหมายในย่านเฮลคิทเช่นได้ตลอด"
"เข้าใจแล้ว"
เจสซิก้าเลิกคิ้วและพยักหน้า จากนั้นเธอก็หันหน้าไป งอเข่าเล็กน้อยและเสียงกรอบแกรบก็ได้ดังขึ้น เธอบินพุ่งออกไปแล้ว
"เธอบินได้เหรอ?"
"เธอบินได้ด้วย!"
เมื่อเห็นเจสซิก้าที่กำลังบินอยู่ อาซิงก็แสร้งทำเป็นประหลาดใจ
ในทางกลับกัน ลุคเคจดูตกใจมาก เขาไม่เคยคิดเลยว่าเจสซิก้าจะมีความสามารถในการบินด้วย
เมื่อเห็นว่าเจสซิก้าไปแล้ว แมตต์ก็ยิ้มให้กับลุคและอาซิงที่ดูประหลาดใจ "ไม่ใช่ว่านี้มันเยี่ยมไปเลยเหรอ? ความสามารถในการบินของเจสซิก้าอาจช่วยได้มากในการรับมือกับเดอะแฮน"
“กระทั่งในเผิงไหลก็มีเพียงผู้ที่ฝึกฝนวิชายุทธ์สวรรค์เท่านั้นที่สามารถบินผ่านอากาศได้แบบนี้”
เขาพึมพำกับตัวเอง พยายามสร้างเรื่องให้มันดูน่าเชื่อถือสักหน่อย
จากนั้นไรอันก็ควบคุมร่างแยกอาซิงเพื่อที่จะผละตัวออกมา
"ถ้าวันนี้ไม่มีอะไรแล้ว ฉันคงจะต้องขอตัวไปก่อน"
“คราวนี้เราจัดการกองกำลังของเดอะแฮนในมิดแลนด์เซอร์เคิล พวกเขาคงจะรู้ถึงตัวตนพวกเราแล้ว แผนการของพวกเขาคงจะมีความลับมากขึ้นแน่” แมตต์ดูไม่แปลกใจเลยที่อาซิงจะขอตัวออกไปก่อน เขาพยักหน้ารับ "แต่เราก็รู้ตำแหน่งของมาดามเกาจากเดอะแฮนแล้ว ถ้าเรายังคงไล่ตามมันต่อไป เราจะสามารถหาตำแหน่งที่ซ่อนอยู่ของเดอะแฮนได้อย่างแน่นอน"
“ส่วนเรื่องวิลลาร์ด ผมขอให้เพื่อนร่วมงานของผมในสำนักงานกฎหมายตามเรื่องให้แล้ว แต่มันคงจะไม่พบเจอในเร็วๆ นี้ ทว่าตราบใดที่เรายังคงค้นหาต่อไป คงต้องพบคำตอบแน่ เพราะงั้นอาซิง คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้มากนักหรอก”
“ถ้าอย่างนั้นครั้งหน้าถ้ามีการต่อสู้กับเดอะแฮนอีก อย่าลืมบอกฉันด้วยล่ะ”
"แน่นอน คุณเองก็เป็นสมาชิกของดีเฟนเดอร์ส"
ที่ประตูร้านอาหารจีน พอสัมผัสได้ว่าอาซิงจากไปแล้ว แมตต์ก็หันศีรษะไปด้านข้างเพื่อพูดกับลุคที่ยังคงยืนอยู่ด้านข้างเขา "ขอบคุณสำหรับเรื่องนั้นนะ"
"ขอบคุณอะไร?"
เมื่อลุคได้ยินคำพูดของแมตต์ เขาก็หยุดเดินและถามกลับโดยแสร้งทำเป็นสับสน
"เพราะการกระทำของคุณ เจสซิก้าจึงเข้าร่วมทีมกับเรา ลุค ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่คน 'แบบนั้น' จริงๆ "
เมื่อได้ยินแมตต์เปิดโปงการกระทำก่อนหน้านี้ของเขา ลุคก็เลิกแสดงและยักไหล่ "ฉันรู้ดีว่าเราต้องการเธอในทีมของเรา ก่อนหน้านี้เธอต่อสู้ได้ดีมาก แต่ให้ตายเถอะ...ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะสามารถบินได้ด้วย”
"เธอน่ะดูเหมือนซูเปอร์ฮีโร่มากกว่าพวกเราทุกคนเสียอีก"