บทที่ 22: ช่วงเวลาแห่งชีวิตและความตาย
บทที่ 22: ช่วงเวลาแห่งชีวิตและความตาย
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 22: ช่วงเวลาแห่งชีวิตและความตาย
“...ทุกหน่วยเฝ้าระวัง มีรถเร็วสองคัน สีดำหนึ่งคัน...และรถสปอร์ตสีแดงหนึ่งคัน.... มีคนเห็นพวกเขาครั้งสุดท้ายที่ถนนสายที่สามใกล้กับถนนเวสต์ฟอร์ดแฮม ไปจนถึงถนนสายที่สี่ มุ่งหน้าไปทางตะวันออก...”
"รับทราบครับ!"
"เฮ้ เทย์เลอร์เราเจออีกหนึ่งแล้ว"
“คราวนี้มันอะไรอีก?”
"มีพวกบ้ากำลังแข่งรถกันอยู่น่ะ"
"โอเค งั้นก็ไปจัดการเถอะ!"
...
[คะแนนชื่อเสียงจากโทนี่ สตาร์ค +55]
หลังจากสลัดรถสปอร์ตของโทนี่ออกไปได้อีกครั้ง ไรอันก็ไม่สามารถซ่อนรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาได้เลย ในขณะที่เขามองไปยังคะแนนชื่อเสียงที่มากมายหน้าจอระบบของเขา
อย่างที่ผู้คนพูดไว้ การท้าทายโทนี่เป็นครั้งคราวถือได้ว่าเป็นเรื่องดี แต่การได้ยั่วยุโทนี่แบบนี้คือความสนุก
ตัวละครก็สมกับเป็นตัวละครหลักจริงๆ เมื่อดูคะแนนชื่อเสียงที่เพิ่มสูงขึ้นในระบบ ไรอันก็คิดว่าถ้าเขาทำสิ่งนี้สักครั้งหรือสองครั้ง เขาอาจจะสามารถเก็บคะแนนได้เพียงพอสำหรับ [กล่องสมบัติเหล็กดำ] หีบถัดไปเลย
วี้หว่อ วี๊หว่อ วี้หว่อ วี๊หว่อ วี้หว่อ วี๊หว่อ
ขณะที่ไรอันกำลังขับรถและคิดว่าจะเก็บคะแนนจากโทนี่ได้มากขึ้นยังไงดี ก็มีเสียงไซเรนดังมาจากด้านหลังรถของเขา รถขาวดำที่อยู่ข้างหลังเขา ได้บ่งบอกว่าตำรวจนิวยอร์คมาเยือนแล้ว
"น่ารำคาญชะมัด ไม่ใช่ว่าปกติตำรวจจะมาตอนจบหรือไงกัน?"
ไรอันบ่นในใจขณะที่มองไปข้างหลังเขา ได้มีรถตำรวจที่กำลังไล่ตามเขาอยู่ ทว่าเขาก็ไม่ได้ลดความเร็วลงเลย เขาเหยียบเบรกกลางทางพร้อมกับเร่งแล้วจึงเลี้ยวหลบไป ด้วยการดริฟอันน่าตื่นตา เขาเปลี่ยนทิศทางและปัดรถตำรวจที่ไล่ตามทิ้งจนหมด
"เวรเอ้ย!"
"นี่มันคิดว่ากำลังถ่ายหนังอยู่หรือไงวะ?!"
"...เราต้องการกำลังเสริม... เขาเป็นตัวปัญหามากกว่าที่เราคิดไว้..."
...
"ท่านครับ เรามีปัญหาแล้ว"
ภายในรถสปอร์ต โทนี่ที่กำลังมองดู GPS บนหน้าจอโทรศัพท์ก็ได้รับคำเตือนของจาร์วิสที่ดังก้องอยู่ในหูของเขา
“มีเรื่องอะไร?” เขาเลิกคิ้วขึ้น แต่ก่อนที่จาร์วิสจะตอบ เสียงไซเรนอันแหลมหูก็ดังมาจากระยะไกล จนทำให้เขาทราบถึงสถานการณ์ "โอ้ จริงสินะ"
"จาร์วิส ช่วยฉันกำจัดพวกเขาที"
"ครับท่าน"
ด้วยคำสั่งของโทนี่ จาร์วิสแสดงข้อมูลเส้นทางจำนวนมากทันที พร้อมกับทำเครื่องหมายการเคลื่อนไหวของรถตำรวจทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียง "แยกถัดไปเลี้ยวขวา หลังจากนั้นเลี้ยวซ้ายที่สัญญาณไฟจราจร..."
"เข้าใจแล้ว!"
...
วี้หว่อ วี๊หว่อ วี้หว่อ วี๊หว่อ วี้หว่อ วี๊หว่อ
วี้หว่อ วี๊หว่อ วี้หว่อ วี๊หว่อ วี้หว่อ วี๊หว่อ
"นี่เรียกกำลังเสริมมาหรือไงกัน?"
อีกด้านหนึ่ง ไรอันกำลังขับรถของเขาเพื่อสลัดรถตำรวจที่ไล่ล่า แต่ก่อนที่เขาจะได้ผ่อนคลาย เสียงไซเรนอันโหยหวนก็ดังขึ้นอีกครั้งและทวีคูณขึ้นไปอีก
เขาหันหน้าไปมองรถตำรวจที่ล้อมรอบรถของตัวเอง ไรอันยังคงดูไม่ได้กังวลอะไรเลย เขายื่นมือออกไปและกดปุ่มเพลง ฟังจังหวะท่วงทำนองเร็วๆ ที่มาจากหูฟัง จังหวะของร่างกายของเขาเป็นไปตามจังหวะเพลง ในขณะที่เขามองดูช่องว่างระหว่างรถที่แคบลงเรื่อยๆ ทันใดนั้นเขาก็ดึงเบรกมือและเปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง เมื่อล้อหลังหมุน เขาก็หนีออกจากวงล้อมของรถตำรวจสองคันได้อย่างสบายๆ
[คะแนนชื่อเสียงจากเจ้าหน้าที่กรมตำรวจนิวยอร์ก +0.05]
[คะแนนชื่อเสียงจากเจ้าหน้าที่กรมตำรวจนิวยอร์ก +0.05]
'ขี้เหนียวเกิน!'
เมื่อมองไปที่ตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าจอระบบ ไรอันก็ถอนหายใจโดยไม่รู้ตัว
อาจเพราะเขาเคยชินกับคะแนนชื่อเสียงจากโทนี่ที่มักจะให้ห้าสิบหรือหกสิบ พอได้คะแนนจากตำรวจนิวยอร์กแค่หลักทศนิยม มันก็ทำให้ไรอันรู้สึกถึงความต่างอย่างมาก
หากคนจนมาฟุ่มเฟือยก็คงเป็นเรื่องง่ายที่จะเปลี่ยน แต่หากเปลี่ยนจากคนรวยมาประหยัดเงินเหมือนคนจนคงจะยาก
ภายในรถ ไรอันส่ายศีรษะและถอนหายใจออกมา
แต่ในขณะนั้นเอง รถสปอร์ตสีแดงที่คุ้นเคยได้ปรากฏขึ้นจากตรอกซอกซอยตรงหน้าเขา
'โทนี่?!'
“ท่านครับระวังตัวด้วย”
ภายในรถ จาร์วิสทำหน้าที่ด้วยความระมัดระวัง แต่เห็นได้ชัดว่าช้าไปเล็กน้อยเมื่อเทียบกับสิ่งที่เกิดขึ้น
โทนี่: “เวรแล้ว!”
อุบัติเหตุรถยนต์ในครั้งนี้อาจทำให้ โทนี่ สตาร์ค ไอรอนแมนในอนาคตอาจได้พบกับจุดจบของเขา ก่อนที่เขาจะได้เห็นถุงมืออินฟินิตี้สโตนและกลายเป็นซูเปอร์ฮีโร่ที่ช่วยโลกเอาไว้
ในรถอีกคัน สีหน้าของไรอันเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก ขณะที่เสียงกลองที่ดุเดือดได้ดังขึ้นในหูของเขาและมือของเขาก็ขยับอย่างรวดเร็ว เขากำลังขับผ่านไปมาด้วยเสียงเพลงที่ดังก้องในหู แต่ระหว่างตรอกซอกซอยเบื้องหน้า จู่ๆ ดันมีรถสปอร์ตคันหนึ่งโผล่ออกมา
เอี๊ยดดด--
กลิ่นฉุนของยางไหม้ได้ทิ้งรอยยาวไว้บนพื้น ภายในรถสปอร์ต โทนี่จับพวงมาลัยด้วยสีหน้าตกตะลึง
“ท่านเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”
ด้วยคำถามจากจาร์วิส โทนี่ก็กลับมามีสติอีกครั้ง เมื่อมองไปรอบๆ เขาก็พึมพำ “ฉันยังไม่ตายเหรอ?”
ช่วงเวลาตอนนี้เขาตกใจมาก จนแทบจะคิดอะไรไม่ออกเลย
"ครับท่าน ท่านยังไม่ตาย"
ในโทรศัพท์ เสียงของจาร์วิสยังคงทื่อเหมือนเดิม "ถ้าคนขับอีกคนไม่มีฝีมือ ท่านคงจะไม่ได้ยินเสียงของผมในตอนนี้หรอกครับ"
“จาร์วิส แกไม่ควรพูดแบบนั้นกับคนที่เพิ่งประสบกับสถานการณ์เฉียดตายนะ ถ้าเป็นคนปกติคงจะปลอบโยนฉันแล้ว”
“บันทึกแล้วครับท่าน ผมจะพยายามรวมไว้ในฐานข้อมูลของผม แต่ผมคิดว่าท่านก็น่าจะเป็น 'คนธรรมดา' ให้ได้มากกว่านะครับ การกระทำของท่านบุ่มบ่ามเกินไป”
"โอเค โอเคน่า ฉันรู้แล้ว"
เมื่อเผชิญหน้ากับคำพูดทื่อๆ ของพ่อบ้านเอไอ โทนี่ก็พยักหน้าด้วยสีหน้าสิ้นหวัง
หลังจากประสบกับช่วงเวลาเฉียดตาย เขาก็สงบลงมากและสูญเสียความคิดที่จะไล่ตามจอมโจรคิดแล้ว ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาต้องการทำคือหาสถานที่ที่จะหาเครื่องดื่ม ไปนอนและลืมคืนอันแสนบ้าคลั่งนี้ให้หมดสิ้น
“ว่าแต่จาร์วิส เมื่อครู่ใครอยู่ในรถคันนั้นเหรอ?”
“เป็นจอมโจรคิดที่ท่านไล่ตามครับ”
เมื่อได้ยินคำตอบของจาร์วิส อารมณ์ของโทนี่ก็ซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย
"ท่านครับ มีสายโทรศัพท์จากคุณพอต"
"รับสาย" หลังจากจอดรถแล้ว โทนี่ก็เอนหลังลงไปในรถและตอบโดยไม่ต้องคิด
"โทนี่ คุณกำลังทำบ้าอะไรอยู่?!" จาร์วิสเชื่อมต่อโทรศัพท์และเสียงกระวนกระวายของเปปเปอร์ก็ดังขึ้นในรถสปอร์ตทันที "แฮปปี้โทรหาฉัน คุณทิ้งเขาไว้กลางถนนเพื่อ..."
"เปปเปอร์"
เมื่อได้ยินเสียงของเปปเปอร์ที่คุ้นเคย คิ้วขมวดของโทนี่ก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง ในที่สุดอารมณ์ของเขาก็กลับมาเป็นเช่นดั่งเดิม
“มีเรื่องอะไรเหรอ โทนี่?”
เมื่อสังเกตเห็นน้ำเสียงที่ผิดปกติของโทนี่ที่ปลายสาย เปปเปอร์ก็รู้สึกเครียดขึ้นมา
“ผมคิดว่า...คุณคงต้องไปรับผมที่สถานีตำรวจ ดูเหมือนว่าผมจะมีปัญหานิดหน่อย”
ภายในรถสปอร์ต โทนี่มองไปรอบๆ รถตำรวจที่ล้อมรอบเขารวมถึงตำรวจที่มีใบหน้าจริงจังที่กำลังลงจากรถ เขาได้แต่ตอบเธอไปพร้อมกับยิ้มเหยเกออกมา
...