เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 2. ร้านขายของเก่า

บทที่ 2. ร้านขายของเก่า

บทที่ 2. ร้านขายของเก่า


ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 2. ร้านขายของเก่า

"ไรอัน สุดสัปดาห์นี้คุณว่างไหม?"

ในร้านกาแฟที่มุมหนึ่งของแมนฮัตตัน เด็กสาวผมสีบลอนด์ได้รวบรวมความกล้าเพื่อชวนชายลูกครึ่งเอเชียที่อยู่ตรงหน้าเธอ

“ผมขอโทษด้วยนะเจนนี่”    เด็กสาวผมบลอนด์สะดุดตาไรอันเข้าจังๆ ดังนั้นเขาจึงไม่อยากพลาดโอกาสที่จะได้ออกไปเที่ยวกับเธอ แต่น่าเสียดาย เมื่อนึกถึงงานสำคัญที่กำลังจะมาถึง ไรอันจึงจำใจต้องปฏิเสธอย่างไม่เต็มใจ “สุดสัปดาห์นี้ฉันมีงานที่สำคัญมาก ดังนั้น…”

"อย่างนั้นเหรอ?" เจนนี่มีสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด

"ถ้าเป็นอาทิตย์หน้าล่ะ? ผมมีเวลาว่างนิดหน่อยหลังจากงานนั้นเสร็จ คุณยังอยากจะไปเที่ยวด้วยกันไหม?”

"แน่นอนสิ ฉันมีเวลาทั้งสองสัปดาห์เลย" เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เด็กสาวก็รีบตอบกลับในทันทีด้วยอาการเขินอาย ทันใดนั้นเธอก็ตระหนักว่าเธอแสดงท่าทีกระตือรือร้นเกินไปจึงหน้าแดงแปรดเป็นลูกมะเขือเทศ "งั้นก็ตกลง! ฉันจะไปกับคุณในสัปดาห์หน้านะ ไรอัน"

"ได้เลย"

ไรอัน พยักหน้า หญิงสาวจากไปด้วยความยินดี ไรอันก้มศีรษะและดื่มกาแฟที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะ

ในใจของเขา มันจะดีแค่ไหนกันนะถ้าเขาอยู่ในโลกของคนธรรมดา? เขาจะได้ไม่ต้องคอยระวังภัยคุกคามหรืออันตรายจากต่างดาว

เขาสงสัยเหลือเกินว่าด้วยเหตุอันใด เขาถึงมาโผล่บนโลกยอดมนุษย์แสนอันตรายอย่างโลกมาร์เวลแห่งนี้?

ใช่แล้ว ไรอันไม่ได้มาจากโลกใบนี้

ตอนที่เขาข้ามไปนิวยอร์คครั้งแรกเมื่อ 2 ปีที่แล้ว เขาฝันอยากเขียนบท สร้างภาพยนตร์ และประสบความสำเร็จในฮอลลีวูด

จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้รู้ถึงการมีอยู่ของ ออสคอป, สตาคอินดัสทรี่, อาณาจักรที่มีชื่อเรียกว่า วาคานด้า และข่าวลือที่แพร่สะพัดไปตามท้องถนนของศาลเตี้ยในเฮลคิทเช่น มันทำให้เขารู้ตัวว่าความฝันที่จะยิ่งใหญ่ที่เขาจะได้เข้าวงการฮอลลีวูดเป็นอันต้องพังทลายลง

จากร้านกาแฟ ไรอันเดินกลับลงมาตามถนนหมายเลข 8 ของแมนฮัตตัน ตัดผ่านฝูงชน

ผู้คนที่สัญจรไปมาพยายามหลีกเลี่ยงสถานที่รวมตัวของแก๊งค์ ซึ่งอยู่ใกล้กับมิดทาวตอนเหนือหรือที่เรียกกันทั่วไปว่า เฮลคิทเช่น

“ไรอัน คุณมาเร็วเหมือนเคยเลยนะ”

"การทำงานหนักเป็นจุดแข็งอย่างหนึ่งของฉัน แจ็ค" ไรอันยิ้มและทักทายแจ็คจากร้านซักรีดข้างๆ แล้วเปิดประตู จากนั้นจึงพลิกป้ายที่แขวนอยู่ที่ประตูเป็นการเปิดร้านต้อนรับแขก

ในร้านขายของเก่า มีสินค้าหลากหลายประเภท แต่ในความเป็นจริงแล้ว ส่วนใหญ่มีไว้เพื่อตบตาเท่านั้น ส่วนมากเป็นสินค้าขายส่งที่ไรอันพบในไชน่าทาวน์ ราคาประมาณชิ้นละสองสามดอลลาร์ สินค้าที่แพงที่สุดที่นี่ไม่ถึง 30 ดอลลาร์ด้วยซ้ำ

ทุกวันนี้มีคนจำนวนไม่น้อยที่กล้ามายุ่งกับร้านของเขา

เพราะทุกคนใน ถนนหมายเลข 8 รู้ว่า ที่ร้านวัตถุโบราณมีคนอันตรายอยู่ หรืออย่างน้อยก็ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะเข้าไปยุ่งด้วยได้ง่ายๆ

ในร้านขายของเก่า ไรอัน เรียกระบบออกมา

ก็เหมือนกับผู้ที่ข้ามมาต่างโลกส่วนใหญ่ ไรอันมีระบบเช่นกัน แต่มันไม่ใช่ระดับอัจฉริยะหรือระดับตำนาน และไม่ได้มอบหมายภารกิจให้เขา

ระบบของ ไรอัน มีเพียงสองหน้าที่เท่านั้นในตอนนี้ ประการแรกคือการสะสมชื่อเสียงหรือความประทับใจ ซึ่งหมายความว่ายิ่งไรอันสร้างความประทับใจให้กับบางคนมากเท่าไหร่ ชื่อเสียงที่เขาได้รับก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

อีกหน้าที่ของระบบจะเกี่ยวข้องกับระบบสะสมคะแนนชื่อเสียง ไรอันสามารถเปิดหีบสมบัติต่างๆ ในระบบได้ด้วยการแลกคะแนนชื่อเสียง โดยจำนวนคะแนนชื่อเสียงในการเปิดหีบมีตั้งแต่ 100 ถึงสูงสุด 1 ล้าน

รายการในหีบสมบัติก็หลากหลายเช่นกัน

[หีบสมบัติไม้] 100 คะแนนชื่อเสียง  หลังจากเปิดแล้ว คุณจะได้รับการ์ดระดับ E และไอเทมเบ็ดเตล็ดบางอย่าง

[หีบสมบัติเหล็กดำ]  1,000 คะแนนชื่อเสียง หลังจากเปิดแล้ว คุณจะได้รับการ์ดระดับ D ชิ้นส่วนการ์ดระดับ C และไอเทมเบ็ดเตล็ดบางอย่าง

[หีบสมบัติทองแดง] 10,000 คะแนนชื่อเสียง เปิดแล้วจะได้การ์ดระดับ C ชิ้นส่วนการ์ดระดับ B และไอเทมเบ็ดเตล็ดบางอย่าง

[หีบสมบัติเงิน] 100,000 คะแนนชื่อเสียง หลังจากเปิด คุณจะได้รับการ์ดระดับ B ชิ้นส่วนการ์ดระดับ A และไอเท็มทรงพลังแบบสุ่ม

[หีบสมบัติทองคำ] 1,000,000 คะแนนชื่อเสียง หลังจากเปิดแล้ว คุณจะได้รับการ์ดระดับ A ชิ้นส่วนการ์ดระดับ S และไอเท็มเฉพาะตัว

ของที่ไรอันสุ่มมา ไม่ได้มีอะไรดีมากมายนัก พวกของที่ติดสอยมากับการ์ดเรียกว่าสามารถทิ้งได้เลย เพราะไม่ค่อยมีประโยชน์มากมายนัก

เป็นการ์ดต่างหากที่มีความสามารถที่สำคัญและเป็นหัวใจของระบบทั้งหมด

เมื่อได้รับการ์ดจากหีบสมบัติของระบบ ไรอันก็จะสามารถเข้าถึงความสามารถต่างๆ ของตัวละครได้ หากไม่นับการ์ดระดับ E ที่ดูมีความสามารถอันแสนตลกขบขันแล้ว ไรอันก็มีการ์ดระดับ D อันแสนสุดยอดหนึ่งใบ ที่เขาได้รับจากการสะสมคะแนนชื่อเสียงเป็นเวลาครึ่งปี

[การ์ดระดับ D – จอมโจรคิด]

[ทักษะ: มายากล ปลอมตัว หลบหนี ระบุสมบัติ]

[ความเป็นมา: จอมโจรคิดในตำนาน เป็นที่ยอมรับในระดับสากล ด้วยรหัสอาชญากรระหว่างประเทศ 1412 เขาเป็นหัวขโมยที่มีความสามารถพิเศษ เชี่ยวชาญในการปลอมตัว เปลี่ยนเสียง และเทคนิคการหลบหนี และใช้เล่ห์กลเพื่อก่ออาชญากรรมที่มีเป้าหมายเป็นอัญมณีและงานศิลปะอันทรงคุณค่า]

ใช่แล้ว โฉมหน้าที่แท้จริงของ จอมโจรคิด ซึ่งจุดประกายให้สื่อมวลชนทั่วนิวยอร์กและเป็นที่ต้องการตัวของตำรวจ แท้จริงแล้วคือ ไรอัน

เหตุผลที่เขาพยายามใช้ตัวตนของ จอมโจรคิด ก็เพื่อคะแนนชื่อเสียง

ในอดีต ไรอันต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมากเพื่อให้ได้คะแนนชื่อเสียง 1,000 คะแนนที่จำเป็นในการเปิดหีบสมบัติเหล็กดำ โดยเฉพาะในพื้นที่นี้ของแมนฮัตตัน ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม เฮลคิทเช่น

เขาทำงานอย่างขยันขันแข็งเป็นเวลาครึ่งปีเพื่อสะสมคะแนนชื่อเสียงที่จำเป็นในการเปิดหีบสมบัติเหล็กดำ

ในที่สุด ไรอัน ก็ไม่ผิดหวังกับผลของมัน

การ์ดจอมโจรคิดเป็นเครื่องมือที่ยอดเยี่ยมอย่างมากในการเก็บเกี่ยวคะแนนชื่อเสียง และไรอันก็สามารถเก็บคะแนนชื่อเสียงได้ประมาณ 800 คะแนนในเวลาเพียงหนึ่งเดือน

ด้วยการแสดงอีกหนึ่งฉาก ในที่สุดเขาก็จะสามารถสุ่ม [หีบสมบัติเหล็กดำ] ได้อีกกล่องแล้ว

ไม่น่าแปลกใจที่ไรอันจะหมกมุ่นอยู่กับการเปิดหีบสมบัติ เพราะโลกมาร์เวลไม่ได้สงบสุขเลยสักนิดเดียว แม้ว่าเขาจะไม่ยุ่งกับใครและใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ แต่วันใดวันหนึ่ง เดี๋ยวก็คงมีเอเลี่ยนกลุ่มหนึ่งบินมาจากใจกลางนิวยอร์กและส่งเขาไปพบพระเจ้าแน่

การข้ามมาโลกนี้เรียกได้ว่ายากแล้ว การเอาตัวรอดยากยิ่งกว่า ไรอันเองก็ไม่อยากพบกับพระเจ้าหรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ในเร็ววันหรอกนะ

ดังนั้น เขาจึงต้องปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณะชนนิวยอร์ก โดยใช้ร่างของจอมโจรคิดเพื่อรวบรวมคะแนนชื่อเสียง

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

จบบทที่ บทที่ 2. ร้านขายของเก่า

คัดลอกลิงก์แล้ว