บทที่ 43 ความเงียบเป็นการแสดงความเคารพที่ดีที่สุด

บทที่ 43 ความเงียบเป็นการแสดงความเคารพที่ดีที่สุด

หลังจากที่ชูเซี่ยพูด ชูเฟิงพยักหน้าทันทีและกล่าวว่า “ถูกต้อง พ่อคิดจะฝึกลูกจริงๆ”

“ในสมรภูมิแห่งโชคชะตา มีอันตรายนับไม่ถ้วน”

“ต่อให้ตอนนี้พ่อปกป้องลูกได้ แต่ก็ไม่สามารถปกป้องได้ตลอดไป”

“ดังนั้น บางสิ่งบางอย่างสุดท้ายลูกต้องเผชิญกับมันด้วยตัวเอง”

“และโชคดีที่ลูกไม่ทำให้พ่อต้องผิดหวัง”

ในการทดสอบครั้งนี้ ผลงานของชูเซี่ย นับว่าสมบูรณ์แบบ!

ห้ามลืมนะว่า เขาเพิ่งเข้าสู่สมรภูมิแห่งโชคชะตา ยังไม่ได้รับการเสริมพลังใดๆ

ถึงแม้จะเป็นทหารก็ตาม แต่สมรรถภาพทางกายก็สูงกว่าคนทั่วไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็สามารถฝืนหลบการโจมตีทั้งสองครั้งของของสัตว์ประหลาดระดับ B ได้ นับว่ายอดเยี่ยมจนทำให้ชูเฟิงยอมรับ!

ว่ากันตามจริงแล้ว แม้ว่าชูเซี่ยจะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากหมาป่าปีศาจสามตาตัวนี้ ชูเฟิงก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย

ถึงอย่างไร ในมือเขายังมีเมล็ดแห่งการตรัสรู้

เมล็ดแห่งการตรัสรู้นี้ มีสรรพคุณช่วยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บสาหัสทั้งหมดในร่างกายได้ทันที!

ต่อให้ชูเซี่ยจะได้รับบาดเจ็บสาหัส ตราบใดที่ยังไม่ตายในทันที เมล็ดแห่งการตรัสรู้ก็ช่วยเขาได้!

ง่ายๆก็คือ หากไม่มีเมล็ดแห่งการตรัสรู้ ชูเฟิงก็ไม่กล้าเสี่ยงให้ชูเซี่ยฝืนทำอะไรบุ่มบามเช่นกัน เพราะยังไงซะพวกเขาก็เป็นพ่อลูกกัน!

ต่อมา ชูเฟิงพูดอีกครั้งว่า“ต่อไปเราจะเจอสัตว์ประหลาดอีกหลายตัว”

“ที่นี่คือเขตอันตาย มีสัตว์ประหลาดอาศัยอยู่หนาแน่น”

“ถ้าลูกเจอสัตว์ประหลาดที่เหนือกว่าระดับ B พ่อจะเป็นคนจัดการมันให้เอง”

“สำหรับสัตว์ประหลาดที่ต่ำกว่าระดับ B พ่อจะปล่อยให้ลูกฝึกซ้อมหาประสบการณ์”

ชูเซี่ยพยักหน้าว่าเข้าใจ เอ่ยเสียงทุ้ม “ครับ!”

“ที่แท้ผู้เฒ่าชูเฟิงก็กำลังพาลูกชายอัพเวลนี่เอง!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า พูดเป็นเกมเลยนะ แต่ฝึกแบบนี้ฉันว่าก็ดีเหมือนกัน”

“มีท่านผู้เฒ่าคอยคุ้มกันอยู่ข้างๆ ยังไงก็ปลอดภัย”

“ลูกชายเขาเอาจริงก็ไม่อ่อนแอนะ ดูจากที่หลบการโจมตีของหมาป่าปีศาจเมื่อกี้ก็รู้แล้ว”

“พวกนายรีบเข้าไปดูในเน็ตเถอะ ประเทศเราได้ประกาศข้อมูลของชูเซี่ยแล้ว เขาไม่ใช่ทหารธรรมดา แต่เป็นหน่วยรบพิเศษ และยังอยู่ในทีมหัวกะทิด้วย”

………

ณ ประเทศมังกร เมืองหยานจิง ในแผนกลับ

เฉินจงกั๋วหันหลังกลับ มองไปทางชูหยวน พูดอย่างใจเย็น “ชูเซี่ยนี่ คงเป็นครอบครัวของคุณสินะ?”

ชูหยวนพยักหน้า พูดอย่างไม่ปิดบัง “ครับ เขาเป็นน้องชายของผมเอง”

เฉินจงกั๋วถอนหายใจ “ครอบครัวของคุณช่างเป็นความภาคภูมิใจของประเทศมังกร!!”

“คุณคือนักวิจัยชั้นนำของเรา น้องชายของคุณ ชูเซี่ยก็เป็นทหารกองกำลังพิเศษ”

“ถ้าฉันจำไม่ผิด ดูเหมือนคุณจะมีน้องชายกับน้องสาวด้วยใช่ไหม?”

“ครับ ผมมีน้องสาวด้วย ชื่อชูเหนียนเหนียน เป็นทหารแพทย์เคลื่อนที่ของแดนมังกรเรา”

แต่ว่าจบ ดวงตาของชูหยวนก็หมองลงอย่างรวดเร็ว “เพียงแต่... น้องชายอีกคนของผม เขาตายไปแล้ว”

“ตาย?”

สีหน้าของเฉินจงกั๋วสะท้อนถึงความตกใจ

รู้ไว้เถอะว่า นักวิจัยระดับชูหยวน ภูมิหลังทางครอบครัวถูกเก็บเป็นความลับสุดยอด ต่อให้ใช้อำนาจที่เขามี ก็ไม่สามารถตรวจสอบได้อย่างเต็มที่

นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไม เฉินจงกั๋วถึงไม่ค่อยรู้เรื่องภูมิหลังของครอบครัวชูหยวน

ไม่นาน ชูหยวนก็เก็บความเศร้าในแววตา อธิบายอย่างใจเย็นว่า “ชื่อน้องชายผม... ท่านก็น่าจะรู้จัก”

“เขาชื่อชูเทียนเจียว สาเหตุที่พ่อตั้งชื่อนี้ให้เขา เพราะหวังว่าเขาจะมีชีวิตเหมือนบุตรแห่งสวรรค์(天骄)สมชื่อเทียนเจียว”

“และน้องชายของผมก็ยอดเยี่ยมจริงๆ ตั้งแต่เล็กจนโต เขาเป็นคนที่โดดเด่นที่สุด”

“และยังสนิทกับชูเซี่ยที่สุดด้วย”

“สาเหตุที่เขามาเป็นทหารในตอนแรก ก็ได้รับอิทธิพลจากชูเซี่ยเช่นกัน”

“น่าเสียดาย...เขาได้ใช้ชีวิตแค่ 26 ปี แล้วก็ตายไป”

เฉินจงกั๋วขมวดคิ้ว ถามด้วยเสียงแผ่ว “เขาตายด้วยอาการป่วยหรือ?”

“ไม่ใช่ เขาตายในสนามรบ!”

ชูหยวนกัดฟันแล้วพูดว่า “เขาตายที่ชายแดนของแดนมังกรกับแดนปลาดิบ เพื่อปกป้องทรัพยากรของชาติ เขานําทีมผู้ใต้บังคับบัญชาตัวเอง เบี่ยงเบนความสนใจของศัตรู และเสียสละอย่างกล้าหาญในวัยยี่สิบหกปี!”

“หลังจากการเสียสละ ประเทศได้มอบรางวัลคุณธรรมชั้นหนึ่งเพื่อเป็นการยกย่องเขา”

ได้ยินแบบนี้ เฉินจงกั๋วตกอยู่ในความเงียบ

หลังจากนั้นเขาหายใจเข้าลึก ๆ พูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “เสียใจด้วยจริงๆ น้องชายของคุณ...คือฮีโร่”

ชูหยวนถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ เอ่ยเสียงแผ่วว่า “ผมไม่อยากให้เขาเป็นฮีโร่ ผมแค่อยากให้เขายังมีชีวิต”

ประโยคนี้ เขาพูดจากใจจริง ก็แล้วมีใครบ้างเล่าที่ไม่อยากให้คนที่รักมีชีวิตอยู่?

ถึงแม้จะเป็นการเสียสละเพื่อประเทศชาติก็ตาม แต่สุดท้ายผลลัพธ์คือจากไปตลอดกาล

หลังจากที่ชูหยวนกล่าวประโยคนี้ ทั้งเฉินจงกั๋วและชูหยวนก็ตกอยู่ในความเงียบ

เพราะเวลานี้คงมีแค่ความเงียบเท่านั้น ที่จะแสดงถึงความยกย่องฮีโร่ออกมาได้ดีที่สุด