บทที่ 323 ตอนพิเศษ บันทึกความเบื่อหน่ายของเทพสูงสุดแห่งความอลวน!

วันนี้ ข้าได้สร้างโลกและมอบชีวิตให้สรรพสิ่ง

กระบวนการนั้นมหัศจรรย์เกินกว่าจะพรรณนา ทำให้ข้าทึ่ง ข้ารู้สึกมีความสุข

—บันทึกครั้งที่ 1

......

ข้าได้เห็นกับตาตนเองว่าลูกๆ ของข้าวิวัฒนาการเป็นเผ่าพันธุ์ต่างๆ มากมาย ช่างดีจริงๆ ความรู้สึกสำเร็จทำให้ข้ามีความสุข

—บันทึกครั้งที่ 142

......

พัฒนา นอกจากพัฒนาก็ยังคงพัฒนา อืม... ต้องบอกว่า กระบวนการเริ่มน่าเบื่อเสียแล้ว...

—บันทึกครั้งที่ 287

......

ลูกๆ เริ่มมีความขัดแย้ง ทำให้ชีวิตที่น่าเบื่อของข้ามีสีสันขึ้นบ้าง แต่ก็ยังคงน่าเบื่อ...

—บันทึกครั้งที่ 398

......

ลูกบางคนตายไป ลูกที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องเริ่มการพัฒนาอันยาวนานอีกครั้ง... พระเจ้า ช่างน่าเบื่อเหลือเกิน...

—บันทึกครั้งที่ 441

......

น่าเบื่อ × 1

—บันทึกครั้งที่ 442

......

น่าเบื่อ × 142125

—บันทึกครั้งที่ 142567

......

วันนี้เกิดเรื่องแปลกขึ้น ดูเหมือนลูกๆ ของข้าจะค้นพบการมีอยู่ของข้า ไม่รู้ทำไม ข้ารู้สึกตื่นเต้น

—บันทึกครั้งที่ 142568

......

ฮ่าฮ่า เดาซิว่าข้าได้ยินอะไร?

ลูกๆ ของข้าถึงกับคิดจะเอาชนะข้า หลุดพ้นจากการควบคุมของข้า ช่างกล้าหาญจริงๆ

แต่ว่า... ข้าเพิ่งนึกอะไรดีๆ ออก!

—บันทึกครั้งที่ 142569

......

ลูกๆ ยังคงพยายามตามหาข้า แต่ข้าไม่อยากปรากฏตัวเร็วนัก ข้าเลือกสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคุนหมื่นพิภพ และสร้าง 'เกม' อย่างพิถีพิถัน...... เอ่อ อย่างน้อยดาวดวงนั้นเรียกมันแบบนั้น ข้าชอบเกม

—บันทึกครั้งที่ 142570

......

ข้าคัดเลือกเผ่าพันธุ์บางส่วนให้เป็น 'NPC' และพัฒนาเนื้อหาของ 'เกม' ต่อไป กระบวนการนี้ทำให้ข้ารู้สึกเหมือนวันที่สร้างชีวิต รู้สึกสำเร็จเต็มที่...... แต่เรียก 'NPC' มันก็แปลกไปหน่อยนะ...

—บันทึกครั้งที่ 142571

......

ฮ่า 'มนุษย์' บนดาวดวงนี้น่าสนใจจริงๆ ข้าชอบพวกเขามากขึ้นเรื่อยๆ ขอบันทึกไว้ด้วยว่า เกมของข้ากำลังพัฒนาตัวเองอยู่... ข้าตั้งตารออะไรบางอย่าง

—บันทึกครั้งที่ 142572

......

ข้าตัดสินใจส่งส่วนหนึ่งของข้าไปยังดาวดวงนั้น เพื่อเรียนรู้ 'อารมณ์ความรู้สึก' ของพวกเขา บางทีอาจจะแก้ปัญหาความเบื่อของข้าในอนาคตได้ อืม... บางทีข้าควรส่งไปมากกว่านี้ อาจจะดีกว่า?

—บันทึกครั้งที่ 142573

......

ฮ่า วันนี้ข้ารู้จัก 'นิยาย' การข้ามไปยังโลกอื่น... บางทีข้าอาจจะจำลองสถานการณ์แบบนี้ และลองด้วยตัวเอง...... ไม่ใช่ แบบนั้นมันไม่สนุก ข้าควรจะลืมตัวตนของข้าไปเลย และเข้าไปอย่างสมบูรณ์ ใช่แล้ว ตัดสินใจแบบนี้แหละ!

—บันทึกครั้งที่ 142574

......

เกมของข้าใกล้จะเสร็จแล้ว ข้าตั้งชื่อมันว่า 《หมื่นพิภพ》 มีความหมายถึงโลกนับหมื่น ฟังดูไม่เลวเลย อีกเรื่องหนึ่ง ลูกๆ ถึงกับสร้างของเพื่อต่อกรกับข้า แม้จะไม่มีประโยชน์อะไร แต่ข้าก็ปล่อยให้พวกเขาส่งเข้าไปในเกม ยังไงเกมที่ยากก็สนุกกว่าไม่ใช่หรือ!

—บันทึกครั้งที่ 142575

......

นี่จะเป็นบันทึกครั้งสุดท้ายของข้า ข้าเตรียมจะแบ่งตัวเองออกเป็นจำนวนมากมาย เพื่อขับเคลื่อน 《หมื่นพิภพ》 และเติมเต็มความพยายามอันยาวนานของลูกๆ ด้วย 【โอ้... ไม่นะ พวกเจ้าถึงกับฆ่าข้า!】 ฮ่าฮ่าฮ่า คิดแล้วก็สนุกดี ประโยคสุดท้าย ลาก่อน...

—บันทึกครั้งที่ 142576

......

นึกไม่ถึงเลยว่าข้าในอดีตจะไร้เดียงสาถึงเพียงนี้ คนปกติที่ไหนจะมาเขียนบันทึกกันเล่า!

—บันทึกครั้งที่ 1 ของเฉินเป่ยซวน

......

(จบบท)