บทที่ 145 การลงทัณฑ์คือความตาย, ชุดสุดเท่!

【การลงทัณฑ์】: ทักษะเฉพาะอาชีพ ★★★★★★

คำอธิบาย: ใส่สถานะ【การลงทัณฑ์】ให้กับเป้าหมาย คงอยู่ 6 ชั่วโมง ในระหว่างที่มีสถานะจะปล่อยทักษะ【ว่าง】(รอผูกทักษะ) ใส่เป้าหมายทุกนาที ไม่จำกัดระยะ ไม่สนใจการป้องกันและการลดความเสียหาย หลบไม่ได้ คูลดาวน์ 12 ชั่วโมง ใช้มานา 6000

"นี่มันจะกลายเป็นภัยพิบัติจากสวรรค์จริงๆ แล้ว..."

เฉินเป่ยซวนพูดด้วยความทึ่ง

เขาเลือกที่จะผูกทักษะการลงทัณฑ์ทำลายโลก ความเสียหายสูงสุด!

มาพร้อมกับการทำให้อัมพาต ห้ามรักษา ล็อกเป้า ความเสียหายสูง และการสังหารยังมีโอกาสที่จะกระตุ้น【ศิลปะขโมยเทพเจ้า】อีกด้วย ไม่มีอะไรจะเหมาะสมไปกว่านี้อีกแล้ว

ยากที่จะจินตนาการ

การถูกถล่มด้วยการลงทัณฑ์ต่อเนื่อง 6 ชั่วโมง ใครจะทนได้?

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีค่าพลัง【ความเสียหายแฝง】เป็นการโจมตีขั้นสุดท้ายอีก

แค่ถูกลงทัณฑ์ก็เท่ากับประกาศความตายแล้ว

คูลดาวน์ 12 ชั่วโมงก็สมเหตุสมผล

พิภพปีศาจอยากจะบุกพิภพมนุษย์ใช่ไหม งั้นก็จะพลิกพิภพปีศาจให้พังพินาศเลย!

จัดการที่ต้นเหตุของปัญหาไปเลย!

พลังที่มีทำให้เขามีความมั่นใจไม่สิ้นสุด ลุยเลย!

[ติ๊ง! ทักษะ【มือเทพเจ้า】หมดคูลดาวน์แล้ว!]

"โอ้ พอดีเลย จัดการพร้อมกันเลย"

เฉินเป่ยซวนเปิดรายการทักษะ ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนตัดสินใจ

"เจ้านี่แหละ เกราะเทพสายฟ้าม่วง!"

เขาใช้ทักษะมือเทพเจ้า ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น!

[ติ๊ง! คุณใช้มือเทพเจ้า【เกราะเทพสายฟ้าม่วง】กลายเป็นทักษะติดตัวเฉพาะ【มนตร์ทำลายล้างแห่งความอลวน·เกราะเทพสายฟ้า】!]

【มนตร์ทำลายล้างแห่งความอลวน·เกราะเทพสายฟ้า】: ทักษะติดตัวเฉพาะ ★★★★★★

คำอธิบาย: รอบกายจะมีเกราะเทพสายฟ้าถาวร ได้รับ【ภูมิต้านทานความเสียหายจากสายฟ้า】ถาวร การโจมตีด้วยสายฟ้าใดๆ จะปล่อยสายฟ้าลูกโซ่ใส่เป้าหมายที่อยู่ใกล้ที่สุดสามเป้าหมาย สร้างความเสียหายสายฟ้า 4350% ความเสียหายจากการกระโดดไม่ลดลง

ค่าพลัง:【การแยกเวทมนตร์】

วิธีคำนวณ: (พื้นฐาน 1 ดาว 500% + 5 ดาว 500% + 450%) × 3

แทบจะในทันทีที่ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น สายฟ้าสีฟ้าขาวอันรุนแรงก็ปรากฏขึ้นจากร่างของเขา ส่งเสียงดังสนั่น ราวกับจะระเบิดอากาศให้แตกออก!

จากนั้นพลังงานสายฟ้าอันท่วมท้นก็สงบลง เกาะติดเสื้อผ้าของเขาเป็นเกราะนอกสีน้ำเงินเข้มเคลื่อนไหวได้ เหมือนชุดแฟชั่นเท่ๆ ระดับ 999 มีสายฟ้าเล็กๆ กระโดดไปมาบนเสื้อผ้าตลอดเวลา

ไม่ต้องพูดถึงประสิทธิภาพจริง แค่ภาพลักษณ์ก็สุดยอดแล้ว!

แม้แต่ม่านหมอกดำที่เขาเปิดใช้ก็ถูกแสงไฟฟ้าส่องให้เป็นเมฆฝนที่เห็นเงาร่างมนุษย์ข้างในเป็นครั้งคราว

เฉินเป่ยซวนสลายม่านหมอก หาโล่ที่สะท้อนแสงได้มาส่องดู แล้วให้คำวิจารณ์ตามตรง

"เท่ก็เท่อยู่ แต่หน้านี่สิ..."

พูดพลางมือที่ลูบคางก็หยุดชะงัก นึกอะไรขึ้นได้

"ใช่ จำได้ว่ามีหน้ากากนี่นา!"

เขาค้นในกระเป๋า ไม่นานก็หยิบหน้ากากหน้ายิ้มสีดำล้วนออกมา

ช่องตาและปากเป็นผ้าโปร่งสีขาว หายใจและมองเห็นได้

เขาจัดแจงสักพักก็สวมลงบนใบหน้า

"อืม...แบบนี้ดูดีขึ้นเยอะ..."

เมื่อตัดสินใจที่จะพลิกพิภพปีศาจแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังตัวตนอีกต่อไป ถือโอกาสปรากฏตัวในชุดนี้เลย

ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เขาก็ออกไปข้างนอกเก็บเป่ยเสวียนกุยที่พังบ้านเรือน

มองดูทั้งเมืองเกราะเหล็กที่อยู่ในสภาพปรักหักพัง เขายักไหล่ ขี่คุนหมื่นพิภพออกเดินทางไปจุดหมายต่อไป

ฮั่นต้าเปาและหูหลิงเออร์เห็นชุดของเขาแล้วนึกว่าจำผิดคน จนนึกได้ว่ามีแค่เฉินลุงเท่านั้นที่ขี่คุนหมื่นพิภพได้ ถึงได้ยืนยันตัวตนได้

ในดวงตาของฮั่นต้าเปามีทั้งความประหลาดใจและความอิจฉานิดๆ...

ชุดนี้...เอฟเฟกต์สายฟ้านี้...

เท่จริงๆ...

ผู้ชายชอบของที่ดูเท่และเจ๋ง เขาก็เช่นกัน...

เมื่อรวมกับหน้ากากยิ้มประหลาด ภาพลักษณ์ของเฉินเป่ยซวนก็เปลี่ยนจากคนแก่กลายเป็นผู้แข็งแกร่งผู้ลึกลับระดับสุดยอด!

ท่าทีดูแคลนทุกชีวิต พลังในการปราบปรามทุกสิ่งค่อยๆ แผ่ออกมา...

"เมืองที่ใกล้ที่สุดจากที่นี่คือที่ไหน?"

"ห่างไปข้างหน้า 400 กิโลเมตร เมืองไป๋อิง"

หูหลิงเออร์ก้มหน้าตอบอย่างนอบน้อม วางตัวต่ำมาก

เฉินเป่ยซวนสังหารเจ้าเมือง ทำลายเมืองเกราะเหล็ก เธอเห็นทุกกระบวนการด้วยตาตัวเอง ทำให้ความเข้าใจของเธอต่อพลังของเฉินเป่ยซวนเปลี่ยนไปอีกครั้ง

ความคิดที่จะหาโอกาสหนีตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว

บางที เธออาจจะใช้โอกาสนี้เปลี่ยนชะตากรรมของเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง

นี่เป็นการเดิมพันครั้งใหญ่!

หูหลิงเออร์มองเงาด้านหลังของเฉินเป่ยซวน ดวงตาเป็นประกาย ค่อยๆ เหม่อลอย...

เมื่อยืนยันทิศทางแล้ว คุนหมื่นพิภพก็บินไปอย่างรวดเร็ว

มอนสเตอร์ทั้งเมืองเกราะเหล็กให้ประสบการณ์มหาศาล คุนหมื่นพิภพและเป่ยเสวียนกุยเลเวลพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่ถึงเลเวล 55 เป่ยเสวียนกุยยังได้ทักษะใหม่ด้วย

เป่ยเสวียนกุย: สัตว์เลี้ยงระดับทอง-เทพเจ้า เลเวล 55

เลือด: 1,650,000 (เลเวล × 10000) × (ร่างยักษ์ 300%)

พลังโจมตีเวท: 8,800 (เลเวล × 160)

ป้องกัน: 14,300 (เลเวล × 260)

ต้านทานเวท: 14,300 (เลเวล × 260)

ทักษะ:

【พลังเป่ยเสวียน】: เพิ่มศักยภาพพลังชีวิต 300% เพิ่มศักยภาพการป้องกันทั้งสอง 100% ทักษะติดตัวระดับเทพ ไม่สามารถอัพเกรด

【ลูกกระสุนน้ำแข็ง ระดับ 5】: ยิงกระสุนน้ำแข็ง สร้างความเสียหายเดี่ยว 1100% ไม่มีคูลดาวน์

【ลมหายใจน้ำแข็ง ระดับ 5】: สร้างความเสียหาย 1400% ในพื้นที่พัด 100 เมตรด้านหน้า ทำให้ช้าลง 50% นาน 5 วินาที คูลดาวน์ 5 วินาที

【ระเบิดผลึกน้ำแข็ง ระดับ 5】: ปล่อยระเบิดผลึกน้ำแข็งที่จุดกำหนด สร้างความเสียหาย 1800% ในระยะ 200 เมตร คูลดาวน์ 20 วินาที

【เกราะน้ำแข็งแหลม ระดับ 5】: เมื่อได้รับความเสียหายระยะประชิด จะสร้างความเสียหายเวท 900% ต่อผู้โจมตี และลดความเร็วโจมตี 50%

【ออร่าน้ำแข็ง ระดับ 5】: ลดความเร็วเคลื่อนที่และความเร็วโจมตีของศัตรูในระยะ 100 เมตร 50%

ใหม่!【โล่น้ำแข็ง ระดับ 5】: หลังออกจากการต่อสู้จะได้รับโล่เท่ากับ 50% ของพลังชีวิตสูงสุด เมื่อโล่แตกจะปล่อยระเบิดผลึกน้ำแข็งรอบตัวหนึ่งครั้ง

พูดง่ายๆ คือเจ้าเต่าน้อยแกร่งขึ้นอีก

สามารถรับความเสียหายแทนเขาได้มากขึ้น

ขณะที่เขากำลังดูคุณสมบัติ หางตาก็เหลือบเห็นเงาดำสองเงาบินมาจากท้องฟ้าไกลๆ ด้วยการมองเห็นที่แข็งแกร่ง ทำให้เขาเห็นได้ชัดเจน

"สิงโต... ขี่อินทรี..."

คุนหมื่นพิภพบินเร็วมาก เพียงสิบกว่าวินาทีก็เข้าใกล้กัน

เฉินเป่ยซวนไม่อยากเสียเวลา ไม่ได้ลดความเร็ว แต่บินผ่านข้างๆ พวกเขาไปเลย!

กระแสลมที่พัดผ่านทำให้อินทรีที่หวังหุนและหวังกุยขี่แทบเสียการทรงตัว หมุนตัวหลายรอบถึงได้ทรงตัวได้

หวังกุยที่ไม่ค่อยพูดอดไม่ได้ที่จะบ่น

"ช่างน่าหงุดหงิด... พี่ใหญ่ ข้าอยากไปจัดการเขา"

หวังหุนไม่ได้สนใจ เพียงแต่จ้องมองคุนหมื่นพิภพที่บินจากไปด้วยดวงตาที่หรี่ลง จู่ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไป!

"ไม่ดีแล้ว เมื่อครู่นั่นเป็นมนุษย์!"

ตอนที่สวนทางกัน เขารู้สึกว่าพลังคุ้นเคย แต่เพราะไม่ได้ต่อสู้กับมนุษย์มานาน จึงไม่ได้แยกแยะออกในทันที

"ไล่ตาม!"

เขารีบควบคุมอินทรีไล่ตาม หวังกุยยิ้มเย็นทีหนึ่งแล้วตามไป

ดูเหมือนสวรรค์จะช่วยเขา!

มนุษย์โอหังมาปรากฏตัว และยังมาจากทางเมืองเกราะเหล็ก เก้าในสิบส่วนต้องเป็นคนที่ฆ่าเจ้าเมืองเกราะเหล็กแน่!

สองพี่น้องพยายามไล่ตามอย่างเต็มที่ แต่น่าเสียดายที่อินทรีที่ขี่มาความเร็วธรรมดา

ไม่เพียงแต่ไล่ไม่ทัน ระยะห่างกลับยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!

หวังหุนรู้สึกขัดใจ

นั่นมันพาหนะอะไรกัน ทำไมความเร็วถึงได้เร็วขนาดนั้น!

ในพิภพปีศาจมักจะเลือกอินทรีเป็นพาหนะ เพราะมันเร็วและทนทาน

ตอนนี้กลับสู้ปลาวาฬใหญ่นั่นไม่ได้...

วัตถุยิ่งใหญ่ไม่ควรจะยิ่งช้าหรอกหรือ?

สองพี่น้องรู้สึกสงสัย แต่ก็ได้แต่มองดูคุนหมื่นพิภพค่อยๆ กลายเป็นจุดเล็กๆ

แต่จากทิศทางคาดเดาว่า เป้าหมายของมนุษย์ผู้นั้นน่าจะเป็นเมืองไป๋อิง พวกเขาแค่บินไปที่เมืองไป๋อิงก็จะจับตัวอีกฝ่ายได้

......

(จบบท)