เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 16 แน่ใจนะว่านั่นพ่อผม?

บทที่ 16 แน่ใจนะว่านั่นพ่อผม?

บทที่ 16 แน่ใจนะว่านั่นพ่อผม?


วันนี้ลง 16 - 19

*วันสองวันที่ผ่านมาผมไม่สบายเลยหายไป โทษทีครับ

บทที่ 16 แน่ใจนะว่านั่นพ่อผม?

ภายในห้องถ่ายทอดสด จมอยู่ในความเงียบ

ดวงตาของผู้ชมทุกคนเบิกกว้าง สมองว่างเปล่า

ให้ตายเถอะ นี่มันอะไรกันเนี่ย! เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

ผู้เฒ่าชูเฟิงก็แค่ชกเท่านั้น แต่การชกของเขา สามารถระเบิดร่างราชาหมาป่าเงาแหลกเป็นละอองเลือดเต็มท้องฟ้า?

นี่อำกันรึเปล่า!

“เชี่ยเอ๊ย หมัดของผู้เฒ่าชูเฟิง มันน่ากลัวเกินไปไหม!”

“สารภาพตามตรง ฉันไม่เห็นด้วยซ้ำว่าผู้เฒ่าเฟิงออกหมัดยังไง”

แข็งแกร่ง ... แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

พลังรบที่ชูเฟิงแสดงให้เห็น สะกดผู้ชมทั้งหมดในห้องถ่ายทอดสดแดนมังกรได้อย่างอยู่หมัด!

ต่อหน้าชายชราผมขาวผู้นี้ สัตว์ประหลาดระดับ C .. อ่อนแอเหมือนกระดาษ!

ส่วนผู้ชมในประเทศอื่นๆ ตอนนี้อิจฉาถึงขีดสุด!

ตัวแทนที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ทำไมไม่ใช่คนของประเทศพวกเขานะ!

แต่จะยังไงก็ไม่รู้แหละ ที่แน่ๆ พวกคนที่เพิ่งเข้ามาแช่งชูเฟิงและแดนมังกร ตอนนี้คงรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าเลือดกลบปาก!

“หมาบ้ามันมาเห่าเมื่อกี้ตายรึยัง? ถ้ายังอยู่ไหนช่วยส่งเสียงหน่อยเร็ว”

“ใช่ ใช่ ถ้าแน่จริงไปเรียกเจ้าคุโรคาวะมา แล้วลองรับหมัดท่านผู้เฒ่าดูซักหมัดไหม?”

“เมื้อกี้ยังปากแจ๋วอยู่เลย ทำไมตอนนี้หายหัวไปซะแล้วเล่า?”

เมื่อครู่ชาวแดนปลาดิบด่าทอสนุกปาก แต่ตอนนี้เงียบกริบ แทบอยากเอาหัวมุดเข้าไปในซอกหลืบบนพื้น

อย่ามาล้อกันเล่นนะ! หมัดนั่นใช่สิ่งที่มนุษย์สามารถรับมือได้หรือ?

กระทั่งอเล็กซ์ที่ได้รับเซรุ่มซุปเปอร์โซลเยอร์มา ก็เกรงว่าจะรับหมัดของตาแก่หัวหงอกนี่ไม่ไหว!

พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆ ทั้งๆที่ทุกคนก็เข้าสู่สมรภูมิแห่งโชคชะตาพร้อมกัน แต่ตัวแทนของแดนมังกร เหตุใดถึงได้แกร่งขนาดนี้?

เห็นแดนปลาดิบถูกตอกตรึงอยู่บนเสาแห่งความอัปยศ ผู้คนจากประเทศอื่นพากันยินดีในความโชคร้ายของผู้อื่น

ก็ใครใช้ให้พวกนายไปเยาะเย้ยคนอื่นเขาก่อนเล่า?

...

ภายในสมรภูมิแห่งโชคชะตา

เป้งงงง!

ชูเฟิงซัดกำปั้น ปลดปล่อยพลังของวิชาสยบเทพคชสาร ระเบิดร่างราชาหมาป่าเงาตรงหน้าเเป็นละอองเลือดอีกตัว!

ณ ตอนนี้ รอบลานต่อสู้ว่างเปล่า ไม่เหลือสัตว์ประหลาดตนใดที่มีชีวิตอีกแล้ว

ราชาหมาป่าเงานับร้อย ทุกตนถึงแก่ความตายด้วยน้ำมือของชูเฟิงเพียงผู้เดียว!

เวลานี้ตามตัวเขา มันเต็มไปด้วยคราบเลือด ทั้งคนทั้งร่างประหนึ่งชูร่าผมขาวอาบเลือด

มองลานต่อสู้ที่ว่างเปล่าตรงหน้า ชูเฟิงถอนหายใจ  “อนิจจา ลูกหมาป่าน้อยพวกนี้ช่างอ่อนแอ”

“ฉันยังอุ่นเครื่องไม่เสร็จเลย แต่ดันจบลงซะแล้ว”

ได้ยินชูเฟิงพูดแบบนั้น ผู้ชมทุกคนในในห้องถ่ายทอดสดแดนมังกร มุมปากกระตุกไม่หยุด

“ผู้เฒ่าชูเฟิง ... กำลังคิดว่าตัวเองอยู่ในฟิตเนสหรือไง?”

“หมาป่าเงาที่ดุร้ายและโหดเหี้ยมในสายตาของผู้อื่น สำหรับผู้เฒ่าชูเฟิง มันก็แค่ลูกหมาป่าน้อยเท่านั้น”

“เมื่อกี้ได้ยินที่ท่านผู้เฒ่าพูดไหม? ราชาหมาป่าเงาร้อยตัว ยังไม่พอให้เขาอุ่นเครื่องด้วยซ้ำ!”

...

ณ แดนมังกร เมืองหยานจิง

ในแผนกลับ ณ ห้องประชุมชั้นสูง

เฉินจงกั๋วสูดหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ชูหยวน คุณเห็นแล้วใช่ไหม?”

“ตอนนี้ คุณยังคิดว่าพวกเราจำเป็ฯต้องช่วยเหลือพ่อคุณให้ออกจากสมรภูมิแห่งโชคชะตาอีกรึเปล่า?”

ในขณะนี้ สีหน้าท่าทีที่ชูหยวนกำลังแสดงออก มันด้านชาไปหมดแล้ว

สายตาเขาเหม่อลอย จับจ้องจอฉายภาพเบื้องหน้า พึมพำกับตัวเองราวกับวิญญาณหลงทาง “นี่ใช่ ... พ่อของผมจริงๆน่ะหรือ?”

มุมปากของเฉินจงกั๋วกระตุก “ถ้าเขาไม่ใช่พ่อของคุณ งั้นเขาเป็นพ่อฉันมั้ง”

ได้ยินเฉินจงกั๋วประชด ชูหยวนค่อยได้สติ รีบเอ่ยปากว่า “ผู้อำนวยการเฉิน ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น ...”

“ผมแค่นึกไม่ถึง ว่าพ่อผม ... จะแข็งแกร่งขนาดนี้”

เหตุการณ์ในห้องถ่ายทอดสดแดนมังกรเมื่อครู่ ตอนนี้ยังตราตรึงอยู่ในหัวตัวเองอย่างลึกล้ำ

ไม่ว่าจะเป็นชูเฟิงที่กุดหัวราชาเงาหมาป่าในคราวเดียว หรือหมัดเดียวที่ระเบิดทั้งร่างของราชาหมาป่าเงาเป็นละอองเลือด

ภาพของชายชราหงอกขาวที่ร่ายรำอย่างดุเดือดท่ามกลางฝูงราชาหมาป่าประหนึ่งชูร่า มันทำให้เขารู้สึกว่าชูเฟิงในห้องถ่ายทอดสดกลายเป็นคนไม่คุ้นเคย

สาเหตุที่เขารู้สึกไม่คุ้นเคย เพราะก่อนหน้านี้ ชูหยวนคิดอยู่เสมอ ว่าพ่อของตนมีบุคลิกอ่อนโยนใจดี

อย่างไรก็ตาม ด้านที่ชูเฟิงแสดงออกมาในวันนี้ มันทำลายความเข้าใจเดิมที่มีเกี่ยวกับพ่อของตนอย่างสิ้นเชิง

เขาเพิ่งตระหนักได้ ว่าพ่อของตนเอง แท้จริงแล้วทรงพลังมาก!

ณ ตอนนี้ เสี่ยวหลินที่อยู่ด้านข้างเอ่ยแทรกขึ้นว่า “ท่านครับข้อมูลการสร้างแบบจำลองขอผู้เฒ่าชูเฟิง วิเคราะห์เสร็จแล้ว”

ได้ยินแบบนั้น เฉินจงกั๋วลุกขึ้นยืนทันที เอ่ยปากว่า  “ขอฉันดูหน่อย”

ต่อมา เสี่ยวหลินเคาะเบาๆ สองครั้งบนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ตรงหน้าเขา ข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับชูเฟิงที่เกี่ยวข้องกับชูเฟิงถูกเรียกขึ้นมา

ดูข้อมูลที่อยู่ตรงหน้า เขาเผลอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว “จากการวิเคราะห์ข้อมูลที่ทราบในปัจจุบัน... พลังรบของผู้เฒ่าชูเฟิง ได้รับการจัดอันดับชั่วคราวเป็น...ระดับ S!”

จบบทที่ บทที่ 16 แน่ใจนะว่านั่นพ่อผม?

คัดลอกลิงก์แล้ว