บทที่ 8 คำขอบคุณของเฒ่าเฉินนั้นไม่ธรรมดา!

"ผมไปละ!"

โร่วซานตะโกน ปล่อยสกิลโจมตีด้วยโล่ขั้นต้นพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว

โล่โลหะกระแทกเข้าที่เอวของราชาหมูป่าโหดร้ายดังตูม!

มึนงง 0.4 วินาที

โดยปกติการโจมตีด้วยโล่จะทำให้มึนงง 2 วินาที แต่บอสมีความทนทานสูง ต้านทานเวลาคุมขังได้ 80%

เนื่องจากพลังโจมตีของเขาต่ำเกินไป แทบจะไม่สามารถทะลวงการป้องกันของบอสได้ ดาเมจแสดงเป็น -0 ไม่มีการบังคับหัก 1

สู้ไม่ได้ก็ควรไปฆ่ามอนสเตอร์เลเวลต่ำๆ ไปก่อน การจะใช้จำนวนคนมาเอาชนะบอสในเกมหมื่นพิภพนั้นเป็นไปไม่ได้

เมื่อฟื้นจากอาการมึนงง ราชาหมูป่าโหดร้ายส่งเสียงคำราม หันตัวฟันขวานใส่โล่ของโร่วซาน!

-103

ดาเมจลอยขึ้นเหนือศีรษะโร่วซาน เลือดลดลงทันทีหนึ่งในสาม!

"เจ็บจัง..." โร่วซานม่านตาหดเล็ก

ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าบอสโจมตีแรง แต่พอโดนเข้าจริงๆ ก็ยังน่ากลัวอยู่ดี

โล่ของเขาเป็นไอเทมสีขาวที่ดรอป เพิ่มเลือด 50 และป้องกัน 5

รวมกับศักยภาพในอาชีพและการเพิ่มแต้ม เลือดรวมก็แค่เกิน 300 นิดหน่อย รับได้อย่างมากแค่สามครั้ง

"เลเวลยังต่ำเกินไป..."

เขารีบใช้ขวดเลือดระดับต้น ตัวเลขสีเขียว +10 ลอยขึ้นเหนือศีรษะทุกวินาที

ในเวลาเดียวกัน นักบุญก็ร่ายเวทรักษาใส่เขา

+42!

เลือดที่หายไปค่อยๆ เพิ่มขึ้น แต่ราชาหมูป่าโหดร้ายก็จับจ้องเขาแล้ว ไล่ตามมาฟาด

"แอกโกรติดแล้ว โจมตีสุดกำลัง!"

ทุกคนเห็นสถานการณ์แล้วเริ่มโจมตีบอสทันที ปล่อยสกิลต่างๆ ใส่!

-11, -6, -9, -20......

ดาเมจมากมายลอยขึ้นเหนือศีรษะบอส แต่ต่ำมาก

ดาเมจ 20 สุดท้ายเป็นของท่านจาง เขามีพรสวรรค์ระดับ A โจมตีแรง เพิ่มพลังโจมตี 100%

เฉินเป่ยซวนก็ไม่ได้อยู่เฉย ยกไม้เท้าขึ้นปล่อยพลังสายฟ้า!

ตูม!

-172, -56

โจมตีต่อ +2!

-172, -56, -172, -56

ดาเมจรวมเกือบ 700 ทำให้เลือดของบอสลดลงไปมาก!

คนอื่นๆ ตาเหลือกจนแทบถลน มือที่ถือ

อาวุธแทบจะหลุด

เฮ้ย พี่ชาย!

ทำไมกลายเป็นสายฟ้าหกสายไปแล้วล่ะ?

เมื่อกี้ยังสี่สายอยู่เลย

เล่นกับพวกเราเหรอ?

ถ้าไม่ได้กำลังตีบอสอยู่ พวกเขาอยากจะรวบคอเสื้อเฉินเป่ยซวนมาถามให้รู้เรื่อง...

เห็นแอกโกรกำลังจะเบี่ยง โร่วซานรีบใช้โจมตีด้วยโล่ดึงแอกโกรกลับมา

ส่วนท่านจางเห็นดาเมจแล้วตาวาว เห็นดาเมจและการโจมตีขนาดนี้ เฟิร์สคิลล์ต้องได้แน่!

พอตีบอสเสร็จ ต้องหาทางชวนคนแก่คนนี้เข้ากิลด์ให้ได้!

ดาเมจน่ากลัวเกินไป!

ถ้าไม่รู้ว่าเกมหมื่นพิภพเป็นเกมที่หลายประเทศร่วมกันพัฒนา ไม่มีโปรแกรมโกง

เขาคงสงสัยว่าคนแก่คนนี้ใช้โปรแกรมโกง!

พอได้เฟิร์สคิลล์บอส แล้วได้คนเก่งคนนี้เข้ากิลด์ กิลด์เจว๋จีจะต้องรุ่งโรจน์!

แค่ได้อันดับหนึ่งกิลด์ในโซน บางทีอาจจะได้เลื่อนตำแหน่งย้ายไปบริษัทใหญ่ ก้าวหน้าต่อไป!

ท่านจางโจมตีไปพลางฝันหวานไป โดยไม่รู้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์...

ด้วยความร่วมมือของทุกคน เลือดของบอสลดลงอย่างรวดเร็ว

พอเลือดของบอสลดลงเหลือ 1000 ร่างของราชาหมูป่าโหดร้ายก็มีไอสีแดงพวยพุ่ง ตาเป็นสีแดงก่ำ!

บอสคลั่ง!

พอฟาดลงมาครั้งหนึ่ง เลือดของโร่วซานก็ลดลงครึ่งหนึ่งทันที

ดาเมจสยองกลัว -152 ลอยขึ้นเหนือศีรษะ!

ท่านจางเห็นสถานการณ์แล้วรีบตะโกน "ทนไว้! ถึงตายก็ห้ามถอย! คนอื่นโจมตีสุดกำลัง!"

แต่ในตอนนั้นเอง หางตาก็เหลือบเห็นเฒ่าเฉินย่องมาข้างๆ เขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

เห็นเลือดของโร่วซานที่อยู่แถวหน้าใกล้จะหมด เขาร้อนใจมาก

"คุณลุง ทำไมยังมีเวลามาเดินเล่นอีก รีบโจมตีสิครับ!"

มุมปากของเฉินเป่ยซวนยกขึ้นเล็กน้อย ยิ้มกว้าง

"ขอบคุณที่ช่วยนะ ผมจะส่งพวกคุณกลับเมืองฟรี"

"อะไรนะ? คุณ..."

"พลังสายฟ้า!"

ไม่ทันที่ท่านจางจะรู้ตัว สายฟ้าหลายสายก็ฟาดลงบนหัวเขา!

ดาเมจสยองกลัวลอยขึ้นเหนือศีรษะ ไม่มีทางรอดเลย กลับไปเกิดที่น้ำพุทันที!

เหตุการณ์กะทันหันนี้ทำให้คนอื่นๆ ไม่ทันตั้งตัว ทุกคนอึ้งไป

แต่พวกเขากลับลืมไปว่ายังมีบอสอยู่!

"เฮ้ย! ไหนสกิลรักษาล่ะ?"

พร้อมกับเสียงร้องของโร่วซาน เขาก็กลายเป็นแสงสีขาวหายไป ทุกคนถึงได้รู้ตัว!

"คนแก่คนนี้จะขโมยเฟิร์สคิลล์บอส! จัดการเขา!"

ชือหวังรีบพุ่งเข้าหาเฉินเป่ยซวน แต่อีกฝ่ายจะให้โอกาสหรือ

หลังจากสังหารท่านจางก็ถอยห่างออกไปแล้ว เหลือระยะป้องกันไว้

ยังไม่ทันที่ชือหวังจะเข้าถึงตัว พลังสายฟ้าก็ถูกปล่อยออกมาแล้ว!

ชือหวังสบถ "บ้าเอ๊ย!"

ตูม!

192

ไม่ต้องรอดาเมจตามมา แค่สายฟ้าเดียวก็ส่งกลับไปแล้ว!

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก!

ชั่วพริบตาในสนามก็เหลือแค่นักรบ นักบุญ และจอมเวทที่โดนเตะออกจากทีมก่อนหน้านี้

"โธ่! ผมบอกแล้วว่าคนแก่คนนี้ไว้ใจไม่ได้! นี่ไงล่ะ!"

"ไม่ต้องพูดมาก ถึงตายก็ไม่ยอมให้บอสตกไปอยู่ในมือเขา รักษาฉันด้วย! บุก!"

นักรบตะโกนก้อง ถือดาบใหญ่พุ่งเข้าหาเฉินเป่ยซวน

ถึงคนแก่จะดาเมจสูง แต่ก็โจมตีได้ทีละคน!

พวกเขามีสามคน ได้เปรียบกว่า!

จอมเวทและนักบุญรีบตามไป เพราะเฉินเป่ยซวนถอยออกนอกระยะร่ายเวทของทั้งสองคนแล้ว!

จะโจมตี ก็ต้องเข้าใกล้ก่อน!

แต่ในตอนนั้นเอง ขวานหินก็พุ่งวงเวียนมาจากด้านข้างเข้าปะทะนักบุญ!

-162

เป็นขวานหินที่บอสขว้างมา!

"บ้าจริง ทำไมบอสไม่ฟันคนแก่นั่นล่ะ!"

นักบุญทุบอกชกตัว กลายเป็นแสงสีขาวหายไป

ไม่รู้ว่าเฉินเป่ยซวนไม่เพียงหลบพ้นระยะร่ายเวทของพวกเขา แต่ยังคอยระวังระยะห่างกับบอสตลอดเวลา

ในช่วงแรกที่ความเร็วในการเคลื่อนที่ของแต่ละอาชีพไม่ต่างกันมาก การเว้นระยะจึงสำคัญมาก

พอมีอุปกรณ์ เลเวล และคุณสมบัติสูงขึ้น การเว้นระยะก็จะยากขึ้น

พอนักบุญตาย ก็เหลือแค่นักรบกับจอมเวทสองคน ตอนนี้ลูกธนูก็ขึ้นสายแล้วต้องยิง

นักรบเห็นระยะใกล้เข้ามา รีบปล่อยสกิลกระโจนเข้าไป!

ในขณะที่ฟันดาบลงมา พลังสายฟ้าของเฉินเป่ยซวนก็คูลดาวน์เสร็จพอดี!

-22

"พลังสายฟ้า!"

-188, -89

"กล้าหาเรื่องกิลด์เจว๋จี เจ้าตายแน่!"

นักรบหน้าบึ้ง พูดคำขู่จบก็โดนสายฟ้าสองสายส่งกลับน้ำพุ!

เลือดของเฉินเป่ยซวนลดลงไปส่วนหนึ่ง แต่เขาไม่ตื่นตระหนก คาดการณ์ไว้แล้ว

จอมเวทที่เหลือก็ไร้หนทางกู้สถานการณ์ การต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่งไม่มีทางสู้ได้เลย

แลกพลังสายฟ้ากันหนึ่งที จอมเวทก็ถูกส่งกลับ เลือดของเขาเหลือไม่ถึง 50

ไม่ลังเล เฉินเป่ยซวนรีบโจมตีราชาหมูป่าโหดร้ายที่เข้ามาในระยะร่ายเวททันที!

ตอนนี้เลือดของบอสเหลือประมาณ 800 หลังจากเข้าสู่สภาวะคลั่ง พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 50% แต่การป้องกันและต้านทานจะลดลง

เพิ่งขว้างขวานหินไป ไม่ต้องกังวล

ทุกอย่างอยู่ในการคำนวณของเขา...

หลังจากพลังสายฟ้าสองครั้ง ร่างของราชาหมูป่าโหดร้ายก็ล้มลงพร้อมกับแสงสว่างมากมายที่พุ่งออกมา!

จากนั้น ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์ก็ดังขึ้น!

(จบบท)