บทที่ 490 ใครคือคนแรกที่เข้าไป!

ซูยี่มาถึงศูนย์บริการ ตรวจสอบหมายเลขประจำตัวของตัวเองพบว่าเขียนไว้ว่า "ดีพบลู-4312"

นั่นหมายความว่า เขาเป็นมนุษย์คนที่ 4,312 ที่เข้าสู่เมืองมืด

ส่วนทำไมไม่ใช่บลูสตาร์แต่เป็นดีพบลู ซูยี่คิดว่าน่าจะเป็นเพราะคนแรกที่เข้าเมืองมืดแนะนำตัวว่ามาจากดีพบลู เขา(หรือเธอ)เป็นคนตั้งชื่อ

แต่ตอนนั้นพวกเขายังไม่ได้ตั้งชื่อเขตถนน หรือพูดอีกอย่างคือยังไม่มีสิทธิ์ตั้งชื่อ

มีคนกว่าสี่พันคนเข้ามาก่อนซูยี่ นี่อธิบายอะไรหลายอย่าง

เดิมซูยี่คิดว่าตัวเองเข้ามาเร็วพอสมควร เร็วกว่าพวกที่มาตั้งแผงขายของด้วยซ้ำ

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาคิดไปเอง

และซูยี่พบว่าตอนที่พยายามตรวจสอบข้อมูลของคนที่เข้ามาก่อนหน้า สิทธิ์ของเขาไม่เพียงพอ

ต้องเป็นพลเมืองระดับ 4 ขึ้นไปถึงจะมีสิทธิ์ค้นหาแบบคร่าวๆ ถ้าอยากค้นหาแบบแม่นยำต้องเป็นพลเมืองระดับ 9

ดังนั้น ซูยี่จึงล้มเลิกความคิดนี้ไป

พลเมืองระดับ 4 ต้องใช้แต้ม 5 ล้านแต้ม เว้นแต่ว่าซูยี่จะเสียสติหรือถูกรางวัลใหญ่ ถึงจะใช้แต้มมากขนาดนั้นเพื่อซื้อสิทธิ์พลเมืองระดับ 4

แต่ซูยี่ก็ไม่ได้ไร้ผลลัพธ์เสียทีเดียว เขาได้ข้อมูลหนึ่งอย่าง

นั่นคืออารยธรรมบลูสตาร์มีพลเมืองระดับ 4 อยู่หนึ่งคน ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คนนั้นน่าจะเป็นหนึ่งในคนแรกๆที่เข้าสู่เมืองมืด

ถ้าหาคนคนนี้เจอ อาจจะไขปริศนาได้หลายอย่าง

แต่ซูยี่รู้ว่า เงื่อนไขแรกที่จะหาตัวอีกฝ่ายคือต้องยกระดับพลเมืองของตัวเองเป็นระดับ 4 ก่อน

ตอนนี้ ซูยี่มีของบางอย่างที่สามารถขายได้

แต่เขาต้องใช้แต้มเหล่านี้ไปซื้อของมาซ่อมเรือรบบลูสตาร์

เทียบกับการไขปริศนา ซูยี่โน้มเอียงไปทางเพิ่มพลังของตัวเองมากกว่า

มีเรือรบบลูสตาร์แล้ว การจัดการกับเผ่าแมลงจะง่ายขึ้นมาก

ดังนั้นเรื่องตามหาพลเมืองระดับ 4 จึงถูกเลื่อนออกไป เขาตัดสินใจเข้าไปในเขตถนนของพลเมืองระดับ 3 ทันที

นี่เป็นครั้งแรกที่ซูยี่มาที่เขตถนนนี้ สิ่งมีชีวิตที่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ซูยี่เห็น

สิ่งมีชีวิตต่างดาวที่หน้าตาคล้ายปลาหมึก ทำให้ซูยี่รู้สึกเหมือนดูละคร

นอกจากสิ่งมีชีวิตแบบนี้ ซูยี่ยังเห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างอื่นๆ แต่มีจำนวนน้อยกว่า

ส่วนใหญ่เป็นมนุษย์ปลาหมึก พวกเขาไม่ได้สนใจเป็นพิเศษที่ซูยี่ปรากฏตัวในเขตถนน

ซูยี่เดินเข้าร้านค้าแห่งหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหยิบของชิ้นหนึ่งออกมา

หลังจากต่อรองสั้นๆ ซูยี่ขายของในมือได้ในราคาที่พอใจมาก และไม่ใช่แค่ชิ้นเดียว แต่สิบกว่าชิ้นในคราวเดียว

ถ้าเอาของพวกนี้ไปขายที่เขตถนนของเผ่าอสูร คงได้ราคาไม่ถึงหนึ่งในสามด้วยซ้ำ

จน ก็เลยให้ราคาไม่ได้

เขตถนนของพลเมืองระดับ 3 ย่อมมั่งคั่งกว่า

ถ้าเข้าไปได้ถึงเขตถนนพลเมืองระดับ 4 ราคาคงจะสวยงามกว่านี้อีก

ตอนนี้ ซูยี่ก็พอใจมากแล้ว

เขาวิ่งไปสิบกว่าร้าน ก็ขายของในมือหมด

ได้แต้มมา 130,000 แต้ม มากกว่าที่ซูยี่คาดไว้มาก

เขาเกือบจะอัพเกรดเป็นพลเมืองระดับ 4 แล้ว แต่สุดท้ายก็อดทนไว้ มุ่งหน้าไปเขตถนนของเผ่าอสูร

ซื้อของ ซูยี่เริ่มซื้อวัสดุสำหรับซ่อมเรือรบบลูสตาร์ทันที

น่าเสียดายที่ซูยี่เดินดูเจ็ดแปดชั่วโมง ถึงใช้แต้มไปแค่หมื่นกว่าแต้ม

เพราะในเขตถนนของเผ่าอสูรมีของที่เหมาะกับการซ่อมเรือรบน้อยมาก แทบจะหาวัสดุที่เหมาะสมไม่ได้เลย

นี่ทำให้ซูยี่ลำบากใจมาก หลังจากชั่งใจหลายครั้งจึงตัดสินใจไปอัพเกรดระดับของตัวเอง

เพราะเขตถนนของเผ่าแมลงต้องระดับ 5 ขึ้นไป การที่ซูยี่จะไปซื้อวัสดุในเขตถนนเผ่าแมลงตอนนี้เป็นได้แค่ความฝันอันงดงาม

เข้ามาที่ศูนย์บริการ ซูยี่เลือกอัพเกรดระดับพลเมืองทันที

หลังจากอัพเกรดเป็นระดับ 4 สิทธิ์ของซูยี่ก็เพิ่มขึ้นอีก

เช่น เขาสามารถเตะพลเมืองต่ำกว่าระดับ 3 ออกจากเมืองมืดได้ทันที

ใช่แล้ว เตะออก

ตอนที่เห็นสิทธิ์นี้ ซูยี่แทบจะคิดว่าตัวเองอยู่ในโลกเกม โลกเสมือน

นอกจากนี้ เขายังสามารถลงโทษคนต่ำกว่าระดับ 3 ไม่ให้เข้าเมืองมืดเป็นเวลาสามเดือน

ในสังเวียนต่อสู้ ซูยี่ยังได้สิทธิ์เพิ่มขึ้น สามารถตั้งเงื่อนไขคัดกรองบางอย่าง ทำให้จับคู่กับคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมได้มากขึ้น

แน่นอนว่ายังมีสิทธิ์ด้านอื่นๆอีกมากมาย แต่ซูยี่คิดว่าส่วนใหญ่เขาใช้ไม่ได้

ซูยี่ทำความเข้าใจคร่าวๆ แล้วก็ออกจากศูนย์บริการ

ยังเหลือแต้มอีกหลายหมื่น ซูยี่ตัดสินใจไปที่เขตถนนระดับ 4 ทันที

ที่นี่คึกคักกว่ามาก สำหรับซูยี่ เป็นโลกใหม่อย่างแท้จริง

สิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิด หลังจากซูยี่เห็นสิ่งมีชีวิตจากอารยธรรมเหล่านี้ ก็พบว่าจินตนาการของตัวเองช่างยากจนเหลือเกิน

สิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดมากมาย ทำให้ซูยี่แทบตามไม่ทัน

ร้านค้าในเขตถนนระดับ 4 หรูหรากว่ามาก ร้านก็ใหญ่กว่า มีพนักงานบริการด้วย ทุกคนใส่ชุดเหมือนกัน

ซูยี่เดินเข้าร้านหนึ่งด้วยความอยากรู้ ก็เห็นว่าในร้านมีโซนรับซื้อโดยเฉพาะ

แน่นอน ตอนนี้ซูยี่แทบไม่มีของให้เอามาขายแล้ว

ซื้อๆๆ ตอนนี้จุดประสงค์ของซูยี่คือซื้อของที่ใช้ซ่อมเรือรบได้

เขาพบว่าที่นี่มีของครบครันมาก และยังมีระบบคล้ายคอมพิวเตอร์ที่ใช้ค้นหาว่ามีของที่ต้องการหรือไม่

ในร้านเดียว ซูยี่ใช้แต้มไปสามหมื่นกว่า ทำให้แต้มในมือเกือบหมด

แต่ก็ได้ของมามาก ได้ของที่ต้องการเร่งด่วนหลายอย่าง

จัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ ซูยี่ก็ไม่ได้เดินเล่นอีก

มาสิบกว่าชั่วโมงแล้ว ควรรีบกลับได้แล้ว

ตอนกลับถึงฐานด่านหน้า เป็นเวลาตีสามกว่าแล้ว ซูยี่กลับไปที่จวนเจ้าเมืองทันที

ตอนนี้ที่ที่เขาอยู่กับหลิงเยว่เปลี่ยนไปแล้ว บ้านพักหลังเล็กๆรอบๆถูกรื้อทิ้งหมด เหลือแค่หลังที่ซูยี่และหลิงเยว่อยู่เท่านั้น

เพราะซูยี่และหลิงเยว่เป็นเจ้าเมือง เป็นผู้นำสูงสุดของนครเหล็ก พนักงานเหล่านั้นคิดว่าบ้านของพวกเขาไม่ควรปะปนกับบ้านของผู้บริหารระดับสูงคนอื่นๆ

เรื่องพวกนี้เดิมทีซูยี่และหลิงเยว่ไม่ได้สนใจ แต่เจ้าหน้าที่จวนเจ้าเมืองยืนยันจะเปลี่ยนแบบนี้ หลิงเยว่จึงปล่อยให้พวกเขาทำไป

แต่การรักษาความปลอดภัยไม่ได้เข้มงวดขึ้น

ในลานมีต้าไป๋และเซินเตี้ยนนอนอยู่ ดีกว่าให้คนมายืนเฝ้าเสียอีก

ตอนที่ซูยี่กลับถึงห้อง หลิงเยว่ก็ตื่นขึ้นมาทันที

"ทำไมกลับมาแล้วล่ะ?" หลิงเยว่แปลกใจ เพราะตอนนี้ตีสามกว่าแล้ว เหลือเวลาอีกแค่สองชั่วโมงก็สว่างแล้ว

ซูยี่ลูบจมูกหลิงเยว่ แล้วพูดว่า "ได้ของเยอะ เลยรีบเอากลับมาส่ง"

"อ้อ ได้อะไรมาบ้างล่ะ?" หลิงเยว่อยากรู้มาก ว่าครั้งนี้ซูยี่ไปเมืองมืดแล้วได้อะไรมา

เป็นผลลัพธ์เกี่ยวกับอะไรกันนะ?

(จบบท)