บทที่ 155 คุณหนูเอ้าเยว่ อย่าให้พวกไร้ค่าเหล่านี้ทำมือของท่านแปดเปื้อนเลย!

ณ วังมังกรแห่งหนึ่งของเผ่ามังกรเขียว

"ท่านผู้เฒ่า แย่แล้วขอรับ แย่แล้ว!" ทหารในชุดเกราะรีบวิ่งมาหาเอ้าหย่งด้วยความร้อนใจ

"มีอะไรหรือ?"

"ตามที่ท่านสั่ง คุณหนูจะถูกส่งตัวไปที่เมืองพยัคฆ์เศียรในสวรรค์ชั้นที่สอง แต่ไม่นึกว่าชูหยุนเซิงก็เพิ่งไปที่นั่นเมื่อครู่นี้เอง ทั้งสองคนต่างไปที่เมืองพยัคฆ์เศียร!" ทหารในชุดเกราะรายงาน

"ไปด้วยกันก็ไปด้วยกัน มีปัญหาอะไร ตื่นตูมไปได้" เอ้าหย่งพูดอย่างไม่ใส่ใจ

"ท่านผู้เฒ่า บนตัวของชูหยุนเซิงมีตราสาปของเผ่าเทียนเพิงอยู่นะขอรับ! พอเขาปรากฏตัวที่เมืองพยัคฆ์เศียร เผ่าเทียนเพิงจะรู้ตัวทันที ตอนนั้นคุณหนูก็อาจจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย!" ทหารในชุดเกราะพูดพลางเหงื่อท่วมใบหน้า

เอ้าหย่งชะงัก กระโดดผลุงขึ้นจากเก้าอี้: "แย่แล้ว ข้าลืมไปว่าเจ้าเทพแห่งการสังหารผู้นี้ได้ฆ่าเจียชีซันไป!"

เอ้าหย่งรู้สึกกระวนกระวายใจ โมโหจนแทบระเบิด!

เอ้าเยว่ฝึกฝนวิชาพิเศษ โดยปกติแล้วหากเอ้าเยว่ไม่เจตนาแสดงตัว คนทั่วไปจะไม่สามารถค้นพบว่าเอ้าเยว่เป็นสมาชิกเผ่ามังกรเขียว!

เอ้าหย่งจงใจส่งเอ้าเยว่ไปเมืองพยัคฆ์เศียร หนึ่งเพื่อช่วยเหลือทายาทเผ่าพยัคฆ์ขาวผู้นั้น อีกอย่างก็เพื่อฝึกฝนบุตรสาวของตน

เขาได้เตรียมการหลายอย่างไว้แล้ว แม้เอ้าเยว่จะล้มเหลวก็จะไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต จะไม่ถูกจับไปเป็นเชลย

แต่ไม่เคยคิดเลยว่า ชูหยุนเซิงผู้เก่งกาจในการสังหารก็ไปที่นั่นด้วย!

ตราสาปของเผ่าเทียนเพิงบนตัวชูหยุนเซิงจะทำให้เอ้าเยว่ถูกจับตามองทันที!

เอ้าหย่งรู้สึกร้อนใจจึงหยิบกระจกคริสตัลออกมา หลังจากร่ายเวทอย่างเร่งร้อน ในที่สุดภาพของเมืองพยัคฆ์เศียรก็ปรากฏขึ้นบนกระจกคริสตัล

"เอ๊ะ?"

แต่พอเอ้าหย่งและทหารในชุดเกราะมอง ทั้งสองคนก็ตาโตค้างอยู่กับที่

...

...

ณ เมืองพยัคฆ์เศียร สวรรค์ชั้นที่สองของหอเชื่อมสวรรค์

"เมฆดำ" หนาทึบน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าใส่ชูหยุนเซิง ท่าทางราวกับคลื่นยักษ์ที่โกรธแค้นกำลังกลืนกินเรือลำน้อย!

ชูหยุนเซิงอยู่ในสภาพที่โดดเดี่ยวอ่อนแอที่สุด!

เล็กจ้อยที่สุด!

แต่ในจังหวะที่ชูหยุนเซิงกำลังจะถูกเมฆดำกลืนกิน จู่ๆ ก็มีเสียง "โครม" ดังสนั่น!

สายฟ้าเทพเพลิงเปิงมากมายมหาศาลพุ่งทะลักออกมาจากร่างของชูหยุนเซิงราวกับคลื่นยักษ์!

สายฟ้าเทพเพลิงเปิงเหล่านี้แผ่ขยายออกจากร่างของชูหยุนเซิงเป็นศูนย์กลาง ครอบคลุมรัศมี 20 กิโลเมตรอย่างรวดเร็ว ก่อร่างเป็นทรงกลมลูกบาศก์ขนาดมหึมา!

ภายในลูกบาศก์นี้ สายฟ้าเทพเพลิงเปิงและพลังดาบนับไม่ถ้วนอาละวาดคลั่งไคล้ เต็มไปทุกซอกทุกมุม กลายเป็นนรกบ่อสายฟ้าเพลิงร้อนที่น่าสะพรึงกลัว!

นี่คือท่าที่สองของคัมภีร์ดาบสายฟ้าเผาสวรรค์ บ่อสายฟ้าเพลิงร้อน!

เหล่าสมาชิกเผ่าเทียนเพิงทั้งหมดที่พุ่งเข้าใส่ชูหยุนเซิงถูกห่อหุ้มในพริบตา สายฟ้า เปลวเพลิง และพลังดาบนับไม่ถ้วนต่างตกลงบนร่างของพวกเขา!

สายฟ้าทำให้ร่างกายของพวกเขาชาและเชื่องช้า

เปลวเพลิงทำให้ร่างกายของพวกเขาร้อนจนลุกไหม้

พลังดาบตัดเฉือน ฟันเนื้อและเลือด

ชูหยุนเซิงจงใจรอให้พวกเผ่าเทียนเพิงบินมาถึงตรงหน้าเขา จึงค่อยปลดปล่อยท่าที่สอง บ่อสายฟ้าเพลิงร้อน

ก่อนหน้านี้เคยกล่าวไว้แล้วว่า ระดับดาวเคราะห์ขั้นสอง ถ้าบินเต็มกำลังจะเร็วเท่ากับเสียง 15 เท่า คือ 5.1 กิโลเมตรต่อวินาที

ระดับดาวเคราะห์ขั้นสาม ถ้าบินเต็มกำลังจะเร็วเท่ากับเสียง 20 เท่า คือ 6.8 กิโลเมตรต่อวินาที

เผ่าเทียนเพิงมีความเร็วเหนือกว่าผู้ฝึกฝนทั่วไปมาก ความเร็วยิ่งมากกว่า หนึ่งวินาทีทำได้ 7-8 กิโลเมตรไม่มีปัญหา!

ท่าที่สอง บ่อสายฟ้าเพลิงร้อน แม้จะครอบคลุมพื้นที่รัศมีได้ถึง 20 กิโลเมตร แต่ตอนที่บ่อสายฟ้าเพลิงร้อนแผ่ขยาย ความเร็วไม่ได้เร็วนัก ไม่ทันความเร็วเต็มกำลังของเผ่าเทียนเพิง!

ดังนั้นถ้าชูหยุนเซิงปลดปล่อยจากระยะไกล ให้พวกเผ่าเทียนเพิงรู้ตัวทัน พวกเขาก็จะไม่เข้ามาในรัศมีของบ่อสายฟ้าเพลิงร้อน!

หากต้องการจับเผ่าเทียนเพิงทั้ง 100 คนให้ติดกับในคราวเดียว เปลี่ยนทั้งหมดให้เป็นค่าประสบการณ์ ชูหยุนเซิงก็ต้องใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ พุ่งเข้าไปในใจกลางของเผ่าเทียนเพิง!

ตอนนี้พอท่าดาบแผ่ขยาย พวกเผ่าเทียนเพิงจะตอบโต้ก็สายเกินไปแล้ว!

แต่การห่อหุ้มเผ่าเทียนเพิงราว 100 คนในคราวเดียว แถมทั้งหมดยังเป็นระดับดาวเคราะห์ขั้นสอง ตอนนี้บ่อสายฟ้าเพลิงร้อนใช้พลังมหาศาล!

แทบจะทุกวินาที ต้องใช้พลังสวรรค์และพิภพในร่างชูหยุนเซิง 1 หยด!

ตามพลังสวรรค์และพิภพที่ชูหยุนเซิงมีในร่าง สามารถทนได้เพียง 82 วินาทีเท่านั้น!

เพราะจำนวนศัตรูมากเกินไป พลังก็แข็งแกร่งเกินไป ตอนนี้พลังโจมตีในบ่อสายฟ้าเพลิงร้อนจึงลดลงอย่างมาก

แต่อาศัยพลังทำให้ชาอันทรงพลังของสายฟ้าเทพเพลิงเปิง ตอนนี้พวกเผ่าเทียนเพิงในบ่อสายฟ้าเพลิงร้อนราวกับถูกกดปุ่ม "เล่นความเร็ว 0.1 เท่า" ทุกคนเคลื่อนไหวช้าลงอย่างที่สุด!

"82 วินาที?"

"พอแล้ว!"

"ตายให้หมด!"

คนอื่นเคลื่อนไหวช้า แต่ชูหยุนเซิงในบ่อสายฟ้าเพลิงร้อนกลับคล่องแคล่วไร้ที่ติ ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย!

ชูหยุนเซิงกลายร่างเป็นสายฟ้าสีแดงเพลิง พุ่งวูบไปมาในบ่อสายฟ้าเพลิงร้อนอย่างรวดเร็ว ดาบขวางถังหมุนวน ฟันศีรษะของเผ่าเทียนเพิงทีละศีรษะ!

เผ่าเทียนเพิงคนแรกตาย!

เผ่าเทียนเพิงคนที่สองตาย!

เผ่าเทียนเพิงคนที่สามตาย!

เผ่าเทียนเพิงคนที่สี่...

ชูหยุนเซิงราวกับกำลังหั่นผักสับเนื้อ ร่างวูบไปที่ใด ก็มีศีรษะลอยขึ้นฟ้าที่นั่น เลือดสาดกระเซ็น!

แต่เลือดเหล่านั้นยังไม่ทันพุ่งออกมาไม่กี่มิลลิเมตร ก็ถูกความร้อนแรงของบ่อสายฟ้าเพลิงร้อนเผาจนกลายเป็นไอสีแดง!

ทุกคนรอบข้างต่างตะลึงงัน!

ตะลึงงันจริงๆ!

เผ่าเทียนเพิงเกือบร้อยคน ส่วนใหญ่เป็นระดับดาวเคราะห์ขั้นสอง อีกไม่กี่คนเป็นระดับดาวเคราะห์ขั้นสาม พลังขนาดนี้ กวาดล้างดาราจักรเล็กๆ ได้สบาย!

แต่ตอนนี้กลับถูกมนุษย์ไร้ชื่อเสียงผู้หนึ่งฆ่าราวกับหั่นผักสับเนื้อ!

ภาพนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!

"นี่มันวิชาอะไรกัน? สายฟ้า เพลิง พลังดาบ สามพลังรวมเป็นหนึ่ง ถ้าพลาดพลั้งเข้าไปในนั้น คงตายไม่มีที่ฝังศพแน่!"

"พระเจ้า ข้าจำได้แล้ว! นี่คือคัมภีร์ดาบสายฟ้าเผาสวรรค์! คัมภีร์ระดับสูงสุด!"

"คัมภีร์ดาบสายฟ้าเผาสวรรค์? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน?"

"ก็ปกติ คัมภีร์นี้หาได้ยาก เป็นคัมภีร์ที่บรรพบุรุษเผ่าจูเชว่อผู้มีพลังสองธาตุทั้งสายฟ้าและเพลิงสร้างขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน!"

"การจะฝึกคัมภีร์นี้ต้องมีพลังสองธาตุทั้งสายฟ้าและเพลิง แค่เงื่อนไขนี้ก็คัดคนออกไปมากแล้ว ว่ากันว่าตอนนี้ในเผ่าจูเชว่อก็ไม่มีใครฝึกคัมภีร์นี้!"

"นั่นเอง..."

เอ้าเยว่และซูเอ๋อก็ตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

ซูเอ๋อเดิมคิดว่าพวกนางสองคนต้องหนี แต่ไม่นึกเลยว่าชูหยุนเซิงคนเดียวก็ฆ่าพวกนั้นได้หมด!

"ชูหยุนเซิง ข้าจะช่วยท่าน!"

เอ้าเยว่ตื่นเต้นดีใจกับภาพตรงหน้า ปลดปล่อยพลังมังกรเขียวในร่าง เตรียมจะบินขึ้นไปช่วย

แต่เอ้าเยว่ไม่นึกว่า ชูหยุนเซิงที่กำลังเก็บเกี่ยวศีรษะอย่างบ้าคลั่งอยู่เบื้องบนนั้น พอได้ยินคำพูดนี้ก็สะดุ้งโหยง รีบบินลงมาอย่างร้อนรน

ข้าลำบากแทบตายกว่าจะล้อมพวกมันได้ทั้งหมด!

ห้ามแย่งเก็บศพของข้า!

ห้ามแย่งเก็บศพของข้า!

ห้ามแย่งเก็บศพของข้านะ!

"คุณหนูเอ้าเยว่ หยุดก่อน ท่านหยุดก่อน!"

"พวกเราคุยกันแล้วไม่ใช่หรือ? ปล่อยให้ข้าน้อยจัดการสัตว์ของจักรวรรดิซางพวกนี้เถิด อย่าให้พวกไร้ค่าเหล่านี้ทำมือของท่านแปดเปื้อนเลย!"

เอ้าเยว่: "???"

เอ้าเยว่มองสีหน้าตื่นตระหนกของชูหยุนเซิง งุนงงสงสัย

"ท่าน...ท่านต้องเผชิญศัตรูนับร้อยคนเดียว ข้าก็แค่กลัวท่านรับมือไม่ไหว..." เอ้าเยว่ถามอย่างสงสัย

"คุณหนูเอ้าเยว่ที่รัก ท่านคิดผิดแล้ว!"

"ท่านเป็นถึงเชื้อพระวงศ์มังกรเขียว การต่อสู้ฆ่าฟันเช่นนี้ไม่เหมาะกับท่าน!"

"ท่านยืนดูตรงนี้ก็พอ ปล่อยให้ข้าจัดการพวกสัตว์น่ารังเกียจพวกนี้เอง อย่าได้ทำมือของท่านแปดเปื้อนเลยนะขอรับ!"

เอ้าเยว่มองชูหยุนเซิงด้วยสีหน้างุนงงและแปลกประหลาด ดวงตามังกรคู่โตเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ทำไมนางรู้สึกว่าชูหยุนเซิงไม่ได้พูดความจริงนะ!

(จบบท)