บทที่ 50 พันธมิตรแปดเผ่ากลายเป็นพันธมิตรเจ็ดเผ่า!
บทที่ 50 พันธมิตรแปดเผ่ากลายเป็นพันธมิตรเจ็ดเผ่า!
กองทัพเทพสงครามสายฟ้าลงมือรวดเร็ว
พอท่านผู้บัญชาการฉินสั่งการเสร็จ บนกำแพงเขตเมืองใต้ก็ปล่อยผ้าม่านขนาดมหึมาลงมาทันที
ภาพปรากฏบนผ้าม่าน เป็นวิดีโอที่ชูหยุนเซิงสังหารปรมาจารย์มนุษย์ตาเดียวปีศาจที่มีพลังสูงกว่าเล่นซ้ำไม่หยุด!
ในวิดีโอ มนุษย์ตาเดียวปีศาจเริ่มต้นด้วยความหยิ่งยโส แต่ตอนหลังต้องวิงวอนขอชีวิตอย่างต่ำต้อย ทุกอย่างปรากฏชัดเจนในวิดีโอ!
ปรมาจารย์ของพวกตนถูกอัจฉริยะเผ่ามนุษย์สังหาร!
ข่าวนี้ ราวกับสายฟ้าฟาด แพร่กระจายไปทั่วกองทัพต่างเผ่าในพริบตา!
เผ่าต่างๆ นับถือความแข็งแกร่งที่สุด ยึดถือกฎผู้อ่อนแอเป็นอาหารผู้แข็งแรง ผู้แข็งแกร่งคือผู้สูงส่ง!
บัดนี้ปรมาจารย์ขั้นเจ็ดของตนยังฆ่ามนุษย์ขั้นหกไม่ได้ กลับถูกฆ่าตาย!
นี่ราวกับการตบหน้าอย่างแรง ฟาดเข้าที่ใบหน้าของกองทัพต่างเผ่า!
เจ็บ!
เจ็บนักแล้ว!
ค่ายใหญ่พันธมิตรแปดเผ่า
ลู่ซานจวินที่เพิ่งรีบลุกจากเตียง ดูวิดีโอที่ผู้ใต้บังคับบัญชานำมาเสนอจบ ร่างเสือแข็งแรงก็ชะงักไปเล็กน้อย!
ลู่ซานจวินเห็นทันทีว่าปรมาจารย์ที่ถูกสังหารไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นกองทัพทองหน่วยที่สามที่มันส่งไปสังหารชูหยุนเซิง!
หลอกลวง!
ปลอม!
นี่คือปฏิกิริยาแรกของลู่ซานจวิน!
แต่ผลการตรวจสอบยืนยันจากผู้ใต้บังคับบัญชาก็ออกมาอย่างรวดเร็ว วิดีโอนี้เป็นของจริง!
ร่างของลู่ซานจวินโงนเงนไปชั่วขณะ ดวงตาเสือเบิกกว้าง ทั้งตกใจทั้งโกรธ!
นี่... เป็นไปได้อย่างไร?
แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์อีกสองอย่าง!
ฟงกุ้ยมาแล้ว!
ฟงกุ้ยแบกร่างไร้วิญญาณของมนุษย์ตาเดียวปีศาจและสมาชิกกองทัพทองคนอื่นๆ มา!
คำบอกเล่าของฟงกุ้ยและศพของมนุษย์ตาเดียวปีศาจ ทำให้ลู่ซานจวินยิ่งเชื่อเรื่องนี้มากขึ้นทันที!
"สื่อจงไห่! สื่อจงไห่อยู่ไหน!"
ลู่ซานจวินคำรามลั่น คลื่นเสียงมหึมาเกือบจะพัดหลังคาเต็นท์ปลิวไป!
สื่อจงไห่คือปรมาจารย์อีกคนของกองทัพทองหน่วยที่สาม หัวหน้าหน่วยสื่อ!
วันนี้ฟงกุ้ยเกือบจะถูกสื่อจงไห่บีบตาย!
ประกอบกับตอนนี้กองทัพทองหน่วยที่สามแทบจะถูกทำลายยับเยิน ต้องหาคนมารับผิดชอบ!
ทันใดนั้นฟงกุ้ยก็เล่าการกระทำทั้งหมดของสื่อจงไห่อย่างไม่ลังเลพร้อมเสริมแต่งเพิ่มเติม!
"เจ้าบอกว่า ตอนที่เด็กมนุษย์ที่ชื่อชูหยุนเซิงกำลังฆ่าจิ้งจอกพิภพกับลู่เฟย สื่อจงไห่ไม่ได้ออกมาขัดขวาง?" ลู่ซานจวินพูดด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น ราวกับพ่นน้ำแข็งออกจากปาก!
"ท่านครับ นั่นยังไม่ใช่ทั้งหมด!"
"ไอ้สื่อจงไห่นั่น มันไม่ได้ออกมือช่วยตั้งแต่ต้นจนจบ แค่ยืนมองเฉยๆ เท่านั้น!"
"ไม่งั้นเด็กมนุษย์คนนั้นก็ตายไปแล้วเจ็ดแปดรอบ จะไม่เกิดเรื่องมากมายขนาดนี้ และจะไม่ทำให้ปรมาจารย์มนุษย์ตาเดียวปีศาจต้องเสียสละ!!"
"ผมถึงขั้นสงสัยว่า ไอ้สื่อจงไห่นั่นทรยศหรือเปล่า สมคบกับมนุษย์ ไม่งั้นทำไมถึงทำตัวประหลาดแบบนี้ เห็นคนตายก็ไม่ช่วย?"
ใบหน้าของลู่ซานจวินเริ่มเลือดขึ้นหน้า!
เมื่อคืนปีกซ้ายและปีกขวาของพันธมิตรแปดเผ่าระเบิด ทหารทั้งเจ็ดเผ่าสูญเสียไปครึ่งหนึ่ง แต่เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงไม่เป็นอะไรเลย!
เดิมทีมันยังไม่ค่อยเชื่อว่าเผ่าอสูรสายฟ้าม่วงเป็นคนทรยศ
แต่ตอนนี้มาบวกกับพฤติกรรมประหลาดของสื่อจงไห่ ทำให้สมาชิกกองทัพทองหน่วยที่สามคนอื่นๆ ถูกฆ่าหมด เหลือแค่ฟงกุ้ยกับสื่อจงไห่สองคน!
ไอ้สื่อจงไห่นี่ถ้าไม่ใช่คนทรยศแล้วจะเป็นอะไร!!!
ชิบหาย!
ลู่ซานจวินยิ่งคิดยิ่งโกรธ ยิ่งโกรธยิ่งคิด!
"รายงาน ปรมาจารย์สื่อจงไห่มาขอเข้าพบ!" ตอนนี้ ทหารองครักษ์คนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงาน
พลังกดดันทั่วร่างของลู่ซานจวินระเบิดออกมา เกือบจะพุ่งออกไปฉีกร่างคนทรยศผู้นี้ทันที!
แต่ตอนนี้เงาดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างกะทันหัน ขวางหน้าลู่ซานจวินไว้
คือรองแม่ทัพใหญ่พันธมิตรแปดเผ่าครั้งนี้ หยิงเหรินปรมาจารย์ขั้นแปดจากเผ่าฆ่าปีศาจ!
ดวงตาทั้งคู่ของหยิงเหรินเย็นชาดำสนิท ราวกับหลุมดำในจักรวาล แผ่รังสีเย็นชาที่กลืนกินทุกสิ่ง
เขาพูด: "ท่านแม่ทัพลู่ ผมคิดว่าเราควรฟังคำอธิบายของปรมาจารย์สื่อจงไห่ก่อนตัดสินใจไหม?"
คำพูดของหยิงเหรินยึดเหนี่ยวสติสุดท้ายของลู่ซานจวินไว้!
มันสั่งให้ฟงกุ้ยรอรับคำสั่งด้านหลัง แล้วส่งคนไปนำตัวสื่อจงไห่เข้ามา
ในเต็นท์อันโอ่อ่าตระการตา กว้างขวาง
ลู่ซานจวินนั่งอยู่บนที่สูง หยิงเหรินยืนข้างๆ ดูน่าเกรงขาม
ทหารคนหนึ่งเปิดม่านเต็นท์ สื่อจงไห่จากเผ่าอสูรสายฟ้าม่วงที่มีสายฟ้าสีม่วงแลบไปทั่วร่างเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เข้าเต็นท์แล้ว สื่อจงไห่กวาดตามองลู่ซานจวินบนที่สูงแวบหนึ่ง พูดเสียงเรียบ: "คารวะท่านลู่ซานจวิน"
ดวงตาเสือสีทองคู่หนึ่งของลู่ซานจวินจ้องมองสื่อจงไห่ตรงหน้า บนใบหน้าผุดความไม่พอใจ!
แต่ก่อนพอสื่อจงไห่เห็นตนต้องรีบคุกเข่า!
แต่วันนี้ กลับแค่ค้อมตัวเล็กน้อย แทบจะไม่รู้จักมารยาท!
ลู่ซานจวินกลั้นความไม่พอใจในใจ พูดเสียงเย็น: "สื่อจงไห่ ข้าถามเจ้า จับมือสังหารจากเผ่ามนุษย์ที่รบกวนแนวหลังของเราได้หรือยัง?"
สื่อจงไห่: "รายงานท่านลู่ซานจวิน ยังไม่ได้ครับ"
น้ำเสียงของลู่ซานจวินเย็นลงทันที: "ยังจับไม่ได้ แล้วเจ้ามาทำไม? แล้วทำไมจิ้งจอกพิภพกับลู่เฟยถึงตาย!"
สื่อจงไห่เชิดคางขึ้นเล็กน้อย พูดอย่างหยิ่งผยอง: "จิ้งจอกพิภพพวกนั้นไร้ความสามารถเกินไป ข้าน้อยขออภัยที่ร่วมมือกับพวกมันไม่ได้!"
"สื่อจงไห่ เจ้าหมายความว่าอย่างไร!" ลู่ซานจวินโกรธจัด
"พวกมันตั้งเก้าคน ส่วนอัจฉริยะเผ่ามนุษย์มีแค่คนเดียว เก้าต่อหนึ่ง แค่นี้ยังจับไม่ได้ ข้าจะทำอย่างไร?"
"ตามความเห็นข้า พวกมันทั้งเก้าควรถูกขับออกจากกองทัพทอง!"
"แค่จับมนุษย์ตัวเล็กๆ คนเดียวยังไม่ได้ ช่างไร้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์ที่สุด!"
ลู่ซานจวินแทบจะระเบิดทั้งร่าง มันกัดฟันพูด: "แล้วตอนที่อีกฝ่ายลงมือกับจิ้งจอกพิภพ ทำไมเจ้าไม่ขัดขวาง?"
สื่อจงไห่แค่นเสียง: "ข้าจะขัดขวางทำไม? ไอ้พวกไร้ประโยชน์ ตายก็ตายไป ช่วยไปทำ..."
"โครม!!!"
สื่อจงไห่พูดยังไม่ทันจบ กรงเล็บของลู่ซานจวินก็ฟาดลงบนโต๊ะตรงหน้า โต๊ะทั้งตัวแตกเป็นผุยผง ฝุ่นระเบิดฟุ้ง!
สื่อจงไห่ตกใจ ตอนนี้พบว่าอากาศรอบตัวพลันแข็งตัว มือขนาดมหึมานับไม่ถ้วนบีบรัดร่างมันแน่น!
ทำให้ร่างทั้งร่างขยับไม่ได้ ผิวกลายเป็นสีม่วงแดง!
ลู่ซานจวินปรากฏตัวตรงหน้าสื่อจงไห่ในพริบตา!
ตอนนี้ขนสีทองทั่วร่างของลู่ซานจวินชูชันขึ้นทีละเส้น เส้นเลือดบนใบหน้าปูดโปน มันเพียงแค่คิด สื่อจงไห่ก็ถูกพลังล่องหนยกลอยขึ้นกลางอากาศทันที!
สื่อจงไห่ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับใช้พลังไม่ออกแม้แต่น้อย!
ลู่ซานจวินจ้องสื่อจงไห่เขม็ง คำรามต่ำ: "พวกมันไร้ประโยชน์ เจ้าเลยเป็นคนทรยศฆ่าพวกมัน?"
สื่อจงไห่ตกใจ ตกตะลึงจนแทบขาดใจ เปล่งเสียงจากลำคอ: "ข้า... ไม่... ใช่... คน... ทรยศ..."
"ฉัว" กรงเล็บทองของลู่ซานจวินพุ่งแทงเร็วดั่งสายฟ้า แทงทะลุร่างสื่อจงไห่ เลือดสาดกระเซ็น!
หางตาของลู่ซานจวินแดงก่ำ จ้องสื่อจงไห่เขม็ง สังหารพลุ่งพล่าน: "ไม่ใช่คนทรยศบ้าอะไร!"
ลู่ซานจวินต้องฆ่าสื่อจงไห่!
เพราะกองทัพทองหน่วยที่สามแทบจะถูกทำลายยับเยิน!
สื่อจงไห่จะเป็นคนทรยศหรือไม่ก็ไม่สำคัญแล้ว แค่เห็นเพื่อนร่วมหน่วยถูกฆ่าแล้วไม่ช่วย แค่ข้อนี้ข้อเดียว สื่อจงไห่ก็ต้องตายแน่!
ไม่งั้นลู่ซานจวินจะไม่มีทางอธิบายกับหน่วยกองทัพทองอื่นๆ และไม่มีทางอธิบายกับคนอื่นๆ ในพันธมิตรแปดเผ่า!
หยิงเหรินที่ทั้งร่างว่างเปล่า ราวกับเงาดำล่องลอย เช็ดหยดเลือดที่กระเด็นใส่ร่าง
มันขมวดคิ้วมองสื่อจงไห่ที่นอนอยู่บนพื้น: "แล้วจะจัดการกับพวกอสูรสายฟ้าม่วงที่เหลือในกองทัพพันธมิตรอย่างไร?"
"จับกุมทั้งหมด เฝ้าระวังอย่างเข้มงวด! ห้ามเข้าร่วมรบจนกว่าจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้!" ลู่ซานจวินกล่าว
"แล้วปรมาจารย์ขั้นเจ็ดอีกสามคนล่ะ?"
"จับกุมทั้งหมด!"
"ได้" หยิงเหรินพยักหน้า หันหลังไปจัดการทันที
ชูหยุนเซิงไม่มีวันคิดว่า แผนเล็กๆ ของตนจะทำให้สื่อจงไห่ปรมาจารย์ขั้นเจ็ดต้องตาย และยังทำให้เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงที่เหลือถูกจับกุมอีก!
และพันธมิตรแปดเผ่าที่พูดถึง ตอนนี้ลู่ซานจวินสูญเสียแขนไปอีกข้าง กลายเป็นพันธมิตรเจ็ดเผ่า!
(จบบท)