บทที่ 44 ชูหยุนเซิงท้าล่าปรมาจารย์!

กองทัพมณฑลกวนตง

ขณะนี้ที่นี่ค่อนข้างเงียบเหงา นายทหารจำนวนมากที่ประจำการอยู่ที่นี่ถูกเรียกตัวด่วนจากนครหลวงให้ไปยังฐานทัพหมื่นเผ่าอีกสามแห่ง

ใช่แล้ว หลังจากเมืองประตูสวรรค์ใต้แตก ฐานทัพหมื่นเผ่าอีกสามแห่งก็เกิดการสู้รบครั้งใหญ่!

ตอนนี้การต่อสู้ที่ฐานทัพหน้าทั้งสามแห่งมีขนาดใหญ่และดุเดือดมาก!

และเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นเดียวกับที่เมืองประตูสวรรค์ใต้ซ้ำรอย นครหลวงจึงรีบส่งกำลังที่แข็งแกร่งไปสนับสนุนทันที!

หลังจากได้บทเรียนครั้งก่อน สิ่งสำคัญที่สุดคือประตูลำเลียง จึงถูกคุมเข้มอย่างหนัก เฝ้าระวังอย่างแน่นหนา!

ตอนนี้ประตูลำเลียงที่หมู่บ้านประตูสวรรค์ใต้ถูกทำลายไปแล้ว นายทหารที่ประจำการอยู่ที่นี่จึงถูกเรียกตัวไปชั่วคราว

ในฐานทัพอันกว้างใหญ่ ตอนนี้เหลือเพียงโจวเตียน ฉินหงหยู และทหารชั้นผู้น้อยที่คอยดูแลการดำเนินงานพื้นฐานของฐานทัพเท่านั้น

แต่คาดว่าโจวเตียนและฉินหงหยูก็คงจะถูกเรียกตัวไปในไม่ช้า

ฉินหงหยูก็คาดการณ์ว่าตัวเองคงต้องไปในไม่ช้า จึงนั่งอยู่ในห้องประชุมตั้งแต่เมื่อคืน คอยดูสถานการณ์ที่สนามรบหมื่นเผ่าผ่านดวงตาแห่งนภา

"ท่านนายพลฉิน นี่ชาของท่านค่ะ" นายทหารหญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา ยื่นชาร้อนให้

"ขอบคุณ" ฉินหงหยูพยักหน้า รับมาจิบหนึ่งอึก

นายทหารหญิงมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าฉินหงหยู

ฉินหงหยูกำลังควบคุมดวงตาแห่งนภา มองดูการป้องกันที่เขตเมืองใต้ แล้วหมุนดวงตาแห่งนภาไปค้นหาในเขตเมืองอีกสามแห่ง เห็นได้ชัดว่ากำลังตามหาชูหยุนเซิง

เมื่อเห็นภาพนี้ นายทหารหญิงอดยิ้มไม่ได้: "นักศึกษาชูหยุนเซิงนี่ยอดจริงๆ ถูกกองทัพทองไล่ล่า แต่กลับสามารถฆ่ากลับได้"

"ดิฉันคิดมานาน ถ้าเป็นดิฉันในตอนนี้ คงตายไปหลายรอบแล้ว"

ใบหน้าอิดโรยของฉินหงหยูยิ้มบาง ในขณะนี้เธอดูเหมือนดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาได้ผลิบานอีกครั้ง:

"คนบางคนก็เป็นเช่นนี้ ภายนอกดูธรรมดาสามัญ แต่เมื่อเผชิญเหตุการณ์ กลับปลดปล่อยพลังอันแข็งแกร่งออกมาในทันที!"

"ชูหยุนเซิงก็เป็นคนแบบนั้น เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ยิ่งศัตรูกดดัน เขากลับยิ่งปลดปล่อยพลังอันไร้ขีดจำกัดออกมา!"

"จิตวิญญาณอันแข็งแกร่งมุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้เช่นนี้ สมควรเป็นแบบอย่างให้ทุกคน"

ดวงตาของนายทหารหญิงเป็นประกาย พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง: "ท่านนายพลฉิน ตอนนี้ชูหยุนเซิงกลายเป็นดาราเน็ตของอาณาจักรมังกรเราแล้วนะคะ!"

"เมื่อคืนดิฉันลองดู มันเกินจริงมากๆ!"

"ในติ๊กต็อก แค่บัญชีของฐานทัพมณฑลกวนตงของเรา วิดีโอของนักศึกษาชูหยุนเซิงก็มียอดวิวถึง 500 ล้านแล้ว! เก่งจริงๆ ค่ะ!"

ฉินหงหยูยิ้มบาง: "นั่นคือสิ่งที่เขาสมควรได้รับ ทหารคนอื่นถ้าทำได้แบบนี้ ก็จะได้รับเกียรติแบบนี้เช่นกัน ไม่ต้องอิจฉา"

สองสาวคุยหัวเราะกัน แต่เมื่อพูดถึงตอนท้าย พูดถึงตอนที่ชูหยุนเซิงขอตำแหน่งห้องลับที่เก็บระเบิดพลังวิญญาณจากโจวเตียน ทั้งคู่ก็อดเป็นห่วงและสิ้นหวังไม่ได้

"ฮ่า... ถ้าประตูลำเลียงไม่ถูกระเบิดก็ดีสิ!"

"ถ้าประตูลำเลียงยังอยู่ กองทัพเทพสงครามสายฟ้าสามหมื่นนายก็จะยังมีชีวิต นักศึกษาชูหยุนเซิงก็จะยังมีชีวิต"

"แม้ชูหยุนเซิงและพวกเขาจะกล้าหาญมาก แต่ตอนนี้ผ่านไปวันหนึ่ง หัวใจของดิฉันก็ยิ่งสิ้นหวังและเจ็บปวดขึ้นอีก"

"การต้องมองดูพวกเขาค่อยๆ ก้าวเข้าสู่ห้วงลึก มันช่างโหดร้ายเหลือเกิน!"

นายทหารหญิงพูดพลางน้ำตาคลอ ดวงตาชื้นแฉะ

ฉินหงหยูก็หลับตาลงด้วยความเจ็บปวด

น้องชายของเธอได้รับบาดเจ็บสาหัส เธอได้แต่มองดูเขาค่อยๆ เดินเข้าสู่ความตาย มันเหมือนกับการเฉือนหัวใจของเธอ!

"โครม!!!"

"โครม!!!"

ทันใดนั้น ขณะที่สองสาวกำลังสิ้นหวังและเจ็บปวด เสียงระเบิดสนั่นสะเทือนสองครั้งก็ดังมาจากหน้าจอ!

"เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น!"

นายทหารหญิงตกใจ รีบมองไปที่หน้าจอ

ดวงตาแห่งนภาล็อกเป้าหมายไปที่ค่ายใหญ่ของพันธมิตรแปดเผ่าในเขตกลางเมืองทันที

แต่เมื่อพวกเธอเห็นลูกไฟขนาดมหึมาลอยขึ้นจากปีกซ้ายและปีกขวาของกองทัพพันธมิตรแปดเผ่า ทั้งสองก็ชะงักค้าง!

"นี่... นี่มันระเบิดพลังวิญญาณ!"

"พระเจ้า นักศึกษาชูหยุนเซิง... เขา... เขาทำสำเร็จ!"

นายทหารหญิงอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เกือบจะยัดไข่เป็ดเข้าไปได้ทั้งฟอง!

ฉินหงหยูก็งงงันไปชั่วขณะ จ้องมองหน้าจอตรงหน้าอย่างเหม่อลอย

แต่การระเบิดรุนแรงเกินไป ดวงตาแห่งนภาถูกแสงสว่างจ้าบดบังอย่างรวดเร็ว และลำโพงก็มีเสียงรบกวนแหลมๆ ดังออกมา!

...

...

ในห้องลับใต้ดิน

หลังจากค่าพลังขึ้นสู่ขั้นหกระยะต้น ชูหยุนเซิงรู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย

ทุกที่ที่พลังไหลผ่าน กล้ามเนื้อ เนื้อเยื่อ เส้นเอ็น และผิวหนังค่อยๆ ยกระดับ กลายเป็นแข็งแกร่งทนทาน!

สุดท้ายพลังนี้แทรกซึมเข้าสู่สมองของชูหยุนเซิง ทำให้สมองของเขารู้สึกเหมือนจะระเบิด แต่ไม่นานก็รู้สึกโปร่งเย็นสบาย!

ทั้งร่างผ่อนคลาย ราวกับรูขุมขนทุกรูเปิดออก!

วินาถถัดมา ชูหยุนเซิงรู้สึกว่าสายตาของตนมองเห็นได้ไกลขึ้น มดตัวเล็กๆ ที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ที่มุมห้องลับ แม้แต่ขนละเอียดบนขาก็มองเห็นได้ชัดเจน

การได้ยินก็ชัดเจนขึ้นเช่นกัน เสียงเคลื่อนไหวเบาๆ ของมดตัวนั้น เสียงสั่นสะเทือนเบาๆ ของดินเหนือศีรษะ ชูหยุนเซิงก็ได้ยินชัดเจน

จมูกสูดดมเบาๆ กลิ่นอับชื้นในห้องลับก็เข้าจมูกชูหยุนเซิงอย่างชัดเจน!

การดมกลิ่น!

การสัมผัส!

ก็ได้รับการยกระดับอย่างมหาศาลเช่นกัน!

เช่นเดียวกัน ชูหยุนเซิงรู้สึกว่าพลังจิตในสมองของตนพองโตและพุ่งพล่าน ราวกับจะทะลุข้อจำกัดของสมองออกมาภายนอก!

ประสาทสัมผัสทั้งห้ายกระดับ พลังจิตพุ่งพล่าน สมองปั่นป่วน นี่คือสัญลักษณ์ของขั้นหก!

นี่คือการวางรากฐานสู่การเป็นปรมาจารย์ขั้นเจ็ด!

แต่ชูหยุนเซิงเพิ่งอยู่ขั้นหกระยะต้นเท่านั้น ก็รู้สึกถึงพลังจิตที่พุ่งพล่านคำรามในสมองแล้ว นี่เป็นการแสดงออกถึงพรสวรรค์อันยิ่งใหญ่

เพราะผู้ใช้พลังพิเศษส่วนใหญ่ กว่าจะรู้สึกถึงพลังจิตเต็มล้นในสมอง ต้องถึงขั้นหกระยะปลาย

ชูหยุนเซิงรู้สึกได้ตั้งแต่ขั้นหกระยะต้น นี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ

เมื่อตรวจสอบเรียบร้อย ชูหยุนเซิงจึงหันความสนใจไปที่สายฟ้าเทพเก้าชั้นฟ้า・สายฟ้าขีดสุดที่เพิ่งปลดปล่อยได้

จนถึงตอนนี้ สายฟ้าที่เขาปลดปล่อยได้มี: สายฟ้าฟาด สายฟ้ามืด สายฟ้าเหิน สายฟ้าสังหาร สายฟ้าอาฆาต สายฟ้าขีดสุดเป็นอันที่หก

สายฟ้าขีดสุด คือตัวแทนของพลังที่สุดขีด ขีดจำกัดที่สุดขีด ผลลัพธ์ที่สุดขีด!

ชูหยุนเซิงรับรู้ข้อมูลในสมองอย่างละเอียด ยกฝ่ามือขวาขึ้น สายฟ้าสีฟ้าค่อยๆ ปลดปล่อยออกมา

"เปรี้ยง! ตูม!"

สายฟ้าสีฟ้าเลื้อยวูบไหวดั่งงูพิษ ส่งเสียงแตกแซ่ก ในห้องลับมืดมิดนี้ ดูราวกับกิ่งไม้สีฟ้าที่ค่อยๆ แตกแขนงในอากาศ

ในตอนนั้น ชูหยุนเซิงรู้สึกบางอย่างในใจ จึงเริ่มใช้สายฟ้าเทพเก้าชั้นฟ้า・สายฟ้าขีดสุด

"อึ้ม~"

สายฟ้าสีฟ้าที่แผ่กิ่งก้านสาขาพลันสั่นสะเทือน หดตัวและเล็กลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นลำต้นตรงเพียงเส้นเดียว!

พลังสายฟ้าทั้งหมดรวมตัวกัน!

อัดแน่นเข้าด้วยกัน!

ความกว้างเหลือเพียงครึ่งหนึ่งของเดิม!

"โครม!"

อากาศส่งเสียงทึบ สายฟ้าสีฟ้าดูเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง กลายเป็นสีฟ้าและม่วงผสมผสานกัน!

เมื่อสีม่วงปรากฏขึ้น คลื่นพลังอันทรงอำนาจก็แผ่ออกมาจากสายฟ้าสีฟ้าอมม่วงนี้ ราวกับว่าสายฟ้าเส้นเล็กๆ นี้บรรจุลมหายใจแห่งการทำลายล้างเอาไว้!

ชูหยุนเซิงเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ตกตะลึงขณะสัมผัสถึงสายฟ้าสีฟ้าอมม่วง ก่อนจะแสดงความดีใจอย่างล้นพ้นในวินาทีถัดมา!

สายฟ้านี้... ดูเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงทางคุณภาพบางอย่าง!

แม้สายฟ้าสีฟ้าอมม่วงนี้จะมีความกว้างเพียงครึ่งหนึ่งของเดิม แต่พลังอันทรงพลังที่บรรจุอยู่ภายใน กลับมีมากกว่าสายฟ้าธรรมดาถึงสามถึงสี่เท่า!

ชูหยุนเซิงเลียริมฝีปากด้วยความตื่นเต้น ฟาดสายฟ้าสีฟ้าอมม่วงนี้ใส่กำแพงข้างๆ

"ฉึก"

เสียงสั่นสะเทือนแผ่วเบา ราวกับมีดร้อนตัดเนย ราวกับดาบฟันเต้าหู้ กำแพงตรงหน้าถูกฟันขาดเป็นสองส่วนโดยไม่มีการต้านทานใดๆ!

รอยฟันเรียบลื่นและดำไหม้ ปรากฏเป็นรอยไหม้ลื่นเป็นมัน

"แรงจัง!"

"พลังของสายฟ้านี้... แข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่าจริงๆ!"

คิดถึงตรงนี้ ชูหยุนเซิงรู้สึกบางอย่างในใจ จึงใช้สายฟ้าเทพเก้าชั้นฟ้า・สายฟ้าอาฆาตอีกครั้ง!

"โครม! โครม!"

"โครม! โครม!"

เมื่อใช้สายฟ้าเทพทั้งสามชนิดพร้อมกัน สายฟ้าสีฟ้าอมม่วงพลันพองขึ้นสองเท่า กำแพงทั้งบานถูกตัดขาดตรงกลาง จากนั้นภายใต้การโจมตีของสายฟ้าอันทรงพลัง ก็กลายเป็นผงธุลีฟุ้งกระจาย!

กำแพงทั้งบาน หายวับไปต่อหน้าต่อตา!

เหลือเพียงฝุ่นบนพื้น และผงที่ลอยฟุ้งในอากาศ ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย!

แต่เมื่อมองสายฟ้าสีฟ้าอมม่วงในมือ กลับไม่มีการสูญเสียพลังแม้แต่น้อย!

ชูหยุนเซิงดีใจสุดๆ!

ข่าวดีอีกอย่างคือ เมื่อพลังของเขาเพิ่มขึ้นอีกระดับ ผลข้างเคียงจากการใช้พลังสายฟ้าทั้งสามชนิดพร้อมกันก็ลดลงอย่างมาก!

หลังจากพัฒนาขั้นเสร็จสิ้น แม้ชูหยุนเซิงจะต่อสู้มาทั้งคืนทั้งวัน แต่เขาก็ไม่คิดจะพักผ่อน

กลับค่อยๆ คลานออกจากห้องลับอย่างระมัดระวัง มองรอบๆ หนึ่งรอบ แล้วรีบมุ่งหน้าไปยังเขตเมืองตะวันออก!

ที่นั่น มีกองทัพทองที่สาม!

ตอนนี้เป็นเวลากลางวัน สมาชิกมนุษย์ปีศาจหลายคนของกองทัพทองที่สามกำลังอยู่ในสภาวะอ่อนแอ เป็นเป้าหมายการล่าที่ดีที่สุดของชูหยุนเซิง!

ส่วนกองทัพพันธมิตรแปดเผ่าในเขตกลางเมือง คิดด้วยก้นก็รู้ว่าไม่ควรไปตอนนี้!

เพิ่งสูญเสียทหารไปกว่าสองหมื่นนาย ตอนนี้กำลังอยู่ในสภาวะเตรียมพร้อมสูงสุด พวกปรมาจารย์และปรมาจารย์ใหญ่กำลังหงุดหงิดที่ไม่มีที่ระบายอารมณ์!

ถ้าชูหยุนเซิงกล้าไป ก็เท่ากับเอาหัวไปชนปืนพอดี!

แต่เขตเมืองเหนือนั้นต่างออกไป

อันดับแรก จากแผนที่ปฏิบัติการ ชูหยุนเซิงพบว่าปรมาจารย์เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงอยู่ในเขตเมืองเหนือ

ส่วนมนุษย์ตาเดียวปีศาจขั้นเจ็ด มนุษย์น้ำแข็งปีศาจ วานรปีศาจหลังเงิน นางฟ้าดอกไม้ขั้นหก และหมีพิโรธแห่งพิภพขั้นหกที่แยกตัวไปพักผ่อนตั้งแต่แรก กำลังพักอยู่ในเขตเมืองตะวันออก

แม้ในห้าคนนี้จะมีปรมาจารย์หนึ่งคน แต่เพราะเป็นมนุษย์ปีศาจ ตอนนี้เป็นกลางวัน พลังจึงถูกลดทอนลงไม่น้อย!

นี่ก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายของชูหยุนเซิง!

ใช่แล้ว เขาต้องการท้าทายสวรรค์ ใช้พลังขั้นหก ล่าปรมาจารย์ขั้นเจ็ด!

ท้าทายศักดิ์ศรีของปรมาจารย์!

ท้าทายพลังของปรมาจารย์!

เขาต้องการปะทะกับปรมาจารย์ซึ่งๆ หน้า ลองทดสอบความร้ายกาจของปรมาจารย์ขั้นเจ็ด!

ถ้าหาก เขาไม่สามารถสังหารมนุษย์ตาเดียวปีศาจคนนี้ได้ ก็ไม่ต้องคิดถึงปรมาจารย์ขั้นเจ็ดในเขตกลางเมืองเลย!

ล้มเลิกความคิดทั้งหมด!

(จบบท)