บทที่ 40 ชูหยุนเซิง กองทัพขอร้องเจ้า รีบถอย!
บทที่ 40 ชูหยุนเซิง กองทัพขอร้องเจ้า รีบถอย!
สนามรบหมื่นเผ่า
เมืองประตูสวรรค์ใต้
"พี่น้องเราเหลือไม่ถึงหมื่นคนแล้ว..."
"แต่พันธมิตรแปดเผ่ายังมีเกือบแสนคน!"
"หนึ่งต่อสิบ!"
ชูหยุนเซิงที่แอบมาถึงบริเวณเขตกลางเมือง จ้องมองจุดแสงสีแดงและน้ำเงินบนแผนที่แบบเรียลไทม์ ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือด!
หนึ่งเดือนก่อน กองทัพเทพสงครามสายฟ้ามีทหารถึงหนึ่งแสนนาย!
ไม่ใช่ทหารธรรมดาหนึ่งแสนนาย!
แต่เป็นยอดทหารที่คัดเลือกมาจากทหารหลายล้านนายของอาณาจักรมังกร!
พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือ!
แต่นับตั้งแต่พันธมิตรแปดเผ่าเริ่มบุกเมือง จำนวนพี่น้องก็เริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว!
เผ่าต่างๆ บุกเมืองมาหนึ่งเดือน ทั้งกองทัพเทพสงครามสายฟ้าที่ประจำการและทหารที่ส่งมาสนับสนุนฉุกเฉินจากโลกมนุษย์ รวมกันมีมากถึงสองถึงสามแสนนาย!
ทั่วทั้งเมืองประตูสวรรค์ใต้ เต็มไปด้วยกระดูกของผู้กล้า!
ชูหยุนเซิงกัดฟันตรวจสอบแผนที่ต่อ พบว่าพันธมิตรแปดเผ่าที่เหลืออยู่หนึ่งแสนนายนั้น แบ่งออกเป็นสามกองทัพหลัก
ปีกซ้าย ปีกขวา และกองทัพกลาง!
โดยกองทัพกลางตั้งอยู่ตรงช่องโหว่ที่ถูกทำลายในเขตเมืองใต้ มีกำลังพลมากที่สุด มีทหารพันธมิตรถึงหกหมื่นนาย ชัดเจนว่าเป็นกำลังหลักในการโจมตี
ส่วนปีกซ้ายและปีกขวามีด้านละสองหมื่นนาย เป็นกองกำลังสนับสนุน
ตรงกลางของกองทัพกลาง มีจุดแสงสีแดงเข้มเจิดจ้าอยู่หลายจุด!
จุดแสงสีแดงเหล่านี้สว่างและแดงจัด ใหญ่กว่าจุดสีแดงรอบข้างหลายเท่า นี่คือผู้บัญชาการสูงสุดของพันธมิตรแปดเผ่าในครั้งนี้!
หากดูจากพลังแล้ว พวกเขามีระดับเป็นปรมาจารย์ขั้นแปด!
ปรมาจารย์ขั้นเจ็ดก็สามารถปกครองดินแดนได้แล้ว!
ส่วนปรมาจารย์ขั้นแปด เทียบเท่ากับจอมทัพผู้ยิ่งใหญ่!
"มีปรมาจารย์ขั้นแปดถึงสี่คน!"
"ปีกซ้ายหนึ่งคน ปีกขวาหนึ่งคน ตรงกลางสองคน!"
"ส่วนปรมาจารย์ขั้นเจ็ดยิ่งมีมากกว่า มีเกือบสิบกว่าคน!"
ชูหยุนเซิงขมวดคิ้วแน่น จับจ้องไปที่เขตเสบียงด้านหลังของปีกซ้ายและปีกขวา
แต่เผ่าต่างๆ ระวังตัวอย่างชัดเจน!
ค่ายเสบียงแต่ละแห่งมีปรมาจารย์ขั้นเจ็ดประจำการถึงสองคน!
ชูหยุนเซิงกัดฟันแน่น พันธมิตรแปดเผ่าระแวดระวังมาก!
พละกำลังก็แข็งแกร่ง!
ทำให้เขารู้สึกว่าไม่มีจุดให้โจมตีเลย!
ในตอนนี้ ชูหยุนเซิงนึกถึงท่าทีกำกวมของปรมาจารย์เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงเมื่อครู่ สมองแวบไปที่แผนการหนึ่ง!
ดวงตาของชูหยุนเซิงเป็นประกาย รีบเคลื่อนเข้าใกล้ค่ายของพันธมิตรแปดเผ่ามากขึ้น มองไปยังค่ายข้าศึก
หลังจากสังเกตอย่างละเอียดนาน ประกอบกับข้อมูลจากแผนที่เรียลไทม์ ชูหยุนเซิงก็พบความผิดปกติบางอย่าง!
ชูหยุนเซิงพบว่า ไม่ว่าจะเป็นปีกซ้าย ปีกขวา หรือกองทัพกลาง ตำแหน่งของเผ่าอสูรสายฟ้าม่วงล้วนอยู่ในแถวโจมตีที่หนึ่งและสอง!
นั่นหมายความว่า ทุกครั้งที่มีการสู้รบ เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงจะเป็นกองหน้าเสมอ!
การรบย่อมต้องมีกองหน้า นี่เป็นเรื่องปกติ
แต่สิ่งที่ไม่ปกติคือ ทั้งสามกองทัพ เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงล้วนเป็นกองหน้า!
นี่ชัดเจนว่าเป็นการจงใจ!
ส่วนเผ่าพยัคฆ์เหิน ตำแหน่งในกองทัพจะอยู่กลางถึงหลังแทบทั้งหมด!
ชูหยุนเซิงเข้าใจทันที!
ผู้บัญชาการสูงสุดของพันธมิตรแปดเผ่านี้ เก้าในสิบต้องเป็นเผ่าพยัคฆ์เหิน หรือไม่ก็เป็นผู้ที่สนิทสนมกับเผ่าพยัคฆ์เหินเป็นพิเศษ!
คิดถึงตรงนี้ ชูหยุนเซิงรู้สึกตื่นเต้น รีบมุ่งหน้าไปยังห้องลับขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุด เปิดใช้งานระบบการสื่อสารในนั้น
การติดต่อเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว
ยังคงเป็นห้องประชุมที่คุ้นเคย นำโดยนายพลสองท่านที่ชื่อโจวเตียนและฉินหงหยูเช่นเดิม
แต่ตอนนี้นายพลหญิงฉินหงหยูมีดวงตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยเส้นเลือด บนใบหน้ายังมีคราบน้ำตาบางๆ!
ชูหยุนเซิงรู้สึกประหลาดใจในใจ... วีรสตรีอันดับหนึ่งแห่งอาณาจักรมังกรถึงกับร้องไห้!
ชูหยุนเซิงรู้จักฉินหงหยูแน่นอน!
ที่จริงแล้ว ทหารที่เคยรับราชการแทบทุกคนล้วนเคยได้ยินชื่อเสียงของฉินหงหยู!
ฉินหงหยูคือบุคคลดาวรุ่งที่ได้รับการเลื่อนยศเร็วที่สุดในช่วงไม่กี่ปีมานี้ของอาณาจักรมังกร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอยังเป็นหญิงงาม!
ด้วยความมีเสน่ห์น่าหลงใหลของเธอ แทบจะเป็นดั่งนางในฝันของชายชาวอาณาจักรมังกรหลายคน!
"ท่านผู้บังคับบัญชาทุกท่าน ผมอยากทราบข้อมูลทางทหารที่แน่ชัดของพันธมิตรแปดเผ่า ทางนั้นทราบหรือไม่?" ชูหยุนเซิงไม่เสียเวลา ถามตรงประเด็นทันที
กองทัพมณฑลกวนตงเตรียมพร้อมมาก่อนแล้วอย่างชัดเจน พอชูหยุนเซิงถามจบ นายพลโจวเตียนก็รีบหยิบแผนที่วาดมือออกมาจากโต๊ะ
"นักศึกษาชูหยุนเซิง นี่คือการวางกำลังพลโดยคร่าวของพันธมิตรแปดเผ่า ได้มาจากกองกำลังป้องกันเขตเมืองใต้ ความแม่นยำของข้อมูลสูงมาก"
"ขอบคุณครับ!"
ชูหยุนเซิงดีใจมาก รีบหยิบกระดาษและปากกา จดบันทึกแผนที่บนหน้าจออย่างละเอียด
แผนที่มีรายละเอียดมาก แสดงจำนวนกำลังพล พละกำลัง และระดับของผู้บัญชาการแทบทุกกองกำลัง
ขณะเดียวกัน ที่ด้านข้างของแผนที่ยังมีข้อมูลของแม่ทัพระดับสูงของพันธมิตรแปดเผ่าด้วย!
แม่ทัพใหญ่พันธมิตรแปดเผ่า ราชวงศ์เผ่าพยัคฆ์เหิน พยัคฆ์เหินทองลู่ซานจวิน! พลังระดับปรมาจารย์ขั้นแปด!
รองแม่ทัพใหญ่พันธมิตรแปดเผ่า รองหัวหน้าเผ่าเผ่าฆ่าปีศาจ หยิงเหริน! พลังระดับปรมาจารย์ขั้นแปด!
พันธมิตรแปดเผ่า...
ตรงกับที่ชูหยุนเซิงคาดเดา!
แม่ทัพใหญ่ของพันธมิตรแปดเผ่า เป็นเผ่าพยัคฆ์เหินจริงๆ!
สิ่งที่ทำให้ชูหยุนเซิงแปลกใจเล็กน้อยคือ รองแม่ทัพกลับเป็นเผ่าฆ่าปีศาจ!
เผ่าฆ่าปีศาจกับเผ่าพยัคฆ์เหิน สองเผ่านี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมาหลายปี!
เมื่อดูข้อมูลของแม่ทัพระดับสูงของพันธมิตรแปดเผ่าครบทุกคนแล้ว ชูหยุนเซิงก็พอจะเข้าใจว่าทำไมเผ่าอสูรสายฟ้าม่วงถึงต้องอยู่แถวหน้าตลอด...
ในการรบครั้งนี้ของพันธมิตรแปดเผ่า เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงส่งปรมาจารย์ขั้นเจ็ดมาเพียงสามคนเท่านั้น
แม้ปรมาจารย์ขั้นเจ็ดสามคนจะมากอยู่ แต่เมื่อเทียบกับพยัคฆ์เหินทองและหยิงเหรินที่เป็นปรมาจารย์ขั้นแปดแล้ว ก็ดูไม่มีน้ำหนักเท่าไหร่!
เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงจึงทำได้แค่ทำตามคำสั่งของแม่ทัพใหญ่!
อีกอย่าง เผ่าพยัคฆ์เหิน เผ่าฆ่าปีศาจ เผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรก และอีกหลายเผ่าก่อนหน้านี้ล้วนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน มีเพียงเผ่าอสูรสายฟ้าม่วงที่เพิ่งเข้าร่วมกลางทาง
นั่นหมายความว่า ก่อนหน้านี้เผ่าพยัคฆ์เหิน เผ่าฆ่าปีศาจ และอีกเจ็ดเผ่ามีพื้นฐานการร่วมมือกันอยู่แล้ว
ในสถานการณ์เช่นนี้ แม่ทัพใหญ่ย่อมดูแล "เพื่อนเก่า" มากกว่า
ภารกิจที่ค่อนข้างอันตราย ก็ต้องให้ "เพื่อนใหม่" เสียสละหน่อย!
พูดตามเหตุผลแล้ว ก็ไม่มีอะไรผิด!
เมื่อเข้าใจเหตุผล ดวงตาของชูหยุนเซิงเป็นประกายวาบ นี่คือโอกาส!
บนหน้าจอ
ตอนนี้โจวเตียนเห็นฉินหงหยูออกจากห้องประชุม จึงเข้ามาใกล้กล้องและกระซิบกับชูหยุนเซิงว่า "นักศึกษาชูหยุนเซิง ผมมีข่าวร้ายจะบอก"
"ข่าวร้ายอะไรครับ?" ชูหยุนเซิงถาม
"ผู้บัญชาการฉินบาดเจ็บสาหัส ทนได้อีกไม่นาน และเขตเมืองใต้ก็เหลือทหารป้องกันไม่ถึงหมื่นนายแล้ว..."
โจวเตียนพูดด้วยสีหน้าขมขื่น "นักศึกษาชูหยุนเซิง แผนที่กองทัพบอกไว้ก่อนหน้านี้ยังใช้ได้อยู่"
"ตอนนี้คุณยังมีโอกาสที่จะหนีออกไป!"
"ทิศตะวันออกของเมืองประตูสวรรค์ใต้ห่างออกไปสิบกิโลเมตร ผ่านแม่น้ำใต้ดินไปทางใต้ คุณจะถึงที่ที่เรียกว่าบึงปี๋เหยา เผ่าอสูรคลื่นมรกตที่นั่นจะช่วยคุณได้!"
"นักศึกษาชูหยุนเซิง พรรคและประชาชนรู้ถึงจิตใจที่ซื่อตรงและความจงรักภักดีของคุณแล้ว แต่เมืองประตูสวรรค์ใต้ต้องแตกอย่างแน่นอน กองทัพขอร้องคุณ คุณรีบถอยไปเถอะ..."
"รักษาชีวิตไว้ให้ได้ย่อมมีโอกาสแก้แค้น ด้วยพรสวรรค์และศักยภาพของคุณ ย่อมมีโอกาสแก้แค้นในวันข้างหน้า อย่าทำเรื่องโง่เขลาเลย!"
กองทัพมณฑลกวนตงยังคงหวังให้ชูหยุนเซิงถอย!
กองบัญชาการทหารนครหลวงก็หวังให้ชูหยุนเซิงถอย!
เยาวชนปีหนึ่งผู้นี้ ทำเรื่องที่ควรทำมามากพอแล้ว!
ไม่จำเป็นต้องเสียสละชีวิตในสนามรบหมื่นเผ่าโดยเปล่าประโยชน์!
และ...
นี่ก็เพื่อเก็บรักษาเชื้อสายของกองทัพเทพสงครามสายฟ้าไว้ด้วย!!!
กองทัพเทพสงครามสายฟ้าพวกเขาช่วยไม่ได้ แต่ชูหยุนเซิงอัจฉริยะหนุ่มผู้นี้ พวกเขาอยากช่วยจริงๆ!
การต่อสู้ของชูหยุนเซิงในช่วงไม่กี่วันนี้ ทุกคนต่างเห็นกับตา คนคนเดียวสังหารเผ่าต่างๆ ไปเกือบสี่หมื่น นี่เป็นความสำเร็จที่หาได้ยากในประวัติศาสตร์!
พอแล้ว มากพอแล้วจริงๆ!
(จบบท)