บทที่ 11 คืนนี้ ข้าจะทำให้เมืองประตูสวรรค์ใต้นองเลือด!
บทที่ 11 คืนนี้ ข้าจะทำให้เมืองประตูสวรรค์ใต้นองเลือด!
หลังจากประตูเมืองเหนือถูกทำลาย เขตเมืองเหนือทั้งหมดก็ได้รับความเสียหายอย่างหนัก
ทหารอาณาจักรมังกรในเขตเมืองตะวันออกและเขตเมืองตะวันตกต่างถอยร่นเป็นระลอก ล่าถอยไปยังเขตเมืองใต้
โชคดีที่เมืองประตูสวรรค์ใต้มีทำเลพิเศษ ตั้งอยู่หันหน้าไปทางเหนือ โดยเขตเมืองใต้ตั้งอยู่ในหุบเขาที่สูงชัน สามารถใช้เป็นที่มั่นในการป้องกันได้
แต่หลังจากประตูเมืองเหนือแตก ฐานทัพทั้งหมดก็เต็มไปด้วยเสียงร่ำไห้ครวญคราง ทุกหนแห่งมีแต่เสียงโหยหวนและกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของทหารอาณาจักรมังกร ปะปนกับเสียงหัวเราะเยาะและคำรามอย่างเหิมเกริมของเผ่าอื่น
เมืองประตูสวรรค์ใต้
เขตกลางเมือง
กองทัพเผ่าต่างๆ รวมตัวกันอยู่ที่นี่ ร่างอันน่าสะพรึงกลัวหลากหลายรูปแบบปรากฏขึ้นในเมือง บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร!
ด้านหน้าของกองทัพ มีร่างที่แผ่พลังน่าสะพรึงกลัวยืนตระหง่านอยู่หลายร่าง หากคนธรรมดาได้เห็นเพียงแวบเดียว อาจถึงกับตกใจจนตับไตแตกสลาย จิตใจดับสิ้น!
"ไม่ใช่ว่าเมืองประตูสวรรค์ใต้นี่เป็นป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งหนึ่งของมนุษย์หรอกหรือ? ข้าว่าก็แค่นี้เอง!" แม่ทัพเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรกกล่าวอย่างดูแคลน
"ผิดแล้ว ไม่ใช่ว่าเมืองประตูสวรรค์ใต้อ่อนแอ แต่พวกเราต่างหากที่แข็งแกร่งเกินไป!" แม่ทัพเผ่าม้าเงาปีศาจหัวเราะก้องพลางเชิดหน้าขึ้น
"ถูกต้อง ป้อมปราการมนุษย์เล็กๆ แค่นี้ คืนนี้พวกเราจะเหยียบย่ำมันให้แหลกลาญ!" แม่ทัพเผ่าอื่นอีกตนเห็นด้วย
ในตอนนั้น ด้านหน้าของกองทัพเผ่าต่างๆ ปรากฏเสือที่มีขนสีทองทั้งตัว ทั้งขนและเคราราวกับหล่อด้วยทองคำ
เสือทองตนนี้มีรูปร่างสง่างาม ทรงพลัง แผ่กลิ่นอายความสูงศักดิ์และอำนาจ!
ในตอนนี้มันยกอุ้งเท้าขวาด้านหน้าขึ้นเล็กน้อย แม่ทัพใหญ่เผ่าต่างๆ รอบข้างก็เงียบกริบในทันที ต่างเงยคอขึ้นมองมันอย่างเงียบๆ ราวกับกำลังรอคำสั่ง
ดวงตาสีทองของมันที่แผ่กลิ่นอายข่มขวัญโดยไม่ต้องโกรธเกรี้ยว กวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองบนฟ้า — เหนือเมืองประตูสวรรค์ใต้ มีดวงตาโปร่งแสงขนาดมหึมาลอยอยู่
ดวงตาโปร่งแสงนั้นดูเหมือนจะมีชีวิต ในตอนนี้ลูกตากำลังหมุน สบประสานกับสายตาของเสือทอง ประกายแสงวาบขึ้น!
"ท่านลู่ซานจวิน นี่เป็นเพียงกลเล็กๆ น้อยๆ ของมนุษย์ เรียกว่าดวงตาม่านฟ้า"
"ด้วยสิ่งนี้ พวกมันสามารถตรวจสอบสถานการณ์ในสนามรบหมื่นเผ่าจากโลกของพวกมันได้ตลอดเวลา"
"ข้าน้อยจะทำลายมันเดี๋ยวนี้ เพื่อไม่ให้มันมาลบหลู่ท่าน!"
แม่ทัพเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรกตนหนึ่งก้าวออกมา กล่าวด้วยท่าทางนอบน้อมและประจบประแจง
"ไม่ต้อง!"
เสือทองที่มีนามว่าลู่ซานจวิน มุมปากเผยรอยยิ้มเย็นชาน่าสะพรึงกลัว "ปล่อยให้ผู้นำมนุษย์ได้เห็น ให้พวกมันได้เห็นว่าพวกเราจะทำลายกำแพงเมืองของพวกมัน สังหารทหารของพวกมัน กินเลือดเนื้อของพวกมันอย่างไร!"
"คืนนี้ ข้าจะทำให้เมืองประตูสวรรค์ใต้นองเลือด... หืม?"
เสือทองพูดได้ครึ่งทาง จู่ๆ ก็หันศีรษะไป มองไปทางเขตเมืองเหนือด้วยความสงสัย
เห็นเพียงในเขตเมืองเหนือ แรกเริ่มมีลำแสงไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามราตรี ตามด้วยลำที่สอง ที่สาม ที่สี่...
ชั่วพริบตา มีลำแสงไฟถึงเก้าลำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ส่องสว่างครึ่งเขตเมืองเหนือ!
ในกองทัพเผ่าต่างๆ มีระดับขั้นคือ ผู้บังคับหมวด ผู้บังคับกองสิบ ผู้บังคับกองร้อย ผู้บังคับกองพัน และผู้บังคับกองหมื่น
ในนั้น ผู้บังคับกองหมื่นยังถูกเรียกว่าแม่ทัพ เทียบเท่ากับผู้บัญชาการกองพลและนายพลของมนุษย์!
แม่ทัพทุกคนล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีพลังถึงขั้นสาม!
ในตอนนี้ ลู่ซานจวินและแม่ทัพอื่นๆ ในที่นั้น เพียงกวาดตามองก็พบว่าสิ่งที่ลุกไหม้ส่องสว่างท้องฟ้ายามราตรี กลับเป็นศพของเผ่าต่างๆ!
มีศพเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรก!
มีศพเผ่าพยัคฆ์เหิน!
มีศพเผ่าเสือดาวยักษ์!
มี...
ศพของพันธมิตรหกเผ่า ในตอนนี้ทั้งหมดถูกเผาเป็นคบเพลิงพุ่งสู่ท้องฟ้า ส่องสว่างราตรีกาล!
ลู่ซานจวินและแม่ทัพเผ่าต่างๆ ต่างสะท้านใจ!
ทหารเหล่านี้ ดูเหมือนจะเป็นกองร้อยอสูรที่รักษาเขตเมืองเหนือ!
เขตเมืองเหนือถูกกองทัพใหญ่โจมตีจนแตกพ่ายไปแล้ว เหลือเพียงทหารกระจัดกระจายบางส่วนที่ต่อต้านอย่างไร้ความหวัง
เกิดอะไรขึ้น?
กองกำลังที่มีจำนวนถึงกว่าพันนาย กลับพ่ายแพ้ให้กับทหารที่แตกพ่ายของมนุษย์?
นี่มันแทบจะเหลือเชื่อ!
"รายงาน!"
"รายงาน!"
"รายงาน!"
ในขณะที่ลู่ซานจวินและแม่ทัพอื่นๆ ยังไม่ทันตั้งตัว ทางเขตเมืองเหนือ หน่วยลาดตระเวนหลายหน่วยวิ่งออกมาจากความมืด ใบหน้าซีดขาว วิ่งมาหยุดต่อหน้าลู่ซานจวินและแม่ทัพอื่นๆ
"กราบทูล... กราบทูลท่านลู่ซานจวิน พวกเราเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้บังคับกองพันกุยเฉวียน พวกเราถูกศัตรูที่แข็งแกร่งโจมตี ขอความช่วยเหลือด่วน!"
"เกิดอะไรขึ้นกันแน่? จงเล่ามาตามจริง!" เสือทองลู่ซานจวินกล่าวด้วยความโกรธที่พยายามกดไว้
ทหารลาดตระเวนหลายนายเห็นได้ชัดว่าสังเกตเห็นความโกรธอันมหาศาลของท่านแม่ทัพใหญ่ผู้นี้ ก้มหัวต่ำลงกับพื้น พูดทีละคำๆ เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนที่พวกเขาเฝ้ายาม
เนิ่นนาน
ใบหน้าของลู่ซานจวินกระตุก เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปน ราวกับตะขาบน่าขยะแขยงที่เลื้อยไปมา มันเอ่ยเสียงเย็น:
"พูดง่ายๆ คือ ตอนนี้พวกเจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าศัตรูเป็นใคร? หน้าตาเป็นอย่างไร? มีจำนวนเท่าใด ใช่หรือไม่?"
"ใช่ขอรับ..."
ทหารลาดตระเวนหลายนายก้มหน้าต่ำลงกว่าเดิม แทบจะยัดหน้าลงพื้น เอ่ยเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงยุง
"ฉึก!"
เสียงดังขึ้นในอากาศ ราวกับมีเงาอุ้งเท้าเสือทองวูบผ่านไป
ทหารลาดตระเวนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น แรกเริ่มชะงักไป แล้วในวินาถัดมาร่างกายก็ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
ชิ้นหนึ่งทางซ้าย ชิ้นหนึ่งทางขวา เลือดไหลนองพื้น!
"ไร้ประโยชน์!"
"พวกไร้ประโยชน์!"
"ข้าจะเก็บพวกเจ้าไว้ทำไมกัน!"
"แม้แต่เขตเมืองเหนือยังรักษาไว้ไม่ได้!"
ลู่ซานจวินคำรามกึกก้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธที่ไม่อาจระงับไว้ได้อีกต่อไป!
แม่ทัพรอบข้าง ในตอนนี้ต่างมีสีหน้าตกตะลึง บ้างสงสัย บ้างไม่อยากเชื่อ บ้างโกรธเกรี้ยว
และมีบางคนที่แอบยินดีลิงโลดที่กุยเฉวียนพลาดท่า สีหน้าของทุกคนแตกต่างกันไป
พวกมันเป็นพันธมิตรแปดเผ่า เป็นกองทัพที่รวมตัวกันชั่วคราวเพื่อยึดครองฐานทัพของมนุษย์
ก่อนหน้านี้ ในแปดเผ่าก็มีหลายเผ่าที่มีความขัดแย้งกับเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรก
ดังนั้นในตอนนี้เมื่อได้ยินว่ากุยเฉวียนแม้แต่เขตเมืองเหนือยังรักษาไว้ไม่ได้ ในใจต่างก็ดีใจจนแทบบาน พากันด่าว่าเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรกไร้ประโยชน์
"พลังที่ใช้เป็นพลังสายฟ้า นั่นน่าจะเป็นกองทัพเทพสงครามสายฟ้าของเมืองประตูสวรรค์ใต้"
"จากการวิเคราะห์ข่าวกรอง ยอดฝีมือของมนุษย์ที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตเมืองเหนือนี้ มีอย่างมากแค่ไม่กี่คน ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ปิดบังอำพรางเช่นนี้ พวกมันคงบุกมาลอบสังหารหรือโจมตีพวกเราไปนานแล้ว"
ในตอนนี้ แม่ทัพร่างกลมที่มีสายฟ้าสีม่วงแล่นไปทั่วร่างก้าวออกมาพูด
รูปลักษณ์ภายนอกของมันเป็นก้อนเนื้อขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่กลางอากาศ มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบ 2 เมตร ในตอนนี้ไม่เห็นมันเคลื่อนไหวอย่างไร แต่กลับลอยเบาๆ อยู่กลางอากาศ ดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง
นี่คือ เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงในพันธมิตรแปดเผ่า
"ท่านลู่ซานจวิน ในเมื่อเป็นพลังธาตุสายฟ้าเหมือนกัน ข้าสนใจอยากจะลองดีกับยอดฝีมือมนุษย์พวกนี้ดู ขอมอบเขตเมืองเหนือให้ข้าเถอะ ข้าต้องจับหนูมนุษย์พวกนี้ออกมาให้ได้ และรับประกันความปลอดภัยของแนวหลัง!"
เขตเมืองเหนือถูกยึดครองแล้ว แนวหลังของพันธมิตรแปดเผ่าย่อมผ่านเส้นทางเขตเมืองเหนือ
ในตอนนี้เขตเมืองเหนือพลันเสียไป ทหารกว่าพันนายถูกสังหาร แนวหลังจะถูกทำลายได้ง่ายมาก ส่งผลกระทบต่อการขนส่งเสบียงของพันธมิตรแปดเผ่า
เสือทองค่อยๆ หันกาย มันพิจารณาแม่ทัพเผ่าอสูรสายฟ้าม่วงและกองทัพเผ่าอสูรสายฟ้าม่วงเบื้องหลังมันครู่หนึ่ง กล่าวเสียงนุ่ม:
"แม่ทัพสือว่าน ฐานทัพมนุษย์แห่งนี้ มนุษย์เกือบทั้งหมดฝึกพลังสายฟ้า เมื่อโจมตีเขตเมืองใต้ต่อไปยังต้องพึ่งพาท่านอีกมาก ดังนั้นตอนนี้ยังไม่อาจให้ท่านจากไปได้"
เสือทองไม่รอให้เผ่าอสูรสายฟ้าม่วงปฏิเสธ ก็รีบหันไปมองแม่ทัพเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรกข้างๆ กล่าวเสียงเย็น:
"แม่ทัพกุยหวู่ เขตเมืองเหนือนี้เป็นพื้นที่ที่พวกเจ้าเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรกทำหล่นหาย ก็ให้พวกเจ้าไปเอากลับมา!"
"หากยังพลาดอีก ข้าจะเอาหัวเจ้าไปแขวน!"
แม่ทัพที่มีนามว่ากุยหวู่ของเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรก สีหน้าเก้อเขินเล็กน้อย ตอบเสียงทุ้ม: "รับคำสั่ง!"
กุยเฉวียนทำเขตเมืองเหนือหล่นหาย นั่นก็คือทำให้หน้าเผ่ามนุษย์หมาป่าเพลิงนรกหล่นหายไปด้วย!
บัดนี้ลู่ซานจวินให้มันไปเอากลับมา นี่ก็นับเป็นโอกาสในการแก้ตัว!
แม่ทัพสือว่านแห่งเผ่าอสูรสายฟ้าม่วงที่มีสายฟ้าสีม่วงแล่นไปทั่วร่าง เห็นลู่ซานจวินไม่พูดไม่จาก็ปฏิเสธตน แค่นเสียงหนึ่งที บนใบหน้ามีแววไม่พอใจ!
ลู่ซานจวินดูเหมือนไม่สังเกตเห็นสีหน้าของสือว่าน หันไปมองร่างที่ดำสนิท ราวกับซ่อนตัวอยู่ในราตรีกาลข้างๆ
นี่คือเผ่าฆ่าปีศาจในพันธมิตรแปดเผ่า!
"แม่ทัพหยิงโม่ เพื่อเป็นการป้องกันไว้ก่อน ท่านก็ไปด้วยกัน"
"จากรายงานของทหารลาดตระเวนเมื่อครู่ ยอดฝีมือมนุษย์ที่ซ่อนตัวในเขตเมืองเหนือเก่งกาจในการลอบโจมตีและพรางตัว นี่เหมาะกับท่านพอดี!"
เมื่อได้ยินดังนั้น ร่างสีดำบางๆ นั้นก็พยักหน้าเบาๆ รับคำสั่ง
สายลมราตรีพัดมา ร่างบางๆ นั้นก็ปลิวไปตามลม หายวับไป
จัดการเสร็จสิ้น เสือทองตนนี้ก็หันกลับไปมองเขตเมืองใต้อีกครั้ง คำรามก้องอีกครั้ง:
"ทุกกองทัพ ฟังคำสั่ง บุก!"
"คืนนี้ ข้าจะทำให้เมืองประตูสวรรค์ใต้นองเลือด!"
"โฮก! โฮก! โฮก!"
กองทัพเผ่าต่างๆ รอบข้างในทันใดนั้นขวัญและกำลังใจก็ถูกปลุกขึ้นอีกครั้ง คำรามสู่ท้องฟ้า ส่งเสียงกึกก้องสะเทือนเมฆา!
เขตเมืองเหนือเป็นเพียงเหตุการณ์เล็กๆ เท่านั้น
เพียงแค่บุกเขตเมืองใต้แตก ทำลายกำลังมนุษย์สุดท้ายของเมืองประตูสวรรค์ใต้ เช่นนั้นชัยชนะครั้งใหญ่ก็จะอยู่ในกำมือ!
(จบบท)