เจ้าหน้าที่หมายเลข 168

ตอนที่ 168

ลีออน VS เดอะแฮนด์!

ตั้งแต่ที่ได้กลายเป็นเจ้าหน้าที่ของชีลด์ และกลายเป็นสายลับการที่เขาจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูมากกว่าหนึ่งคนมันจึงเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

ในหมู่คนที่ทำให้เขาตื่นเต้นมากที่สุดก็คือตอนที่สู้กับทหารไซบอร์กทั้งห้าคนหลังจากหลบหนีอออกมาจากศูนย์วิจัยใต้ดินของร็อกซอน

แขนขากลที่ทำขึ้นมาจากอดาแมนเทียมทำให้ลีออนถึงกับตื่นตระหนกมากในตอนนั้น แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็สามารถหลบหนีออกมาได้อย่างหวุดหวิด!

ซึ่งการต่อสู้คราวนี้ดูเหมือนว่ามันจะยากกว่าเล็กน้อยที่เขาจะต้องเผชิญหน้ากับเดอะแฮนด์ระดับผู้นำถึงสามคน

ท้ายที่สุดแล้วระดับของศัตรูที่เขาได้เผชิญหน้าด้วยนั้นมันไม่ได้อยู่ระดับเดียวกันเลย . . .

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งมาก แต่ครั้งนี้ลีออนก็ไม่ได้ตื่นตระหนกมากเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นลีออนก็ได้เรียนรู้ว่าวิชาดาบและพลัง ‘ชี่’ มาจากคุนหลุน และไหนจะดาบที่ทำขึ้นมาจากอดาแมนเทียมร้อยเปอร์เซ็นต์ที่ไม่สามารถทำลายอยู่ในมือของเขาอีก!

ได้ยินถูกแล้ว! ดาบถัง ‘จันทร์ดับ’ ในมือของเขานั้นเป็นกำลังรบสำคัญที่ทำให้เขากล้าที่จะเผชิญกับเดอะแฮนด์และเดินเข้าไปในสำนักงานใหญ่ของเดอะแฮนด์เพียงตัวคนเดียว เพราะเขาไม่เชื่อว่าภายใต้ดาบเล่มนี้ผู้นำทั้งสามคนของเดอะแฮนด์จะสามารถทำอะไรกับมันได้!

ลีออนถือดาบถังด้วยมือขวาพร้อมกับเท้าที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ทำให้ในพริบตาลีออนก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้าของอเล็กซานดร้าเรียบร้อยแล้ว

"เริ่มจากเธอก่อนแล้วกัน!"

ลีออนใช้มือจับไปที่ดาบอย่างแนบแน่น และเตรียมตัวจะเหวี่ยงดาบเพื่อตัดหัวของอเล็กซานดร้าภายในดาบเดียว แต่ทันใดนั้นเองมันก็มีคลื่นอันกระแทกพุ่งมาจากทางด้านซ้ายของลีออนอย่างกะทันหัน

"หืม?!"

ลีออนประหลาดใจเล็กน้อยก่อนที่จะเปลี่ยนจากการโจมตีเป็นยกดาบขึ้นมาป้องกันที่หน้าอกของเขาแทน

ปัง!

ฝ่ามือพลังชี่ของมาดามเกากระทบเข้ากับดาบของลีออนอย่างรุนแรงจนทำให้ร่างของลีออนถอยไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว

คืด ~~~ กึก ~~~

เท้าทั้งสองข้างของลีออนเสียดสีกับพื้นอย่างรุนแรงก่อนที่จะหยุดลงหลังจากนั้นไม่นาน

ลีออนเงยหน้าขึ้นมองไปทางด้านซ้ายและมองไปที่ฝ่ามือของมาดามเล็กน้อย ก่อนที่มุมปากของเขาจะกระตุกยิ้มขึ้นมา "ผมลืมไปเลยว่าคุณยังใช้มือได้อยู่ . . . "

"ถ้าหากต้องการฆ่าผู้นำของพวกเรา ก็ข้ามศพของพวกเราไปก่อน!"

ทันทีที่สิ้นเสียงของมาดามเกา โซวานเดที่ยืนอยู่ทางด้านขวาก็ดึงมีดสั้นสองเล่มออกมาจากเอวและพุ่งเข้าหาลีออนทันที!

เมื่อลีออนมองไปที่ความเย็นยะเยือกที่อยู่บนใบมีด ลีออนก็รู้ทันทีว่ามีดทั้งสองอันนี้เป็นอาวุธที่ทำมาจากอดาแมนเทียม ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและพึมพำขึ้นมาเบา ๆ ว่า "มีดอดาแมนเทียม?! มาลองดูกันว่ามีดอดาแมนเทียม หรือ ดาบอดาแมนเทียมของฉัน อะไรมันจะแข็งแกร่งกว่ากัน!"

ลีออนตวัดดาบรับการโจมตีของโซวานเดอย่างง่ายดาย

เคล้ง! เคล้ง! เคล้ง!

อาวุธทั้งสองส่งเสียงเสียดสีกันขึ้นมา

วิธีการโจมตีส่วนใหญ่ของโซวานเดนั้นเป็นเหมือนกับพวกนักฆ่ามากกว่า  ถ้าหากการโจมตีครั้งแรกพลาดเป้าเขาก็จะต้องถอยไปตั้งหลักใหม่ถึงจะโจมตีอีกครั้งได้ ดังนั้นเขาจึงร่วมมือกับมาดามเกาพยายามไล่ต้อนลีออนอย่างสุดกำลัง

ตูม!

ลีออนใช้มือซ้ายดันพื้นและกลิ้งตัวไปข้างหน้าเพื่อหลบฝ่ามือของมาดามเกา ก่อนที่จะรีบลุกขึ้นหันหลังกลับพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าลีออนจะหลบการโจมตีของมาดามเกาได้ แต่โต๊ะที่อยู่ด้านหลังมันไม่ได้โชคดีขนาดนั้น

ภายใต้การโจมตีที่ทรงพลังแบบนี้โต๊ะตัวนั้นก็ได้พังทลายลงทันที

เมื่อมองไปที่โซวานเดที่กำลังเดินเป็นวงกลมอยู่รอบตัวของเขา และมาดามเกาที่มีแสงสว่างจาง ๆ ออกมาจากฝ่ามืออยู่ตลอดเวลาและเตรียมพร้อมโจมตีใส่เขาทุกเมื่อ ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก!

โชคดีที่บากูโตะซึ่งเป็นหนึ่งในคนที่แข็งแกร่งไม่แพ้กันถูกขังอยู่ในห้องขังใต้ดินของกรมตำรวจจนิวยอร์ก!

นอกจากนี้มูราคามิที่เป็นหนึ่งในนินจาที่ถนัดการลอบโจมตีก็ถูกระเบิดร่างเละเป็นชิ้น ๆ ไปแล้วในตอนแรก ๆ ไม่อย่างนั้นด้วยลีออนตัวคนเดียวต้องเผชิญหน้ากับทีมที่มีการแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนพร้อมกับ เขาคงไม่มีหวังที่จะเอาชนะได้แน่นอน . . .

การโจมตีด้วยฝ่ามือของมาดามเกาในแต่ละครั้งทำให้ลีออนจะต้องใช้พลังงานจำนวนมากขึ้น และไหนจะต้องหลบการโจมตีจากโซวานเดที่มักจะโจมตีผสมกับมาดามเกาอีก

ถ้าหากเขาถูกโจมตีหนึ่งครั้ง ถึงแม้ว่าการโจมตีนั้นจะไม่ได้รับเสียหายมากนัก แต่ความรู้สึกเจ็บปวดที่เขาจะได้รับนั้นมันเหมือนกับการที่เอาค้อนยักษ์มาทุบร่างกายของเขาไม่มีผิด

อย่างไรก็ตามในสามคนนี้ภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับลีออนดันไม่ใช่โซวานเดที่มีมีดอดาแมนเทียม หรือมาดามเกาที่เชี่ยวชาญการใช้พลังชี่ แต่เป็นอเล็กซานดร้าที่กำลังล่องหนอยู่!

ผู้หญิงคนนี้ถือปืนพกที่เต็มไปด้วยกระสุนอดาแมนเทียมอยู่ในมือและซ่อนตัวอยู่ด้านหลังพยายามหาโอกาสโจมตีใส่ลีออนเป็นครั้งคราว ทำให้สมาธิของลีออนถูกดึงออกมาใช้เพื่อหลบกระสุนไม่มากก็น้อย

เพียงแค่มีดสั้นของโซวานเดก็สามารถเจาะผิวหนังของลีออนได้อย่างง่ายดายแล้ว แต่ถ้ากระสุนอดาแมนเทียมของอเล็กซานดร้ายิงโดนเขาเมื่อไหร่ประสิทธิภาพของลีออนจะลดลงอย่างเห็นได้ชัดทันที

การโจมตีประสานที่น่ารังเกียจนี้ทำให้ลีออนอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งพวกเขาอยู่ในใจ ‘ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด เหล้ายิ่งเก่ายิ่งหอม!’

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าลีออนจะอยู่ตัวคนเดียว แต่เขาก็สามารถรับมือกับสถานการณ์สามรุมหนึ่งตรงหน้าได้เป็นอย่างดี

ดูเหมือนว่าตราบใดที่เขาฆ่าโซวานเดหรืออเล็กซานดร้าได้ ความได้เปรียบจะเปลี่ยนเป็นของเขาทันที!

ในขณะที่ลีออนกำลังคิดหาวิธีว่าจะฆ่าอเล็กซานดร้าที่มีปืนก่อนหรือโซวานเดที่กวนประสาทเขาเหมือนกับแมลงวันก่อนดี ทันใดนั้นมันก็มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน

"หืม?!"

ในขณะที่ลีออนกำลังจะรวบรวมพลัง ‘ชี่’ เอาไว้ที่ขาเพื่อเพิ่มความเร็วของตัวเอง ทันใดนั้นลีออนก็รู้สึกว่าร่างกายของเขามันเริ่มไร้เรี่ยวแรงพร้อมกับร่างกายที่เริ่มเซไปมาจนกระทั่งทรุดตัวลงกับกำแพง

อาการวิงเวียนศรีษะเริ่มปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็วทำให้ภาพตรงหน้าดูสั่นไหวไปหมด ทันใดนั้นลีออนก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันที ‘ถูกวางยาพิษ?!’

ในขณะเดียวกันจู่ ๆ ลีออนก็นึกถึงกลิ่นหอมจาง ๆ ที่ติดอยู่ในจมูกของเขาตอนที่เขาเดินออกมาจากลิฟต์ในตอนแรก

"มันไม่ใช่กลิ่นหอมจากน้ำยาปรับอากาศหรอ? น้ำหอมพิษ!!"

เมื่อมองไปที่ลีออนที่ร่างกายแทบจะลุกขึ้นยืนขึ้นมาไม่ไหวและพิงตัวเองอยู่กับกำแพง มาดามเกาที่ใช้มือค้ำยันก็แสดงร้อยยิ้มชั่วร้ายขึ้นมา "รู้ตัวตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว . . . "

"กลิ่นหอมที่สูดดมเข้าไปเป็นกลิ่นหอมที่มาจากธูปที่เตรียมเอาไว้เป็นพิเศษ พิษนี้เมื่อสูดดมเข้าไปมันจะทำให้ร่างกายอ่อนแอลงและทำให้เกิดภาพหลอน เวียนหัว และอาการอื่น ๆ เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้าพลังงานร่างกายจะค่อย ๆ หดหายไป และกลายเป็นหุ่นเชิดที่ไร้พลัง . . . "

"ผิวหนังของแกคงกระพันก็จริง แต่อวัยภายในของแกมันไม่ได้คงกระพันด้วยจริงไหม?"

เสียงแหบแห้งของมาดามเกาดังเข้ามาในหูของลีออนอย่างต่อเนื่อง ซึ่งตอนนี้ลีออนแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะตอบโต้ได้เลยและพยายามใช้พลัง ‘ชี่’ ในร่างกายเพื่อต้านพิษเอาไว้อย่างต่อเนื่อง

สถานการณ์พลิกผันโดยไม่รู้ตัว!

ลีออนเอนหลังพิงกำแพงพร้อมกับใช้ดาบถังปักลงกับพื้นเอาไว้เพื่อยันตัวเองไม่ให้ล้มลงกับพื้น ก่อนที่จะพูดเยาะเย้ยตัวเองว่า "ฮ่าฮ่า ไม่คิดเลยว่าคนที่มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปี การจะจัดการคนคนหนึ่งจะต้องใช้วิธีที่สกปรกแบบนี้ . . . "

"พวกเราไม่อยากทำแบบนี้เหมือนกัน แต่แกบังคับให้พวกเราทำแบบนี้เอง!"

ขณะที่พูดอเล็กซานดร้าก็เดินมาตรงหน้าของลีออนอย่างช้า ๆ และชี้ปากกระบอกปืนไปที่ระหว่างคิ้วของลีออนพร้อมกับถามขึ้นมาว่า "บอกฉันมาว่าบากูโตะอยู่ที่ไหน?!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …