เจ้าหน้าที่หมายเลข 130

ตอนที่ 130

สตาร์คเอ็กซ์โป!

เช้าวันรุ่งขึ้น

ลีออนสวมชุดลำลองขับมอเตอร์ด้วยความเร็วสูงกลับไปที่สำนักงานใหญ่ของชีลด์ที่วอชิงตัน เมื่อมาถึงสำนักงานใหญ่ของชีลด์ลีออนก็ถือกล่องเงินยาวเดินเข้าไปในห้องโถงล็อบบี้ของด้วยเสียงดัง ‘ตึง ตัง ตึง ตัง’

ซึ่งสีฝีเท้าของเขาลีออนไม่ได้อยู่หยุดที่ห้องโถงล็อบบี้  แต่มุ่งหน้าไปยังแผนกวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของชีลด์ หลังจากเดินมาได้ไม่นานลีออนก็มาถึงห้องทดลองขนาดใหญ่

เมื่อผลักประตูเข้าไปด้านในลีออนก็มองเห็นนักวิทยาศาสตร์สองคนกำลังยุ่งอยู่ด้านใน . . . ฟิตซ์และซิมมอนด์!

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้ลีออนประหลาดใจเล็กน้อยก็คือพวกเขาทั้งสองคนไม่ได้สวมเสื้อกาวน์สีขาวตามปกติเวลาทำการทดลอง แต่สวมชุดลำลองเหมือนกับเขาแทน

ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะทดลองและดูเหมือนกำลังจะพูดคุยอะไรกันอยู่

"เฮ้! พวกนายกำลังทำอะไรกันอยู่?"

เมื่อได้ยินเสียงเรียกตัวเองพวกเขาทั้งสองคนก็หันหลังกลับมามองที่ประตูเล็กน้อย และเมื่อฟิตซ์เห็นว่าคนที่ยืนอยู่คือลีออนมันก็ทำให้ดวงตาของเขาสว่างขึ้นทันที "ลีออนเพื่อนยาก! นายมาในเวลาที่เหมาะเหม็งมาก!"

ลีออนสับสนกับท่าทางของฟิตซ์เล็กน้อยและถามขึ้นมาว่า "นี่คือ?"

"นี่เป็นโครงการที่ซิมมอนด์และฉันกำลังทำกันอยู่เมื่อเร็ว ๆ นี้ เจ้าสิ่งนี้เรียกว่า เครื่องบินตรวจสอบขนาดเล็ก!"

ก่อนที่ลีออนจะได้ถามว่าเจ้าสิ่งนี้มันสามาถทำอะไรได้ฟิตซ์ก็ดึงร่างของลีออนให้มายืนตรงหน้าโต๊ะทดลองและเตรียมตัวจะอธิบายให้ฟังว่าเจ้าสิ่งนี้มันสามารถทำอะไรได้บ้างโดยละเอียด

เมื่อมองไปที่ซิมมอนด์ที่อยู่ข้าง ๆ ลีออนก็ยกมือขึ้นทักทายเล็กน้อย "สวัสดีซิมมอนด์!"

"สวัสดี!"

ซิมมอนด์ยิ้มให้ลีออนเล็กน้อยพร้อมกับขยิบตาให้ลีออนหันไปสนใจฟิตซ์ที่กำลังรอที่จะโอ้อวดสิ่งประดิษฐ์ของตัวเองอย่างออกนอกหน้า

ลีออนเข้าใจสิ่งที่ซิมมอนด์ต้องการจะสื่อ และหันไปพูดกับฟิตซ์ว่า "เครื่องบินลำนี้มันทำอะไรได้บ้าง?"

ลีออนรู้จักกับฟิตซ์มานานพอสมควร ดังนั้นเขาจึงรู้วิธีการสื่อสารกับคนอย่างฟิตซ์เป็นอย่างดี . . .

"ก่อนหน้านี้การใช้อุปกรณ์ตรวจสอบขนาดใหญ่มันไม่ค่อยสะดวกถูกไหม? ดังนั้นเครื่องบินตรวจสอบขนาดเล็กนี้จึงสามารถแก้ไขข้อบกพร่องตรงจุดนี้ได้และปรับปรุงให้มันดียิ่งขึ้น

"ลองนึกภาพว่าถ้าหากเราลดขนาดอุปกรณ์ขนาดใหญ่ให้เล็กลง ติดปีกให้มัน และออกแบบให้มันมีความสามารถในการตรวจสอบที่ครอบคลุมทุกด้าน การรวบรวมหลักฐานทั้งหมดมันจะไม่กลายเป็นเรื่องง่ายดายไปเลยหรอ? แถมมันยังไม่ทำให้มือของตัวเองสกปรกด้วย!"

"ถ้าหากเรามีเครื่องบินขนาดเล็กนิสักสิบหรือยี่สิบลำ . . . "

ฟิตซ์ไม่ได้พูดต่อและปล่อยให้ลีออนจินตนาการมันเอาเอง เมื่อมองไปที่สีหน้าของฟิตซ์ที่กำลังแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่า ‘สิ่งประดิษฐ์ของฉันมันไม่น่าทึ่งหรอ? ชมฉันสิ ชมฉัน!!’ อยู่บนใบหน้าลีออนก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะในใจเล็กน้อยพร้อมกับยกนิ้วยกย่องให้กับฟิตซ์ "ความคิดของนายมันน่าทึ่งมาก!!"

เมื่อได้ยินคำชมของลีออนฟิตซ์ก็รู้สึกมีเรี่ยวแรงขึ้นมาทันที ก่อนที่เขาจะหยิบเครื่องบินขึ้นขนาดเล็กขึ้นมาถือเอาไว้ในมือ และพูดต่อว่า "นี่เป็นตัวทดลองรุ่นแรกเท่านั้น และฉันจะเอามันไปแสดงที่นิทรรศการสตาร์คเอ็กซ์โปในคืนนี้!"

สตาร์คเอ็กซ์โป?!

"เดี๋ยวก่อนนะ!"

เมื่อได้ยินชื่อ ‘สตาร์คเอ็กซ์โป’ ลีออนก็ยกมือขึ้นขัดจังหวะการพูดของฟิตซ์ "สตาร์ค อินดัสตรีส์กำลังจะจัดงานนิทรรศการอย่างนั้นหรอ?"

"ใช่ งานจะถูกจัดขึ้นที่สวนสาธารณะฟลัชชิ่งมีโดวส์ ในควีนส์ ซึ่งตอนนี้งานมันเปิดมาได้หลายเดือนแล้ว"

งานนิทรรศการยังจัดอยู่มันก็แสดงว่าการต่อสู้ชี้ขาดระหว่าง สตาร์ค และ ไอแวน แวนโก้ ยังไม่ได้เริ่มขึ้น?

"นอกจากนี้ฉันยังได้ยินมาว่า จัสติน แฮมเมอร์ จาก แฮมเมอร์ อินดัสตรีส์ จะจัดงานนิทรรศการของตัวเองในคืนนี้เช่นกัน"

หูของลีออนขยับเล็กน้อย และสามารถจับใจความสำคัญจากคำพูดของฟิตซ์ได้อีกครั้ง . . . คืนนี้จัสติน แฮมเมอร์จะจัดงานนิทรรศการ!

ดังนั้นคืนนี้น่าจะเป็นวันที่ไอแวน แวนโก้ ควบคุมหุ่นเหล็กของแฮมเมอร์ออกอาละวาดครั้งใหญ่ในงานเอ็กซ์โป?!!

ทันใดนั้นเรื่องราวของไอรอนแมนภายในภาพยนตร์ก็ปรากฏขึ้นมาในจิตใจของลีออนทันที ในขณะเดียวกันฟิตซ์ก็สังเกตเห็นกล่องยาวสีเงินที่ลีออนกำลังถืออยู่ในมือ และถามขึ้นมาด้วยความสงสัยว่า "ว่าแต่นายเถอะ วันนี้นายมาฉันเพราะว่าคันธนูหัก หรือลูกธนูกำลังจะหมดใช่ไหม? หรือว่าเป็นเรื่องอื่น . . . "

เมื่อถูกฟิตซ์ขัดจังหวะความคิดของตัวเอง ลีออนก็ส่ายหัวเล็กน้อย และตอบว่า "ประมาณนั้น"

หลังจากพูดจบลีออนก็วางกล่องยาวลงบนโต๊ะ "ลูกธนูระเบิดของฉันมันกำลังจะหมดแล้ว ดังนั้นฉันจึงอยากให้นายช่วยสร้างเพิ่มให้หน่อย และช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับคันธนูด้วย"

"เร็วขนาดนั้นเลย?!" ฟิตซ์แปลกใจเล็กน้อย

นี่คือลูกธนูระเบิดยี่สิบอันที่ทำมาจากระเบิด C4 ชนิดเข้มข้น และมีพลังทำลายล้างที่สามารถทำลายอาคารได้อย่างง่ายดาย!

ลีออนมองเห็นความประหลาดใจบนใบหน้าของฟิตซ์ได้อย่างชัดเจน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ทำได้เพียงกางมือออกและยักไหล่เล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้ "ใครบอกให้ศัตรูที่นิวเม็กซิโกครั้งนี้มันแข็งแกร่งมากเกินไปล่ะ . . . "

เมื่อได้ยินลีออนพูดถึงภารกิจภาคสนามฟิตซ์ที่สนใจเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้อยู่แล้วก็ตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง และอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาด้วยความสนใจว่า "หืม? คราวนี้เจอศัตรูเยอะอย่างนั้นหรอ?"

"ไม่ใช่ คราวนี้ศัตรูมีเพียงคนเดียว"

"อะไรนะ?!" ทันใดนั้นความอยากรู้อยากเห็นของฟิตซ์ก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาทันที "ศัตรูแข็งแกร่งมากขนาดนั้นเลยหรอ? ขนาดใช้ระเบิด C4 มากมายก็ยังไม่สามารถฆ่าเขาได้?!"

"ถ้าจะพูดให้ถูกจะต้องเรียกว่า ‘มัน’ ไม่ใช่ ‘เขา’"

"มัน?" ซิมมอนด์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ถามขึ้นมาด้วยความสงสัยเช่นกัน

ลีออนพยักหน้าเล็กน้อย "ใช่ มันเป็นหุ่นเหล็ก"

"เหมือนกับไอรอนหรอ?" เมื่อพูถึงไอดอลของตัวเอง น้ำเสียงของฟิตซ์ก็ดูภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก

"อืม . . . มันเหมือนกับหุ่นยนต์โรบอทที่ต้องควบคุมจากระยะไกลมากกว่า"

"มันทำมาจากโลหะชนิดไหน? แหล่งพลังงานของมันคืออะไร? นิวเคลียร์ฟิวชั่นหรอ? หรือพลังงานที่ไม่รู้จัก?" เมื่อพูดถึงเรื่องวิทยาศาสตร์ฟิตซ์มักจะตื่นเต้นแบบนี้เสมอ ก่อนที่จะหยิบสมุดเล่มเล็ก ๆ ออกมาเตรียมพร้อมจนตามคำพูดของลีออน

อย่างไรก็ตามตอนนี้เหตุการณ์ที่นิวเม็กซิโกฟิวรี่ยังเก็บเอาไว้เป็นความลับอยู่ และมีเพียงเจ้าหน้าที่ระดับสิบเท่านั้นที่จะสามารถตรวจสอบได้ ซึ่งลีออนและโคลสันก็ได้รับคำสั่งว่าไม่ให้บอกเรื่องราวของธอร์ แอสการ์ด . . . ให้กับคนอื่นเด็ดขาด

"ขอโทษที ฉันบอกนายได้แค่นี้ . . . " ลีออนพูดขอโทษฟิตซ์ด้วยความลังเลเล็กน้อย

เมื่อได้ยินคำพูดของลีออนฟิตซ์ก็เข้าใจทันที พร้อมกับโบกมืออย่างสบาย ๆ "ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ"

"ซิมมอนด์?"

ซิมมอนด์พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของฟิตซ์ด้วยรอยยิ้ม "ใช่ พวกเราเข้าใจนาย"

เพื่อไม่ให้ลีออนรู้สึกแย่มากเกินไปฟิตซ์จึงเปลี่ยนเรื่องทันที "นายต้องการอะไรนอกเหนือจากลูกธนูระเบิดไหม?"

ตอนนี้ฟิตซ์ได้กลายเป็นนายช่างส่วนตัวให้กับลีออนเรียบร้อยแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคันธนูโค้งกลับที่ทำมาจากขึ้นมาวัสดุชั้นเลิศ ลูกศรที่มีฟังก์ชั่นต่าง ๆ หรือระเบิดขนาดเล็ก ‘บอมบอย’ การบำรุงรักษาดาบถัง ‘จันทร์ดับ’ ล้วนเป็นฝีมือของเขาทั้งหมด

เมื่อพิจารณาจากรอยยิ้มบนใบหน้าของฟิตซ์ ลีออนก็รู้ทันทีว่าฟิตซ์กำลังสนุกกับมันอยู่

"ยังมีอีกอย่าง ฉันต้องการปรึกษานายเรื่องชุดต่อสู้ของฉัน . . . "

. . .

ในขณะที่พวกเขาทั้งสามคนกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ทันใดนั้นซิมมอนด์ก็ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ และถามขึ้นาว่า "ว่าแต่ลีออนคืนนี้นายจะไปกับพวกเราด้วยไหม?"

"คืนนี้? พวกนายจะไปไหนกันนะ?"

"คืนนี้พวกเราจะไปงานสตาร์คเอ็กซ์โปกันไง นายสนใจจะไปร่วมสนุกกับพวกเราหรือเปล่า?"

โปรดติดตามตอนต่อไป …