เจ้าหน้าที่หมายเลข 121

ตอนที่ 121

พระเอกช่วยสาวงาม!

พรวด!

หลังจากพ่นเลือดออกมาจากปากลีออนก็ยกมือขึ้นมาปาดเลือดบนปากของเขา และมองไปยังเดสทรอยเยอร์ที่กำลังเข้ามาใกล้เขาเรื่อย ๆ ลีออนเอาดาบถังยันกับพื้นและค่อย ๆ ดันตัวเองลุกขึ้นยืนด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวเล็กน้อย "ไม่น่าทำตัวเป็นพระเอกช่วยสาวงามเลย . . . "

. . .

ย้อนกลับไปสิบนาทีก่อนหน้านี้

ลีออนที่เพิ่งช่วยนักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดก็ถูกลำแสงทำลายล้างของเดสทรอยเยอร์ยิงใส่ทำให้เขากระโดดลงมาจากหลังคาทันทีเพื่อหลบการโจมตี

โชคยังดีที่อาคารหลังนี้มีความสูงเพียงแค่สองชั้นเท่านั้น!

หลังจากลงถึงพื้นร่างของลีออนก็กลิ้งไปกับพื้นอย่างรวดเร็วเพื่อลดแรงกระแทก และเขาก็ไม่ได้ยืนอยู่โง่ ๆ เพื่อเป็นเป้าโจมตีให้กับเดสทรอยเยอร์พร้อมกับตะโกนขึ้นมาว่า "แยกกันหนี!"

หลังจากนั้นลีออนก็รีบซ่อนตัวอยู่หลังอาคารอย่างรวดเร็ว เพราะเขาเข้าใจดีว่าสถานการณ์ในตอนนี้มันไม่เอื้ออำนวยต่อพวกเขาเลย

โดยเฉพาะกับตัวของเขาเอง!

ด้วยความแข็งแกร่งร่างกายของนักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดพวกเขาแทบจะไม่เป็นอะไรเลยถ้าหากไม่โดยลำแสงทำลายล้างเข้าอย่างจังหรือถือทุบตีโดยเดสทรอยเยอร์ ซึ่งลีออนนั้นแตกต่างจากพวกเขา ถึงแม้ว่าเขาจะมีทักษะผิวหนังคงกระพัน ลีออนก็ไม่สามารถต่อสู้ตัวต่อตัวกับเดสทรอยเยอร์แบบตรง ๆ ได้

นอกจากนี้ถึงแม้ว่าเขาจะให้นักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดออกไปโจมตีแนวหน้าและเขาที่คอยสนับสนุนอยู่ข้างหลังมันก็คงสร้างปัญหาให้กับเดสทรอยเยอร์ได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น . . .

ลีออนไม่ได้เคยคิดว่าตัวเองและนักรบแอสการ์ดทั้งสี่คนจะร่วมมือกันจัดการเดสทรอยเยอร์ไหว

ท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็นเพียงแค่การเกริ่นเนื้อเรื่องเท่านั้น . . .

นักแสดงหลักยังมาไม่ถึงเลย!!

ขณะเดียวกันเมื่อนักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดได้ยินเสียงตะโกนของลีออนพวกเขาก็รีบทำตามคำแนะนำทันที และรีบแยกย้ายกันหาที่กำบังตามตัวอาคาร

ท้ายที่สุดแล้วเมื่อพวกเขาพิจารณาจากลูกศรระเบิดเมื่อกี้พวกเขาก็รู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มมิดการ์ดมาช่วยเหลือพวกเขา

ตูม!!

ลำแสงทำลายล้างถูกยิงไปยังอาคารที่ลีออนกำลังซ่อนตัวอยู่ ทำให้ตัวอาคารเริ่มพังทลายลงอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าลีออนไม่โดนการโจมตีนี้เพราะเขาได้ย้ายไปยังอาคารอีกหลังตั้งนานแล้วก่อนที่การโจมตีจะมาถึงตัวเขา มิฉะนั้นด้วยเศษซากอาคารที่พังทลายลงมามันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาแบนแต๊ดแต๋

ลีออนวิ่งไปซ่อนตัวอยู่ข้าง ๆ ซิฟและพูดตะโกนแผนการของเขาขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่า "การโจมตีของมันแต่ละครั้งจะทำที่ละขั้นตอน!"

"อย่างแรกมันจะสะสมพลังงานก่อนและค่อยยิงลำแสงทำลายล้างออกมา ซึ่งเราสามารถใช้จังหวะพวกนี้หลบการโจมตีของมันได้!"

"แล้วเราจะโจมตีมันยังไง?" โวลสสแต็กก์ที่บาดเจ็บเล็กน้อยและซ่อนตัวอยู่หลังอาคารฝั่งตรงข้ามตะโกนถามขึ้นมา

"แล้วแต่พวกคุณเลย!" ลีออนกระโดดกลิ้งตัวหลบลำแสงทำลายล้างอีกครั้ง และไม่ลืมที่จะสั่งขึ้นมาว่า "ลูกธนูระเบิดของผมสามารถเบี่ยงเบนการโจมตีของมันได้เล็กน้อย และมีเพียงแค่อาวุธของพวกคุณเท่านั้นที่สามารถทำให้มันบาดเจ็บได้!"

"เจ้าสนับสนุนพวกข้าอยู่แนวหลัง ส่วนพวกข้าจะต่อสู้แนวหน้าให้เอง!" หลังจากซ่อนตัวอยู่หลังรถที่กำลังไฟไหม้ ซิฟก็หันไปบอกกับลีออน

"คุณจะต้องเข้าใกล้มันให้ได้เพื่อลดระยะการโจมตีของมันให้ได้มากที่สุด"

"อืม!"

ซิฟพยักหน้าเล็กน้อยและยกโล่ที่อยู่ในมือซ้ายของเธอขึ้นมา ทันใดนั้นมันก็มีเสียงดัง ‘คลิ๊ก’ ดังขึ้นพร้อมกับโล่ที่กางออกจนกลายเป็นโล่ขนาดใหญ่

"เพื่อแอสการ์ด!!"

หลังจากตะโกนตามสโลแกนของแอสการ์ด ซิฟก็ยกโล่ขึ้นและวิ่งตรงเข้าไปหาเดสทรอยเยอร์โดยไม่ลังเล!

"เพื่อแอสการ์ด!!"

เมื่อเห็นซิฟวิ่งออกไปนักรบแอสการ์ดทั้งสามคนที่เหลือก็ตะโกนขึ้นมาเช่นกันและรีบออกจากที่กำบังวิ่งเข้าใส่เดสทรอยเยอร์อย่างไม่เกรงกลัว

ขณะเดียวกันทางด้านของลีออนก็หยิบลูกธนูระเบิดขึ้นมาเล็งไปที่เดสทรอยเยอร์และเตรียมพร้อมสำหรับการสนับสนุนตลอดเวลา

อย่างไรก็ตามความเป็นจริงมันมักโหดร้ายเสมอ!

กลยุทธ์ของลีออนนั้นไม่ต่างจากกลยุทธ์ที่ใช้ในเกมแนวอาร์พีจีมากนัก . . . โล่เนื้อสีอันโจมตีอยู่แนวหน้า โดยมีมือปืนที่คอยสนับสนุนอยู่แนวหลัง ซึ่งตามปกติแล้วถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถทำให้บอสตายอย่างช้า ๆ ได้ แต่มันก็ยังสามารถสร้างความเสียหายให้กับบอสได้จำนวนหนึ่ง

อย่างไรก็ตามสิ่งนี้มันใช้ไม่ได้กับเดสทรอยเยอร์!

นี่ไม่ใช่เกม แต่เป็นความจริงที่มีชีวิตเป็นเดิมพัน!!

ทั้งตัวของเดสทรอยเยอร์นั้นถูกสร้างขึ้นมาจากโลหะที่ไม่รู้จักโดยโอดิน และยังมีการร่ายเวทมนตร์เพื่อทำให้มันแข็งแกร่งและทนทานมากกว่าเหล็กอูรู ดังนั้นมันจึงแทบจะทำลายไม่ได้เลย

ดังนั้นถึงแม้ว่าอาวุธของนักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดจะทำมาจากเหล็กอูรูทั้งหมด แต่มันก็ไม่สามารถทิ้งรอยขีดข่วนบนร่างกาของเดสทรอยเยอร์ได้

ทำให้ตอนนี้นักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดเปรียบเสมือนกับผู้เล่นที่มีอาวุธเลเวล 50 ที่กำลังต่อสู้กับบอสที่มีระดับการป้องกันเลเวล 60 ทำให้ผู้เล่นไม่สามารถทำความเสียหายให้กับบอสได้เลย

ช่องว่างของอุปกรณ์ระหว่างบอสกับผู้เล่นมันมีมากเกินไป แล้วผู้เล่นจะต่อสู้กับบอสได้อย่างไร?!

ยิ่งไปกว่านั้นเพื่อป้องกันไม่ลำแสงทำลายล้างของเดสทรอยเยอร์โจมตีโดนนักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดลูกธนูระเบิดของลีออนทั้งหมดจึงถูกใช้ออกไปภายในไม่กี่นาที ทำให้นักรบทั้งสามของแอสการ์ดที่เสียการสนับสนุนของลีออนไปมันก็ทำให้พวกเขาถูกจัดการอย่างรวดเร็วเหลือเพียงแค่ซิฟที่คล่องแคล่วมากที่สุดกำลังพยายามใช้ดาบสั้นโจมตีใส่เดสทรอยเยอร์อย่างต่อเนื่อง

เมื่อเห็นว่าผู้หญิงยังมีความกล้าหาญมากขนาดนี้ ทำไมผู้ชายทั้งแท่งอย่างเขาถึงยังมัวจะซ่อนตัวอยู่ข้างหลังและยิงธนูเพียงอย่างเดียว?!

ทันใดนั้นลีออนก็หยิบดาบถังจากด้านหลังขึ้นมาถือเอาไว้ในมือพร้อมกับใช้มีดสั้นสองเล่มปาใส่เดสทรอยเยอร์ แน่นอนว่ามีดสั้นสองเล่มมันก็เหมือนการจั๊กจี้ดี ๆ นี่เอง

ในขณะเดียวกันจู่ ๆ มันก็มีความเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างกะทันหัน!

ทันใดนั้นเดสทรอยเยอร์ที่กำลังรับมือกับซิฟอยู่ก็หมุนตัวหลบการโจมตีของซิฟแบบ 180 องศาพร้อมกับยกกำปั้นขวาขึ้นต่อยไปที่ซิฟที่กำลังทำสีหน้าประหลาดใจอย่างรวดเร็ว

"ซิฟ!!"

ไม่ไกลนักโวลสสแต็กก์และอีกสองคนที่เหลือที่กำลังนอนอยู่บนพื้นก็อดไม่ได้ที่จะอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ

แม้แต่เจนและดาร์ซีที่ยืนมองอยู่ห่าง ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาปิดตาราวกับว่าพวกเธอทนไม่ได้ที่จะเห็นสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้

อย่างไรก็ตามภายในเสี้ยววินาทีแห่งความตายนี้ ทันใดนั้นมันก็มีร่างหนึ่งพุ่งมาด้านข้างของซิฟอย่างรวดเร็วและกระแทกร่างของเธอให้กระเด็นออกไป!

แน่นอนว่าหลังจากผลักซิฟออกไปมันก็ทำให้ลีออนต้องเป็นฝ่ายรับการโจมตีของเดสทรอยเยอร์ที่กำลังพุ่งมาแทน

ตูม!!

ขณะเดียวกันสถานที่ห่างไกลออกไปโคลสันที่เพิ่งมาถึงก็บังเอิญเห็นลีออนที่ถูกหมัดซัดปลิวออกมาพอดิบพอดี

"เวร!!!"

ร่างของลีออนในตอนนี้เหมือนถูกรถบรรทุกชน พร้อมกับร่างของเขาที่บินขึ้นไปบนท้องฟ้าและตกลงกระแทกพื้นอย่างรุนแรง

ตัดผ่านกลับมาปัจจุบัน . . .

ทั่วร่างกายของลีออนในตอนนี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ทำให้ลีออนแทบไม่สามารถลุกขึ้นยืนด้วยตัวเองได้เลยนอกจากพยุงร่างของตัวเองเอาไว้ด้วยดาบถังในมือของเขา แต่ถึงอย่างนั้นร่างกายของเขาก็ยังคงเอนเอียงอยู่ดี

ตึง!

ตึง!

ตึง!

เดสทรอยเยอร์เดินมาเบื้องหน้าของลีออนอย่างเชื่องช้า ทำให้ลีออนที่เห็นเช่นนั้นเขาก็คิดว่าตัวเองจะต้องบอกลาโลกมาร์เวลแห่งนี้แล้ว แต่ทันใดนั้นเองหูของเขาก็ขยับเล็กน้อยพร้อมกับมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นมาอย่างลึกลับ

"ในที่สุดก็มาถึง!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …