เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เจ้าหน้าที่หมายเลข 70 [ฟรี]

เจ้าหน้าที่หมายเลข 70 [ฟรี]

เจ้าหน้าที่หมายเลข 70 [ฟรี]


ตอนที่ 70

ภารกิจระดับ ‘ยาก’!

ความหมายที่ฟิวรี่ต้องการจะสื่อนั้นชัดเจนมาก

ในเมื่ออีกฝ่ายทำทุกอย่างถูกต้องตามกฎหมายชีลด์ก็ไม่สามารถใช้กฎหมายในการหยุดไม่ให้พวกเขาทำวิจัยต่อได้

ในเมื่อกฎหมายไม่สามารถใช้จัดการกับอีกฝ่ายได้ ดังนั้นก็จะต้องใช้วิธีที่ผิดกฎหมาย!

ซึ่งภารกิจประเภทนี้ก็เป็นภารกิจส่วนหนึ่งที่ดำมืดของชีลด์ที่ถูกเก็บซ่อนเอาไว้

ลีออนเปิดเอกสารในมือและถามขึ้นมาว่า "หัวหน้าต้องการให้ผมหาหลักฐานหรือข้อมูลการวิจัยที่ผิดกฎหมายของพวกเขาใช่ไหมครับ?"

"ถูกต้อง!" ฟิวรี่พยักหน้าและยกแก้วไวน์ในมือของขึ้นมาดื่ม "จากการตรวจสอบและการเฝ้าระวังบริษัทร็อกซอน เอนเนอร์จีดูเหมือนจะมีการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติบางอยางที่บริเวณเขตชานเมืองบูคาเรสต์ เมืองหลวงของโรมาเนีย ที่นั่นมีรถบรรทุกวิ่งเข้าออกอย่างต่อเนื่องทุกวัน แม้แต่การเฝ้าระวังเดิมทีเบาบางก็แน่นหนาขึ้นกว่าเดิมอย่างผิดปกติ"

"ดังนั้นเราจึงสงสัยว่าพวกเขาน่าจะทำการทดลองทหารไซบอร์กที่นั่น"

"โรมาเนีย . . . "

ลีออนพึมพำเบา ๆ และได้ยินเสียงของฟิวรี่พูดขึ้นมาว่า "ภารกิจในครั้งนี้ของนายคือการขโมยข้อมูลการวิจัยหรือทำลายการวิจัยของอีกฝ่ายให้สิ้นซาก ซึ่งข้อมูลพวกนี้จะเป็นประโยชน์มากสำหรับการวิเคราะห์จุดอ่อนของทหารไซบอร์กพวกนี้"

"รับทราบครับ" ลีออนพยักหน้าและลุกขึ้นเตรียมจากไป แต่ทันใดนั้นเขาก็เหมือนจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ และหันไปถามกับฟิวรี่ว่า "ครั้งนี้ผมทำภารกิจคนเดียวหรอครับ?"

ฟิวรี่เหลือบมองลีออนเล็กน้อยและพูดขึ้นมาว่า "ใช่ ฉันเชื่อว่านายจะต้องทำภารกิจนี้สำเร็จอย่างแน่นอน"

"เข้าใจแล้วครับ . . . " ลีออนพับเอกสารเก็บเข้าไปในกางเกง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ได้เดินออกไปทันที

เพราะตอนนี้เขายังมีเรื่องสงสัยอยู่เล็กน้อย

"หัวหน้า ผมขอถามคุณเรื่องหนึ่งได้ไหมครับ? ผมอยากรู้ว่าตอนนี้คู่หูของผมตอนนี้อยู่ที่ไหน?"

"มันนานมากแล้วที่ผมไม่ได้รับการติดต่อจากนาตาชาเลย . . . "

ฟิวรี่ใช้ดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียวมองไปที่ลีออนด้วยสายตาลึกล้ำ "เธอทำภารกิจอยู่ไม่ต้องกังวล"

เมื่อมองไปที่แววตาที่เต็มไปด้วยความลึกล้ำของฟิวรี่ ลีออนก็อธิบายด้วยรอยยิ้มว่า "กังวัล? ไม่ใช่ครับ! ผมไม่ได้ห่วงเรื่องความปลอดภัยของเธอ แต่ผมเป็นห่วงความปลอดภัยเพื่อนร่วมทีมของเธอต่างหาก"

"หัวหน้ารู้ไหมครั้งสุดท้ายที่ผมได้ทำภารกิจกับเธอ เธอส่งเพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ หกคนเข้าโรงพยาบาล และหนึ่งในนั้นตอนนี้ยังไม่ได้ออกจากโรงพยาบาลเลย . . . "

ปากของฟิวรี่กระตุกเล็กน้อย "ฮิลล์จะดูแลส่วนที่เหลือต่อเอง นายรีบไปทำภารกิจนี้โดยเร็วที่สุด!"

"ครับท่าน!"

หลังจากส่งมอบภารกิจให้ลีออนเรียบร้อยแล้ว ฟิวรี่ก็สบัดเสื้อโค้ทสีดำของเขาเล็กน้อยและเดินกลมกลืนหายไปในความมืดราวกับว่าเขาไม่เคยอยู่ที่นี่มาก่อน

ในขณะเดียวกันภายในใจของลีออนก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นมาอีกครั้ง

[ติ๊ง!]

[ภารกิจ ‘ขโมยข้อมูลการวิจัย’ ถูกสร้างขึ้น โฮสต์โปรดตรวจสอบ!]

ลีออนเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาและกดเลือกไปที่หน้าต่าง [ภารกิจ] ของระบบ

          [ภารกิจ : ขโมยข้อมูลการวิจัย]

          [รายละเอียดภารกิจ : ทำลายหรือขโมยข้อมูลการวิจัยโครงการ ‘XR75’]

          [สถานะ : ยังไม่สำเร็จ]

          [รางวัลภารกิจ : 15,000 ค่าประสบการณ์]

เมื่อเห็นรางวัลที่เป็นค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาลคิ้วของลีออนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดขึ้น ดูเหมือนว่าภารกิจนี้มันจะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาระบบได้ให้ภารกิจกับเขามากมาย ซึ่งมันมีทั้งง่ายและยากปะปนกันไป และเขาก็ได้พบว่าความยากของภารกิจนั้นจะอ้างอิงจากค่าประสบการณ์ที่ได้ด้วยเช่นกัน

โดยทั่วไปแล้วภารกิจเล็ก ๆ เช่นกัน การสอบเข้าโรงเรียน หรือการช่วยเหลือคนแก่ข้ามถนน โดยทั่วไปแล้วระบบจะให้รางวัลเป็นค่าประสบการณ์เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น โดยภารกิจพวกนี้สำหรับลีออนจะเป็นระดับ ‘ง่าย’

ส่วนภารกิจที่ป้องกันสิ่งเลวร้ายที่จะเกิดขึ้นในอนาคต โดยทั่วไปแล้วระบบจะให้คะแนนค่าประสบการณ์ประมาณกลาง ๆ โดยภารกิจพวกนี้สำหรับลีออนจะเป็นระดับ ‘ปกติ’

สำหรับภารกิจที่ต้องแทรกซึมเข้าไปในศูนย์วิจัยขนาดใหญ่ เผชิญหน้ากับผู้ก่อการร้าย 1V20 ขึ้นไปบนตึกระฟ้าเพื่อช่วยเหลือตัวประกัน และภารกิจอื่น ๆ ที่จะต้องนำชีวิตเข้ามาเสี่ยงระบบจะให้รางวัลเป็นค่าประสบการณ์มากมาย โดยภารกิจพวกนี้สำหรับลีออนจะเป็นระดับ ‘ยาก’

ซึ่งภารกิจ [ขโมยข้อมูลการวิจัย] ถ้าอ้างอิงจากประสบการณ์และรางวัลของระบบแล้ว ลีออนก็รู้ทันทีว่ามันเป็นภารกิจที่อยู่ในระดับ ‘ยาก’

อย่างไรก็ตามถ้าดูจากความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา ถ้าหากไม่ใช่พวกที่มีพลังพิเศษที่สามารถทะลวงการป้องกันของเขาได้ แม้แต่กลุ่มทหารรับจ้างหรือเจ้าหน้าที่ชั้นยอดเมื่อมาอยู่ต่อหน้าเขาในตอนนี้ก็จะต้องมอบหัวมาให้กับเขา . . .

อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นระบบปล่อยภารกิจใหม่ออกมาลีออนก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในระบบ

ความถี่ที่ระบบปล่อยภารกิจออกมาดูเหมือนว่ามันจะสูงขึ้นมากกว่าเดิม!

ซึ่งสิ่งนี้ทำให้ลีออนสะสมค่าประสบการณ์ได้เร็วมากขึ้นกว่าเดิม ในขณะเดียวกันจำนวนภารกิจระดับ ‘ยาก’ ก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน

เกี่ยวกับเรื่องนี้มันทำให้ลีออนกังวลใจและโล่งใจในเวลาเดียวกัน

เมื่อเนื้อเรื่องเริ่มดำเนินเรื่องไปมากเท่าไหร่ความอันตรายของโลกนี้ก็ค่อยจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้น และความยากของภารกิจที่ระบบปล่อยออกมาก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเช่นกัน ซึ่งมันค่อนข้างปกติ

สิ่งนี้ได้กระตุ้นให้ลีออนอยากแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้นเพื่อเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวลที่เต็มไปด้วยอันตราย . . .

หลังจากงานเลี้ยงวันเกิดที่น่าจดจำในลอนดอนจบลง ลีออนก็บอกลาชารอนและขึ้นเครื่องบินตอนเช้าของอีกวันมุ่งหน้าไปกลับไปที่ชีลด์ที่นิวยอร์ก

หลังจากไปเจอกับฮิลล์เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ เพื่อพูดคุย ลีออนก็เก็บสัมภาระของตัวเองขึ้นเครื่องบินไปที่โรมาเนีย

ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เขาได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทร็อกซอน เอนเนอร์จี จากชารอนในตอนนี้ ภายในหัวของลีออนก็ยังจดจำข้อมูลของบริษัทร็อกซอนเอาไว้อย่างแม่นยำ

เพราะบริษัทที่ทำการทดลองลับ ๆ อย่างบริษัทร็อกซิน ชีลด์จะต้องหาโอกาสที่จัดการพวกเขาในอนาคตอย่างแน่นอน

ซึ่งบริษัทร็อกซอนก็ไม่ได้ทำให้ลีออนผิดหวัง ตอนนี้เขาได้รับภารกิจให้ไปจัดการบริษัทร็อกซอน

นี่คือชะตากรรมที่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว!

ดังนั้นบนเครื่องบินที่กำลังมุ่งหน้าไปยังบูคาเรสต์ลีออนจึงใช้แท็บเล็ตพยายามหาข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับบริษัทร็อกซอนและดูข้อมูลที่คัดลอกมาจากฐานข้อมูลของบริษัทร็อกซอนในตอนนั้น

ในขณะที่ลีออนกำลังนั่งอยู่ในห้องโดยสารชั้นหนึ่งที่มีระดับความสูง 10,000 เมตรสวมแว่นตาขอบดำมองไปที่หน้าจอแท็บแลต ทันใดนั้นมันก็เสียงอ่อนโยนดังขึ้นมาจากทางด้านข้างของเขา "คุณผู้ชายต้องการรับเครื่องดื่มอะไรไหมคะ?"

ลีออนดันแว่นตาของเขาขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับปิดแท็บแลตในมือมองไปที่แอร์โฮสเตสผมบลอนด์และพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "ขอน้ำส้มแก้วหนึ่ง ขอบคุณ"

"ได้ค่ะ โปรดรอสักครู่ . . . "

หลังจากแอร์โฮสเตสจากไป ลีออนก็มองออกไปด้านนอกหน้าต่างมองไปยังก้อนเมฆสีขาว และความงดงามของพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลายเล็กน้อย

"งดงามจริง ๆ . . . "

โปรดติดตามตอนต่อไป …

จบบทที่ เจ้าหน้าที่หมายเลข 70 [ฟรี]

คัดลอกลิงก์แล้ว