เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เจ้าหน้าที่หมายเลข 49 [ฟรี]

เจ้าหน้าที่หมายเลข 49 [ฟรี]

เจ้าหน้าที่หมายเลข 49 [ฟรี]


ตอนที่ 49

เพื่อความคงกระพัน!

"ขอบคุณ . . ."

ด้านนอกสโมสร ‘ไดม่อนฮาร์ท’ ลีออนโบกลาชายผิวดำและหยิบกระดาษโน้ตในมือขึ้นมาดู

"420 ถนนเซาท์ฟิเกโอรา . . . "

ที่เขียนอยู่บนกระดาษโน้ตคือที่อยู่ของลุค เคจ

นี่คือข้อมูลที่ลีออนได้รับจากชายผิวดำพนักงานเสิร์ฟของสโมสร ‘ไดม่อนฮาร์ท’ จากการขอร้องด้วยความจริงใจและเงินกับอีกสองร้อยดอลลาร์

ซึ่งเขาได้บอกกับพนักงานเสิร์ฟไปว่าเขาเป็นแฟนตัวยงของ ‘ไดม่อน’ และอยากพบเขาเป็นการส่วนตัว . . .

อย่างไรก็ตามมีเพียงลีออนเท่านั้นที่รู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น

เขาต้องการเกลี้ยกล่อมลุค เคจให้เข้าร่วมกับ SHIELD

ในความคิดของเขาแทนที่จะปล่อยให้ลุค เคจที่เป็นตัวอันตรายเดินเพล่นพล่านอยู่ข้างนอกมันจะเป็นการดีกว่าที่จะเอาเขาเข้าร่วม SHIELD และทำสิ่งที่มีความหมายมากขึ้น

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่เหตุผลรองเท่านั้น

ส่วนเหตุผลหลักคือผลประโยชน์ของตัวเองล้วน ๆ

ถ้าหากเขาได้ความสามารถผิวคงกระพันของลุค เคจมาด้วยวิธีนี้มันจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเขาได้อย่างมหาศาล

ท้ายที่สุดแล้วความสามารถนี้มันก็สามารถเพิกเฉยต่ออาวุธร้อนได้อย่างง่าย ทำให้เขาสามารถก้าวข้ามความแข็งแกร่งในปัจจุบันสู่ระดับใหม่ที่ไม่ธรรมดา

และมันคงจะไม่มีเหตุการณ์ที่ถูกยิงเข้าที่หลังจนเสียเลือดจนเกือบตายเหมือนที่รัสเซียเกิดขึ้นอีกในอนาคต

ด้วยความสามารถที่เย้ายวนใจขนาดนี้ลีออนจะปล่อยให้มันหนีไปจากเขาได้อย่างไร?!!

นอกจากนี้สำหรับเหตุการณ์ใหญ่ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตเขารู้สึกว่าตอนนี้ความแข็งแกร่งของแต่ละคนยังอ่อนแออยู่ ดังนั้นยิ่งมีคนมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งดีมากขึ้นเท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นมหาอำนาจลึกลับหรือสายลับชั้นยอดที่แปรพักตร์จากหน่วยข่างกรองอื่น ๆ ก็ตาม . . .

ดังนั้นลีออนจึงหวังว่าเขาจะสามารถเจรจากับลุค เคจได้สำเร็จ

เพราะตอนนี้เขายังไม่สามารถเอาชนะลุค เคจได้อย่างเด็ดขาด!

"แท็กซี่!"

ในขณะที่กำลังคิดว่าจะเกลี้ยกล่อมลุค เคจอย่างไรดี ลีออนก็โบกมือเรียกรถแท็กซี่และมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางของเขา

สามสิบนาทีต่อมา . . .

ลีออนนั่งรถแท็กซี่มาถึงบ้านพักของลุค เคจตามที่เขียนอยู่ในกระดาษ

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเดินเข้ามาด้านในอพาร์ตเมนต์บนชั้นสามเขาก็พบว่าประตูห้องของลุค เคจมันเปิดอยู่!

ลีออนไม่ได้หลบซ่อนตัวเพื่อสังเกตสถานการณ์และรีบเดินตรงเข้าไปทันที

พอเดินผ่านพ้นประตูไปลีออนก็พบเข้ากับภาพของสิ่งของที่กระจัดกระจายอยู่เต็มห้องไปหมด

ผนังห้องถูกเจาะเป็นรู โซฟาเต็มไปด้วยรูกระสุน มีร่างชายไว้เคราในชุดสูทนอนอยู่บนพื้น และชายรูปร่างกำยำที่หัวอาบไปด้วยเลือดจากการถูกตีเข้ากับชั้นวางหนังสืออย่างรุนแรง . . .

เพียงแค่มองเห็นภาพตรงหน้าก็สามารถเดาได้เลยว่าก่อนหน้านี้มันจะต้องเกิดการต่อสู้ขึ้นอย่างแน่นอน

เพราะในห้องที่ดูเหมือนถูกสัตว์ประหลาดเข้ามาทำลายจนย่อยยับแบบนี้มันคงเป็นฝีมือของใครไปไม่ได้นอกจากคนที่เขามาหาวันนี้

ลุค เคจ!

แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่ลีออนก็ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนี้ และใช้มือแตะคางพยายามคิดว่าลุค เคจจะทำอย่างไรต่อไปในเมื่อสภาพห้องของเขามันเป็นแบบนี้ไปซะแล้ว!?

ซึ่งคำแรกที่ปรากฏขึ้นมาในหัวของเขาก็คือ หนี!

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ลีออนก็รีบเดินเข้าไปในห้องนอนและเปิดตู้เสื้อผ้าออกเพื่อยืนยันความคิดของเขา

"ใช่จริง ๆ ด้วย . . . "

ไม่มีเสื้อผ้าอยู่ในตู้เสื้อผ้าหรือลิ้นชักด้านล่างเลยสักชิ้น

แสดงว่าความคิดของเขามันถูกต้อง!

ลุค เคจได้เก็บเสื้อผ้าของตัวเองหลบหนีไปเรียบร้อยแล้ว!

ลีออนเดินกลับไปที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้งและหยิบกระสุนจากพื้นขึ้นมาวางเอาไว้ใต้จมูกของเขาเพื่อดมกลิ่นและพึมพำกับตัวเองว่า "กลิ่นดินปืนยังไม่จางหายไปจนหมด แสดงว่าเวลาน่าจะผ่านไปประมาณสิบนาที ฉันยังพอมีเวลา!"

ลีออนวางกระสุนปืนลงกับพื้นและหันไปมองรอบ ๆ ราวกับว่ากำลังมองหาอะไรบางอย่างอยู่

เมื่อดวงตาของเขาเหลือบมองไปเห็นโน้ตบุ๊กยี่ห้อ Dell ที่วางอยู่อย่างเงียบ ๆ บนโต๊ะกาแฟดวงตาของลีออนก็สว่างขึ้นทันที

นี่แหละ!

ลีออนรีบหยิบโน้ตบุ๊กขึ้นมาและวิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

เขาจำได้ว่าที่ทางเข้าของอพาร์ตเมนต์มันมีกล้องวงจรปิดอยู่ . . .

เมื่อมาถึงประตูทางเข้าอพาร์ตเมนต์ลีออนก็เปิดโน้ตบุ๊กและแฮกเข้าสู่ระบบฐานข้อมูลของกล้องวงจรปิด และย้ายข้อมูลมายังโน้ตบุ๊ก

หลังจากย้ายข้อมูลมาเสร็จลีออนก็เปิดคลิปกล้องวงจรปิดขึ้นมาดูและเห็นลุค เคจที่เดินเข้ามาในอพาร์ตเมนต์พรอมกับกลุ่มที่ดูเหมือนว่าจะเป็นสมาชิกแก๊ง

หลังจากผ่านไปสักพักภาพบนกล้องวงจรปิดก็แสดงภาพของลุค เคจที่รีบเดินออกมาจากอพาร์ตเมนต์พร้อมกับกระเป๋าใบหนึ่ง!

"ฉันเจอนายแล้ว!" เมื่อมองไปที่ลุค เคจที่อยู่บนหน้าจอโน้ตบุ๊กมุมปากของลีออนก็ยกยิ้มขึ้นมา

โชคดีที่ระบบรักษาความปลอดภัยของในละแวกนี้มันค่อนข้างดี ทำให้ยังพอมีกล้องวงจรปิดที่บันทึกภาพของลุค เคจเอาไว้

ไม่งั้นถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าลุค เคจหนีไปทางไหน แต่เขาก็จะไม่มีทางรู้เลยว่าลุค เคจอยู่ที่ไหน . . .

ใครบอกว่ามีทักษะมากมายแล้วมันจะไร้ประโยชน์?!

ลีออนมองดูรายการทักษะของเขาที่กำลังส่องแสงสีฟ้า [ความสามารถแฮกเกอร์ (สุดยอด)] ด้วยมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยและพึมพำขึ้นมาในใจว่า ‘ทักษะแฮกเกอร์มันใช้ประโยชน์ได้มากมาย . . .’

ลีออนยกมือให้กำลังใจตัวเองเล็กน้อยและหันไปมองทิศทางที่ลุค เคจเดินจากไปพร้อมกับตะโกนขึ้นมาในใจว่า ‘ลุค ฉันกำลังจะไปหานายแล้ว!’

. . .

อีกด้านหนึ่งทางฝั่งของลุค เคจที่เพิ่งจะมีปัญหากับมาเฟียอิตาลีเขาได้เดินทางมาที่ท่าเรือชานเมืองด้วยรถแท็กซี่

เขารู้ว่าตัวเองได้ยั่วยุคนที่ไม่ควรยั่วยุไปแล้ว ถ้าหากเขายังไม่รีบออกจากเมืองโดยเร็วที่สุดมันคงมีกระสุนถูกส่งมาถึงประตูห้องของเขาอย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด หลังจากเก็บสัมภาระอะไรเรียบร้อยแล้วเขาก็ติดต่อคนรู้จักในท้องถิ่นให้รีบจองเรือให้เขาโดยเร็วที่สุดเพื่อหลบหนีออกจากลอสแองเจลิส

ลุค เคจถือกระเป๋าดัฟเฟิลนั่งลงบนม้านั่งแถวท่าเรือและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูเวลา

เวลาที่ตกลงกันเอาไว้คือตอน 10.30 น.

ซึ่งเวลาที่แสดงอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ของเขาในตอนนี้ก็คือ 10.12 น.

ตอนนี้เขาเหลือเวลาอีก 18 นาทีก่อนที่เขาจะออกจากสถานที่แห่งนี้ที่เขาอาศัยอยู่มานานกว่าครึ่งปี

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้มันก็ทำให้เขารู้สึกเศร้าเล็กน้อย

แอตแลนตา ซีแอตเทิล ซานฟรานซิสโก และ ... ตอนนี้ก็เป็นลอสแองเจลิส

เขามักจะย้ายไปมาอยู่หลายที่ และยังไม่เคยเจอสถานที่ที่เรียกว่าบ้านเลย

ดูเหมือนว่าเขาจะต้องเริ่มต้นใหม่อีกครั้งแล้วสินะ?!

ในขณะที่กำลังคิดว่าจะทำอะไรต่อไปดีเมื่อไปถึงจุดหมายปลายทางต่อไป ทันใดนั้นมันก็มีชายคนหนึ่งที่สวมเสื้อโค้ทสีดำเดินมานั่งลงข้าง ๆ เขา

เมื่อลุค เคจหันหน้าไปมองสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นประหลาดใจทันที เพราะชายสวมเสื้อโค้ทสีดำที่นั่งลงข้าง ๆ เขากับเป็นเจ้าหน้าที่หนุ่มที่โจมตีเขาก่อนหน้านี้โดยไม่มีเหตุผล!

"นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!"

เมื่อมองไปที่สีหน้าประหลาดใจของลุค เคจมุมปากของลีออนก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างมั่นใจและพูดขึ้นมาว่า "พวกเราพบกันอีกแล้วนะครับ . . . "

"คุณคาร์ล ลูคัส!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …

จบบทที่ เจ้าหน้าที่หมายเลข 49 [ฟรี]

คัดลอกลิงก์แล้ว