เจ้าหน้าที่หมายเลข 36 [ฟรี]

ตอนที่ 36

รอคอยเหยื่อ!

"นั่นมันอะ ... "

ตุบ!!

ก่อนที่เสียงพูดจะจบลงร่างของผู้โชคร้ายทั้งห้าคนก็ล้มลงกับพื้นไปซะก่อน ลีออนและนาตาชาที่ถูกไล่ล่าโดยห้องแดงมาสามวันติดต่อกันในที่สุดพวกเขาก็มีโอกาสได้โต้กลับ!

การที่ตอนนี้มันเป็นเวลาตอนกลางวันแสก ๆ ทำให้มันเป็นเรื่องยากมากที่จะลอบสังหารเหมือนตอนกลางคืน

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ตอนนี้นักฆ่าของห้องแดงกำลังเผชิญอยู่มันไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นลีออนที่มีทักษะติดตัวมากมาย และแบล็ควิโดว์ที่มีทักษะการลอบสังหารระดับขั้นเทพ!

ภายใต้ความร่วมมือกันของพวกเขาทั้งสองคนทำให้ศัตรูทั้งห้าคนของทีมแรกถูกฆ่าอย่างรวดเร็ว โดยที่พวกเขาไม่มีเวลาแจ้งให้ทีมอื่น ๆ ทราบด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น

ซึ่งตอนนี้นาตาชาก็ได้เห็น ‘อาวุธ’ ในกระเป๋าของลีออนแล้วเช่นกัน  - ธนูโค้งกลับแบบพับได้!

แน่นอนว่าธนูอันนี้ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจ แต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือทักษะการยิงธนูของลีออน!

เพียงแค่ใส่ลูกธนู ดึงสาย และปล่อยมันออกไป ศัตรูที่ถูกยิงก็ล้มนอนแน่นิ่งลงกับพื้น!

ถึงแม้ว่าการเก็บลูกธนูกลับขึ้นมาใช้ใหม่อีกครั้งจะเป็นเรื่องปกติ แต่การเก็บมาใช้ใหม่แต่ละครั้งจะทำให้ประสิทธิภาพของลูกธนูมันลดลงเรื่อย ๆ จนแทบจะไม่มีความคมเลยถ้าหากใช้ไปนาน ๆ แต่ถึงอย่างนั้นลีออนก็ยังใช้ลูกธนูพวกนี้ฆ่าพวกนักฆ่าได้อย่างง่ายดาย

เมื่อมองดูลีออนที่ดึงลูกธนูออกมาจากศพของศัตรูอย่างรวดเร็ว ความอยากรู้อยากเห็นภายในใจของนาตาชาก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ ผู้ชายคนนี้ตรงหน้าของเธอแข็งแกร่งมาก

‘เขาเป็นคนแบบไหนกันนะ?!’

ไม่นานหลังจากที่พวกเขาทั้งสองคนจากไป ศัตรูอีกทีมหนึ่งก็ถึงสถานที่เกิดเหตุ ‘ทันเวลา’

เมื่อมองมองไปที่ศพทั้งห้าคนที่นอนอยู่บนพื้นรู้ม่านตาของหัวหน้าย่อยก็ขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อยและใช้มือแตะไปที่เครื่องสื่อสารเพื่อแจ้งไปยังคนอื่น ๆ "รายงาน ทีม C ถูกจัดการไปแล้ว นอกจากอาวุธปืนแล้วศัตรูยังมีธนู . . . "

ในขณะเดียวกันทางด้านของเยเลนาเมื่อได้ยินข่าวร้ายเธอก็บีบปืนในมือแน่นโดยไม่ได้ตั้งใจพร้อมกับคิ้วที่ขมวดคิ้วและพึมพำขึ้นมาเบา ๆ ว่า "สมแล้วที่ได้ชื่อว่าเป็นแบล็ควิโดว์ ฉันอยากเจอคุณใจจะขาดแล้วรุ่นพี่ . . . "

เสียงของคำว่า ‘รุ่นพี่’ ที่เยเลนาพูดออกมานั้นมันยืดยาวมากกว่าจะเงียบลง

การไล่ล่าในครั้งนี้ห้องแดงได้ส่งสายลับและนักฆ่าชั้นยอดออกมามากมาย

ในหมู่ของคนพวกนี้เพื่อกระตุ้นการฝึกฝนและเพิ่มประสบการณ์ให้กับสายลับหญิงทางห้องแดงถึงกับส่งสายลับหญิงที่ยังไม่มีประสบการณ์ หรือ ‘สำเร็จการศึกษา’ ไปไล่ล่านาตาชา

เยเลนา เบโลวา ก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน . . .

ไม่เพียงแค่นั้นห้องแดงยังตั้งรางวัลที่น่าสนใจเอาไว้อีกหนึ่งอย่างนั่นก็คือ ใครก็ตามที่สามารถฆ่าแบล็ควิโดว์ได้ คนนั้นจะสามารถขึ้นเป็นแบล็ควิโดว์คนใหม่ได้!

การเป็นแบล็ควิโดว์มันก็หมายความว่าพวกเธอสามารถออกจากห้องแดงที่เต็มไปด้วยความหนาวเหน็บ ความกลัว และความมืดมิด สู่ภายในนอกสัมผัสกับความอบอุ่นของแสงแดดที่กระทบลงบนผิวหนังของพวกเธอได้ . . .

บางทีนี่อาจจะเป็นความปรารถนาที่ฝังลึกอยู่ภายในใจของพวกเธอ

ด้วยเหตุนี้เองสายลับหญิงทั้งหมดจึงทุ่มสุดตัวในการตามฆ่าแบล็ควิโดว์ เพราะนี่เป็นโอกาสสำคัญที่อาจจะหาไม่ได้อีกแล้ว!

เยเลนาทิ้งความคิดฟุ้งซ่านภายในใจของเธอและออกคำสั่งผ่าเครื่องมือสื่อสารว่า "เปลี่ยนแผน! สองกลุ่มที่อยู่ใกล้กันให้มารวมตัวกันทันที!"

คำสั่งนี้เป็นเหมือนกับการโจมตีอย่างรุนแรงกระแทกเข้าที่ใบหน้าของศัตรูอย่างดุเดือด ทำให้ลีออนและนาตาชากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากในไม่ช้า

เยเลนามองไปขึ้นบนท้องฟ้าและพึมพำขึ้นมาในใจว่า ‘เนื่องจากสองคนนั้นสามารถจัดการทีมห้าคนได้อย่างง่ายดาย งั้นฉันจะรวมสองทีมเข้าด้วยกันเป็นสิบคน มาดูกันว่าพวกเธอจะฆ่าพวกเราได้ก่อน หรือกำลังเสริมของพวกเราจะมาถึงก่อน!’

ตราบใดที่ทีมหนึ่งสามารถถ่วงเวลาศัตรูเอาไว้ได้ ทีมสองก็จะเข้ามาปิดล้อมพวกเขาทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว

ทำให้พวกเขาทั้งสองคนติดอยู่ในวงล้อมและจะต้องต่อสู้อย่างหลีกเหลี่ยงไม่ได้ ซึ่งด้วยจำนวนคนที่มากกว่าคงใช้เวลาไม่นานในการจัดการลีออนและนาตาชา!

นี่คือแผนการที่เยเลนาวางแผนเอาไว้และเป็นสิ่งที่ลีออนและนาตาชาจะต้องเผชิญในอีกไม่นานหลังจากนี้

ในขณะเดียวกันทางด้านของลีออนในตอนนี้กำลังนอนราบไปกับพื้นบนตู้คอนเทนเนอร์และใช้กล้องส่องทางไกลสังเกตการเคลื่อนของศัตรู ซึ่งเมื่อเขาเห็นแผนการของศัตรูมันก็ทำให้คิ้วของพวกเขาทั้งสองคนขมวดขึ้นมาทันที

ลีออนยิ้มขึ้นมาอย่างขมขื่นและกระซิบขึ้นมาเบา ๆ ว่า "ดูเหมือนว่าหัวหน้าทีมของอีกฝ่ายจะฉลาดไม่เบา . . . "

"พวกเราจะเอายังไงกันต่อ? ถ้าห้าคนเรายังสามารถจัดการพวกเขาได้อย่างรวดเร็ว แต่ถ้าหากเป็นสิบคนไม่ว่าเราจะลงมือได้เร็วแค่ไหน มันก็จะต้องมีใครบางคนที่ส่งสัญญาณเตือนคนอื่น ๆ อย่างแน่นอน" นาตาชานอนตะแคงหันไปถามกับลีออน

ลีออนก้มหน้าคิดอยู่ครู่หนึ่งและเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งมองไปที่นาตาชาด้วยสีหน้าจริงจัง "ผมคิดว่าตอนนี้เราเหลือเพียงทางเลือกเดียวเท่านั้น"

"ทางไหน?"

"สู้ตายกับพวกเขาไง!"

เมื่อได้ยินคำว่า ‘สู้ตาย’ ของลีออนด้วยน้ำเสียงจริงจัง นาตาชาก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตา "นายรู้ไหมว่าพวกมันมีปืนกี่กระบอก? ด้วยปืนพกขนาดเล็กสองกระบอกในมือของฉัน และคันธนูกับลูกธนูยุคหินของนาย นายคิดว่าเราจะสามารถเอาชนะศัตรูที่มีอูซี่ และ MP5 ได้อย่างนั้นหรอ?!"

"เอ่อคือว่า . . . "

เมื่อถูกนาตาชาบ่น ลีออนก็สับสนตัวเองเล็กน้อย

"เดี๋ยวนะ ยุคหิน???"

ลีออนไม่คิดว่าก่อนที่เขาจะได้อธิบายแผนการของตัวเองโดยละเอียดให้นาตาชาฟังเขาก็ถูกเธอบ่นเรื่องธนูของเขาซะแล้ว

สิ่งนี้ทำให้ลีออนตกตะลึงเล็กน้อย

ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าจะต้องซ่อนตัวอยู่ที่รัสเซียเป็นเวลานาน และเพื่อไม่ให้ถูกเปิดเผยตัวเขาจะเอาอาวุธอย่างธนูมาอย่างนั้นหรอ

อย่างไรก็ตามถ้าหากแบล็ควิโดว์ได้เข้าร่วมกับ SHIELD เมื่อไหร่และพูดคำพูดนี้กับฮอว์กอายที่ไม่เคยใช้ปืนแถมถือแต่ธนูทั้งวัน เดินเตร่ไปทั่วทุกที่ บางทีมันอาจจะเกิดการต่อสู้อย่างดุเดือดขึ้นมาก็ได้

ถ้าถึงตอนนั้นเขาก็อยากเห็นจริง ๆ ว่าสีหน้าของฮอว์กอายในตอนนั้นมันจะยอดเยี่ยมขนาดไหน . . .

ลีออนส่ายหัวไล่ความคิดที่กำลังรบกวนจิตใจของเขาทิ้งไป และแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินคำบ่นของนาตาชา และอธิบายขึ้นมาว่า "ผมรู้ว่าศัตรูมีปืนกันทุกคน แต่ถ้าผมบอกว่าผมมีวิธีที่จะทำให้ศัตรูมองไม่เห็นเราละ?!"

"ห๊ะ?! นายจะทำยังไง?"

ทันใดนั้นลีออนก็หยิบวัตถุโลหะทรงกลมสีเงินสองอันออกมาจากกระเป๋ากางเกงและยื่นให้กับนาตาชาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ "ด้วยเจ้าสองชิ้นนี้ยังไงล่ะ . . .

จากนั้นลีออนก็อธิบายให้นาตาชาฟังถึงการทำงานของโลหะทรงกลมในมือของเขา

เมื่อได้ยินความสามารถของโลหะทรงกลมและแผนการของลีออนดวงตาของนาตาชาก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังบ่นขึ้นมาว่า "ในเมื่อนายมีของดีแบบนี้อยู่กับตัว ทำไมไม่เอามันออกมาตั้งแต่แรก!"

"เอ่อ . . . คุณคิดว่าผมเป็นมหาเศรษฐีหรือไง?! เจ้าสิ่งนี้มันมีราคาแพงมากเลยนะ ผมอุส่าขอเจ้าสิ่งนี้มาจากเพื่อนได้สองอันเพื่อมาทำภารกิจที่รัสเซีย ขนาดก่อนหน้านี้ผมยังลังเลที่จะใช้มันอยู่เลย"

"แล้วทำไมจู่ ๆ นายถึงเต็มใจที่จะเอามันออกมาตอนนี้ไม่ทราบ?!" นาตาชาพูดหยอกล้อเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าไม่เต็มใจของลีออน

"เพื่อช่วยชีวิตคุณและตัวผมเอง ผมไม่มีทางเลือก" หลังจากพูดจบลีออนก็แบมืออย่างหมดหนทาง

ในขณะที่พวกเขาทั้งสองคนกำลังคุยกันว่าจะจัดการทีมไหนก่อนดี ทันใดนั้นหูของลีออนก็ขยับเล็กน้อย!

เขาได้ยินเสียงฝีเท้าเบา ๆ ที่รวมตัวกันอย่างหนาแน่นค่อย ๆ เดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างช้า ๆ

"พวกมันอยู่แถวนี้!"

การเตือนของลีออนทำให้นาตาชาถือปืนในพกในมือทั้งสองข้างแน่นขึ้นและเริ่มใช้สมาธิ

พวกเขาทั้งสองคนนอนราบอยู่บนตู้คอนเทนเนอร์รอการมาถึงของศัตรูอย่างเงียบ ๆ . . .

โปรดติดตามตอนต่อไป …