เจ้าหน้าที่หมายเลข 34 [ฟรี]

ตอนที่ 34

จุดนัดหมายและการไล่ล่า!

ชีวิตไม่สามารถเลือกเกิดได้

แต่การใช้ชีวิตเราสามารถเลือกได้

ทุกทางเลือกที่เธอเลือกทำให้มีเธอในตอนนี้

จากเด็กกำพร้าที่ถูกเลี้ยงดูโดยองค์กรห้องแดงถูกฝึกให้กลายเป็นสายลับชั้นยอด ผ่านการล้างสมองให้เชื่อฟังคำสั่ง ทำภารกิจให้สำเร็จไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร และกลายเป็นเครื่องจักรสังหาร

แต่เมื่อถูกหักหลังโดยองค์กรที่เลี้ยงดูมามันก็ทำให้เธอกลายเป็นอีกตัวตนหนึ่งในปัจจุบัน!

ความสับสนและความรู้สึกของการสูญเสียบางอย่างไปทำให้นาตาชาสูญเสียความเชื่อมั่นและแรงจูงใจที่จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้า

เธอไม่รู้ว่าเส้นทางในอนาคตของเธอมันจะเป็นอย่างไร . . .

เดิมทีถ้าหากลีออนไม่ปรากฏตัวขึ้นและช่วยเธอเอาไว้ เธอคงถูกคนของห้องแดงจับตัวไปและทำให้กลายเป็นเป็นแพะรับบาปของความขัดแย้งภายในองค์กร

อย่างไรก็ตามการปรากฏตัวของลีออนก็เป็นเหมือนกับแสงสว่างที่ปรากฏขึ้นในความมืดมิด เขาเป็นเหมือนกับแสงสว่างนำทางชีวิตของเธอให้ก้าวเดินไปข้างหน้าอีกครั้ง!

เส้นทางแห่งชีวิตเส้นใหม่กำลังรอให้เธอไปสำรวจ

ก่อนหน้านี้เธอนั้นเหมือนกับคนกำลังจมน้ำ เธอพยายามยื่นมือตะเกียกตะกายอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อเอาชีวิตรอดและคว้าจับไปที่เชือกฟางเส้นหนึ่งเอาไว้อย่างไม่ขาดคิดช่วยชีวิตน้อย ๆ ของเธอเอาไว้!

แสดงให้เห็นว่า ‘แบล็ควิโดว์’ นาตาชา โรมานอฟฟ์ไม่เต็มใจที่จะตายลงแบบนี้ เธอไม่ต้องการตายด้วยน้ำมือขององค์กรที่ทรยศเธอ!

สำหรับเงื่อนไขของนาตาชาลีออนสามารเข้าใจมันได้

ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นเรื่องปกติเพราะการที่เธอเพิ่งถูกหักหลังโดยองค์กรที่ตามคำสั่งมาตลอดหลายปี ดังนั้นเธอจึงจะต้องระมัดระวังตัวเองเป็นพิเศษ และเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าองค์กรนี้เป็นองค์กรแบบไหน

ลีออนรู้สึกว่าตราบใดที่นาตาชาเข้าร่วม SHIELD และปรับตัวได้ เธอจะรู้เองว่า SHIELD ไม่เหมือนกับห้องแดง

อย่างไรก็ตามเพื่อสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจให้กับนาตาชาลีออนจึงตอบขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่มีปัญหา เพราะทุกคนล้วนมีสิทธิ์เท่าเทียมกันจริงไหม"

. . . . . .

วันพฤหัสบดี วันที่ 20 เดือนกันยายน ปี 2007 เวลา 13.00 น.

ประเทศรัสเซีย โนโวซีบีสค์ ในร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด

ตอนนี้เป็นเวลาอาหารกลางวันทำให้มีพนักงานออฟฟิศ นักท่องเที่ยว และร้านค้าใกล้เคียงหลั่งไหลเข้ามาในร้านอาหารแห่งนี้เพื่อเพลิดเพลินไปกับอาหารกลางวันที่น่ารื่นรนย์

บริเวณโต๊ะด้านในสุดของร้านมีชายหนุ่มและหญิงสาวสองคนที่แต่งตัวเหมือนกับนักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่

หมวกแก๊ปที่สวมอยู่บนหัวของพวกเขาทำให้คนที่หลั่งไหลเข้ามาไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของพวกเขาทั้งสองคนได้อย่างชัดเจน

พวกเขาทั้งสองคนกระซิบกระซาบกันเบา ๆ ราวกับปรึกษากันว่าจะไปเที่ยวที่ไหนกันต่อดี

อย่างไรก็ตามถ้าหากมีคนเดินเข้ามาใกล้พวกเขาจะรู้เลยว่าสิ่งที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่นั้นมันไม่ใช่ปรึกษากันเพื่อหาสถานที่ท่องเที่ยวต่อไปเลย

"ตอนนี้ผมได้ติดต่อคนในหน่วยแล้ว พวกเขาบอกว่าเรดาร์ป้องกันการโจมตีทางอากาศของโนโวซีบีสค์ได้รับการป้องกันอย่างหนาแน่นมาก ทำให้เครื่องบินของพวกเขาไม่สามารถหลีกเหลี่ยงเรดาร์และลงจอดได้อย่างราบรื่น"

"แล้วเราจะออกไปจากที่นี่ยังไง?"

"แผนการยังไม่เปลี่ยนแปลง ตราบใดที่เราไปยังพิกัดที่ตกลงกันเอาไว้ได้ภายในเวลาที่กำหนด เราก็สามารถบอกให้พวกเขาเอาเครื่องบินมารับเราและออกจากรัสเซียได้ทันที"

"พิกัดอยู่ที่ไหน?"

"รัสเซียตอนเหนือ ท่าเรือโนวี ในทะเลคารา!"

. . . . . .

เป็นอย่างที่ทุกคนคิด! ชายหนุ่มและหญิงสาวสองคนที่กำลังคุยกันอยู่ว่าจะหนีออกจากรัสเซียได้อย่างไรก็คือลีออนและนาตาชา

หลังจากออฟจากเซฟเฮาส์ ลีออนและนาตาชาก็เดินทางมาที่ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดแห่งนี้

การมาที่นี่ด้านหนึ่งก็เพื่อเติมพลังงานและเตรียมพร้อมสำหรับการหลบหนีที่จะเกิดขึ้น ส่วนอีกด้านหนึ่งลีออนต้องการเวลาเล็กน้อยในการติดต่อขอกำลังเสริมจาก SHIELD ในรัสเซีย

ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ไม่ได้อยากสู้ตามลำพังสักเท่าไหร่ . . .

อย่างไรก็ตามหลังจากติดต่อเจ้าหน้าที่ SHILED ในรัสเซียผลตอบรับมันก็ไม่ค่อยดีนัก

เดิมทีเขาคิดว่าตราบใดที่เจ้าหน้าที่ของ SHIELD สาขารัสเซียส่งเครื่องบินมาพวกเขาก็สามารถออกจากสถานที่ที่ถูกสาปนี้ได้ทันที

แต่ใครจะคิดว่ามันจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น เนื่องจากระบบป้องกันการโจมตีทางอากาศทำให้แผน A ของพวกเขาล้มเหลว และจะต้องใช้แผน B ที่อยู่ห่างไกลจากโนโวซีบีสค์ออกไปเพื่อรับตัวของพวกเขา

ท่าเรือโนวี เป็นท่าเรือที่อยู่ไม่ไกลจากจุดบรรจบของแม่น้ำอ็อบและทะเลคารา

เนื่องจากน้ำแข็งที่ปกคลุมไปทั่วทะเลคาราทำให้ท่าเรือโนวีจึงเป็นท่าเรือขนาดเล็กที่มีอุณหภูมิติต่ำกว่า 0 องศาตลอดทั้งปี

เช่นเดียวกับเมืองเล็ก ๆ ที่หางไกลแห่งอื่น ๆ ในรัสเซีย ทำให้ผู้อาศัยอยู่ในท่าเรือโนวีมันมีน้อยมากจนแทบจะเรียกว่าไม่มีเลยก็ได้

ด้วยเหตุนี้เองรัสเซียจึงไม่ติดตั้งระบบป้องกันการโจมตีทางอากาศมากเกินไปในสถานที่ดังกล่าว

ทำให้นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไม SHILED ถึงได้กำหนดจุดนัดหมายเป็นที่นี่

นอกจากนี้ตอนนี้ลีออนและนาตาชากำลังอยู่ที่โนโวซีบีสค์ทางตอนล่างของแม่น้ำอ็อบ!

พวกเขาสามารถเดินทางมาที่ท่าเรือโนวีซึ่งตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำอ็อบได้ และขึ้นเครื่องบินเพื่อหลบหนีการไล่ล่าของห้องแดงและออกจากรัสเซีย

แผนการหลบหนี้ทั้งหมดนี้ไม่ซับซ้อน แถมยังง่ายดายมากอีกด้วย

หลังจากนั่งกินอาหารอยู่ที่ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดสักพัก พวกเขาทั้งสองคนที่ปลอมตัวก็เดินออกมาจากร้านอาหารไปหาเช่ารถแลนด์โรเวอร์ในเขตพื้นที่และออกเดินทางไปยังจุดนัดหมายโดยใช้เส้นทางแถบชนบท

แน่นอนว่าการเดินทางของพวกเขามันไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น . . .

หลังจากที่ห้องแดงรู้ว่าคนที่ถูกส่งออกไปถูกฆ่าตายจนหมด ทั้งสองฝ่ายขององค์กรก็ระเบิดความโกรธออกมาทันที!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเข้ามาแทรงแซงที่ไม่คาดคิดของลีออนทำให้สถานการณ์ทั้งหมดมันซับซ้อนมากยิ่งขึ้น

พวกเขาไม่คิดว่าจะมีบุคคลที่สามเข้ามาแทรงแซงเรื่องนี้ ทำให้ห้องแดงเริ่มตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้เช่นกัน

เมื่อแบล็ควิโดว์สามารถหลบหนีออกจากรัสเซียได้ข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับห้องแดงจะกลายเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างมหาศาลสำหรับกองกำลังของบุคคลที่สามนี้!

การรั่วไหลของข้อมูลจะเป็นระเบิดลูกใหญ่สำหรับหน่วยข่าวกรองของห้องแดงอย่างไม่ต้องสงสัย!

ดังนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้แบล็ควิโดว์หลบหนีออกจากรัสเซีย ผู้นำจากทั้งสองฝ่ายจึงบรรลุข้อตกลงกันอย่างรวดเร็วและส่งนักฆ่าและสายลับชั้นยอดขององค์กรเพื่อจัดการลีออนและแบล็ควิโดว์ขั้นเด็ดขาด!

เนื่องจากความได้เปรียบในเรื่องของข้อมูลและหน่วยข่าวกรองทำให้ห้องแดงสามารถหาตำแหน่งที่แม่นยำของพวกเขาทั้งสองคนได้อย่างรวดเร็ว

ถึงแม้ว่าลีออนและนาตาชาจะปลอมตัวกันเป็นอย่างดี แต่พวกเขาก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการขับรถขึ้นทางหลวงและหยุดพักผ่อนได้

หลังจากผ่านไปสองวันตอนนี้ลีออนและนาตาชากำลังอยู่ที่ นิซนีร์วาตอฟสก์ (ตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งขวาของแม่น้ำอ็อบ) และกำลังถูกไล่ล่าจากห้องแดง

นิซนีร์วาตอฟสก์ เป็นเมืองทางตอนเหนือของรัสเซีย และยังเป็นเมือฝที่ใหญ่เป็นอันดับสองในเขตปกครองตนเอง คันตี-มันซี ของรัสเซีย

ในเมื่อที่นี่เป็นเมืองใหญ่ทำให้ที่นี่มีประชากรมากกว่า 200,000 คน

ช่วงเช้าตรู่ของเมืองแห่งนี้ค่อนข้างดูคล้ายกับสถานที่รกร้าง บนถนนแม้แต่เงาของคนจรจัดก็ยังมองไม่เห็นเลยสักคน . . .

อุณหภูมิของที่นี่อยู่ในช่วงเช้าจะคงที่อยู่ประมาณสององศาตลอดทั้งปี ส่วนในช่วงดึกอุณหภูมิจะลดลงถึงลบสิบหรือลบยี่สิบองศา เรียกได้ว่าหนาวเย็นถึงกระดูกกันเลยทีเดียว!

ทำให้คนจรจัดในประเทศไม่กล้าที่จะนอนอยู่บนถนนโดยไม่มีเครื่องนุ่งห่มด้วยอุณหภูมิแบบนี้

ทันใดนั้นเองมันก็เสียงเครื่องยนต์คำรามดังลั่นมาจากระยะไกล ๆ ของถนน

มันเป็นเสียงเหมือนกับ . . .

ยางของรถที่เสียดสีกับพื้นอย่างบ้าคลั่ง!

โปรดติดตามตอนต่อไป …