เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เจ้าหน้าที่หมายเลข 3 [ฟรี]

เจ้าหน้าที่หมายเลข 3 [ฟรี]

เจ้าหน้าที่หมายเลข 3 [ฟรี]


ตอนที่ 03

ฮอว์กอาย!

 

ในขณะที่ความทรงจำในอดีตปรากฏขึ้นมาภายในจิตใจของลีออน ทันใดนั้นมันก็มีเสียงเรียกของใครบางคนทำให้สติของเขากลับมาอีกครั้ง

"คุณกำลังหลงทางหรอ?"

ลีออนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นไปมองตามเสียง

มีสาวสวยผมบลอนด์ในชุดสูทผู้หญิงกำลังยืนอยู่ตรงหน้าของเขา

ผมสีบลอนด์นุ่มสลวยถูกมัดเป็นหางม้าเอาไว้ด้านหลัง จมูกสูงและมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยทำให้ดวงตาสีน้ำตาลที่ซ่อนอยู่ใต้คิ้วของเธอดูงดงามมากยิ่งขึ้น

เธอเป็นหญิงสาวที่ตรงสเปคเขาเลย

ลีออนคิดเช่นนั่นเงียบ ๆ ภายในใจของเขา ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นมาว่า "โอ้! ขอโทษด้วยครับ ผมรบกวนคุณหรือเปล่า?"

สามผมบลอนด์ยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับโบกมือ "ไม่ใช่ค่ะ พอดีฉันสังเกตเห็นคุณยืนอยู่ตรงนี้สักพักใหญ่แล้วก็เลยคิดว่าคุณอาจจะต้องการความช่วยเหลือดังนั้น . . . "

ลีออนมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม "อ๋อ! งั้นผมขอให้คุณช่วยอะไรผมสักหน่อยได้ไหม?"

ทันใดนั้นเหมือนลีออนจะคิดอะไรบางอย่างได้และรีบยื่นมือออกไปด้านหน้า "โอ้! ผมยังไม่ได้แนะนำตัวเองเลย . . . ผมชื่อลีออน ลีออน โคลสัน เจ้าหน้าที่หน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมกับ SHIELD เมื่อกี้นี้เลย"

สาวผมบลอนด์พยักหน้าด้วยรอยยิ้มและยื่นมือไปจับกับมือของลีออน "สวัสดีเช่นกันค่ะ ฉันชื่อ ชารอน คาร์เตอร์ มาจากแผนกสงคราม"

"ชารอน คาร์เตอร์?!"

SHIELD มีคนเข้าร่วมมากมายหลากหลายเชื้อชาติ ซึ่งใครจะคิดว่าวันแรกที่เขาเข้าร่วมกับ SHIELD จะได้เจอกับแฟนสาวในอนาคตของกัปตันอเมริกา

ลีออนยิ้มขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจและพูดขึ้นมาว่า "สวัสดีครับเจ้าหน้าที่คาร์เตอร์ ถ้าหากคุณไม่รังเกียจช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่าผมจะไปที่แผนกปฏิบัติการพิเศษได้อย่างไร?"

"ได้อยู่แล้วค่ะ!" ชารอนหันไปรอบ ๆ และชี้นิ้วไปทางห้องโถง "คุณแค่เดินผ่านห้องโถงนี้ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสามและคุณจะเห็นสัญลักษณ์ของแผนกปฏิบัติการพิเศษติดเอาไว้อยู่"

หลังจากวาดเส้นทางคร่าว ๆ ภายในใจลีออนก็หันไปพูดขอบคุณด้วยรอยยิ้ม "อย่างงี้นี่เอง . . . ขอบคุณครับ"

"ยินดีที่ได้ช่วยเหลือค่ะ"

เมื่อมองไปที่ร่างของลีออนที่เดินจากไปด้วยความมึนงงชารอนก็พึมพำขึ้นมาเบา ๆ ว่า "เจ้าหน้าที่ใหม่? ฉันไม่คิดเลยว่าเจ้าหน้าที่ใหม่จะเด็กมากขนาดนี้ . . . "

. . . . . .

เมื่อพูดถึงฐานะของหนึ่งในสำนักงานใหญ่ของ SHIELD ก็ต้องบอกเลยว่ามันกว้างขวางและน่าทึ่งมาก

เพียงแค่ล็อบบี้เพียงอย่างเดียวมันก็เพียงพอที่จะสร้างสนามฟุตบอลมาตราฐานได้สองสนาม

ดังนั้นเราจึงสามารถจินตนาการได้เลยว่าสำนักของใหญ่ของ SHIELD ในวอชิงตัน ดี.ซี. มันใหญ่ขนาดไหน

ลีออนเดินตามคำแนะนำของชารอนผ่านห้องโถงที่แออัดและขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสาม

ทันทีที่เขาก้าวขาออกจากลิฟต์ลีออนก็สังเกตเห็นสัญลักษณ์ของ SHIELD ติดอยู่บนผนังไม่ไกลนักซึ่งเขียนเอาไว้ว่า ‘แผนกปฏิบัติการพิเศษ’ เป็นภาษาอังกฤษ

. . . . . .

จะเข้าไปแล้วนะ . . .

ลีออนสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ และใช้ตราของเขาแสกนที่เซ็นเซอร์ประตูอัตโนมัติ เมื่อมีเสียงปี๊บประตูก็เปิดออกอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่เขาเดินเข้าไปด้านในลีออนก็ถูกสายตาของทุกคนจับจ้องมาที่เขาทันที

บางคนก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางคนก็มองลีออนอย่างศัตรู ซึ่งทำให้ลีออนแยก ‘มิตรและศัตรู’ จากเพื่อนร่วมงานของเขาได้อย่างง่ายดาย

อาจจะเป็นเพราะพื้นที่ขนาดใหญ่เกินไปและคนของแผนกนี้ที่มีค่อนข้างน้อยอยู่แล้วทำให้ที่นี่มันดูร้างเล็กน้อย แถมบรรยากาศยังเต็มไปด้วยความตึงเครียด

ซึ่งลีออนก็คิดว่ามันสมเหตุสมผลดี

ท้ายที่สุดแล้วที่นี่คือแผนกปฏิบัติการพิเศษของ SHIELD ที่มีมาตรฐานและการคัดคนที่เข้มงวดที่สุด

"เขาเป็นเจ้าหน้าที่คนใหม่? ไม่เด็กเกินไปหน่อยหรอ?!"

"ใช่ เขาดูเด็กมาก นายไม่เห็นชุดทหารที่เขาสวมอยู่หรือไง . . .  "

"ฉันได้ยินมาว่าเขาอายุเพียงแค่ 20 ปี แต่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นร้อยโท และเมื่อเข้าร่วม SHIELD เขายัง . . . "

. . . . . .

ผู้คนภายในห้องส่งเสียงกระซิบกันไปมาอย่างมีชีวิตชีวาเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่น้องใหม่

ถึงแม้ว่าอายุของลีออนจะน้อยมากสำหรับการเข้าร่วม SHIELD แต่ด้วยประวัติส่วนตัวของลีออนทำให้แทบจะไม่มีปัญหาอะไรเลย

ได้รับการยอมรับจากโรงเรียนทหารที่มีชื่อเสียง สถาบันการทหารเวอร์จิเนีย (VMI) ด้วยเพียงอายุ 17 ปีและผ่านหลักสูตรการอบรบรอบด้าน

เมื่ออายุ 19 ปี จบการศึกษาจากสถาบันการทหารเวอร์จิเนียก่อนหน้าเพื่อน ๆ ด้วยผลลัพธ์ยอดเยี่ยมทั้งหมดและเข้าร่วมหน่วยเรนเจอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่หน่วยกองกำลังพิเศษที่มีแต่หัวกะทิคนสำคัญของสหรัฐอเมริกา

หลังจากนั้นเขาก็ใช้เวลาน้อยกว่า 12 เดือนในการเลื่อนตำแหน่งเป็นร้อยโทด้วยผลงานที่โดดเด่นและสมรรถภาพทางกายที่ยอดเยี่ยม และทำหน้าที่เป็นรองผู้บัญชาการกองร้อยที่ 3 ของกองพันที่ 1 กลายเป็นรองผู้บัญชาการที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์

ถ้าหากลีออนยังอยู่ในหน่วยเรนเจอร์บางทีเขาอาจจะทำลายสถิติมากกว่านี้

ในขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยว่าทำไมลีออนถึงมาอยู่ที่ SHIELD ทันใดนั้นมันก็มีชายคนหนึ่งเดินออกมาจากกลุ่มและยืนอยู่ตรงหน้าของลีออน

"สวัสดี!"

เมื่อมองไปที่ใบหน้าของชายตรงหน้าที่เต็มไปด้วยความแข็งกร้าวและป้ายชื่อที่อยู่บนหน้าอกลีออนก็จำได้อย่างรวดเร็วว่าชายตรงหน้าของเขาเป็นใคร

"สวัสดีครับ ... เอ่อ คุณคือเจ้าหน้าที่บาร์ตันที่หัวหน้าโคลสันพูดถึงใช่ไหมครับ?"

ผมสั้นที่ถูกเซทเอาไว้อย่างเรียบร้อย ใบหน้าที่คล้ายกับ เจเรมี เรนเนอร์ มากกว่า 90% รูปร่างที่ถูกฝึกมาเป็นอย่างดีและรายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ ที่ทำให้เจสันจำเขาได้อย่างรวดเร็ว

"ใช่ ฉันชื่อ คลินท์ บาร์ตัน" ชายคนนั้นพยักหน้า "นายคือเจ้าหน้าที่คนใหม่ที่เพิ่งถูกย้ายมา ลีออน โคลสัน ใช่ไหม?"

"ใช่ครับ!" ลีออนพยักหน้าตอบ

"ฉันเคยได้ยินโคลสันเล่าเรื่องของนายให้ฟังอยู่ ถึงแม้ว่ามันจะลำบากเล็กน้อย แต่ในอีกสองเดือนข้างหน้าฉันจะเป็นผู้บังคับบัญชาของนายในการทำภารกิจ ถ้าหากนายไม่เข้าใจอะไรก็มาถามกับฉันได้ เข้าใจไหม?"

ทัศนคติของฮอว์กอายที่มีต่อเขานั้นไม่แย่หรือดีจนเกินไป

ซึ่งสิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ลีออนประหลาดใจ เพราะถ้าตัดสินจาก ‘ความเย็นชา’ ตามปกติของหัวหน้าของตัวเองในอนาคตแล้วการที่เขาพูดคุยด้วยดี ๆ แบบนี้มันก็ดีมากแล้ว

ลีออนคิดเสมอว่าประวัติการเข้าหน่วยเรนเจอร์ของเขามันไม่ได้วิเศษวิโสมาจากไหนเลย เพราะเมื่อเขาเข้ามาที่นี่เขาก็เป็นเพียงแค่มือใหม่ที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับ SHIELD ดังนั้นไม่ต้องหวังว่าจะได้รับการเคารพจากคนอื่นเลยก่อนที่จะมีผลงานเป็นชิ้นเป็นอันและได้รับการยอมรับจากเพื่อนร่วมงาน

ลีออนยืนตัวตรงขาชิดพร้อมกับยกมือขึ้นทาบระหว่างคิ้วเพื่อทักทายแบบทหาร "รับทราบครับหัวหน้าบาร์ตัน!"

บาร์ตันมองสำรวจลีออนขึ้นลงเล็กน้อย ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานเขาจะถอนสายตาและพยักหน้าเล็กน้อย "ฉันจะพานายไปทำความคุ้ยเคยกับสภาพแวดล้อมและเปลี่ยนชุดของนายก่อน การใส่ชุดแบบนี้ที่นี่มันจะทำให้นายดูเหมือนคนโง่"

หลังจากเดินนำหน้าไปได้สองก้าวทันใดนั้นบาร์ตันก็ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และหยุดเดินอย่างกะทันหัน "นอกจากนี้ที่นี่ไม่ใช่กองทัพ ดังนั้นฉันจึงไม่ชอบการทักทายแบบเป็นทางการมากนัก เพราะงั้น . . . "

"ทักทายตามปกติก็พอ!"

หลังจากพูดจบบาร์ตันก็เดินนำออกไปโดยมีลีออนเดินตามอยู่ด้านหลังทำความคุ้ยเคยกับสภาพแวดล้อม ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนชุดเป็นเครื่องแบบประจำตัวของเจ้าหน้าที่ในห้องล็อกเกอร์

ลีออนเลือกสวมชุดเป็นเสื้อเชิ้ตสีดำด้านในและทับด้วยเสื้อสูทสีดำผูกเนคไทดำ และกางเกงสีดำ บริเวณชายแขนเสื้อสลักคำว่า SHIELD เล็ก ๆ เอาไว้ เนื่องจากชุดนี้ถูกออกแบบมาอย่างพอดีทำให้ชุดกระชับเข้ากับรูปร่างของลีออนได้เป็นอย่างดี เรียกได้ว่าลีออนในตอนนี้ชุดดำแทบทั้งตัว!

อย่างไรก็ตามลีออนที่เพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จได้ไม่นานทันใดนั้นมันก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นไปทั่วสำนักงาน

"แจ้งเตือนระดับ 5! แจ้งเตือนระดับ 5! เกิดเหตุการณ์จับตัวประกันขึ้นในตึกออสคอร์ป อินดัสตรีส์ ขอกำลังสนับสนุนด่วน!"

ในขณะเดียวกันภายในจิตใจของลีออนเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ไม่ได้ยินมานานก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ติ๊ง!]

โปรดติดตามตอนต่อไป …

จบบทที่ เจ้าหน้าที่หมายเลข 3 [ฟรี]

คัดลอกลิงก์แล้ว