บทที่ 315 สิ่งของชิ้นเอกของการประมูล! เลือดแก่นแท้ของนกฟีนิกซ์!
บทที่ 315 สิ่งของชิ้นเอกของการประมูล! เลือดแก่นแท้ของนกฟีนิกซ์!
เสี่ยวหรานชัดเจนว่าต้องการให้เขาร่วมวงด้วย!
ด้วยความฉลาดของเขา จะไม่รู้ได้อย่างไรถึงความแตกต่างทางการเงิน เมื่อเจอผู้แข็งแกร่งระดับราชาขึ้นไป สิ่งของและทรัพย์สินในมือพวกเขาล้วนเกินจะจินตนาการได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนผู้นี้มาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์
ดังนั้นเขาจึงเตรียมแผนสำรองไว้สองทาง!
หากประมูลไม่สำเร็จ ก็จะปล้นเลย!
นี่ไม่ใช่การปกป้องของประมูลอะไรเลย ชัดเจนว่าเรียกหลินฉางเฟิงมาเป็นโจรร่วมวงด้วย!
เมื่อเห็นสีหน้าเข้าใจทันทีของหลินฉางเฟิง เสี่ยวหรานยิ้มแหยๆ
"พวกเราไม่ต้องมองในแง่ร้ายขนาดนั้นสิ ถึงจะเป็นที่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีแต่ผู้แข็งแกร่ง โลกนี้จะมีอัจฉริยะมากมายได้อย่างไร ก็แค่เกิดมาในที่ดีๆ บางทีเงินในมือก็อาจจะน้อยกว่าพวกเราสองคนด้วยซ้ำ ถ้าจำเป็นจริงๆ นายก็ยืมฉันหน่อยสิ"
ต่อหน้าหลินฉางเฟิง เสี่ยวหรานไม่เคยวางมาดพี่ใหญ่ หลังจากใช้เวลาร่วมกันหลายเดือน ทั้งสองคนกลับเหมือนเป็นพี่น้องกัน
เห็นหลินฉางเฟิงยังดูโกรธอยู่ เขาจึงพูดต่อ
"อีกอย่าง ฉันก็คิดไว้แล้ว คนจากที่นั่นจะเอาอะไรก็ได้ทั้งนั้น ทำไมต้องออกมาแย่งกับพวกเรา ต้องเป็นคนที่ไม่มีเงินและพลังไม่พอแน่ๆ"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหลินฉางเฟิงก็ผ่อนคลายลงมาก
ที่เสี่ยวหรานพูดก็ไม่ผิด แม้แต่ระบบก็บอกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นสถานที่ที่ดี คนในนั้นควรจะพึ่งพาตนเองได้ แล้วทำไมต้องออกมาแย่งของประมูลกับพวกเขา?
เว้นแต่ว่าคนผู้นี้ไม่ใช่บุคคลสำคัญในดินแดนศักดิ์สิทธิ์!
ดังนั้นจึงต้องออกมาเข้าร่วมการประมูลภายนอก!
แต่ถึงจะเป็นแค่คนธรรมดา ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะรับมือได้
คิดถึงตรงนี้ สีหน้าของหลินฉางเฟิงก็กลับมาเคร่งขรึมอีกครั้ง
"สิ่งของชิ้นเอกนั้นคืออะไรกันแน่? ถึงขนาดทำให้คนจากที่นั่นสนใจได้?"
ด้วยความเคารพ หลินฉางเฟิงไม่เคยถามเสี่ยวหราน
แต่ตอนนี้เขารู้สึกอยากรู้จริงๆ
เสี่ยวหรานไม่ได้ปิดบัง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
"นี่เป็นของดีเชียวล่ะ นี่คือน้ำยาเวทมนตร์ที่ผลิตจากเลือดแก่นแท้ของนกฟีนิกซ์ คนธรรมดาเจือจางเป็นยาดื่มเป็นประจำจะช่วยบำรุงร่างกาย เพิ่มพูนร่างกายและค่าพลัง สำหรับผู้ใช้อาชีพธาตุไฟจะยิ่งเพิ่มพลังธาตุไฟ!"
พูดถึงตรงนี้ เขาค่อยๆ เข้าใกล้หลินฉางเฟิง
"ถ้าเอาไปเจือจางในน้ำอุ่นเพื่อบ่มไข่นกฟีนิกซ์ จะช่วยเร่งการฟักให้เร็วขึ้น และนกฟีนิกซ์ที่ฟักออกมาจะแข็งแกร่งกว่านกฟีนิกซ์ทั่วไป!"
เสียงของเขาไม่ดัง แต่ก็ดังพอให้หลินฉางเฟิงได้ยินชัดเจน
ไข่นกฟีนิกซ์ที่นำกลับมาจากถ้ำปีศาจนั้น ตอนนี้อยู่ในพื้นที่เก็บของของเขา หลินฉางเฟิงเข้าไปดูเป็นครั้งคราว แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะแตกเปลือกเลย
แต่เป็นครั้งคราว เขาจะรู้สึกถึงเสียงเต้นของหัวใจนกฟีนิกซ์น้อยข้างใน เปลือกไข่ก็จะอุ่นขึ้นเป็นครั้งคราว แต่ก็กลับเย็นลงอย่างรวดเร็ว
หลินฉางเฟิงมีลางสังหรณ์ว่า ไข่นกฟีนิกซ์ฟองนี้คงไม่ใช่ฝาแฝด และไม่ใช่ฝ่ายที่ร่างกายอ่อนแอ แต่จะเป็นอย่างไรแน่ คงต้องรอให้ฟักออกมาก่อนถึงจะรู้
"เธอรู้ได้ยังไง?"
หลินฉางเฟิงขมวดคิ้ว ถามอย่างจริงจัง
"ไป๋หยางบอกฉัน คืนนี้การประมูลมีขนาดใหญ่ เขาเป็นคนรับผิดชอบดูแลคืนนี้ น้ำยาเลือดแก่นแท้นี้ไม่มีประโยชน์กับเขาเลยเอาออกมาประมูล ผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่เขาบอก ฉันได้เห็นของจริงแล้ว มีปริมาณมาก แบ่งให้นายครึ่งหนึ่งได้สบาย"
เสี่ยวหรานโอบไหล่หลินฉางเฟิงอย่างใจกว้าง ด้วยสีหน้าจริงจัง
เขาคิดในใจว่า ตอนที่แบ่งไข่นกฟีนิกซ์ เขาได้ฟองที่แข็งแรงกว่าไปอย่างชัดเจน ดังนั้นวันนี้การแบ่งน้ำยาเวทมนตร์จากเลือดแก่นแท้นกฟีนิกซ์ให้หลินฉางเฟิงครึ่งหนึ่ง สำหรับเขาแล้วเต็มใจยิ่ง
"เมื่อเธอพูดแบบนี้ คืนนี้ฉันคงต้องช่วยเธอจริงๆ แล้ว พอดีในมือฉันยังมีของที่ต้องแปลงเป็นเงินอีกเพียบ เงินก็ไม่น้อย ก็ลองประชันกับคนผู้นี้ดูกันหน่อยแล้วกัน"
หลินฉางเฟิงถอนหายใจอย่างจำยอม พูดเบาๆ
เขาไม่ได้โลภน้ำยาเวทมนตร์ที่ทำจากเลือดแก่นแท้นกฟีนิกซ์ แต่เพราะความคิดใจกว้างของเสี่ยวหรานทำให้เขาซาบซึ้ง จึงใจอ่อนลง
อีกอย่าง เสี่ยวหรานก็คอยดูแลเขามาตลอด ถ้าไม่มีคำเชิญของเสี่ยวหรานในตอนนั้น ก็คงไม่มีเขาในวันนี้
แม้จะเป็นการตอบแทนบุญคุณ เขาก็ต้องสนับสนุนอย่างไม่มีเงื่อนไข
เมื่อหัวหน้าทีมทั้งสองตกลงกันแล้ว ยาเค่อและหวังเสี่ยวหยูทั้งสามคนก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ไม่ว่าหัวหน้าทีมของตนจะตัดสินใจอย่างไร พวกเขาก็จะสนับสนุนอย่างเต็มที่
หลังกินข้าวเสร็จ พวกเขาก็เดินเล่นไปพลางมุ่งหน้าไปชานเมืองไปพลาง
การประมูลกำหนดไว้คืนนี้เวลาเจ็ดโมง
หลังจากเข้าเขตของสมาคมการค้าฉูเหอ รอบๆ เริ่มมีคนลาดตระเวนมากมาย แต่เสี่ยวหรานมีบัตรเชิญ จึงเดินทางมาถึงทางเข้าการประมูลใต้ดินได้อย่างราบรื่น
ทางเข้าครั้งนี้เรียบง่ายมาก อยู่บนห้องใต้ดินแห่งหนึ่ง มองไปเห็นบันไดยาวเหยียดมองไม่เห็นก้น ที่ประตูมีเจ้าหน้าที่ตรวจสอบสองคน
หลังจากยืนยันบัตรเชิญในมือเสี่ยวหรานแล้ว ก็ปล่อยให้พวกเขาลงไป
ไม่นาน เมื่อพวกเขามาถึงการประมูลใต้ดิน ข้างในมีคนนั่งเต็มไปหมดแล้ว ขณะนี้ยังมีคนใหม่ๆ เดินเข้ามาจากทางเข้าต่างๆ อย่างต่อเนื่อง
ความสัมพันธ์ของเสี่ยวหรานกับไป๋หยางดีทีเดียว พวกเขาได้ที่นั่งแถวที่สองเลยทีเดียว
ทุกคนหาที่นั่งเรียบร้อยแล้ว หลินฉางเฟิงสำรวจสถานการณ์ในงานคร่าวๆ
ที่นี่เป็นห้องประมูลขนาดใหญ่ แต่ละแถวมีที่นั่งกำหนดไว้แน่นอน ซ้ายขวามีที่นั่งยาวห้าสิบแถว ถ้านั่งเต็มทั้งหมด น่าจะรองรับคนได้ราวพันคน!
แต่กฎของสมาคมการค้าฉูเหอคือ หนึ่งแถวนั่งได้แค่หนึ่งกลุ่มคน
ดังนั้นคนที่จะเข้าร่วมประมูลได้จริงๆ ก็มีแค่ร้อยคนเท่านั้น!
แต่ละแถวมีที่นั่งสิบที่ แถวที่สองฝั่งซ้ายที่หลินฉางเฟิงนั่งอยู่ตอนนี้มีคนนั่งแค่ห้าคน
ที่นั่งอื่นๆ ส่วนใหญ่ก็คล้ายๆ กัน ไม่ได้นั่งเต็ม
คนระดับนี้ต่างเข้าใจดีว่า ไม่ได้อยู่ที่จำนวนมาก แต่อยู่ที่คุณภาพ!
เมื่อเวลาเริ่มงานใกล้เข้ามา คนในห้องประมูลก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
และที่นั่งว่างตรงหน้าหลินฉางเฟิงตอนนี้ก็มีคนมานั่ง
หญิงสาวผมยาวสีดำคนหนึ่งนั่งลงตรงหน้าหลินฉางเฟิงพอดี เธอสวมชุดคลุมสีดำ ผมยาวสีดำรวบสูง เผยให้เห็นลำคอสวยงาม บนคอสวมสร้อยเงิน ยิ่งขับให้ลำคอขาวผ่องดูเด่นชัด
ดวงตาของหลินฉางเฟิงวาบขึ้นด้วยความตกใจ
การได้นั่งแถวหน้าในการประมูลระดับนี้ ไม่ใช่สิทธิพิเศษของคนทั่วไป
เสี่ยวหรานได้นั่งแถวที่สองก็เพราะรู้จักกับไป๋หยางอยู่แล้ว
คนที่นั่งแถวหน้าในที่นี้ได้ นอกจากพลังแล้วก็ต้องเป็นอิทธิพล
พูดถึงพลัง นอกจากคนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้ว ที่นี่ไม่มีใครแข็งแกร่งกว่าเสี่ยวหราน
พูดถึงอิทธิพล ที่แข็งแกร่งที่สุดก็มีแต่คนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์
เขาเบนสายตาออกเงียบๆ มองไปยังแถวหน้าอีกด้านหนึ่ง ตรงกลางมีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่ สองข้างมีคนคุ้มกันนั่งเต็ม
หลินฉางเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
ระหว่างคนตรงหน้ากับชายชราคนนั้น ใครกันแน่ที่มาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์?
(จบบท)