เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

GED : 3 หอคอยหยวนไหล

GED : 3 หอคอยหยวนไหล

GED : 3 หอคอยหยวนไหล


GED : 3 หอคอยหยวนไหล

 

         เมืองชายแดนทางเหนือของอาณาจักรจุ๋นวู๋ ณ หอคอยหยวนไหล

 

         หอคอยหยวนไหล เป็นร้านอาหารที่อยู่ใกล้กับป่าหิมะน้ำแข็งมากที่สุด เหล่าผู้ฝึกตนที่เดินทางเข้าออกป่าต่างหยุดพักผ่อนที่หอคอยหยวนไหลดังนั้นร้านอาหารแห่งนี้จึงมีลูกค้าแวะเวียนมาไม่ขาดสายและกิจการของพวกเขาก็เฟื่องฟูเป็นอย่างมาก

 

         โดยปกติแล้วลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชาย แต่วันนี้ด้วยเหตุผลบางประการทำให้ร้านค้าแห่งนี้เต็มไปด้วยลูกค้าสตรี

 

         สำหรับในวันนี้เฟิงหวูได้ปกปิดใบหน้าอันงดงามของนางด้วยแป้งสีเหลืองนวล ยามนี้นางจึงดูไม่แตกต่างจากสาวชาวบ้านธรรมดา

 

         เฟิงหวูและฉิวหลิงกำลังจะทรุดตัวลงนั่งเมื่อได้ยินบทสนทนาของกลุ่มคนข้างๆพวกเขา

 

         “องค์ชายรัชทายาทกำลังจะมาที่เมืองนี้จริงๆหรือ?”

 

           “ข้ามีแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้บอกมาว่าองค์ชายเสด็จมาถึงแล้ว ข้าจ่ายเงินให้แหล่งข่าวไปแล้ว ดังนั้นพวกเจ้าต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ!”

 

         “ในที่สุดข้าก็จะได้เห็นใบหน้าอันสง่างามขององค์รัชทายาท! องค์รัชทายาทเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์ติดอันดับต้นๆของคนรุ่นราวคราวเดียวกับเรา! เพียงได้มองดูเขาใกล้ๆ ข้าก็พึงพอใจไปชั่วชีวิต

 

         เฟิงหวูได้แต่นั่งฟังเงียบๆ

 

         ฉิวหลิงเม้มริมฝีปากแน่นอย่างพยายามอดกลั้นเป็นอย่างมากไม่ให้ตำหนิคนเหล่านี้ เด็กสาวเหล่านี้ช่างอ่อนหัดยิ่งนัก! พวกเขาพอใจเพียงแค่ได้เห็นหน้าองค์รัชทายาทงั้นหรือ? รู้กันบ้างหรือไม่ว่าครั้งหนึ่งคุณหนูเอง เคยได้หมั้นหมายกับเขาเชียวนะ!

 

         “ที่นั่งตรงนี้ยังว่างนี่ ท่านจะรังเกียจหรือไม่หากข้าจะขอนั่งตรงนี้?” เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างๆ เฟิงหวู

 

         เฟิงหวูเงยหน้าขึ้นและได้พบกับดวงตาสว่างสดใสและฉลาดหลักแหลมคู่หนึ่ง

 

         เฟิง ซุน? เฟิงหวูจำเด็กที่มีพรสวรรค์ในการฝึกตนผู้นี้ได้

 

         นางจำได้ว่าครั้งหนึ่งเคยต่อสู้กับเขาในเมืองหลวงแต่เนื่องจากในยามนี้นางปลอมตัวออกมาอีกทั้งพวกเขายังไม่ได้พบกันมาตั้งห้าปี ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เฟิง ซุนจะจำนางไม่ได้

 

         หากนางจำไม่ผิด เฟิง ซุนเป็นเพื่อนสมัยเด็กของชุนหลิงเหยียและพวกเขาทั้งสองก็เป็นคู่หูที่ดีที่สุดของกันและกัน

 

         เฟิง ซุนคลี่พัดในมือออกพร้อมกับสะบัดข้อมือเล็กน้อยเพื่อปกปิดใบหน้าครึ่งหนึ่งของตนเอง จากนั้นเขาจึงยิ้มให้เฟิงหวู ข้าจะถือว่าท่านไม่ปฏิเสธ

 

         จะนั่งลงโดยไม่สนทนากันงั้นหรือ? เขาคงไม่ทำเช่นนั้นเป็นแน่ เฟิงหวูมาที่นี่เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูล หากชุนหลิงเหยียมาที่นี่โดยมีจุดประสงค์คือผลจิตวิญญาณอมตะย่อมไม่ใช่เรื่องดีเป็นแน่ดังนั้นนับว่านี่เป็นโชคดีที่ได้พบกับเฟิง ซุน นางจะได้ใช้โอกาสนี้ล้วงความลับ นางจะไม่ยอมปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป!

 

         เฟิงหวูพยายามครุ่นคิดหาวิธีในการสืบหาข้อมูลจากเฟิง ซุนโดยไม่ให้เขารู้ตัว

 

         เฟิง ซุน นั้นเป็นคนช่างสังเกต เขาไม่สามารถหยุดการสอดส่ายสายตาไปรอบๆร้านอาหารได้

 

         ทันใดนั้นเขาก็หันมาหาเฟิงหวูพร้อมกับพัดในมือและถามว่า ท่านรู้หรือไม่ว่าคนผู้นั้นคือใคร?”

 

         เฟิงหวูมองตามทิศทางที่เขาชี้ไปและได้เห็นหญิงสาวซึ่งสวมหมวกปกปิดใบหน้าคนหนึ่ง

 

         “นางคือใครหรือ?”

 

         “นั่นคือนางฟ้ามู๋เหยียวเฟิง ซุนยิ้ม

 

         เฟิงหวูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นางฟ้ามู๋เหยียว สตรีสูงศักดิ์แห่งวิหารแห่งนภางั้นหรือ?”

 

         เฟิง ซุนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความรู้สึกพึงพอใจในตนเอง นางคิดจริงๆหรือว่าจะสามารถหลอกข้าได้ด้วยหมวกนั่น? ไม่มีสิ่งใดหลุดรอดไปจากสายตาอันหลักแหลมของข้าได้

 

         สตรีสูงศักดิ์แห่งวิหารแห่งนภาเองก็แอบใฝ่หาองค์ชายรัชทายาทงั้นหรือ? เฟิงหวูคิดไม่ถึงจริงๆว่าชุนหลิงเหยียจะเป็นที่นิยมถึงเพียงนี้

 

         ทั่วทั้งบริเวณเต็มไปด้วยเสียงสนทนาที่ไม่มีวันจบสิ้น

 

         “นี่ เจ้าเคยได้ยินหรือไม่? ว่ากันว่าบุตรสาวคนที่ห้าของตระกูลเฟิงถูกขับไล่ที่ถูกไล่ออกมาจากตระกูลเมื่อห้าปีก่อน นางมาอาศัยอยู่ที่นี้

 

         “เจ้ากำลังกล่าวถึงเฟิงหวูงั้นหรือ?” อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น

 

         “จะเป็นผู้ใดได้อีกเล่า? ชื่อนั้นทำให้ข้าวิตกกังวลยิ่งนักเหตุใดนางไม่เปลี่ยนชื่อเสีย เหตุใดยังหน้าด้านหน้าทนใช้ชื่อนั้นอยู่อีก?”

 

         “ชื่อนั้นมีความหมายอื่นอีกหรือ?”

 

         “นี่เจ้าไม่รู้หรือ?”

 

         “รู้สิ่งใดเล่า?”

 

จบตอน

จบบทที่ GED : 3 หอคอยหยวนไหล

คัดลอกลิงก์แล้ว