บทที่ 35 การตรวจสอบการสอบเข้ามหาวิทยาลัย! ระบบปรากฏอีกครั้ง!

คงไม่มีใครจะเอาการสอบเข้ามหาวิทยาลัยมาล้อเล่นกระมัง?

เมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจสอบหลายคนมองหน้ากันไปมา สีหน้าล้อเล่นก็หายไปในทันที

"นักเรียนคนนี้ คุณชื่อ หลินฉางเฟิง ใช่ไหม?"

ในตอนนี้ ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของเจ้าหน้าที่ตรวจสอบค่อยๆ เดินมา ตามหลังเขาคือผู้คุมสอบที่เพิ่งวิ่งออกไปเมื่อครู่ ตอนนี้กำลังจ้องมองหลินฉางเฟิงด้วยสายตาแน่วแน่

"ครับ ผมเอง"

หลินฉางเฟิงไม่ได้หวาดกลัว เขามองตรงไปที่ดวงตาของชายคนนั้นและตอบ

ดูเหมือนว่าผู้คุมสอบที่วิ่งออกไปเมื่อครู่คงจะส่งข้อมูลนี้มา จึงไม่แปลกที่ชายคนนี้จะรู้ชื่อของเขา

เครื่องหมายบนหน้าอกของชายคนนี้เป็นสีแดง คงจะเป็นผู้นำ

สิ่งที่หลินฉางเฟิงคาดเดาไว้ก็ถูกต้อง

"ผมเป็นผู้รับผิดชอบการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของโรงเรียนมัธยมศึกษาที่หนึ่งเต้าเฉิงในครั้งนี้ ชื่อหวังไห่ ผมได้ยินเรื่องของคุณแล้ว การทดสอบต่อไปนี้จะอยู่ในความรับผิดชอบของผม"

หวังไห่มองหลินฉางเฟิงอย่างจริงจัง ดวงตาเป็นประกายด้วยความสนใจ เขารู้สึกสนใจนักเรียนที่ไม่เหมือนใครคนนี้มาก

พูดจบ หลินฉางเฟิงก็ถูกพาไปที่ประตูพลังเวทย์สิบบาน

"อาชีพที่คุณเลือกคืออะไร?"

ชายคนนั้นลงมือเอง รับแฟ้มข้อมูลจากมือของเจ้าหน้าที่ทดสอบและป้อนชื่อของหลินฉางเฟิง ข้อมูลของเขาก็ปรากฏขึ้น

「ชื่อ: หลินฉางเฟิง」

「โรงเรียน: โรงเรียนมัธยมศึกษาที่หนึ่งเต้าเฉิง」

「ข้อมูลอาชีพ: ราชาแห่งวิญญาณ (อาชีพซ่อนเร้นที่มีเพียงหนึ่งเดียว)」

「ระดับนักเรียน: 18」

แม้ว่าหวังไห่จะรู้ความจริงล่วงหน้าแล้ว แต่เมื่อเห็นข้อมูลเหล่านี้ตรงหน้า เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

เขาทำงานมาหลายปี เคยเห็นนักเรียนมามากมาย

แต่ผลการเรียนแบบนี้ ไม่เพียงแต่ในเมืองเต้าเฉิง แม้แต่ในเมืองซานไห่ทั้งเมือง หรือแม้กระทั่งอัจฉริยะจากตระกูลใหญ่ในเขตเมืองหลวงที่ทุ่มเงินมหาศาล

ก็คงไม่เกินกว่านี้!

"คุณเป็นอาชีพต่อสู้ ให้เข้าประตูแรก"

"ประตูตรวจสอบการสอบเข้ามหาวิทยาลัยต่างจากประตูพลังเวทย์ทั่วไป มันจะตรวจสอบแหล่งที่มาของค่าประสบการณ์ทุกหน่วยของคุณ รายละเอียดเฉพาะคุณเท่านั้นที่จะเห็นได้ นี่เป็นเพียงขั้นตอนเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครโกง"

หลังจากอธิบายอย่างละเอียดแล้ว หวังไห่ก็มอบป้ายพิเศษสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้หลินฉางเฟิง บนนั้นสามารถเห็นบันทึกรายละเอียดของเขาได้

"ครับ ขอบคุณครับ"

หลินฉางเฟิงรับป้ายมาแล้วก้าวเข้าไปในประตูแรกของประตูพลังเวทย์สิบบานโดยไม่ลังเล

"อื้ม!"

ทันทีที่เข้าไปในประตูพลังเวทย์นี้ หลินฉางเฟิงรู้สึกถึงความรู้สึกแปลกประหลาดในทันที ราวกับว่ามีลำแสงเลเซอร์สแกนทั่วร่างกายของเขา แม้แต่จิตวิญญาณก็ถูกสอดส่องอย่างทะลุปรุโปร่ง

ความรู้สึกนี้ทำให้หลินฉางเฟิงรู้สึกไม่สบายตัวอย่างมาก ราวกับว่าเขาถูกเปลื้องผ้าและโยนไปกลางถนนให้คนดู

「ตรวจพบการสอดส่องเจ้าของ! กำจัดสิ่งแปลกปลอมแล้ว!」

ทันใดนั้น เสียงกลไกที่ไม่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของหลินฉางเฟิง เสียงนี้เขาเคยได้ยินเพียงครั้งเดียว

จากนั้น ลำแสงเลเซอร์ที่สแกนทั่วร่างกายของเขาก็หายไปในทันที ความรู้สึกไม่สบายตัวก็หายไปหมด

นั่นคือวันที่เขาเปลี่ยนอาชีพ! เสียงที่เปลี่ยนนักเวทมนตร์แห่งความตายให้เป็นราชาแห่งวิญญาณ!

และมัน! เรียกตัวเองว่าระบบ!

"แกเป็นอะไรกันแน่?"

หลินฉางเฟิงขมวดคิ้วแน่น ถามดังๆ ในใจ ความรู้สึกแปลกประหลาดนี้ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

ไม่มีใครชอบที่จะมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในร่างกายของตัวเอง

「ติ๊ง! เราคือระบบอาชีพระดับเทพ」

หลินฉางเฟิงไม่คาดคิดว่าสิ่งแปลกปลอมนี้จะตอบคำถามของเขา!

"ระบบอาชีพระดับเทพคืออะไร? ทำไมถึงเลือกฉัน? แกต้องการอะไรจากฉันกันแน่?"

หลังจากครุ่นคิดสักครู่ หลินฉางเฟิงก็ถามสามคำถาม

นี่ก็คือสิ่งที่เขาสงสัยมากที่สุดในใจ

นับตั้งแต่วันที่เปลี่ยนอาชีพเป็นต้นมา สิ่งที่เรียกตัวเองว่าระบบนี้ก็ไม่ปรากฏอีกเลย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะลืม!

พูดได้ว่า เขาคิดถึงมันแทบจะตลอดเวลา!

ระบบที่น่ากลัวนี้ สามารถเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นราชาแห่งวิญญาณ และยังมีการเพิ่มพลังที่น่ากลัวขนาดนี้!

สิ่งที่เรียกว่าระบบนี้ เห็นอะไรในตัวเขากันแน่?

「ติ๊ง! การดำรงอยู่ของระบบอาชีพระดับเทพ ก็เพื่อช่วยให้เจ้าของกลายเป็นมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในทุกอาชีพ」

「ตั้งแต่วินาทีที่เจ้าของเกิดมา เราก็มีอยู่แล้ว」

「ไม่ใช่เราที่เลือกท่าน แต่เป็นท่านที่เลือกเรา」

ระบบตอบคำถามของหลินฉางเฟิงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่กลับทำให้เขาจมดิ่งลงสู่ความคิดอีกครั้ง

"อะไรที่เรียกว่าฉันเลือกแก?"

「ยังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึง」

เสียงกลไกเย็นชาของระบบแสดงให้เห็นถึงความลึกลับของมัน

หลังจากนั้น ไม่ว่าหลินฉางเฟิงจะถามอย่างไร อีกฝ่ายก็ตอบเพียงว่ายังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึง

เมื่อถามไม่ได้คำตอบ หลินฉางเฟิงก็ยอมแพ้

"ติ๊ง! ขอให้ผู้เข้าสอบยืนยันข้อมูลของตนเอง"

หลังจากที่ลำแสงเลเซอร์ที่สแกนหยุดลง ข้อมูลโดยละเอียดของหลินฉางเฟิงก็ปรากฏบนหน้าจอขนาดใหญ่

「ชื่อ: หลินฉางเฟิง」

「อาชีพ: ราชาแห่งวิญญาณ (อาชีพซ่อนเร้นที่มีเพียงหนึ่งเดียว)」

「ระดับ: 18」

「พลัง: 260」

「ร่างกาย: 260」

「จิตใจ: 1100」

「ความคล่องแคล่ว: 260」

「อุปกรณ์: ไม่มี」

「จำนวนวิญญาณที่สามารถเรียกได้: 0/400」

「ทักษะ:

เรียกวิญญาณ (ระดับ 18): ใช้พลังจิต 130 หน่วย เรียกสิ่งมีชีวิตวิญญาณระดับทองแดงที่มีระดับเดียวกับตนเอง (การแบ่งระดับของสิ่งมีชีวิตวิญญาณ: เหล็กดำ, ทองแดง, เงิน, ทองคำ, ตำนาน, มหากาพย์, เทพนิยาย!)

การกัดกร่อนวิญญาณ (ระดับ 18): สร้างความเสียหายต่อวิญญาณของศัตรู ความเสียหายของทักษะขึ้นอยู่กับระดับของตนเองและพลังจิตที่ใช้

อำนาจราชา (ระดับ 2) (ทักษะเฉพาะระดับเทพ/ทักษะใช้งาน): สิ่งมีชีวิตวิญญาณทั้งหมดภายใต้การควบคุมของคุณจะได้รับการเพิ่มพลัง 20 เท่า! และทักษะนี้จะเพิ่มขึ้นตามระดับของตัวคุณเอง!

เจตจำนงไม่มีวันดับ (ทักษะเฉพาะระดับเทพ/ทักษะแบบติดตัว): ความเสียหายทั้งหมดที่คุณได้รับจะถูกส่งต่อไปยังสิ่งที่คุณเรียกมา! สิ่งที่คุณเรียกมาไม่มีวันตาย! ตัวคุณเองก็ไม่มีวันดับสูญ!

คลื่นปีศาจบ้าคลั่ง (ระดับ 2): เรียกกลุ่มผีมาโจมตีศัตรูในรัศมี 10 เมตร สร้างความเสียหาย 300% ของพลังจิต!」

หน้าจอตรงหน้าหลินฉางเฟิงปรากฏตัวเลือกสองอย่าง

"ยืนยัน" "ผิดพลาด"

เขากดปุ่มซ้ายโดยไม่ลังเล

"เริ่มการตรวจสอบ"

พร้อมกับเสียงหุ่นยนต์ผู้หญิงดังขึ้น หน้าจอตรงหน้าหลินฉางเฟิงก็อัปเดตเนื้อหาอีกครั้ง

บนนั้นเป็นรายละเอียดของสัตว์ร้ายทุกตัวที่เขาสังหาร ค่าประสบการณ์ที่ได้รับก่อให้เกิดเนื้อหาหลายบรรทัด แต่โดยรวมแล้วแบ่งออกเป็นสัตว์ร้ายระดับต่างๆ กัน

บรรทัดบนสุดแสดงสัตว์ร้ายระดับ 29 นี่คือผลรวมของสัตว์ร้ายระดับ 29 ที่เขาสังหารบนเขาตะวันตก ซึ่งเป็นปัจจัยหลักในการเพิ่มระดับของเขา

เขาเลื่อนลงทีละบรรทัด จู่ๆ ก็หยุดที่บรรทัดสุดท้าย

บนนั้นแสดงคำว่า "ดูดซึม"!

ดูดซึม ได้รับค่าประสบการณ์ทั้งหมด 3080!

แต่เมื่อมองดูข้อมูลนี้ ดวงตาของหลินฉางเฟิงกลับฉายแววสงสัย

เขาเคยได้ยินมาว่าผู้ใช้อาชีพต่อสู้ระดับสูงสามารถดูดซึมค่าประสบการณ์ได้ แต่นั่นต้องใช้ไอเทมพิเศษหรืออยู่ในพื้นที่ลับเฉพาะเท่านั้น

แต่เขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับการดูดซึมเลย ทำไมข้อมูลนี้ถึงปรากฏขึ้นมา?

คิดไปคิดมา จู่ๆ สมองของหลินฉางเฟิงก็เกิดความคิดบางอย่างขึ้นมา

นึกถึงการที่เขาขึ้นระดับ 18 อย่างไม่มีสาเหตุ และคำว่า "ดูดซึม" ที่แสดงบนหน้าจอเครื่องตอนนี้ เขาก็เข้าใจขึ้นมาทันที

มันคือก้อนหินนั่น!

(จบบท)