บทที่ 26 ฟาดงูที่จุดอ่อน! ราชางูดำทอง!

ม่านตาของหลินฉางเฟิงหดเล็กน้อย ปลายเท้าแตะพื้นถอยหลังติดๆ กันหลายก้าว วิญญาณอาฆาตไม่กี่ตนรอบตัวก็พุ่งขึ้นมาด้านหน้าอย่างรวดเร็ว คุ้มกันเขาไว้ด้านหลัง

ผ่านช่องว่างระหว่างวิญญาณอาฆาตสองตน หลินฉางเฟิงมองเห็นภาพตรงหน้าอย่างชัดเจน

งูยักษ์สิบกว่าตัวที่สูงกว่าเขากำลังพันกันแน่น หางงูม้วนเป็นวงใหญ่วงแล้ววงเล่า ส่วนหัวงูกระจายไปทั่ว ดูเหมือนงูหลายหัวในตำนาน

ขณะนี้ ราชาพญางูหน้าเขียวสิบกว่าตัวกำลังแลบลิ้นอย่างเย็นเยียบ หัวงูหลายตัวหันมามองเขา สูงบ้างต่ำบ้าง ราชาพญางูหน้าเขียวตัวที่อยู่หลังสุดสะดุดตามาก ลำตัวเป็นสีดำทองทั้งตัว!

ลำตัวยาวถึงห้าเมตร! หนาเท่าคนสองคน!

"อันนี้... น่าจะดรอปม้วนกระดาษได้นะ" หลินฉางเฟิงพูดเบาๆ

ดูข้อมูลสัตว์ร้ายของราชาพญางูหน้าเขียวตัวนี้

「ราชาพญางูหน้าเขียว」

「ระดับ: 29」

「พลัง: 1050」

「ร่างกาย: 980」

「จิต: 880」

「ความคล่องแคล่ว: 1100」

「ทักษะ: น้ำพิษหน้าเขียว (ระดับ 3)」

แม้ว่าพลังในด้านต่างๆ จะถือว่าไม่เลว แต่พลังจิตไม่โดดเด่น สติปัญญาก็ค่อนข้างอ่อนกว่า

นี่เป็นประสบการณ์ที่หลินฉางเฟิงได้เรียนรู้จากการสังหารในช่วงไม่กี่วันนี้ ยิ่งพลังจิตสูงเท่าไหร่ สัตว์ร้ายก็จะยิ่งฉลาดขึ้นเท่านั้น อุปกรณ์ที่ดรอปออกมาก็จะยิ่งมากและระดับสูงขึ้น

เหมือนกับเสือวิญญาณสายฟ้าตัวแรกที่เขาเจอเมื่อวันนั้น

"เจ้าคงเป็นหัวหน้าของพวกมันสินะ"

หลินฉางเฟิงวัดระยะห่างตรงหน้าอย่างคร่าวๆ พบว่าในระยะสิบเมตรคงไม่สามารถจัดการพวกมันได้ทั้งหมดในคราวเดียว

แต่เขาไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

เพราะนอกจากคลื่นปีศาจบ้าคลั่งแล้ว จุดแข็งที่สุดของเขาก็คือสถานะราชาแห่งวิญญาณ!

ตอนนี้ ราชาพญางูหน้าเขียวไม่กี่ตัวที่อยู่ด้านหน้ากำลังจ้องมองหลินฉางเฟิงด้วยดวงตากลมโต ลำตัวส่ายไปมา พวกมันกำลังรอโอกาสที่จะสังหารหลินฉางเฟิงในคราวเดียว

"ติ๊ง! ใช้การคุ้มครองของเสือวิญญาณสายฟ้าแล้ว คุณจะมีความสามารถในการป้องกันของเสือวิญญาณสายฟ้าในเวลาสิบนาที!"

เมื่อนิ้วของหลินฉางเฟิงกดลงบนปุ่มใช้งาน รอบตัวเขาก็ปรากฏแสงสายฟ้า ก่อตัวเป็นรูปครึ่งวงกลม คุ้มกันเขาไว้ภายใน

นี่เป็นอุปกรณ์ใช้ครั้งเดียวที่ดรอปหลังจากเขาเอาชนะเสือวิญญาณสายฟ้าตัวแรก สามารถเพิ่มความสามารถในการป้องกันของเขาในระยะเวลาสั้นๆ

แม้ว่าการโจมตีที่มุ่งมาที่เขาจะถูกโอนไปยังวิญญาณทั้งหมด แต่เขาก็ยังต้องระวังน้ำพิษชนิดนี้

นักล่าต้องเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่

"ฟู่——!"

"ทนไม่ไหวแล้วสินะ"

เมื่อเห็นใบหน้างูของราชาพญางูหน้าเขียวที่เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว น้ำพิษก็พุ่งออกมาเป็นเส้นโค้งในอากาศ พุ่งไปยังร่างของวิญญาณอาฆาตด้านหน้า

หนึ่งตัว! สองตัว! สามตัว!

น้ำพิษสามสายกัดกร่อนเสื้อคลุมของวิญญาณอาฆาต แม้แต่หยดที่ตกลงบนโซ่เหล็กก็ส่งเสียงซู่ซ่าเมื่อถูกกัดกร่อน

แต่น่าเสียดาย พวกมันไม่มีชีวิต จึงไม่อาจถูกน้ำพิษทำลายได้

ราชาพญางูก็ไม่โง่ รวมพลังโจมตีอีกครั้ง ราชาพญางูสามตัวพุ่งเข้ามาในทันที ฟันแหลมคมก็กัดลงบนวิญญาณอาฆาตตนนั้นในชั่วขณะ

"กรอบแกรบ..."

วิญญาณอาฆาตไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย!

ถือเคียวใหญ่ไว้ วิญญาณอาฆาตทนรับการฉีกกัดพลางยกมือขึ้นฟันลง ในชั่วพริบตาก็ทำลายเกราะของฝ่ายตรงข้าม

วิญญาณอาฆาตซ้ายขวาก็ไม่ปรานี ฟันดาบใหญ่ลงมา ราชาพญางูหน้าเขียวสามตัวล้มลงทันที ถูกฟันเป็นสองท่อน

"ฉึก——"

ร่างงูนั้น เลือดไหลนองค่อยๆ ดิ้น แล้วก็สิ้นชีวิต...

เขาว่ากันว่าฟาดงูต้องฟาดที่จุดอ่อน ชั่วพริบตาก็สังหารได้!

"ติ๊ง! วิญญาณอาฆาตของคุณสังหารราชาพญางูหน้าเขียวระดับ 29 สามตัวแล้ว"

"ติ๊ง! คุณได้รับน้ำพิษของราชาพญางูหน้าเขียว × 3"

"ติ๊ง! คุณได้รับถุงน้ำดีของราชาพญางูหน้าเขียว × 3"

"ติ๊ง! คุณได้รับหนังของราชาพญางูหน้าเขียว × 3"

"..."

น่าเสียดาย สามตัวลูกสมุนนี้ไม่ได้ดรอปอุปกรณ์ดีๆ อะไรเลย

"เฮ้ พวกเจ้าทำไมอ่อนแอจัง?"

หลินฉางเฟิงขมวดคิ้ว ตะโกนใส่ฝูงราชางู

แค่นี้เองเหรอ จะเอาอะไรมาแจกจ่ายกัน

"ฟู่ ฟู่ ฟู่——!"

ฝูงราชาพญางูหน้าเขียวโกรธแล้ว นี่มันการยั่วยุอย่างโจ่งแจ้งของหลินฉางเฟิง!

เด็กน้อยระดับ 13 กล้าโอหังต่อหน้าพวกเขาที่เป็นราชางูระดับ 29 เชียวนะ!

สติปัญญาของสัตว์ร้ายส่วนใหญ่ไม่สูงนัก ตอนนี้ราวกับบ้าคลั่งพุ่งเข้าใส่หลินฉางเฟิง ท่าทางนั้นทำให้แม้แต่ถ้ำก็สั่นสะเทือน

"มาได้พอดีเลย"

มุมปากของหลินฉางเฟิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

นี่คือผลลัพธ์ที่เขาต้องการ

เมื่อราชาพญางูหน้าเขียวสิบกว่าตัวเข้ามาใกล้ราวกับไม่สนใจชีวิต หลินฉางเฟิงมองปากกว้างเต็มไปด้วยเลือดของพวกมันด้วยสายตาไร้ความกลัว

"ซู่ ซู่ ซู่..."

เมื่อน้ำพิษสิบกว่าสายพุ่งใส่หลินฉางเฟิง เขาไม่ขยับเขยื้อน มองดูน้ำพิษเหล่านั้นราดลงบนร่างตัวเองตาไม่กะพริบ

"ติ๊ง! เจตจำนงไม่ดับได้เปิดใช้งานแล้ว"

"วิญญาณอาฆาตของคุณถูกสังหารแล้ว"

ในชั่วขณะถัดมา เสียงซู่ซ่าดังขึ้นจากร่างของอสูรร้างแห่งความพินาศตนหนึ่งที่อยู่ด้านหลัง น้ำพิษบนร่างของหลินฉางเฟิงก็หายไปพร้อมกัน

เขาพยักหน้าอย่างพอใจ ดูเหมือนว่าทักษะนี้จะไม่มีข้อจำกัดอะไร

แค่มีสิ่งที่ถูกเรียกอยู่ข้างกาย ความเสียหายที่ได้รับก็จะถูกโอนไปยังร่างของมันทันที!

แถมยังเป็นทักษะแบบติดตัว! ไม่มีเวลาคูลดาวน์ด้วย!

เพื่อความไม่ประมาท หลินฉางเฟิงถึงกับใช้การคุ้มครองของเสือวิญญาณสายฟ้า หากรู้ว่าทักษะนี้ใช้งานได้ดีเช่นนี้ เขาก็คงไม่เสียเปล่าไปแล้ว

แต่พอคิดอีกที สำหรับคนที่มีทักษะนี้อย่างเขา การคุ้มครองของเสือวิญญาณสายฟ้าก็เป็นแค่ตัวช่วยเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

"เมื่อการทดลองเสร็จสิ้นแล้ว ก็ให้ฉันสนุกกับมันสักหน่อยเถอะ"

หลินฉางเฟิงยิ้มกว้างอย่างสดใส

ในตอนนี้ เห็นเพียงหมอกดำมากมายลอยขึ้นมาเบื้องหลังเขา ภายในหมอกดำมีเมฆและลมพัดวน เสียงคร่ำครวญนับไม่ถ้วนดังออกมาจากข้างใน ใบหน้าคนมากมายก็ผุดขึ้นมา

ราวกับวิญญาณอาฆาตมากมาย...

ในชั่วขณะถัดมา หมอกดำที่มีใบหน้าคนเหล่านี้พุ่งไปหาราชางูด้านหน้าอย่างบ้าคลั่ง ความเร็วสูงมาก แม้แต่ราชาพญางูหน้าเขียวที่มีความคล่องแคล่วถึง 1100 ก็ยังตอบสนองไม่ทัน

"อึ้ม..."

หมอกดำแทรกเข้าไปในกลางคิ้วของราชาพญางูหน้าเขียวสิบกว่าตัวพร้อมกัน

เห็นร่างงูแข็งทื่อด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ราชาพญางูหน้าเขียวสิบกว่าตัวที่ลอยอยู่กลางอากาศร่วงลงพื้นพร้อมกัน ส่งเสียงทึบ

ดวงตาของพวกมันเลื่อนลอย ราวกับวิญญาณถูกกลืนกิน ไร้ลมหายใจ

"ติ๊ง! คุณสังหารราชาพญางูหน้าเขียวระดับ 29 สิบสามตัวแล้ว"

"ติ๊ง! คุณได้รับน้ำพิษของราชาพญางูหน้าเขียว × 13"

"ติ๊ง! คุณได้รับถุงน้ำดีของราชาพญางูหน้าเขียว × 13"

"..."

หลินฉางเฟิงมองดูอุปกรณ์ที่เกลื่อนพื้น ส่ายหัวอย่างผิดหวัง

"งูตั้งเยอะแยะ ทำไมไม่มีแม้แต่ม้วนกระดาษสักอันเลย?"

คำพูดนี้เขาพูดกับราชาพญางูหน้าเขียวสีดำทองตัวใหญ่นั่น

ท่าทางนั้นราวกับจะบอกว่า: ลูกน้องเจ้าอ่อนแอเกินไป

"ฟู่ ฟู่ ฟู่——"

ราชางูจ้องหลินฉางเฟิงด้วยสายตาเย็นเยียบ ค่อยๆ แลบลิ้นออกมา

สิ่งที่แปลกคือ หลินฉางเฟิงไม่ได้รู้สึกถึงความโกรธจากมัน แต่กลับเป็นความระมัดระวัง

"น่าสนใจ"

มุมปากของหลินฉางเฟิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

โบกมือใหญ่ วิญญาณ 54 ตนก็ล้อมมันไว้

"ฮ่า——!"

ราชาพญางูหน้าเขียวอ้าปากกว้าง น้ำพิษมหึมาในทันใดก็ท่วมทับวิญญาณอาฆาตตนหนึ่งด้านหน้า ค่อยๆ กลายเป็นควันในการกัดกร่อน

"วิญญาณอาฆาตของคุณถูกสังหารแล้ว"

เสียงแจ้งเตือนเย็นชาดังขึ้น ม่านตาของหลินฉางเฟิงหดเล็กลงทันที

ราชาพญางูหน้าเขียวตัวนี้! เป็นระดับที่แตกต่างออกไป!

(จบบท)